Тэхён бид 2 өдөр хоногийг тоолон хүлээж байлаа. Би хичээлдээ явахаас өөр хийх зүйл үгүй харин Тэхён хичээл, бэлгэлт гээд маш завгүй байдаг. Гэсэн намайг халамжлах халамж нь улам л ихсэж байлаа. Би бараг л Тэхёны гэрт хамт амьдарч, харин ноён Ким хэдэн сардаа нэг гэртээ үзэгддэг.

Шалгалтандаа бэлдэн сууж байтал хонх дугарч би гэдсэн дээрээ гараа тавин

Би: аав нь ирж байна гэж хэлээд хаалгаа нээхэд нүд нь сөөмийсөн Тэхён инээмсэглэн зогсож байлаа.

Би түүнийг харан инээмсэглээд

Би: сайн явж ирсэн үү?

Тэхён: мхн. Та 2 сайн байсан уу?

Би: мхн. Хоолоо идэцгээе! Хувцасаа солиод ир! Гэхэд Тэхён гэдсэнд минь ойртоод

Тэхён: аав нь ирчихлээ! Хурдан гарч ирээд аавтайгаа бэлтгэл хийцгээе гэв.

Бид хоолны ширээнд суун би Тэхёныг хооллож байхыг аз жаргалаар дүүрэн харан суухад

Тэхён: хайраа! Ядарч байна уу?

Би: жоохон л ...

Тэхён: жоохон тэсчүүл өвлийн амралт боллоо

Би: тх. 2уулаа өвлийн амралтаараа юу хийх үү?

Тэхён: зүгээр л гэртээ амарцгаах уу?

Би: тэгий. Би бас болзоонд явмаар байна

Тэхён: тэгвэл болзоцгооё!

Би: заа

~~~~~

Гэдэс маань бага багаар томорсон ч өргөн цамцаар нууж болохоор байлаа. Тэхён бид 2 сар болгон үзүүлж хүүхдийнхээ ургийн зургийг авч байлаа.

Тэхён: Одоо хүйсийг нь мэдэж болох уу?

Эмч: чи ямар байгаасай гэж хүсэж байна ?

Тэхён: аль нь ч байсан хамаагүй ээ! Миний л хүүхэд юм чинь

Эмч: одоохондоо харах боломжгүй байгаа. 6 сар хүрч байж мэдэж болно

Тэхён: ойлголоо эмчээ

Би: охин гэж бодож байна би лав

Тэхён: 2уулаа хүүхдийн хувцас авах уу?

Би: хүйсийг нь мэдээгүй байж уу?

Тэхён: заавал яагаан эсүүл цэнхэр өнгөтэйг авах ёстой гэж үү? Цагаан өнгөтэй байж болно шдээ.

Би: тэгвэл тэгий

Бид 2 хүүхдийн хувцасны дэлгүүрт орж ирэн хэд хэдэн хувцас сонгоод гарч ирэхэд сэтгэл санаа минь урьд урьдынхаасаа илүү байлаа.

Хотын гудамжинд хүмүүс ийш тийш яарч байхад Тэхён бид 2 хөтлөлцөн алхаж байв. Тэхён нөгөө гартаа тортой хувцас барьж нөгөө гараараа намайг хөтөлж байгаа нь хүмүүсийн атаархалыг төрүүлж байгаа биз!

Би утсаараа Тэхёнд мэдэгдэлгүй зургаа дарж байв.

Тэхён: өнөөдөр аав ээж 2 дээр чинь очих уу?

Би: тэгий, нээрэн хайраа ?

Тэхён: ммм ?

Би: чиний шалгалт хэзээ дуусхын минийх нөгөөдөр нэгийг өгөөд дуусна

Тэхён: минийх 4 хоногийн дараа ...

Би: ашгүй дээ.

~~~~~

Энэ мэт өдрүүд өнгөрч өвлийн амралт эхлэлээ. Бид хамтдаа аз жаргалтай амьдарч байгааг бүгд харж байна.

Тэхён бэлтгэлдээ урьдын адил би түүнийг хүлээж байхдаа оройн хоол бэлдэхээр зэхэж байтал утас дуугарч харилцуураа авахад Тэхён байлаа.

Тэхён: оройн хоол хийх хэрэггүй ээ, 2уулаа хамт гадуур хооллий

Би: за гэж хүүхэд шиг баярлаж өмсөх хувцасаа бэлдэнэ.

Тэхён намайг ирж авч бид хамтдаа ресторанд ирэхэд нь би түүнийг татан

Би: энэ чинь үнэтэй газар шдээ

Тэхён: ганц удаа тансаглаж болно биздээ 3уулаа. Тэгсэн ч бидний хүүхэд стэйк идэж үзэх хэрэгтэй шдээ!

Би: тамирчин хүн мөнгө их олдог бололтой!

Тэхён: би чамд бас хүүхэддээ стэйк авч өгөхийн тулд шаргуу ажиллах болно гэхэд зөөгч биднийг цонхон талын ширээнд хүргэж ирэв.

98-р давхараас шөнийн сөүл маш үзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа.

Би: вуаа гоё харагдаж байна

Тэхён: тийм байна

Бид захиалгаа хүлээх зуураа сургуулийнхаа тухай бас гэр бүлийнхээ тухай ярьж байтал бидний захиалга ирэхэд нь хоолныхоо зургийг дараад

Би: хүмүүс атаархах л байх

Тэхён: би нээрэн чамд хэлсэн билүү? Чи улам л эгдүүтэй үзэсгэлэнтэй болоод байх юм.

Би: эмэгтэй хүн жирэмсэн байхдаа хамгийн үзэсгэлэнтэй харагддаг гэсэн

Тэхён: үнэн л цуу яриа байсан байна.

Төгөлдөр хуурын ая эгшиглэж, бүдэг гэрэлд бид өнгөрсний тухай ярилцана.

Энэ хугацаанд бид маш их зүйл туулсан. Мэдээж зарим хүмүүст тийм биш байж болох ч бидний хувьд бол асуудал л бол асуудал.

Хоорондын харилцаанд асуудал үүсэх хэцүү! Үл ойлголцол бас шарх ... Гомдол цөхрөл ...

Бид одоо тэр асуудлыг хамтдаа туулдаг болсондоо баяртай байна.

Бид хооллож дууссаны дараа амттан ирэхэд би жинхэнээсээ санаа зовж байлаа. Үнэтэй газар хооллосондоо харамсах шиг ...

Өнөөдөр бидний хувьд ямар нэгэн тэмдэглэлт өдрүүдийн нэг юм болов уу?

Бидний анх уулзсан өдөр ? Үгүй ээ 5 сард шдээ.

Тэгвэл Тэхён надад үерхэх санал тавьсан өдөр ? Намар байсан шдээ. Харин одоо өвөл болж байна.

Тэхён ширээнээсээ босож ирэн хажууд минь өвдөглөн суугаад гарыг минь атган

Тэхён: би их дутагдалтай хүн гэдгээ мэднэ л дээ. Ийм намайг хайрлаж, бас итгэсэнд баярлалаа. Чиний төлөө бүгдийг хийж чадна гэж хэлэхгүй ч хийж чаддаг болохын тулд хичээх болно. гээд халааснаасаа хайрцагтай бөгж гаргаж ирээд

Тэхён: надтай гэрлээч! А-Ёнаа ...

Тэхён: заавал ойрын хугацаанд гэрлэх албагүй шдээ. Чамайг хүссэн үед гэрлэцгээе! Хүүхдээ төрсний дараа эсвэл их сургуулиа төгссөний дараа ч байж болно.

Би нүдэндээ нулимстай түүн рүү харсан чигтээ толгойгоо дохин зүүн гараа түүнд өгөхөд Тэхён бөгж зүүлгэж өгөөд

Тэхён: яг тааруулж авсан байна гээд өндийж ирээд уруулан дээр минь хөнгөн үнсэх нь тэр.

~~~~~

Өдөр хоног өнгөрсөөр хичээл ороод нилээн хугацаа өнгөрсөн байлаа. Гэдэс минь мэдэгдэхүйц томорч, хэн ч харсан жирэмсэн болохыг минь мэдэхээр болсон юм.

Бид энэ сарынхаа үзлэгт орохоор ээлжээ хүлээн сууна.

Удалгүй сувилагч нэрийг минь дуудаж бид дотогш орж ЭХО-д харж байгаад инээмсэглээд

Эмч: ураг ямар ч аюулгүй байна. Харин ээж нь жоохон тамир тэнхээ орж, жин нэмэх хэрэгтэй байна.

Би: за ойлголоо

Эмч: нээрэн хүүхдийн чинь хүйс эрэгтэй байна шүү! Гэхэд Тэхён маш ихээр баярлан эмчид бөхийн "Баярлалаа" гэж дахин дахин хэлж байлаа.

Бидний хүү минь ... Бяцхан үр минь аав ээж 2 нь чамайг цаг минут тутамд хүлээж байна.

—MN4EVER—