《♦ Our lies ♦ [Complete]》26-р хэсэг ( Зодоон )
Advertisement
Хичээл тасласны хариу болгож бие даалтандаа дарагдчихсан байлаа. Тэхён бид 2 хүн багатай чимээгүй кафед суун хичээлээ хийж байтал Жин сонбэ залгаж, би байгаа газраа зааж өгхөд Тэхён илт хошуугаа унжуулан суух нь тэр.
Би: яагаад гэнэт хошуугаа унжуулаад унав
Тэхён: Би тэр Жинд чинь дургүй!
Би: эрхийн балайг хараад байгаарай
Тэхён: надаар хардуулах тийм гоё байдынмуу?
Би: Жин сонбэг буруугаар ойлгох хэрэггүй ээ!
Тэхён: өнөөдөр тэснэ шүү! Дахиж тэскү гээд хичээлээ хийж эхлэх нь тэр.
Тэхён үнэхээр уурласан бололтой! Би өмнө нь ингэж байхыг нь харж байгаагүй юм байна.
Удсан ч үгүй Жин сонбэ орж ирэн миний хажууд суухад нь Тэхён өндийн хараад түүнтэй мэндлээд биднийг нухацтайхан ажиглаж байлаа.
Энэ нь надад үнэхээр тухгүй санагдаж байв. Жин сонбэ удсан ч үгүй явж харин би Тэхён руу нүд салгалгүй харж байлаа.
Тэхён: яасан бэ?
Би: заавал ийм сонин орчин бүрдүүлэх ёстой байсан юм уу?
Тэхён: би дургүй хүнээ хархаан ингээд байдынмаа
Би: хнн өнөөдөр би өөрөө гэртээ харина за юу
Тэхён: би ч гэсэн өөрийнхөө аргыг хэрэглэнээ.
Би: ямар ?
Тэхён: ээж аав 2т чинь үерхэдэгээ хэлж чамайг эхнэрээ болгохоор шийдсэнээ ч хэлнэ гээд шанаагаа тулан өөр тийш харав.
Бурхан минь эрэгтэй хүн ийм зальтай байж болдог юм уу?
Би: чи чадахгүй би мэдэж байна.
Тэхён: мэдээж би чадахгүй. Чи намайг маш сайн мэддэг юм байна. Бууж өгхөөс
Би түүн рүү чөтгөрийн инээлтээр инээгээд
~~~~~
Энэ мэт өдрүүд өнгөрсөөр өвлийн амралт хаяанд ирчихсэн байлаа.
Их хичээсний эцэст Тэхён бид 2 дүнгээ маш сайн гаргацгааж, том давааны цаана гарсанаа тэмдэглэж кафен буйдан дээр түүнийг налан хэвтэхдээ гадаах орчинг ажиглана.
Гадаа бараг бүрэнхий болж байв. Хүмүүс хүйтэнд даарч хөрцгөөн хурдан хурдан алхаж байлаа.
Яагаад ч юм бэ Тэхёны хажууд би их тайван байж чаддаг.
Би: шинэ жилээр манай ээж, аавтай танилцахдаа итгэлтэй байна уу? Би дөнгөж л 2-р дамжаан харин чи бүр 1-р дамжаан шдээ.
Advertisement
Тэхён: тэр тийм хамаатай гэж үү?
Би: хамаатай шдээ. Бид жоохон байна шдээ
Тэхён: Манай аав ээж 2 лав 18тайдаа гэрлэж байсан. Тэгэхээр 15тайдаа үерхэж эхлэсэн гэсэн үг.
Хичнээн хичээсэн ч би тэрний бодлыг өөрчилж чадсангүй!
~~~~~
Шинэ он солигдох өдөр бид орой хоол бэлдэж байтал хонх дугарах нь тэр. Дотор пад хийж, айж сандарч байлаа.
Ээж хаалга тайлхад Тэхёны хоолой сонсогдоно. Би гал тогооноос гүйж гарч ирхэд ээж Тэхён 2уул над руу харж байв.
Ээж: А-Ёноо найз чинь юм уу?
Би: тийм ээ, Бид 2 ахлах сургуульд хамт сурдаг байсан. Одоо бас Нэг их сургууль
Тэхён: Үнэндээ би түүний найз залуу бас би та нартай оройн хоол идхээр ирлээ. Болно биз дээ
Ээж: бололгүй яахав гээд түүнийг дотогш орууллаа.
Бид ширээгээ засаж дуусахтай зэрэгцэн аав ч мөн адил ажлаа таран хонх цохих нь тэр. Хамгийн сандралтай үе энэ үе байлаа.
Ээж ч яахав харин аав л асуудал шүү!
Аав гэрийн углаашаа өмсөөд өрөө рүүгээ явах замдаа зочны өрөөнд суух Тэхёныг харсангүй! Өрөөндөө орж хэсэг хугацааны дараа гэрийн хувцастайгаа гарч ирэн зочны өрөөнд орохдоо Тэхёныг хараад
Аав: Хүүе чи хаанаас гараад ирэв. ХАНИА энд танихгүй хүн сууж байхын гэхтэй зэрэгцэн Тэхён бөхийгөөд
Тэхён: Сайн байна уу? Намайг Ким Тэхён гэдэг А-Ёны найз гэв. Ээж бид 2 зочны өрөөнд орж ирхэд
Ээж: А-Ёны найз залуу гэсэн гээд инээх нь сонсогдов. Би ээжийг нудархад тоосон шинжгүй
Ээж: Өнөөдөр бид нартай хооллоно гэсэн.
Аав: аан тэгвэл тухтай танилцах боломж олдож байгаа юм байна даа. Би А-Ёныг найз хөвгүүнтэйг мэддэг байсан л даа. Хэзээ танилцуулах бол гэж их гайхдаг байлаа.
Дүү ээж бид 3 гал тогоонд байж байх хооронд аав Тэхён 2-н инээлдэх сонсогдож
Ээж: аавад чинь найз залуу чинь их таалагдаж байгаа бололтой
Дүү: Тэхён ах олны танил хүн болохоор бүх хүнд таалагдах нь аргагүй шдээ
Ээж: Олны танил ?
Дүү: тамирчин шдээ. Теннисний ... Манай сургуулийн од байсан бас эгчийг яаж ч тоосын
Advertisement
Би: Яа чи одоо ...
Дүү: Үнэн л биздээ. Та муухай ааштай шдээ.
Бид хоолны ширээнд суун хоол идэхдээ яг л нэг гэр бүл шиг инээлдэн сууцгаалаа. Энэ бүхэн яг л зүүд шиг санагдаж байна.
Тэхён миний будаанд мах тавьж өгөөд
Тэхён: энэ гоё амттай юм байна.
Би: аав ээж 2 харж байхад чинь
Ээж: зүгээрээ одоо нэгэнт бид мэддэг болчихсон юм чинь
Би: ичмээр юм аа!!
Дүү: за маяглаад байгаач!
~~~~~
Өдөр хоног ямар хурдан өнгөрч байгааг гайхаад барахгүй нь ...
Саяхан л он гарахыг хүлээн гэр бүлээрээ хооллож байсан санагдана. Би Тэхёныг хүлээн сургуулийн 2 давхарт хөгжим сонсон зогсож байлаа.
Тэхён араас минь тэврэн мөрөн дээр минь эрүүгээ тавихад нь би чихэвчээ аван
Би: яасан ? Намайг саначихсан юм уу? Гэхэд тэр хошуугаа унжуулан толгой дохих нь тэр.
Би инээмсэглээд
Би: хөөрхөн шдээ!
Тэхён: ядраад байна. Харьцгаая гээд намайг хөтлөлөө.
Бид Тэхёны гэрт ирэхэд тэр орон дээр таван хошуу болон орон дээр тэрийн унах нь тэр.
Би: хоол хийж өгчөөд явлаа.
Тэхён: айн! Надтай хамт хонохгүй юм уу? Чи надтай хамт хонолгүй 14 хоносон биздээ!! >_Би: бодож үзэж болох л юм. Татгалзахын аргагүй санал тавьбал би үлдэе!
Тэхён: зальтай эмэгтэй! Би тэгвэл гарынхаа хоолыг хийж өгнө бас чиний дуртай киног үзэж бас мөхөөлдөс авч өгий!
Би: яахав боломжийн л юм
Гэрээр дүүрэн хоол үнэртэж, Тэхён гал тогоонд түжигнэж харин би кино үзэж байлаа.
Би: Тэхён
Тэхён: ммм
Би: хоол болж байгаа юм уу? Би өлсөөд байна
Тэхён: одоо 10хан минут
Би: зааа
Яг түүний хэлснээр хоол 10минутын дараа болж хоолны ширээнд суухад энэ зүгээр паста байлаа.
Би: чи зөвхөн энийг хийх гэж намайг ингэж хүлээлгэсэн юм уу?
Тэхён: амсаад үзээ! Гоё амттай гээд над руу муур шиг хархад нь би пастанаас сэрээдэн ам руугаа хийх хүртэл тэр над руу муур шиг харж байгаад харцаа солин догдолсон хоолойгоор
Тэхён: ямар байна ?
Би: үнэхээр амттай юм аа! Чи хаанаас ийм амттайг хийж сурсын бэ?
Тэхён: нууц ...
Бид хоолны дараа дэлгүүр орж амттан аван гадаа сэрүүнийг ажрахгүй алхсаар Тэхёны найзын ирэх дуртай байсан цэцэрлэгт ирэхэд тэр хүндээр санаа алдаад
Тэхён: гунигтай ч гэсэн энд 2уулаагийн гоё гоё дурсамж ч бас энд байгааг бодохоор ирмээр санагдаад байдын
Би: аль аль нь ч бидэнд хэрэгтэй! Тийм болохоор 2уулаа даваад гарна за юу?
~~~~~
Тэхён бид 2 хамтдаа хоносон ч хичээлийн цаг зөрсөнөөс болж сургууль руу тус тусдаа явцгаалаа.
Хичээлүүддээ суугаад цонхтой цагаараа зааланд ирэхэд Жин сонбэ бэлтгэл хийж байхыг хараад түүн рүү даллаад инээмсэглэхэд тэр бэлтгэлээ зогсоон над дээр ирэх нь тэр.
Жин: хэл сураггүй гэнэт юу болоов
Би: зүгээр л цонхтой байсан болохоор хүмүүсийн бэлтгэл хийж байгааг харах гээд ирсэн юм.
Жин: найз залуу чинь хаана байгаан гээд эргэн тойрноо хархад нь би түүн рүү харан
Би: гэртээ унтаж байгаа биз!
Жин сонбэ бид 2 заалнаас гарч ирэн 1-р корпус руу алхаж байтал би золтой л бүдэрч унахаас өмнө Жин сонбэ намайг барьж авсан юм. Тэр миний бэлхүүсээр тэвэрч байгааг анзааран түүнийг түлхэн түүнээс холдохтой зэрэгцэн Тэхён түүнийг цохиод авав.
Үнэндээ би юу болоод байгааг ойлгосонгүй! Тэхён хаанаас гараад ирэв ? Жин сонбэ яагаад газар хэвтэж байгаа гээд их олон зүйл бодогдоно.
Тэхён түүнийг хэвтэж байхад заамдаж аваад
Тэхён: анх танилцсан өдрөө л би чамайг А-Ён руу яаж харж байгааг анзаарсан.
Жин: би чамайг хараасай гэж бодсон чинь ашгүй чи харчихжээ гээд Тэхёныг зөрүүлэн заамдаж хажуу тийшээ унагачих нь тэр.
Тэхёныг газар унахад л Тэхён гэмтэлтэйг санаж тэднийг салгах гэхэд тэд аль хэдийнээ цустайгаа холилдчихсон байлаа.
Би хичнээн тэдний дундуур орсон ч салгаж дийлсэнгүй! Удалгүй сургуулийн хамгаалагч нарын шүгэл дугарч эхлэхэд л тэд зодолдохоо больсон юм.
—MN4EVER—
Advertisement
- In Serial12 Chapters
Shedling
Far away from the planet Earth, long after it was conquered, a shedling was given to a human woman. Killerie never found out why her parent species didn't want her, and her abilities were hobbled by their technology, but that has never stopped her from trying to be the best person (and the best daughter) she possibly can. Follow her on her adventure alongside her mother Madeline as she finds out who she is and where she fits into this universe... and why her own species, the shedlings that rule the universe, were unable to take care of her.
8 178 - In Serial89 Chapters
The Martyrs: the Generation that Burns
“Perhaps we are indeed the main characters of the story, but who is to say we are not the Galactic Republic in the prequel --- No matter how many victories we seize or how many foes we slay, our fate has been sealed from the very beginning.” --- KR043. When a portal to another world was created in the deserts of Nevada, the United States, humanity was faced with a choice. Neglect it, and pray nothing happens. Or confront it, and in doing so, pay a dear cost. Earth chose the latter, and thus, came the heroic tales of the Phasewalker Corps. And thus, came the numberless skirmishes, battles, and wars that would ravage across Humanity's enemies. And thus, came the warcry that would soon echo through countless worlds. "For Earth! For Humanity! For...Victory!" This is the story of the generation that burns. Participant in the Royal Road Writathon Challenge. The cover is custom created on the Webnovel website.
8 430 - In Serial8 Chapters
The Second Dungeon Master
Multiple cities across the city are overrun by monsters straight out of fantasy. Superhumans calling themselves Beta Testers are killing eachother. But Chris Nordstrom isn't involved in any of that as he sits through a boring English class. Instead he gets to listen to his teacher talk about To Kill A Mockingbird. Chris returns to his home after a surprisingly normal day in a not-normal world, but waiting for him there is his brother, one of the Beta Testers that now populate the world. His brother hands him something that will change his life forever. A device more powerful than almost anything else in this world. A Dungeon Core. This is a Game Of The Gods story.
8 202 - In Serial18 Chapters
Assassin Queen and a World on Fire
The Assassin Queen, feared nemesis of the slave-owning Zudrian Empire, has set foot on the Zudrian planet of Corona Eternus. Blood will be spilled tonight, but she isn’t the one hoping to burn the whole place down. WE. ARE. BACK.
8 130 - In Serial42 Chapters
Shadowrun: Blake Island School of Magic
It's a high tech, low life. It's the Seattle Metroplex in 2074. It rises like a steel and concrete cancer out of the earth. Poverty is rampant, corruption is everywhere, crime is out of control, corporations basically control everything, the old United States is fractured, magic has come back and now it turns out that humanity has been joined by elves, dwarves, orks and trolls. The old world ended but the rent is still due. Life goes on. You'd be surprised what people can adapt to, especially if they don't have a choice. One of the places where life goes on is just west of Seattle. Surrounded by the waters of the Puget Sound is an island. On that island is the Blake Island School of Magic. A decade ago it was known for producing some of the most talented awakened in the world. That reputation was hijacked by the wealthy corporate elite who now park their teenage children there. And since it's a boarding school, their parents mostly forget about them. Three young people, who are certainly not wealthy or elite, are chosen this year to attend this school of magic in hopes of revitalizing their reputation for talent. One from the ash drifts of the Puyallup Barrens, one from the most densely populated slum hive in the world and one from prison. This is their story. -- This story is set in the Shadowrun universe. If you're not familiar with Shadowrun, it mostly tells the stories of deniable mercenaries called shadowrunners in a cyberpunk dystopia. Instead of telling another story solely about shadowrunners, this story will tell the tale of young people navigating a world that is indifferent to them at best and actively hostile at worst. Shadowrunners will be in the story and we'll see them operate, but they won't be its main focus. This story originally began in 2017 as a passion project and continues to this day on the Somethingawful.com forums. The unedited version is over a million words strong. There are currently seven books in this series and I am currently in the process of editing them. If you read this story then you won't lack for content. -- The Topps Company, Inc. has sole ownership of the names, logo, artwork, marks, photographs, sounds, audio, video and/or any proprietary material used in connection with the game Shadowrun. The Topps Company, Inc. has granted permission to the Blake Island on Royal Road to use such names, logos, artwork, marks and/or any proprietary materials for promotional and informational purposes on its website but does not endorse, and is not affiliated with Blake Island on Royal Road in any official capacity whatsoever.
8 176 - In Serial17 Chapters
Who? // Inanimate insanity au
Nobody ever wanted to see their freinds die. But.. that happened. And I couldn't do anything to prevent it.disclaimer, I don't support Taylor, Ame, Or Loren. tw!this contains all forms of gore.this contains beating.this contains heavy crying.I like feedback btw (aka comments)
8 156

