《♦ Our lies ♦ [Complete]》32-р хэсэг ( Чи байхгүй ертөнц )
Advertisement
Төрөх хугацаа бага багаар ойртох тусам би айж байлаа. Амаргүй зүйл гэдгийг мэдэж байгаа болохоор тэр.
Ээлжээ хүлээн суухдаа би сандарч, нэрийг минь дуудахад суудлаасаа өндийн эмчийн өрөө рүү орлоо.
Эмч маань инээмсэглэн намайг угтан
Эмч: айж байна уу?
Би: мхн. маш их ...
Эмч: Айх хэрэггүй дээ, бүх эмэгтэйчүүдийн давдаг зүйл болохоор тайван байх хэрэгтэй!
Би: за ...
Бид үзлэгээ эхлүүлж эмч энэ хөл нь гар нь гэж тайлбарлаж өгөөд
Эмч: яг аав байна шүү
Би: тийм байна. Аав шигээ өндөр бас аав шигээ царайлаг ...
Эмч: 2 хоногийн дараа ирж хэвтэх хэрэгтэй юм байна.
Би: гэхдээ хугацаа нь болоогүй шдээ
Эмч: Хугацаанаасаа өмнө төрж магадгүй байна. Савны амсар чинь 3 хуруу нээгдчихсэн байна гэхэд би дахин сандарч ийм хурдан ирчихсэнд нь балмагдана.
Өнөөдөр 6-р сарын 10ны өдөр сүүлийн хугацаа арай болоогүй байсан юмсан.
Эмнэлэгээс гаран Тэхёны бэлтгэл хийж байгаа газар ирэн гадаа нь хүлээн суухдаа янз бүрийн зүйл л бодно.
Тэхёныг бараг л цаг гаран хүлээчихсэн байв.
Тэхён: А-Ёнаа энд юу хийж байгаан
Би: эмнэлэгээс гараад явсаар байгаад энд ирчихсэн байна.
Тэхён: энд хэр удсан юм бэ?
Би: мэдэхгүй ээ, цаг гаран л байх
Тэхён: хэлэхгүй яасан юм бэ?
Би: бодох юм их байсан юмаа. Эмч намайг төрөх дөхчихсөн байна гэсэн. савны амсар 3 хуруу нээгдчихсэн байна. Эмнэлэгт ирж хэвтээрэй гэсэн
Тэхён: идэхийг хүссэн юм байна уу?
Би: мөхөөлдөс бас мах
Тэхён: тэгвэл эхлээд мах идэцгээе! би ч гэсэн хөлс их гаргасан болохоор мах идэж эрч хүч ормоор байна.
Бид 2 үхрийн мах идэхээр гайгүй нэртэй газар орж ирэн 2 хүний порцоор захиалан хүлээж байтал Тэхён гарнаас минь хөтлөн
Тэхён: ямар нэгэн юм болсон юм уу? түрүүнээс хойш нэг юманд санаа зовоод байгаа юм шиг харагдаад байна
Би: үнэндээ би төрөхөөс айгаад байна. Ингээд дөхөөд ирсэн айсандаа зүгээр зугтчихмаар байна
Тэхён: зугтсан ч гэсэн бидний хүүхэд төрдөгөөрөө төрнө шдээ
Би: гэхдээ л ...
Advertisement
Тэхён: зүгээр дээ. Би хажууд чинь байх болно
Би: Гэхдээ нөхөр нь эхнэрийнхээ төрж байгааг хараад эхнэрээ дахиж хайрлахаа больчихдог гэсэн шдээ. Би тийм зүйл хүсэхгүй байгаа болохоор хамт орохыг зөвшөөрөхгүй!
Тэхён: Тэгвэл би гадаа нь хүлээж байж болно биз дээ
Би: Тэр бол болно л доо. Айгаад байнаа
Тэхён: Зүгээрдээ, Ааа гээрэй гэхэд нь би амаа нээхэд Тэхён миний аманд мах хийж өгөөд
Тэхён: 2уулаа өнөөдөр хүүхдэдээ авах хэрэгсэлээ харах уу?
Би: тэгий гээд өнөөх санаа зовсон байдал минь үгүй болох нь тэр.
~~~~~
Эмнэлэгийн өрөөндөө орж ирэн уртаар санаа алдахад Тэхён мөрөөр минь тэврээд
Тэхён: Хэвтэж бай! Би жимс арилгаад өгий ...
Би Тэхёны жимс арилгахыг харан суухдаа жуумалзаад
Би: Жирэмсэн байх нэг бодлын гоё юмаа
Тэхён: Тийм байгааз, 2уулаа дараагийнхаа хүүхдийг эртхэн гаргана шүү! мэдээж эхлээд хуримаа хийнээ
Би: хайраа чи өнөөдөр бэлтгэлгүй юм уу?
Тэхён: бэлтгэлтэй
Би: хэдээс
Тэхён: 11-ээс бэлтгэлтэй.
Би: тэгвэл жимсээ арилгаад явахад яг таарах юм байна. Орой хэдээс ирэх үү?
Тэхён: багш эрт тараавал эрт ирнэ яасан
Би: ганцаараа уйдна шдээ.
Тэхён: аль болох хурдан ирэх болохоор санаа зовох хэрэггүй шүү! Жимсээ идээд бас кино үзээд байж байгаарай гээд духан дээр минь үнслээ.
Би драма үзэн жимсээ идэн суутал гэдэс базлаж байгаам шиг өвдөж эхлэхэд нь жорлонд орон бие засахаар суутал доошоо ямар нэгэн юм хүчтэй унахад нь би гайхан хартал усанд юу ч байсангүй!
Юмыг яаж мэдхэв гээд сувилагч дуудаж өвдөлтөө хэлэхэд
Сувилагч: өвдөлт өгөөд эхлэсэн байна. Бас ус чинь гарч байна эмч рүү очиж үзүүлий!
Би сувилагчтай хамт эмч дээр ирэхэд эмч хэсэг үзэж байгаад
Эмч: өвдөлт өгчихсөн байна. Сувилагчаа! Цаг харж байгаад дөхөөд ирэхээр төрхөд бэлдэнэ шүү! гэхэд би дахиад л айж эхлэлээ.
Би Тэхён руу залгасан ч тэр утсаа авсангүй! Өөрийнхөө аав ээж рүү залгаж хэлэхэд тэд 2 цагийн дараа ирнэ гэв.
Сувилагч цаг харж би өвдөлтөө түүнд хэлж байв.
Advertisement
Эхлээд өвдөлт цагийн зайтай байсан бол 40 минут ~ 30 минут ~ 25 минут ~ 20 минут ~ 15 минут ~ 10 минут ~ 5 минут болоход сувилагч намайг дотогш оруулахаар дагуулан явж байтал Тэхён гүйж ирэхэд би нулимсаа барьж дийлсэнгүй!
Тэр намайг тэврээд
Тэхён: уучлаарай! Оройтчихлоо
Сувилагч: дотогш орцгооё!
Би: хүлээж байгаарай!
Тэхён: хаашаа ч хөдлөхгүй хүлээж байя гээд намайг үнсээд дотогш орууллаа.
~~~~~
Тэхёны талаас
Би ганцаараа сууж байтал аав ирж бид хамтдаа хүлээлээ.
Удалгүй аав явж зутан бэлдэж ирэхээр болж аавтай зөрөлдөн ирэх нь тэр.
Ээж: тэр зүгээр үү?
Тэхён: тх та яаж мэдэж ирсийн
Ээж: А-Ён над руу ярьсан юм.
Тэхён: ямархуу байгааг нь би сайн мэдэхгүй л байна.
Ээж: гайгүй л байгаасай!
Удалгүй сувилагч нар сандарсан байдалтай гарч ирэн ийш тийш гүйхэд нь би нэг сувилагчаас
Тэхён: дотор юу болоод байгаан ?
Сувилагч: хүүхэд төрөөгүй байхад эхийх нь зүрхний цохилт их муу байна. Бид хүүхдийг амьд авч үлдэх гэж хичээж байна.
Тэхён: тэгвэл А-Ён яах болж байна
Сувилагч: найвар маш бага байгаа болохоор бид аль илүү боломжтойг нь сонгох болно уучлаарай! гэв.
Дотор минь бүх зүйл хоосорч би юу ч бодох сөхөөгүй байлаа.
А-Ён хэтэрхий үзэсгэлэнтэй болохоор бурхан буцааж авахыг хүссэн юм байхдаа.
Ээж: эндээс яв! Тэрний ээж аав ирээд чамайг л буруутгах болно шдээ.
Тэхён: үгүй ээ! Би А-Ёнд амлачихсан. Тэрнийг гарч иртэл алхам ч холдохгүй хүлээнэ гэж ...
Ээж: энэ хүртэл хичээж ирсэн тамирчныхаа карьераараа дуусгахыг хүсээ юу? Энэ тухай мэдээлэл тарвал бүх зүйл үгүй болно шдээ. Хэрвээ хүүхэд чинь гараад ирвэл юугаараа тэжээх юм. гэхэд сувилагч гарч ирэхэд нь би түүнээс
Тэхён: А-Ён яасан
Сувилагч: тэр найдваргүй болсон. Бид хүүхдийг гаргаж авахын тулд түр түүнийг тогтоож байгаа. Хүүхэд гарч ирээд эх нас барах болно. Уучлаарай! Тэр гомдолгүй гэсэн гэрээнд гарын үсэг зурсан байгаа.
Ээж: сонссон биздээ. Гадаа Мин жолооч байгаа түүнтэй хамт яв! Би араас чинь ярих болно.
Тэхён: гэхдээ А-Ён ...
Ээж: би чиний ээж шүүдээ чамд буруу зүйл хэлэхгүй! Би араас чинь ярих болно гээд намайг гаргаж өгөн машинд суулгаад өөрөө дотогш орох нь тэр.
Би арын суудал дээр хэвтэн жоохон хүүхэд шиг хэвтэн амандаа "А-Ёнаа" гэж хэлж байлаа.
~~~~~
: хүүхэд, ээж 2 зүгээр үү?
Сувилагч: тийм ээ, эх одоо унтаж байгаа.
: сайн ажиллаа гээд дугтуйтай мөнгө өгөхөд сувилагч хүн харан халаасандаа дугтуйг хийх нь тэр.
Тэхёны талаас
Машин зогсож өндийн хархад би Инчоны онгоцны онгоцны буудал дээр ирчихсэн байв.
Тэхён: юун болж байгаан Мин жолооч!!!
Мин: хатагтай таныг хэсэг энд байж болохгүй гэсэн.
Тэхён: би ээжтэй яриж байж шийднэ.
Гар утсаа гаргаж ирэн ээж рүү залгахад тэр харилцуураа аван
Ээж: хүүхэд ч бас амьдарч чадсангүй! Чи энд байх аюултай! Энд болох асуудалд орвол шууд чамд нөлөөлнө. Тиймээс ээжийнхээ үгэнд ороод яваад ир! Миний хүү ухаантай юм чинь бүгдийг ойлгож байгаа биздээ!
Тэхён: та А-Ёны эцэг эхэд тусламж сайн үзүүлээрэй!
Хулчгар зан гаргасанд уучлаарай А-Ёнаа. Чиний байхгүй ертөнц харанхуй бас уйтгартай юм.
—MN4EVER—
Advertisement
- In Serial294 Chapters
Dragon's Soul
Synopsis of my story, A young boy faces the end of his life, born a genius, gifted with an incredible memory and a passion for knowledge. As he takes his last breathe his life flashed before his eyes , from an early age he had been like a sponge soaking in all the knowledge around him, science, history, culture, literature, and even military strategy he absorbed it all. But as his life was coming to an end he scorned all his knowledge, what was the point of knowing everything when you weren’t even able to protect yourself or the ones you loved. As the boy closed his eyes for one final time,he laughed at how blinded he had been about the world and people and thought that if there was indeed a next life he would obtain power, power to protect himself and his loved one. And so this marked the end of his life, but for some, the end is only the beginning. My first story so it won't be too great so bare with me as I try to get better.
8 392 - In Serial30 Chapters
Our Shattered Realms
*This is a learning experience for me so please keep in mind that I am attempting to work on some of the issues brought to my attention early on. However I haven't yet gone back to redo the early chapters.* Less than two days ago every piece of electronics in the world stopped working for more than two hours. The death toll was immense. Hospital equipment failed, cars stopped in the middle of the street, planes fell from the sky, and homework was lost at the worst possible moment. We found out that it was just the flicker and hum of The System warming up. Now we see the true cost of our new world. A Dark comedy that focuses on a few of the many people who aren't stuck in a high level dungeon when our world is translated and joined to Our Shattered Realms. This is my first story that I have published. I welcome any criticism that you have for me. Thank you for reading and I hope you enjoy!
8 218 - In Serial15 Chapters
Unto Dark
A man of cripplingly ill mind, bridled with the spirits and regrets of the past. Wade Pierce trudges through each day of his monochrome existence, only as penance for his sins. Such a man is abruptly decamped of this world courtesy of unapologetic forces, left stranded in a realm filled with unknowns. Armed only with his potent yet fragile intellect, Wade advances into this new abyss, as he attempts to rewrite the wrongs he has committed. Plagued by vile beasts, self-righteous Gods, and even his own seething darkness, the cracks in his mind begin to spread and a dangerous, newfound power bubbles beneath the surface. As the world grows darker day by day, this unfortunate journey begins ------------ I suppose rectitude dictates that I should state any themes worthy of noting here. First of all, this story is not a sunshiny one in the slightest. Since it is listed under the psychological and mature tag and not the comedy tag, that shouldn't be a surprise. Next, morbidity is a factor and general apathy towards human life. All of these are common themes amongst other writers, so nothing new there. The story also contains consensual, and non-consensual sexual activity, although I have tried to be as tasteful as is possible for someone like myself. Finally, the pace is drawn-out, and the language is magniloquent at times. Not to mention, the chapters are quite lengthy. Don't expect to read this halfheartedly... Other than that, enjoy the story... There's nothing more important than that...
8 141 - In Serial16 Chapters
The Bracelet I Got Was More Than I Bargained For
Andrew and his friends, Isaac, Lisbeth, and Cameron meet a shady man on the way home from school. This man promises them adventure on another world, called Calorin, if they are willing to help him with an experiment. This experiment requires the use of a bracelet, one that cannot be removed once bonded to but will give them abilities such as healing or enhanced strength. Thanks to some peer pressure Andrew reluctantly agrees to join the experiment. The friends are soon on their way to Calorin but Andrew notices feelings coming from the bracelet, ones that want nothing to do with the strange man. It is just before they arrive at their destination that the bracelet changes everything for Andrew and he finds himself separated from his friends and the strange man. Stuck in the middle of a forest Andrew will need to find out where he is, how to find his friends, and why the bracelet has been acting the way it has. Author's Note:This story is a sidequel/prequel to Artifice: Tools of the Gods. As it only has one or two connected characters there is no need to read one or the other to understand them.
8 107 - In Serial22 Chapters
A Blind Ninja's Tale
It takes a brave soul to be a ninja. It takes an even braver soul to be a ninja and blind.
8 193 - In Serial30 Chapters
Son of Artemis Book 4
Book 4 in my SoA seriesSeriously just read the previous books as I don't feel like writing a proper description other than that this is a PJO/HoO/ToA alternative Universe where sally dies, leaving baby Percy an orphan and Artemis adopting baby Percy.Percy at the point of starting this book is 14, but at the end he will be 15
8 61

