《Loving Lash Perez (On-Going)》Chapter 15
Advertisement
si Lash dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha niya.
Painit yon nang painit kaya naman bumangon siya at agad na tumingin sa katabi.
Nalukot ang mukha niya nang sa halip na makita si Avery isang maliit na puting papel ang nakita niya. Pinulot niya ang puting papel at binasa ang nakasuat doon.
Lash,
Umalis na ako patungang Del Francia Islands habang tulog ka. I did not wake you up because you were sleeping peacefully. Please if you leave my house, turn off the lights and lock the windows and door.
Your friend, Avery.
P.S. pakita ayos ng kama bago ka umalis.
Napatitig siya sa closing na ginamit nito. Your friend. Magkaibigan nga ba sila?
Sa halip na mag-isip ng kung ano-ano, bumangon siya at naligo sa banyo na nasa loob ng kuwarto ni Avery.
Pagkatapos ay inayos niya ang kama bago tinungo ang sariling unit na nakatapi lang ng tuwalya na pag-aari rin ni Avery.
Nang makapagbihis, pinuntahan niya ang kanyang ama sa bahay ng mga ito. It was Sunday so his parents must be home by now.
Pagkarating biya sa bahay ng mga magulang, agad siyang pumasok at hinanap ang ama na nakita niya na nakaupo sa gilid ng pool at nagpapa-araw.
bati niya sa ama at umupo sa katabi nitong lounger.
Bumaling ito sa kanya.
sabi niya at tumingin sa pool.
Humarap siya sa ama na nakatingin sa kanya.
Tumaas ang kilay ng ama
Napatigilan siya pagkatapos ay sumagot din.
Mataman siyang tinitigan ng ama pagkatapos ay nagpakawala ng hininga.
Tinapik nito ang balikat niya.
Kumunot ang noo niya.
Mahinang tumawa ang ama niya.
Lash breathed out.
Tumango siya.
Yeah, we had sex. Two times. And friends don't fucking do that!
Umiling-iling ang ama.
Tumayo na siya at nagpaalam.
So much for using his father's business to get close to Avery. Mabuti sana kung pinayagan siya ng ama niya pero masyado itong istrikto! Kainis.
siya ng isang malalim na hininga bago bumaba ng yacht na sinasakyan niya.
sigaw ni Virgillio mula sa deck ng yacht.
He smiled and waved at his friend before exiting the dock.
Nakasukbit ang malaking backpack sa balikat niya habang naglalakad patungo sa Del Francia Hotel.
Nang makarating doon, hindi siya dumaan sa information desk, nagtuloy-tuloy siya sa elevator at nagpahatid sa top floor kung saan naroon ang penthouse napinagawa ng ama niya para sa kanya.
Advertisement
Nang makarating sa labas ng penthouse, inilabas niya ang susi mula sa bulsa at ipinasok iyon sa keyhole at pinihit iyon pabukas.
Nang marinig niya ang click, napangiti siya. Tinulak niya pabukas ang pinto at pumasok. Nanuot sa ilang niya ang natural na mabangong amoy ni Avery, tanda iyon na dito namamalagi ang dalaga.
Ibinaba niya ang malaking backpack sa carpeted floor ng penthouse at nahiga sa mahabang sofa. Nang ipikit niya ang mga mata, hindi niya namalayang nakatulog na pala siya, siguro dahil sa pagod ng byahe.
ang noo ni Avery nang mapansing bukas ang pinto ng penthouse. Siguro nakalimutan kong i-lock kanina.
Nakangiting binalingan ni si Hipolito.
Bahagyang natawa ang binata.
She rolled her eyes. "
Pabiro niya itong itinulak.
Bahagyang ginulo nito ang buhok niyang dati nang magulo dahil sa malakas na hangin sa labas.
She shrugged.
Niyakap siya niyo bago naglakad pabalik sa elevator.
Hinintay niyang sumara ang elevator bago pumasok sa loob ng penthouse.
Malakas siyang napasinghap nang marinig ang boses ni Lash.
Mabilis siyang tumingin sa painggalingan ng boses.
Napaawang ang labi niya nang makita si Lash na masama ang tingin sa kanya, walang emosyon ang mukha maliban sa galit sa mga mata.
hindi kakapaniwalang sabi niya.
Pinagkrus nito ang braso sa harap ng dibdib at matalim ang mga mata na tumingin sa kanya.
sabi niya na parang nagtatanong.
Lumapit siya rito at inayos ang pagkakabutones ng polo
Tinabig nigo ang kamay na. Nagbubutones sa nakabukas niyong polo.
nakakunot ang noong sabi niya at binutones uli ang nakabukas nitong polo.
ulit niyang tanong.
May bahid na pagtatampo ang boses nito.
She breathed out and looked at Lash tiredly.
Pagkatapos ayusin ang pagkakabutones ng polo nito ay nilampasan niya iyo at tinungo ang kusina.
Hindi na siya nagulat nang sumagot ito mula sa likuran niya dahil naramdaman niyang sinundan siya nito sa kusina.
Nagsalin siya ng tubig sa baso at hinarap ang binata.
Nasa boses nito na parang kinabahan ito sa ideyang lilipat siya ng silid.
nakangiting sabi niya at sumisimsim ng tubig sa baso habang magkasalubong ang mga mata nila ng binata.
Nawalan ng imik ang binata at hihintay na matalos siya sa pag-inom bago lumapit sa kanya.
Kinuha nito ang baso na hawak niya at inilagay iyon sa lababo, pagkatapos ay inilapat ang labi nito sa labi niya.
Advertisement
Agad na bumilis ang tibok ng puso niya, pero agad din naman siyang sinaway ang puso dahil alam niyang walang katugon ang mabilis na pagtibok ng puso niya.
Alam niyang may gusto pa rin ang binata sa matalik nitong kaibigan. Siya ang unang kumawala sa halik.
Nilampasan niya ito at naramdaman niyang sumusunod naman ito sa kanya.
tanong nito nang nasa salas sila.
May bahid na inis ang boses nito.
Tumigil siya sa harap ng pintuan ng silid at nilingon ang binata
Nginitian niya ito bago tuluyang pumasok sa loob ng kuwarto niya.
Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi niya nang makapasok sa kuwarto niya. Umupo siya sa gilid ng kama at kinapa ang dibdib kung nasaan ang puso niya. Hindi ka puwedeng tumibok para kay Lash. Masasaktan ka lang.
Alam niyang masasaktan lang siya pero bakit hindi niya mapigilan ang puso. Isa iyon sa rason kung bakit ayaw niyang maging kaibigan ito, dahil alam niya, deep down mas higit pa sa pagkakaibigan ang gusto niyang ituring nito sakanya.
si Lash sa nakasarang kuwarto ni Avery.
Sobrang kunot na kunot ang noo niya. May Hipolito na nga may Billy pa? Can this get more irritating? Naiinis na kinuha niya ang backpack na pakalat-kalat sa sala at dinala iyon patungo sa katabing silid ni Avery.
Agad siyang nahiga sa kama nang makapasok sa silid at ipinikit ang mga mata. Hindi niya alam kung dahil natulog na siya kanina kaya hindi siya makatulog ngayon. O baka naman may kinalaman ang dalagang umuukupa sa katabing silid.
Naiinis na bumangon siya at lumabas ng silid, pagkatapos ay kumatok sa pintuan ng silid ni Avery.
sabi ni Avery mula sa loob.
Pinihit niya pabukas ang pinto at pumasok. Hinanap kaagad ng mga mata niya ang dalaga. Natigilan siya at nang makita ang dalaga na nakaupo sa vanity mirror at sinusuklay ang kulot at mahaba nitong buhok.
Ayaw niyang matukso kaya naman ibinaba niya ang paningin sa sahig at umupo sa gilid ng kama nito.
tanong ni Avery.
Narinig niyang tumunog ang upuan na inuupuan nito pagtapos ay naramdaman niyang lumapit ito sa kanya at umupo sa tabi niya.
"
Alam niyang nagbibiro lang ito pero hindi niya napigilang umasa na sana hindi iyon biro. Mahina itong tumawa.
mabilis niyang saad.
He rolled his eyes then stood up.
Tumayo na rin ito at ihinatid siya patungo sa pintuan ng silid nito.
He smiled then leaned in to her to presses his on hers.
he said then dropped three sweet little kisses on her lips before pulling away.
Nakita niyang napakurap-kurap ang dalaga na parang wala sa sarili. Lumabas siya sa silid nito at tinungo ang silid niya na may ngiti sa mga labi.
makagalaw sa kinatatayuan si Avery. Paulit-ulit na nagri-replay sa utak niya ang paghalik sa kanya ni Lash.
Hindi iyon gawain ng magkaibigan! Gustong magbunyi ng puso niya pero sinuway agad iyon. Walang ibig sabihin ang halik na iyon. Hindi porket hinalikan siya nito sa mga labi ay may nararamdaman na ito sa kanya. Baliw!
She closed the door the she crawled into the bed. Hindi pa nag-iilang minuto mula nang mahiga siya sa kamay nang tumunog ang message alert tone ng cellphone niya.
Inabot niya ang cellphone na nasa nightstand at binasa ang tanaggap na text.
From: Lash
Dream of me. Mwa!
Hindi niya napigilan ang kiligin sa simpleng text na iyon. Dahil hindi pa naman inaantok, ni-reply-yan niya ang binata.
To: Lash
Dream of me, too :) Tsup! Tsup! xoxo.
Hindi lumipas ang isang minuto, nag reply ito.
From: Lash
I will. Anyway, pwede bang sabay tayo mag-breakfast tomorrow?
To: Lash
Why? Hindi mo kayang mag-agahan mag isa?
From: Creed
Kaya pero ayokong mag-agahn ka kasama si Hipolito o Billy, kung sino man ang mga lalaking yon na mga kaibigab mo. Habang naririto ako sa isla, ako lang ang dapat mong kasama.
Kinilig na naman siya sa nabasa. Gosh!
To: Creed
Bakit? Kaano-ano ba kita para sabihin yan?
From: Creed
Kaibigan mo ako.
Bigla nawala ang kilig na nararamdaman at napalitan iyon ng munting sakit sa puso. Bakit ba umaasa siya? Bwesit!
To: Creed
Si Hipolito ang kasama kong mag-aagahan bukas dahil may pag-uusapan kami tungkol sa isla. Matutulog na ako. BYE.
Ibinalik niya ang cellphone sa nightstand at tumagilid ng higa.
Nang marinig ang message alert tone, pinabayaan lang niya iyon. Pesteng
buhay ito!
————
short ud for today, ingat sa may mga pasok and goodluck! laban lang :))
Advertisement
- In Serial433 Chapters
Chosen by Fate, Rejected by the Alpha
Eighteen-year-old Trinity is unlike any other werewolf in her pack. For one, there were unusual circumstances surrounding her birth, for another, she is the only pack member to never shift into a wolf form. So now she doesn’t quite belong anywhere. Not quite human and not quite wolf.
8 3336 - In Serial32 Chapters
You in Real Life
Mazie has fallen in love. Okay, maybe it's with the ghost of a boy from school she hates, but love conquers all, right? *****Soon after sixteen-year-old Mazie moves to the town of Dorn, she becomes haunted by the ghost of a teenage boy. The ghost doesn't remember anything, so Mazie calls him Jack. Until then, she never knew that ghosts could tap dance, nor that it was possible to fall in love with one! But then Mazie meets Blake, a mean, popular boy at her new high school - and she realizes that Blake is Jack's living counterpart. This means Blake is in grave danger, and only Mazie can help him, but saving this unpleasant boy might kill her ghostly love forever...[[word count: 50,000-60,000 words]]
8 299 - In Serial7 Chapters
Open Heart, Open World
Kelves Weaver is the last of his Caprimet clan after a war between humans and the Magicant people resulted in all Magicants being sent to a dimension called the Sealed World. He lives a depressing life alone in the wintry region of Winstead, keeping to himself and indulging in his vices to pass the days. When Geralt, a Caprimet from a different clan, finds Kelves and invites him to meet his sister, Kelves's journey to opening his heart suddenly begins. Everyone finds themselves getting a bit more than they bargained for, but that's not always a bad thing, is it? Prequel to Because This World is Loved and the Medlia series.
8 120 - In Serial105 Chapters
Just Like Her
FORMERLY TITLED "TRIAL BY MARRIAGE"Emma--a successful book reviewer with a forgotten dream of becoming a novelist. Tom--the CEO of a non-profit with a loving family that can be a royal pain. When Tom proposes a 6-month marriage contract, he and Emma will see if their relationship can survive the trials of their very different realities or if it will fold under pressure.TOP RANKINGS:#1 royalromance#1 healthyrelationships#1 booklover#2 lovestories#2 friendstolovers#21 grief#60 anxiety
8 354 - In Serial71 Chapters
Westwood School
Rowen Ashworth and his three closest friends practically run their elite British boarding school. There, the richest of the rich send their children to get the best education and to make good connections. They expect their senior year to be no different from the rest, full of them breaking hearts, throwing parties and playing in their band. On a bar crawl in Nashville, these boys stumble upon Magnolia, singing her heart out. This honky-tonk angel enchants the boys and leads them around for quite the night. Never would they of guessed to see this girl again, let alone at Westwood high. Magnolia Harris, or Nola for short, is content in her life in Nashville. But for her father's job, they need to move to London. There she enrolls in the best school her family can find, money not being any bit of an issue. She does not expect what she finds at all. Will she come to love Westwood or will westwood come to love her?#1 in country#1 in songwriting
8 256 - In Serial35 Chapters
Death's Daughter | Supernatural, D.W.
My life is normal, or at least relative to it. Really, how normal does life get, being the offspring of the most murderous of beings, the undertaker himself? Being Death's daughter isn't easy. Existence itself is a trying subject; even more trivial when it's based around taking the lives of (mostly) innocent people. The word mostly is an asterisk for people like Sam and Dean Winchester. My father informed me of them at a young age after a reaping that had obviously gone sideways. "If you have the chance," he instructed me, "drag those obnoxious cock roaches down to Hell, and leave them there."Then, one day, two flannel-clad idiots and their angel on a leash wander into my jurisdiction of the veil. My life has never been the same; my life has never been the preconceived notion of 'normal' that it once was.Disclaimer: I do not own any characters or plot lines from Supernatural.
8 193

