Би түүний ярилцлагыг сонсоод өөрийн эрхгүй инээд хүрч байлаа. Энэ бүхнийг их удаан төлөвлөсөн бололтой.

~~~~~

Цайны цагаар би Жин сонбэтэй хамтдаа сургуулийн гадаа суунгаа талхи идэж суу ууж байлаа.

Жин: Ийм юм идхээр тэгээд цадах юм уу?

Би: ммм, харин та

Жин: би гэрээсээ ирээд удаагүй бас цатгалан байна

Би: Надад бол энэ хангалттай, би чинь муу ч үгүй эмэгтэй хүн болхоор заримдаа хөнгөн юм идэж байхгүй бол гахай болчихно шдээ.

Жин: сургуулийн танилцах үдэшлэгт орох уу? Үгүй ээ тэнхим гэвэл дээр юм байна.

Би: тэр үеийн байдлаасаа болноо.

Жин: нэг хувийн асуулт асуучих уу?

Би: за

Жин: Чи одоо ч гэсэн өмнөх найз залуугаа хүлээж байгаа юу?

Би: өрөвдөлтэй байж мэдэх ч тийм ээ, Та намайг галзуу гэж бодож магадгүй ч би түүнийг харах төдийд мянга мянган мэдрэмжиндээ эзэмдүүлдэг.

Жин: Тэр залуу чинь чамд хайртай болов уу? гэхэд нь би мөрөө хавчин

Би: Би хэлж мэдэхгүй байна. Тийм байгаасай л гэж хүсэжийн

Жин: энэ жил элсэж орсон мөн биз дээ ... Бүх охидууд ам уралдан яриад байгаа тэннисчин

Би: тхх,

Жин: Өрсөлдөгч ихтэй болж байгаам байна даа. Гэхдээ чамд нэг давуу тал байна

Би: ямар ?

Жин: Тэр чамруу харж байгаа нь нэг л өөр. Миний бодлоор тэр харц хайрых байх ...

Би: та тэгж бодож байна уу?

Жин: Бодох биш ээ, нүдээрээ харсан болхоор батлаж байна. Би өөрөө чам руу тэгж хардаг байсан болхоор батлаж байна.

Би: Би яагаад таньд хайртай болоогүй юм болоо

Жин: зүгээр дээ би сэтгэлээ татаж аваад өөр охинд дурлачихна

Би: за тийм амархан байхдаа ядын

Жин: Би хичнээн өөрийхөөрөө зүтгээд чамд энэ бүхэн сайхан зүйл авчрахгүй шдээ. Хайр гэдэг чинь аз жаргал мэдрүүлэх ёстой болхоос зовлон авчрах ёсгүй. Та 2ыг буцаж нийлж аз жаргалтай байна гэж найдаж байгаа шүү

Би: би ч гэсэн гээд сүүнээсээ балгахад Жин сонбэ намайг биеээрээ түлхээд

Жин: алив инээ л дээ, үхэх гэж байгаа амьтан шиг урвайчих юм ... гэхэд нь би тэсэлгүй инээхэд тэр

Жин: ингэж инээдэг байж ...

Жин Сонбэ бид 2 тус тусдаа өөр өөр хичээлтэй болхоор 2 тийшээ салцгаалаа. Хичээлийн цагаар хичээлдээ анхаархыг хүссэн ч Тэхёний тухай бодол намайг сатааруулж байв.

Хосууд салхаараа бие биенээ мартдаг гэж худлаа бололтой. Улам нэг нэгнээ санаж, улам нэг нэгнээ хайрладаг бололтой.

Олон цагийн хичээлийн дараа гэртээ ирхэд И-Ёон аль хэдийнээ ар гэрийн асуудлыг шийдсэн байлаа.

Эмэгтэй дүү нар томрох ашигтай юмаа.

Би И-Ёоныг араас нь тэврээд

Би: Баярлалаа

И-Ёон: гунигласан хөгшин хүүхэнг надаас өөр халамжлах хүн байхгүй юм чинь хувь тавилантайгаа эвлэрхээс өөр арга алга даа

Би: нээрэн энэ амралтын өдрөөр 2уулаа кино үзэх үү?

И-Ёон: чадахгүй ээ, би болзоотой

Би: Хэнтэй вэ?

И-Ёон: хнн надад ч гэсэн болзооны санал ирдэг шүү, таных шиг романтик биш л болхоос ...

Би: Пааа чи тэгээд надад хэлэхгүй яваад байсан хэрэг үү?

И-Ёон: би гэхдээ сайн биш ээ, зүгээр л уйдаад бас аймар удаан гуйсан болхоор кино үзэх гэж байгаан

Би: гэхдээ л би хармаар байна

И-Ёон: оройн хоолны дараа ... гээд нүдээ ирмэх нь тэр.

Тэр оройноо И-Ёон бид 2 зөндөө ярилцаж, яг л эмэгтэй найзтайгаа хамт ярилцаж байгаа юм шиг ярилцлаа.

Хэдэн өдөр өнгөрч Тэхёны тэмцээн болох өдөр болж би тэмцээн дээр нь уригдаагүй болхоор очсонгүй!

Сургуулийн гадаа суухдаа орчин тойрноо ажиж байхад модод зарим хэсгээрээ шарлаж намар болсонг илтгэж байв.

Энэ жилийн хувиараа эхний 3 хоног шахаж сүүлийн 2 өдөр хичээлгүйгээр сонгосон болхоор өнөөдөр битүү хичээлтэй байлаа.

Орой 19 цаг өнгөрч хамгийн сүүлийн цаг минь завсарлах нь тэр ...

Ядарч үхэхийн даваан дээр гарч ирэн шууд л автобусны буудал руу алхаж байтал гар утсанд зурвас ирж, зурвасаа хартал И-Ёон байв.

• И-Ёон: Тэхён ах алтан медал авчихлаа гэсэн зурвас байлаа.

Би өөрийн эрхгүй баярлаж түүнд баяр хүргэхийг хүссэн ч бардам зан минь намайг дийлж орхив.

Автобусанд суун гадаах орчинг харж байхдаа Тэхёнтой өнгөрүүлсэн өдрүүдээ дурсан мэдрэл хүн шиг л инээмсэглэж байлаа.

Автобуснаас буун гэрийнхээ зүг алхаж байтал гэж нэрийг минь дуудхад нь би эргэж харах эсэхдээ эргэлзэн зогсож байтал тэр гүйсээр араас минь ирэн амьсгаадсаар зогсох нь тэр.

Тэхён: А-Ён ? Над руу хараач !

Би түүнийг тэгж хэлхэд золтой л уйлчихсангүй! Хоолой зангирахад нь би цааш залгин түүн рүү хархад тэр ядарсан царайтай ч намайг харангуутаа баярлан медалиа над руу сунган

Тэхён: энийг чамд ...

Би медаль руу харан дараа нь түүн рүү харан

Би: би яагаад наадхыг чинь авах ёстойн ? Бид аль зургаан сарын өмнө салсан шдээ.

Тэхён: чи намайг дахин тамирчин болгосон болхоор л тэр.

Би зүгээр л чиний өмнө нүүр бардам ирхийг хүссэн болхоор зургаан сарын турш тасралтгүй бэлтгэл бас эмчилгээ хийлгэсэн.

Би: чи надад худлаа хэлсэн шдээ. Би мянган залуу байсан ч чамайг сонгохоор тийм ихээр чамд итгэж байсан гэтэл чи ... !!!

Тэхён: намайг уучлаарай гээд доош хархад нь би уртаар санаа алдан

Би: бэртэл чинь яаж байна

Тэхён: зүв зүгээр

Би: би чамаас нэг л зүйл асууя!

Тэхён: заа

Би: чамтай үлдэх ганцхан шалтгаан надад хэлчих

Тэхён: бид бие биендээ одоо ч хайртай! Гэхэд нь би юу ч хэлсэнгүй! Яг л загтнасан газар маажсан юм шиг санагдаж байсан юм.

Би түүний гарнаас медалийг нь шүүрч аван

Би: энийг авлаа гээд би чамайг уучилсан гэсэн үг биш шүү! Гээд эргэж харан гэрийг зүг алхаж байтал

Тэхён: А-Ёнаа баярлалаа. Би чамайг дахиж гомдоохгүй! Гэж орилох нь тэр.

Би түүнийг тэгж хэлхэд нь эргэж хархад тэр гайсан янзтай зогсоход нь гараа дэлгэхэд нь тэрний нүдэнд оч гэрэлтэн намайг чиглэсээр гүйж ирэн намайг чанга гэгч нь тэвэрлээ.

Энэ бүх хугацаанд надад дутагдаж байсан зүйл эд бараа биш зөвхөн Ким Тэхён л байсан юм байна.

Би түүний хүзүүнд шигдэн шуналтай нь аргагүй үнэрлэхдээ Тэхёний хичнээн чанга тэвэрч байгааг анзаарсангүй!

Хүний сэтгэл гэдэг их сонин ... Юунд ч захирагдахгүй, тархи түүнийг захирах нь битгий хэл бүр түүнд боль ч гэж хэлж чадахгүй. Эзэн нь хүртэл зүрх сэтгэлээ хорих гэсэн ч яагаад ч дийлэхгүй ...

Гэхдээ тэрний бууж өгдөг нэг зүйл байдаг. Тэр зөвхөн өөрийн татагдсан өөр нэгэн оршихуйд л бууж өгдөг ...

Тийм болохоор нада ямар ч сонголт алга ... Бардам зан минь үгүй гэх ч сэтгэл гэгч зүйл минь өөринхөө татагдсан тэр оршихуйдаа бууж өгч байгаа нь энэ ...

Яг энэ тэврэлтэд зогсохдоо түүнгүй өнгөрсөн зургаан сар яаж болж байсанг ойлгохгүй нь ...

Тэр миний хувьд бүхэл бүтэн ертөнц болчихсон гэж үү?

Түүнтэй үлдэх ганц шалгаан нь би түүнд одоо ч хайртайд байгаа юм.

Зөвхөн одоо гэдэг мөчид л хоёул жаргалтай байя тэгэх үү? Юунд ч санаа зовохгүйгээр зөвхөн өнөөдөртөө амьдарч, өнөөдрөөрөө сэтгэж, одоо цагаа л хайрлая. Ирээдүйд гарах үр дагаварт санаа зовохгүйгээр өөрсдийнхөөрөө байя. Өнгөрсний талаар дурсаж нэг нэгнээ хэмлэхгүйгээр бие биенээ хайрлая, нэг нэгэндээ дурлая. Одоо л олдох багахан жаргалдаа ташуурч бусдыг нь үл тооё. Хэн юу гэх нь ямар хамаатай юм бэ, гудмаар чанга инээлдэн гүйе. Шөнө лифтээр тоглоё, автобусны буудал дээр үнсэлцье. Маргалдахаа болиод зүгээр ширтэлцэж тоглоё тэгэх үү? Чиний харцнаас хайрыг чинь мэдрэн эрхлэе.

—MN4EVER—