《♦ Our lies ♦ [Complete]》19-р хэсэг ( Эмнэлэг )
Advertisement
Зохиочийн талаас
Түргэн тусламжийн машин удалгүй ирж Тэхён болон И-Ён 2 эмнэлэг рүү явж харин Инаг цагдаа нар шалгахаар авч явсан юм.
Үзлэг хийхээр А-Ёныг тусгай тасаг руу оруулж харин Тэхён И-Ён 2 кордиорт хүлээн зогслоо.
Ойролцоогоор цагын дараа эмч гарч ирэн
Эмч: энэ тийм ч хүнд байсангүй! Түүний гоо сайханд нөлөөлөхгүй. Өвчтөн бага зэргийн цочрол орсон байна.
Тэхён: тэр зүгээр болно биздээ.
Эмч: тэрний сэтгэлийн тэнхээ л мэднэ дээ. Орж болно гэж хэлээд эмч яваад өгөв.
Тэхён И-Ён 2 түүний байгаа өрөөнд орж ирхэд тэр унтаж байлаа.
И-Ён: аав ээж 2 удахгүй ирэх болхоор та яаж тайлбарлаарай!
Тэхён: бүгд миний буруу болхоор би хариуцлагыг үүрнэ. Санаа зоволтгүй! Гэхэд А-Ён ухаан орон тэдэн рүү харах нь тэр.
~~~~~
Миний талаас
Ухаан орход Тэхён санаа зовсон янзтай хажууд минь зогсож байв. И-Ён ч гэсэн ирсэн байлаа.
Би: аав ээж 2ыг дуудаагүй биздээ
И-Ён: тэд удахгүй ирэх болно
Би: өө хэрэггүй байсан юм шдээ. Энэ тийм хүнд шарх биш
Тэхён: бүгд миний буруу болхоор би ... Гэхэд нь би үгийг нь таслан гарнаас нь атган
Би: энд хэн ч буруугүй за юу? Гэхэд тэр газар ширтэн ихэд гэмшиж байв. Би өндийн түүний хацранд гараа хүргэн
Би: би чамайг дахиж харахгүй байх вий гэж их айж байлаа
Тэхён: намайг уучлаарай!
Ээж аав 2 ирж байгааг сонсоод Тэхёныг өрөөнөөс гаргаж амжив.
Тэд ихэд санаа зовж харин би тэдэнд юу болсон тухай худлаа ярьсан юм.
И-Ёнд дохио өгч, харин И-Ён дохиог ойлгон аав ээж 2ыг гэр лүү авч явав.
Тэднийг гарсаны дараа Тэхён орж ирэн хажууд минь суугаад
Тэхён: Инаг танидаг гэдгээ хэлээгүйд уучлаарай! Гэхдээ амлий бидний дунд юу ч байгаагүй! Тэр над руу өдөр болгон захиа бичдэг байсан.
Би: тэр чиний шүтэн бишрэгч гэдгийг би мэдсэн. Бас тэр захиануудынхаа ачаар чамд их тус болсон гэж боддог юм байна лээ.
Тэхён: би тэрний захиаг уншдаг байсан ч ийм гэж бодоогүй!
Advertisement
Би: энэ зүгээр л жижиг осол байсан юм. Хэн ч буруугүй! Ойлгосон уу?
Тэхён: за гэж гэмшсэн хоолойгоор хэлэх нь тэр.
Би маш их өлсөж байгаагаа Тэхёнд хэлтэл тэр идэх юманд явчаад ирье гэж хэлээд духан дээр минь үнслээ.
Би түүнийг гарсаны дараа Инагийн тухай бодход л нулимс урсав.
Би тэрнийг миний найзаа гэж боддог байсан харин тэр намайг тэгж боддоггүй байсан бололтой!
Удсан ч үгүй Тэхён орж ирэн бид хамтдаа хооллож, дараа нь эмнэлэгийн жижиг орон дээр хамтдаа хэвтлээ.
Түүний тэврэлт дулаанхан юм. Энэ бүхний дараа эмтэрсэн бүхэн минь түүний тэврэлтэнд эдгэрэх шиг болов.
Түүний тэврэлтэнд унтчиж. Нүдээ нээхэд аль хэдийн өглөө болж Тэхён нойтон үстэй орж ирэн намайг угаалгын өрөө рүү дагуулан орж үсийг минь угааж өгсөн юм.
Би: миний найз залуу хэтэрхий халамжтай юмаа.
Тэхён: миний найз охин хэтэрхий эрх юмаа гэхэд нь бид зэрэг инээлдэв.
Өглөөний үзлэг эхлэж эмч орж ирэн намайг үзээд дахин дусал бас тариа хийгээд
Эмч: маргааш эмнэлэгээс гарч болноо
Би: дахиад нэг хоног яаж тэснээ
Эмч: чи харин ч бага хонож байна шүүдээ. Энд хэдэн сараар хэвтдэг хүмүүс ч бий.
Эмч: сувилагчаа, түүнд өглөөний цайг нь авчирч өгөөрэй!
Сувилагч: за,
Өглөөний цайгаа уугаад Тэхён бид 2 гадаа салхилаж байтал үсээ хусуулсан охин бидэн дээр ирээд
Охин: хоо та Ким Тэхён мөн биздээ
Тэхён: тийм ээ,
Охин: та надтай зургаа авхуулж, гарын үсгээ зурж өгс болно биздээ.
Тэхён: тэгэлгүй яахав гээд түүнтэй хамт яваад өгөв.
Би сандал дээр суун тэнгэр лүү харан уртаар санаа алдаад дараа нь нүдээ анин нарны дулааныг мэдрэнэ.
Тэхён хажууд минь ирж суугаад хацар дээр минь үнсээд
Тэхён: дотогшоо орох уу?
Би: тэгий гээд бид босож байтал өнөөх охин надад цаасаар хийсэн цэцэг өгөөд
Охин: та их хөөрхөн юм. Тэхён ахыг хайрлаж бас гомдоож болохгүй шүү! Гээд яваад өгөв.
Би: чи арай тэрэнд үг зааж өгсөн юм биш биз!
Тэхён: юу гэж дээ.
Advertisement
Бид өрөөнийхөө гадна ирхэд цагдаа нар хүлээж байв.
: сайн байна уу? Бид таниас мэдүүлэг авах гэсэн юм.
Би: би гомдолгүй! Бид сайн найзууд бас бага зэрэг маргалдсан юм.
: тэгвэл та өргөдөл бичиж өгсөний дараа найз чинь суллагдах болно гээд явчих нь тэр.
Бид өрөөнд орж ирхэд
Тэхён: яагаад ингэж байгаа юм. Тэр чамайг нэмтээсэн шүү дээ.
Би: би ч гэсэн тэрнийг гэмтээсэн шүү дээ.
Тэхён: яаж ?
Би: бидний үерхэлийн тухай байнга ярьж түүний сэтгэлийг шархлуулж байсан.
Тэхён: чи мэдээгүй шүү дээ.
Би: гэхдээ тэр энэ тухай сонсох бүртээ ямар их шаналаж байсан бол ? Тэр намайг найзаа гэж бодоогүй байж болох ч би түүнийг найзаа гэж боддог байсан юм шүү! Гэхэд Тэхён намайг тэврээд
Тэхён: өргөдөлөө биччих би аваачаад өгчий
Би: за. Тэрнийг битгий буруутгаарай!
Тэхён: за
~~~~~
Тэхёний талаас
А-Ёны өргөдөлийг цагдаагийн газар луу авч явахдаа яагаад тэр ийм гэнэн цайлган байдгийг гайхаж байв.
Цагдаагийн газар орж ирхэд Ина болон түүний эцэг эх зогсож байлаа. Хариуцсан мөрдөгчид нь өргөдөлийг өгөөд
Тэхён: А-Ёнд дахин гар хүрвэл би зүгээр өнгөрөөхгүй шүү! Гээд Ина руу хараад
Тэхён: тэр чамайг өөрийнхөө сайн найз гэж боддог харин чи ?
Ина: хэрвээ чи байгаагүй бол тэр миний сайн найз байх байсан
Тэхён: чиний хамгийн том алдаа намайг сонгож А-Ёныг алдсан явдал. Эцэст нь хэн ч чиний дэргэд үлдсэнгүй! Нэмж хэлхэд надад захиа бичдэг хүмүүс маш их байсан ганцхан чи биш! Гээд шуугиантай газраас гарч ирэн хувцасаа солихоор гэрийнхээ гадна ирхэд дахиад л тэр байж байв.
Тэхён: чи арай энд хоносон юм биш биз
: чи хаана хоносон юм.
Тэхён: А-Ёнтой цуг хоносон юм. Яасан ?
: одоо тэгвэл бүх зүйл дууссан биздээ. Над руу эргэж ирэх үү?
Тэхён: үгүй дээ хонгор минь, би өнгөрсөн шөнө А-Ёноос алхам ч холдож болохгүйгээ ухаарсан тийм болхоор миний тухай мартаж үз!
: Ким Тэхён!!!
Тэхён: намайг орхиод явсан газар луугаа буцаад явж үз!!!
~~~~~
Миний талаас
Тэхён ирэхдээ миний дуртай ногоон цайтай латте болон шоколадтай бялуу бас зутан авчирсан байлаа.
Би: вуа миний найз залуу хэтэрхий халамжтай юмаа.
Тэхён: миний найз охин хэтэрхий идэмхий юмаа гэхэд нь бид зэрэг инээлдээд Тэхён духан дээр минь үнсээд
Тэхён: Инагийн тухай асуухгүй юм уу?
Би: үгүй ээ, тэрнээс би баярлалаа гэдэг үг сонсох гэж иым зүйл хийгээгүй! Гэхтэй зэрэгцэн хаалга нээгдэж бид тэр зүг рүү хархад Жин сонбэ зогсож байлаа.
Тэр гартаа баглаа цэцэг бас сагстай жимс баричихсан байв.
Би: Сонбэ!
Жин: сайн уу? Чамайг гэмтсэнг дүүгээс чигь сонсоод эргэхээр ирлээ гэв.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial15 Chapters
Roots and Steel
Hunters wait all year for the Festival of Knives, when they put their skills to the test and claim new ranks with every monster they kill. Trapped helping the family business instead of pursuing his own career, Trellin has never been allowed to participate. But when he risks expulsion to sneak out and claim a kill beyond his rank, his hunt is spotted by a senior guildmember. Rather than turn him in, she offers him a chance for freedom: Join her, and sail to the distant isle of Deldynne to compete in the bloody race for the rank of Guildmaster. If they can kill the monster that calls Deldynne home before the other teams do, he'll soar to new heights as apprentice to the leader of the Hunter’s Guild. But if they fail, neither will leave that island alive. Roots and Steel is a Monster Hunter LitRPG series.
8 276 - In Serial8 Chapters
Darks Rising
A boy with violet eyes and hair blacker than night walks out of the woods. He doesn't know who he is, what he is, or where he is? What he does know is your weakness. They call him Dark and this is his story. Haha finally made a cover yes! Foul language why not, sex sure, honest politicians inconceivable.
8 189 - In Serial49 Chapters
Chronicles of the dragon slayer [old version]
Julian was your normal happy go lucky kid in his younger years. He did everything that a normal 10-year-old that came from a relatively middle class family. Playing around with friends, going to school, and going on trips with his parents every once in a while. But life had other plans for his future than letting him grow like any normal teenager. At a young age his parents were killed, his friends slaughtered and family stolen. This had broken Julian completely, and hence he left on a journey to find strength to seek his revenge. But life was not yet done playing with his life, so it showed Julian that he had no talent to do anything that would lt him gain his revenge. It had become clear to Julian that the heavens did not favor him, so he left on one last journey when… ***** Ahhh I don't really know what else to add but ill write it here anyway, this is my first time writing a story, so I am still experimenting with things, so it is possible that you might find the beginning of the story to be a bit slow, but I assure you the later chapters and things I have in plan will not disappoint you. Oh, I also forgot to mention that I have taken inspiration from waaaay tooo many novels that I liked, and while there aren't any specific ones that I based this upon there are a few that I definitely took inspiration from like : the author's POV, chronicles of the heavenly demon [you can probably see where this inspired me ;)], etc.
8 198 - In Serial29 Chapters
To Blunt The Sharpest Claw
The Velvet Paw of Asquith Novels are a series of New Fable genre novels that involve cats and dogs and high adventure and romance and espionage and food-fights and hotels and explosions and car chases. With large casts, exotic locations and an absurdity only possible in the absence of human characters, the Velvet Paw of Asquith Novels blend Wind in the Willows with James Bond, though with more cafes and fewer badgers. This submission is the third title in its Morigan Trilogy, beginning two-thirds of the way through the series' longest adventure yet. Here's a quick recount of what's happened so far: When Oscar Teabag-Dooven, a Velvet Paw of Asquith, is ordered to investigate how a mysterious poet, the Ar'dath-Irr, is able to travel instantaneously around the world, two very bad things happen. Firstly, he meets Lydia, an insane librarian who punches everyone in the face, and secondly, the Ar'dath-Irr reveals he is intent on taking over the world. Although this second thing might be considered worse than the first, Oscar feels differently following Lydia’s destruction of a cafe, a library and his face in one afternoon. In comparison, thwarting world domination just seems easier. Along with Binklemitre, a fellow Velvet Paw of Asquith, and Lydia, Oscar infiltrates the Ar’dath-Irr’s realm of dark poetry to discover the dog not only intends wrenching the world apart but has no intention of cleaning up afterwards. As a result, Oscar decides it’s all too hard and goes home to have a bath. After lots of arguing and the sort of food fight that posh restaurants were invented for, Lydia and Binklemitre convince him that they must stop the Ar’dath-Irr for several reasons, one of them quite serious. A vibrant cast of characters collide as Oscar, Lydia and Binklemitre battle the Ar’dath-Irr and his disciples in an adventure involving exploding cafés and appalling hotels, car chases and inadvertent surgery, dreadful poetry, lots of arguments and at least one temper-tantrum, all of which draw the three into dark and convoluted corners of a world they weren’t aware existed. Moreover, any chance of sitting down and discussing things over some buns disappears when Lydia punches the Ar’dath-Irr in the face. This results in her having a psychotic episode and Oscar getting run over by an ambulance. Although Binklemitre suffers neither, he witnesses both, which is almost as dreadful, though not nearly so messy. An enormous battle ensues, followed by a dinner party and then everything explodes.
8 333 - In Serial23 Chapters
mr lover man (zdh)
"every time they are in a new city or state they need to go see any random concert they scroll through and find.... "why don't we" she stated excitedly."in which a go girls to a random concert and meets the love of her life started (1-10-20)#8 in idontknowanymore#128 in idontknowwhatimdoing#13 in djs#7 in jra #4 in wdwstory
8 98 - In Serial6 Chapters
Fun for a moment တဒင်္ဂပျော်ရွှင်မှု [Unicode]
👉👌💦
8 204

