《♦ Our lies ♦ [Complete]》27-р хэсэг ( Зураас )
Advertisement
Би тэднийг дагуулан хамгаалагч нараас зугтсаар хоосон ангид орж ирэн тэднийг хараад хөмсөгөө зангидан
Би: та 2 хэдэн настай гэж бодоод байгаан ? Зодоон хийж явахад та 2 арай хөгшдөхгүй юу?
ТэХён: А-Ёнаа миний хэлхийг сонс л доо. Би та 2н тийм байдалтай байгааг хараад үнэхээр их уурласандаа л ...
Би: уурласаан. Би унах гэж байхад Жин сонбэ намайг барьж авсан юм. Тэгвэл тэр барьж аваагүй гэж бодоход намайг газар унагах чи дуртай байх байсан уу?
ТэХён: юу гэж дээ.
Би: тэгвэл чиний уурлах буруу байсан юм за юу харин та өөрийгөө зөв зүйл хийсэн гэж бодож байна уу?
Жин: үгүй ээ. Миний буруу би уурласан хүн рүү зөрүүлж уурлах хэрэггүй байсан юм.
Би: намайг эм аваад ирэхэд зодолдцон байв. 2ууланг чинь уучлахгүй шүү! Гээд тэднийг орхин гарав.
Зохиолчийн талаас
ТэХён: аймар эмэгтэй байгааз.
Жин: түрүүний явдалд уучлаарай! Би А-Ёныг зүгээр л дүүгээ гэж боддог шүү!
ТэХён: чи юу гэж хэлсэн ч би чиний түүн рүү яаж хардагыг чинь сайн мэднэ.
Жин: би яаж ч харсан түүний сэтгэл чам руу л тэмүүлдэг. Би яаж ч сэтгэлийг нь эргүүлэх гэж гоё үг хэлсэн ч чамайг л хардаг шүү дээ
ТэХён: миний сэтгэл ч гэсэн зөвхөн түүнийг л гэдэг. Хичнээн ядарч байсан А-Ёны төлөө юу ч хийж чадна.
Жин: би бүх зүйл дээр А-Ёныг хүндлэх болно харин түүнийг гомдоох юм бол түүний хувьд хэн ч байсан хязгаарыг давах болно.
ТэХён: тэр өдөр ирэхгүй болохоор санаа бүү зов. Би нэг удаа алдсан харин дахиж алдахгүй! Биднийг зөвхөн үхэл л салгаж чадна.
А-Ён орж ирэн тэдний шархыг цэвэрлэж, наалт нааж өгөөд
А-Ён: явцгаая! Өлсөж үхэх нь ...
Миний талаас
Бид 3 хоолны газар орж ирэн захиалгаа өгөөд сууж байхад тэдний дунд чимээгүй байдал ноёрхож байлаа.
Би: хөвгүүдээ та 2 2уулаа надад чухал хүмүүс. Гэтэл ийм байдалтай байхыг чинь би харж суумааргүй байна.
Жин: уучлаарай гэхдээ юу ярихаа мэдэхгүй байна шдээ.
Advertisement
ТэХён: хугацаа их хэрэгтэй шдээ А-Ёнаа
Би: за яахав. Дахиж зодолдохгүй гэвэл хамаа алга.
Хоолны газраас гарч ирэн тэд сөжү уухаар болж ойрхон архины мухлагт орж ирцгээн хундага тулган ууцгаах нь тэр.
Би тэднийг харан аз жаргалтайгаар мишээж байв.
ТэХён өөрийн дотны найзаа алдсан. Түүнийх нь орон зайг дүүргэхгүй юмаа гэхэд заримдаа хамт суугаад эрчүүдийн яриа ярих хүнтэй болчихвол надад сайхан байна.
Би тэднийг таксинд суулган Тэхёны гэрт оруулан Жин сонбэг зочны өрөөний буйдан дээр харин Тэхёныг өрөөнд нь орон дээр нь хэвтүүлээд өөрөө хажуугаар нь орон хэвтлээ.
Би Тэхёныг танидаг болоод нилээн удаж байгаа ч түүний согтуу байгааг анх удаа харж байгаа минь энэ. Жин сонбэг ч гэсэн.
Өглөө эрт босон тэдэнд шөл хийж тавиад босхыг нь хүлээн Тэхёны хажууд хэвтэн түүнийг цоо ширтэж байлаа.
Үнэхээр царайлаг юм аа.
Удалгүй тэд сэрэн миний хийсэн шөлийг амаа олохгүй идэцгээж байв.
Би: өдөр нь зодолдоод орой нь хамт уугаад эрэгтэй хүмүүс ч амар юмаа.
Жин: зодолдож байж л найзууд болдог хүмүүс шүү дээ бид чинь
ТэХён: хэн өөртэй чинь найз болно гэсэн юм.
Би: ЯА! Ким ТэХён чи ямар муухай ааштай ийн
Жин: харин тийн.
Тэр Жин руу муухай харчихаад буцаад хоолоо идхэд нь би хацарнаас нь чимхээд
Би: битгий эгдүү хүргээд бай Ким Тэхён
Бид 2ыг эрхлэж байхыг Жин сонбэ хараад яг л амтгүй хоол идэж байгаа юм шиг ярвайгаад
Жин: би ч явах хэрэгтэй бололтой шүү!
Тэхён: одоо л зөв ярьж байна
Би: яахын бэ? Дотор чинь муу байхад ингээд явчихвал миний санаа зовно шдээ
Тэхён: А-Ёнаа
Жин: гэртээ очоод ярихад л болий шдээ. Тийм болохоор би ингээд явлаа.
Сонбэ явахаар болж би түүнийг гаргаж өгөхөөр үүдэнд ирхэд тэд инээмсэглээд
Жин: тэр яг жоохон хүүхэд шиг юмаа
Би: тийм байгаа биз! Гэтэл хоолны ширээнээс
Тэхен: ЯВААГҮЙ Л БАЙНА УУ?
Жин: ЯВЛАА ЯВЛАА
Тэхён: БАЯРТАЙ!!! Гээд даллах нь тэр.
Түүнийг гарсны дараа би хоолны ширээнд суун
Advertisement
Би: заавал намайг ийм хэцүү байдалд оруулах хэрэг байсан юм уу?
Тэхён: би урьд нь тэрэнд дургүй гэж хэлж байсан биздээ.
Би: миний төлөө ганц удаа тэсэж чадахгүй гэж үү? Би чиний хувьд тийм зүйл шаардах эрхгүй хүн юм уу?
Тэхён: намайг уучлаарай А-Ёнаа. Би араас нь очоод дагуулаад ирий! Тэгээд 3лаа хамт амьдрий! Би үхэх үхтлээ тэвчиж амьдарч чадна зөвхөн чиний төлөө гэхэд нь би чанга инээгээд
Би: одоо болноо чи хэтрүүлээд байна.
Бид тэр өдөржингөө гэрээс цухуйсангүй! Тэхёны шарталт ч тайлагдаж, бид кино үзэцгээн хэвтэнэ.
Би: Тэхёнаа
Тэхён: ммм ?
Би: халуун амтат төмс идмээр байна
Тэхён: чи тоглож байгаа биз дээ
Би: үгүй ээ! Үнэнгээсээ ярьж байна.
Тэхён: чи үнэхээр хүсэж байгаа бол би яваад ирий! Өөр захих юм юу байна гэхэд нь би толгой сэгсэрч Тэхён гадуур хувцасаа өмсөн үүдний өрөө рүү явж байв. Би түүнийг дагаж очоод хацар дээр нь үнсээд
Би: хурдан ирээрэй! Ханиа гэхэд тэр нүүрэндээ томоос том инээмсэглэл тодруулан
Тэхён: унтаж болохгүй шүү за гээд гарлаа.
ТэХёныг хүлээх зуураа би зүйрмэглэж орхиж хаалга тогших чимээнээр цочиж сэрэн хаалга нээхэд Тэхён нилээн жиндсэн байртай зогсож байв.
Тэр дотогш орж ирэн энгэрээсээ чихэрлэг төмс гаргаж ирэн
Тэхён: хайртай болохоороо шөнийн хүйтэнг ажрахгүй олж ирлээ шүү!
Би: баярлалаа гэхэд тэр уруцл дээрээ товшин уруулаа цорвойлгоход нь би уруул дээр нь зөөлөн үнсээд
Түүний гадуур хувцасыг аван өлгүүрт өлгөж, бид 2 хамтдаа гал тогоонд орж ирэн төмсөө гаргаж ирхэд төмс халуунаараа байлаа
Би: сайхан үнэртэж байна
Тэхён: жирэмсэн болвол намайг их зовоох юм байна даа
Би: дургүй байгаа юм уу? Гээд хошуугаа унжуулхад тэр намайг тэврэн
Тэхён: юу гэж дээ. Чиний төлөө бол ертөнцийн төгсгөл ч явж чадна шдээ гэв.
Би сэтгэл ханамжтайгаар орондоо орж Тэхёны халуун энгэр тэврүүлэн унтахаар хэвтнэ.
Би хичээлгүй байсан тул өглөө эрт гэртээ ирж харин Тэхён хичээл рүүгээ явлаа.
Юмыг яаж мэдхэв гээд эмийн сангаас жирэмсний тест авав.
Тестээ хүлээх зуураа би сандарсангүй! Үгүй гэж бодсон болохоор тэр байх. Нүүрээ цэвэрлэж усанд орон гарч ирээд тестийг хархад 2 зураас гарсан байлаа.
Тестний хайрцганы арын тайлбарыг уншаад цочирдож хэсэг бодол болон зогсож байгаад нэг ч ул мөр үлдээлгүй өрөөндөө оруулж ирэн өөрийгөө болон Тэхёны тухай бодно.
Бидэнд бидний бие биенээ хайрлах хайраас өөр юу ч байхгүй байхад хүүхэдтэй болж болохгүй юмсан.
Тэр дөнгөж 1-р дамжаа харин би 2-р дамжаа шдээ. Бид ч сүйрчээ.
Бурхан минь! Яах ёстой юм болоо!!!
—MN4EVER—
Our lies өгүүллэг маань дуусах дөхөж бас би тогтмол оруулах учир сэтгэгдэлээ сайн бичээрэй! Сэтгэгдэл хэтэрхий бага бгаа болохоор зав зайтай ч бичихгүйнмаа 😭😭 сайн дэмжээрэй! Army's ...
Advertisement
- In Serial44 Chapters
Horizon
Emiluna is about to turn 16 and gain access to her first two classes. Living in a small village in the middle of nowhere, she always wanted to become a Hunter. Having learned a bit under her parents, a miller and a seamstress, she was sure she could never pick a class that meant staying inside all day. But being a Hunter is more than just a class. It means providing meat for the village, culling small pests near the cultivated fields and most importantly guarding the village from predators and monsters. But Emiluna is not a normal girl and her destiny far bigger than she could have ever imagined.Join her as she finds out what awaits just behind the horizon.[Word from the author]I am looking to create a fantasy world that has some logic to it and stays believable even as characters gain power and progress in levels.Classes and level quantify the people's progress, but they do not artificially inflate their power to demi-god levels. I am primarily trying to write a captivating story, not "power-porn". That means it will be slower than the fast burning litRPG you might be used to, but it won't burn out that quickly either and I won't drop half of my plots at the wayside. I should mention that English is not my native language. I hope it is mostly unnoticeable, but sometimes I manage to slip some awkard sentence structure in there (German sometimes puts things together in reverse).It it also my first time writing an actual fantasy novel and the first time writing anything at length in English. Any constructive feedback is very welcome.Credit where credit is due: Cover picture by Paul Bica (Licensed under CC 2.0)Check out his amazing photos here: https://www.flickr.com/photos/dexxusYes, my cover picture is a photo, not a drawing. :D I might try my hand at some Paint-ification later to add the title.[participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 186 - In Serial25 Chapters
Level to Live
As the universe collapses, everyone in it is left scrambling to get to the only safe haven left. Unfortunately, this safe haven is not on Earth, which will soon be crushed by the shrinking walls of the universe. This means that Robert must scramble desperately to reach safety, with the rest of them. But how do you escape to somewhere when you don't even know where it is? Follow those that remain after the collapse began and the monsters started to appear as they desperately search for final bastion safety at the end of the universe. Cities collapse and nations crumble beneath the ensuing apocalypse as Robert and his estranged flatmates are forced to work together to level up and survive. In the new world that springs from the ruins of the old. Personal strength is everything. Now that everyone has a system, only those that fight hardest against fate will come out on top
8 168 - In Serial10 Chapters
Memory Lane
The city of gold, Tera, is surrounded by towering walls that have existed for longer than anyone who lives there can remember. These towering walls separate the immortals from the mortals, the slums from the riches of gods. On either side of these great walls, two children are born. One is the daughter of an immortal who has abandoned her child in the pursuit of cultivation. The other is a child of the slums. Born from the dirt. In the future, when their paths cross, the pair from completely different beginnings will struggle for supremacy at the peak of immortality.
8 449 - In Serial17 Chapters
The Other Daughter (RWBY)
A warrior princess born into leadership, two worlds divide her, yet she has no idea. One day, that will all change in the blink of an eye.
8 93 - In Serial12 Chapters
Rebirth of Chaos by Lazyanona
Kurogane Shin died at the age of 18. He lead a life full of battles and chaos, and finally met his end in battle with his nemesis.But strangely enough he opens his eyes, finding himself alive again.
8 106 - In Serial37 Chapters
dangerous woman - punz
the future was bright and full of music and minecraft. luke and kayla where end game.a sequel to sour written by me
8 149

