《♦ Our lies ♦ [Complete]》18-р хэсэг ( Шүтэн бишрэгч )
Advertisement
Би: ЯА Ким И-Ён чи дахиад л хичээлээ таслаа юу?
И-Ён: Тэр энд юу хийж байгаан
Би: би чамаас эхлэж асуусан байх аа?
И-Ён: Би бие даалтаа мартчихаад буцаж орж ирсэн юм. Одоо миний асуултанд хариул
Би: найз охиныхоо гэрт хонож болдоггүй юм уу? гээд гараа элгэндээ автал
И-Ён: Пааа та 2 арай !!!!
Би: ЯА! чи үнэхээр миний гарт үххээр шийдсэн бололтой тийм үү? гэхэд И-Ён хэлээ гаргачихаад гарах хаалга руу гүйчих нь тэр.
Тэхён шүлсээ залгиад
Тэхён: тэр чамаас үнэхээр өөр юм аа,
Би: Сэтгэл мэдрэлийн өвчтэй юм шиг л байдын гээд санаа алдан Тэтэ рүү харан
Би: шүдээ угаахгүй юм уу? би өглөөний цай бэлдлээ гээд гал тогоо руу явхад Тэтэ угаалгын өрөө рүү орчихов.
Бид хамтдаа өглөөний цайгаа уугаад гэрээс гарч ирэн Тэтэ гэр лүүгээ харин би сургууль руугаа явсан юм.
Хичээл эхлэхээс өмнө ирчихсэн болхоор сургуулийн хамгийн чимээгүй газар ирэн номоо гаргаж ирэн уншин суулаа.
~~~~~
Инатай хамт суудаг хичээл орсон ч Ина ирсэнгүй! түүн рүү зурвас бичсэн ч хариу алга. Өмнө нь ийм асуудал гарч байгаагүй болхоор гайхаж бас санаа зовж байлаа.
Удахгүй улиралын шалгалт эхлэх гэж байгааг ч оюутнууд одоо ч тайван харагдана.
Энэ үед ...
Тэхён: Больж үз!
: Би чиний хамгийн хэцүү үед дэргэд чинь байж чамайг хамгаалдаг байсан гэтэл чи ...
Тэхён: Би чамаас тэгээд өг гэж гуйгаагүй!
: Тэр охин чинь надаас юугаараа илүү юм. Чи зүгээр л хариуцлагаасаа бас амлалтаасаа болж л тэрэнтэй зууралдаж байгаа биз дээ. Намайг мэдэхгүй гэж бодоо юу Ким Тэхён
Тэхён: амаа мэдэж яриарай! Би А-Ёнд чиний төсөөлж байгаагаас ч илүү сайн
: чи тэрэнд сайн харин надад хайртай, яагаад үнэнтэй эвлэрч чадахгүй байгаа юм бэ?
Тэхён: чи андуурч байгааг би цаг минут тутамд чамд нотлох болно гээд тэр гэр лүүгээ орчих нь тэр.
Харин эмэгтэй хана налан газар суун чимээгүй мигшин уйлаж байлаа.
Advertisement
-
Тэхён гэртээ ууртай гэгч нь орж ирээд цүнхээ шидээд дараа нь тавиуран дээрхи жаазтай зурагнуудыг харан санаа алдаад
Тэхён: хэн нэгэн нь намайг зөв зүйл хийж байгаа гээд хэлээд өгөөч!
~~~~~
Соратай уулзхаар түүний сургууль дээр ирээд хөл бөмбөгийн талбай дээр ирхэд хэдэн залуус хөл бөмбөг тоглож байлаа.
Би нүдээ онийлгон хартал тэр дунд Жимин тоглож байв.
Жимин ч бас намайг олж харсан бололтой над руу даллаад удалгүй хамт тоглож байгаа залуустаа ямар нэгэн юм хэлээд намайг чиглэн ирэх нь тэр.
Жимин амьсгаадсаар хажууд минь ирж суугаад хөлсөө арчин
Жимин: Сайн уу? Соратай уулзхаар ирээ юу?
Би: мхн, чи тоглосоор байгаа юм уу?
Жимин: тх, би сургуулийнхаа шигшээд тоглож байгаа. Дулаан орхоор тэмцээн болно
Би: тийм байхнээ
Жимин: Тэхён хэр байна даа
Би: Тэр их халамжтай
Жимин: Яг энэ үйл явдал миний мөрөөдөл байсан юмсан. Миний бэлтгэл хийж байгааг чи ирж үзээд л ... дараа нь 2уулаа болзоонд яваад л ...
Ахх, одоо энэ тухай яриад яахав дээ бүх зүйл оройтчихсон шүү дээ
Надад Жиминд хэлэх үг олдсонгүй, бидний дунд болоод өнгөрсөн бүхэн бүгд дурсамж.
Жиминийг хэзээ ч бидний ирээдүйн тухай боддог гэж төсөөлж байсангүй, ганцхан би л мөрөөддөг байсан гэж андуурч байжээ
Би: хэрвээ чи хүсвэл би чиний тоглолтыг үзэж байх болноо. Яг ахлах сургуульд байсан шигээ гээд инээмсэглэхэд Жимин над руу харан инээмсэглэх нь тэр.
Хэсэгхэн ч гэсэн бид бие биенийхээ зүрх сэтгэлд ямар нэгэн орон зайг эзлэж байсан болхоор бие биенийгээ буруутгаж үзэн ядаад хэрэггүй харин тэр цаг хугацааг дурсаж бас хайрлах нь амар байх.
Соратай орой болтол яриж сууж байгаад гэр гэрлүүгээ явж байтал Ина над руу залгаж байв. Би утсаа аван
Би: ЯА чи зүгээр үү? гэхэд түүний хоолойны өнгө үнэхээр муу сонсогдож байлаа.
Ина: А-Ёнаа надад туслаач, миний бие үнэхээр муу байна.
Би: надад хаягаа өгчих би яваад очий гэхэд тэр надад хаягаа хэлхэд нь би гайхаж орхилоо.
Advertisement
Энэ гэрийн хаяг биш байв.
Би: чи гэрээсээ өөр газар байгаа юм уу?
Ина: мхн, аль болох хурдан ирээрэй гээд утсаа салгачихлаа.
Түүний хоолойг сонсоод сандарч бас айж байв. Тэр хэдий надтай Сора шиг удаан найзлаагүй ч гэсэн тэр надад хангалттай үнэ цэнэтэй нэгэн.
Хараахан автобусанд суугаагүй байсан болхоор Инагийн заасан газар очих автобусанд суун 30 гаран минутийн дараа Инагийн заасан газар ирхэд тэр газар нь караоке байв.
Ина руу залгахад тэр утсаа тасдаад, "Шууд 15-р өрөөнд ороод ир" гэсэн зурвас илгээсэн байлаа.
Би орхоосоо өмнө И-Ён руу Инатай уулзхаар ирсэн газрынхаа хаягыг явуулав.
15-р дугаартай өрөөнд орж ирхэд Ина ганцаараа сууж байлаа. Би түүний хажууд очоод духан дээр нь гараа тавиад
Би: бие чинь зүгээр үү? Халуунгүй байх юм гэхэд тэр над руу хараад
Ина: Миний зүрх сэтгэл минь өвдөөд байна А-Ёнаа
Би: нөгөө залуу юу?
Ина: мхн, чи намайг найзаа гэж боддог уу?
Би: тэгэлгүй яахав, энэ сургуульд ороод чамаас өөр найзтай болоогүй болхоор тэр хирээрээ чи надад үнэ цэнэтэй
Ина: тэгвэл би юу? эсвэл Тэхён үү?
Би: юу гэсэн үг үү? гэтэл Ина босон ирэн урд минь өвдөг сөгдөөд
Ина: А-Ёнаа би чамаас гуйж байна. Тэхёнаас салаад өг гэж уйлсаар хэлэх нь тэр. Би юу гэж хэлэх ёстойгоо ч мэдэхгүй хэсэг сууж байгаад
Би: би яагаад Тэхёнаас салах ёстой гэж?
Ина: Би бол Тэхёны найз, бид 2 багаасаа л хамт өссөн бас тэр надад хайртай байсан чамайг гарч иртэл шүү дээ. Бас би түүний шүтэн бишрэгч ...
Надад тэрний гарын үсэгтэй агаарын тэннисний бөмбөг 300 ширхэг байгаа. Тэхён чамаас болж надаас зайгаа бариад байна.
Тэрний гар бэртэж хэцүү байхад нь би л дэргэд нь байж сэтгэл санаагаар дэмжиж байсан харин чи зүгээр л тэрнийг буруутгаж суусан биз дээ.
Үгүй л гэж битгий хэлээрэй А-Ёнаа гээд над руу харан нулимсаа арчих нь тэр.
Одоо л ойлголоо Тэхёнд Инагийн тухай ярих бүрт тэрний царайны хувирал өмнөхөөсөө арай өөр болдог байсан. Бас тэд анх уулзахдаа л бие биенээ танидаг юм шиг харицаж байсан.
Би: Би эхлэж Тэхёнтой ярилцах хэрэгтэй, тэрний байр суурьнаас хараад үнэхээр би та 2т гай болоод байгаа бол би холдож чадна.
Би: Тэхён бид 2 энэ хүртэл маш олон зүйлийг даван туулсан болхоор хэн нэгний үнэн худал нь мэдэгдэхгүй зүйлд итгэж чадахгүй нь гээд бостол Ина намайг татан буцааж суулгаад
Ина: Үнэхээр эвээр ярих гээд юу ч ойлгохгүй юм аа, гээд босож зогсоод
Ина: Хэр удаан тэсэх ёстойгоо мэдэхгүй юм. ЧИ Л ЗАЙЛААД ӨГВӨЛ БИ ХҮССЭНЭЭ АВАХ ГЭЭД БАЙНА ОЙЛГОЖ БАЙНА УУ? ЧИ ӨӨРӨӨ ЗАЙЛАХГҮЙ БОЛ БИ ӨӨРӨӨ ЧАМАЙГ ЗАЙЛУУЛАХ БОЛНО гээд ширээн дээр байсан төмөр үнсний савыг авхад нь би айж байсан ч түүнийг тайвшруулахыг хичээнэ.
Би: Ина би чиний хүссэнээр холдоно гэхдээ эхлээд Тэхёнаас бүгдийг лавлаж асууя гэхэд тэр галзуу юм шиг инээж эхлэх нь тэр ...
~~~~~
И-Ён Тэхён 2 сандран караокений хаалгаар орж ирхэд Ина 15-р дугаарын өрөөнөөс цустай үнсний сав болон гар нүүр нь цус болчихсон гарч ирхэд И-Ён орилон газар суухад Тэхён Ина дээр очиж түүнийг сэгсчин
Тэхён: ЧИ ЮУ ХИЙЧИХЭВ ЭЭ??? гэхэд Ина галзуу юм шиг инээн
Ина: Би А-Ёныг алчихсан, тэр үхчихсэн ... тэр амьсгалахгүй байсан ... Тэхёнаа чи энийг хүссэн биз дээ
Тэхён: галзуу амьтан гэж хэлээд Тэхён А-Ёны байгаа өрөө рүү орох нь тэр.
Тэхёныг өрөөнд орход А-Ён цусандаа хутгалдчихсан хэвтэж байхыг харсан Тэхён яахаа үл мэдэн
Тэхён: А-Ёнаа гэж нэрийг нь чичигнэсэн хоолойгоор дуудаж байлаа.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial74 Chapters
Art of Mortality
New Synopsis after chapter 56: Long long ago, there was a mortal who despised the gods and envied the immortals. Why do the mortals have to die when the gods wish them to? Why do worlds have to perish when the gods say so? Why do only immortals get to live forever, why not mortals like him? As his family, friends, and his loved one died, he lamented. He wailed, he cried. He cursed the immortals, blasphemed the gods, spat at the heavens. But he was just a mere mortal. His curses were pointless, his blasphemous words were useless, and his spits only returned back to fall on his face. At last, he thought, enough was enough, he would definitely do something about it. He decided that it was time for the multiverse to know what a mortal can do. He was the first mortal to cultivate. Eventually, after a long struggle, he killed the Immortals, enslaved the Gods, and shattered the heavens. He reshaped the multiverse and rewrote his fate. In the end, he reincarnated as he decided upon a grand scheme, a scheme to rule 'All and Always'. He came up with the concept of what is known today as 'Paragon'. And with this, all of reality, 'All and Always', was finally reforming, according to a Mortal's Wish. Synopsis (Old): In the vast and complex multiverse, what can a mortal accomplish? In the grand scheme of things, what can a mortal change? In truth, what is a mortal, and what is mortality? Being mortal is being ordinary, the same as being trash, or so says The World. "No, mortality is an art, and a true mortal is a grand artist. Being the root of all, a mortal can become anything.", says a young mortal boy. Meet Edward Alexander, a mortal boy walking the path against gods and immortals, fighting to the end to rewrite his destiny, and change the grand scheme of things. Can he really change the grand scheme of things? Or maybe he himself is the Grand Schemer? To know the answer, follow Edward Alexnder on his journey to demonstrate the Art of Mortality.*******
8 170 - In Serial75 Chapters
That Could Have Gone Better
A standalone tale about a modern student brought through time and space to a land of myth and fantasy. There, an escape attempt is underway and is quickly set upon by the prisoner's keepers. The stakes and tensions run high as the new arrival and the prisoner finish the escape and find themselves traveling through lands unfamiliar to both. Actions have consequences, however, and escape from Adympia is not so easily achieved. Follow the adventures of Amelia and Dexter as the pair flee from the clutches of the Elven empire of Adympia and travel the land beyond. What will they find there? What obstacles will they face? Only time will tell.
8 151 - In Serial20 Chapters
Pitch Black
Exiled from the surface world, a young elf must find a way to prosper in the darkest depths of the earth.
8 155 - In Serial11 Chapters
Contact - Humanity Screams Book 0
First Contact with an extra-solar species isn't a peaceful encounter. How humanity survives is going to take some planning and effort from the world's best and brightest.
8 281 - In Serial141 Chapters
The Spark of Balance: The Realm of Mianite (Book 1)
Captain Sparkles huh?The land of Mianite isn't a real place, but what if it was? Claire was just a normal college girl with a normal life, until one day she became a part of a crazy world, due to a science experiment gone wrong. She ends up in another land called Mianite with people she assumed were only characters, and for some reason they think she is Captain Sparkles.She has to find her way back home, but there are many obstacles she will face in this world. Jordan (aka Claire) will have to deal with all kinds of mobs that only exist in nightmares in her world, and learn how to fight them and her new friends. Enemies such as the shadows, Furia, Dianite, the Modesteps, Nade, and many others will make life impossible. Not only that, but she has to choose a god, and get used to the new lifestyle until she can carry out her plan to get home.Aside from the fighting, she will have to deal with all kinds of love problems from Ianite, Tom , Captain Capsize ( who is apparently a guy in this realm), as well as some new faces she didn't know about.She knows how the story is supposed to play out, so this should be easy, but what happens when things don't go as they did and when there are lives she wants to save. How will new information she finds along the way change the way she looks at this world.(This story is based on the Minecraft game play Mianite, it will cover things from season 1 following the outline of the streams plus some new stuff. I don't own the Mianite characters. I don't own the music and gifs used.)Season 1 🔳Season 2 ⬜️ (Second book is already out)
8 224 - In Serial19 Chapters
Red: Butterfly (Twilight Fanfic) (Complete)
A strange girl appeared with long pure red hair, Rosy beige skin, and ocean blue eyes. Her beauty outcasted any girl in the whole world. She lives with her father who wanted nothing more, but to see her daughter smile again as he started a new job, new place, new state, and a new life for them. Yet, the strange girl gives nothing to show any emotion of expression.To her own thoughts, she was nothing more, but an empty, broken butterfly.
8 137

