《♦ Our lies ♦ [Complete]》18-р хэсэг ( Шүтэн бишрэгч )
Advertisement
Би: ЯА Ким И-Ён чи дахиад л хичээлээ таслаа юу?
И-Ён: Тэр энд юу хийж байгаан
Би: би чамаас эхлэж асуусан байх аа?
И-Ён: Би бие даалтаа мартчихаад буцаж орж ирсэн юм. Одоо миний асуултанд хариул
Би: найз охиныхоо гэрт хонож болдоггүй юм уу? гээд гараа элгэндээ автал
И-Ён: Пааа та 2 арай !!!!
Би: ЯА! чи үнэхээр миний гарт үххээр шийдсэн бололтой тийм үү? гэхэд И-Ён хэлээ гаргачихаад гарах хаалга руу гүйчих нь тэр.
Тэхён шүлсээ залгиад
Тэхён: тэр чамаас үнэхээр өөр юм аа,
Би: Сэтгэл мэдрэлийн өвчтэй юм шиг л байдын гээд санаа алдан Тэтэ рүү харан
Би: шүдээ угаахгүй юм уу? би өглөөний цай бэлдлээ гээд гал тогоо руу явхад Тэтэ угаалгын өрөө рүү орчихов.
Бид хамтдаа өглөөний цайгаа уугаад гэрээс гарч ирэн Тэтэ гэр лүүгээ харин би сургууль руугаа явсан юм.
Хичээл эхлэхээс өмнө ирчихсэн болхоор сургуулийн хамгийн чимээгүй газар ирэн номоо гаргаж ирэн уншин суулаа.
~~~~~
Инатай хамт суудаг хичээл орсон ч Ина ирсэнгүй! түүн рүү зурвас бичсэн ч хариу алга. Өмнө нь ийм асуудал гарч байгаагүй болхоор гайхаж бас санаа зовж байлаа.
Удахгүй улиралын шалгалт эхлэх гэж байгааг ч оюутнууд одоо ч тайван харагдана.
Энэ үед ...
Тэхён: Больж үз!
: Би чиний хамгийн хэцүү үед дэргэд чинь байж чамайг хамгаалдаг байсан гэтэл чи ...
Тэхён: Би чамаас тэгээд өг гэж гуйгаагүй!
: Тэр охин чинь надаас юугаараа илүү юм. Чи зүгээр л хариуцлагаасаа бас амлалтаасаа болж л тэрэнтэй зууралдаж байгаа биз дээ. Намайг мэдэхгүй гэж бодоо юу Ким Тэхён
Тэхён: амаа мэдэж яриарай! Би А-Ёнд чиний төсөөлж байгаагаас ч илүү сайн
: чи тэрэнд сайн харин надад хайртай, яагаад үнэнтэй эвлэрч чадахгүй байгаа юм бэ?
Тэхён: чи андуурч байгааг би цаг минут тутамд чамд нотлох болно гээд тэр гэр лүүгээ орчих нь тэр.
Харин эмэгтэй хана налан газар суун чимээгүй мигшин уйлаж байлаа.
Advertisement
-
Тэхён гэртээ ууртай гэгч нь орж ирээд цүнхээ шидээд дараа нь тавиуран дээрхи жаазтай зурагнуудыг харан санаа алдаад
Тэхён: хэн нэгэн нь намайг зөв зүйл хийж байгаа гээд хэлээд өгөөч!
~~~~~
Соратай уулзхаар түүний сургууль дээр ирээд хөл бөмбөгийн талбай дээр ирхэд хэдэн залуус хөл бөмбөг тоглож байлаа.
Би нүдээ онийлгон хартал тэр дунд Жимин тоглож байв.
Жимин ч бас намайг олж харсан бололтой над руу даллаад удалгүй хамт тоглож байгаа залуустаа ямар нэгэн юм хэлээд намайг чиглэн ирэх нь тэр.
Жимин амьсгаадсаар хажууд минь ирж суугаад хөлсөө арчин
Жимин: Сайн уу? Соратай уулзхаар ирээ юу?
Би: мхн, чи тоглосоор байгаа юм уу?
Жимин: тх, би сургуулийнхаа шигшээд тоглож байгаа. Дулаан орхоор тэмцээн болно
Би: тийм байхнээ
Жимин: Тэхён хэр байна даа
Би: Тэр их халамжтай
Жимин: Яг энэ үйл явдал миний мөрөөдөл байсан юмсан. Миний бэлтгэл хийж байгааг чи ирж үзээд л ... дараа нь 2уулаа болзоонд яваад л ...
Ахх, одоо энэ тухай яриад яахав дээ бүх зүйл оройтчихсон шүү дээ
Надад Жиминд хэлэх үг олдсонгүй, бидний дунд болоод өнгөрсөн бүхэн бүгд дурсамж.
Жиминийг хэзээ ч бидний ирээдүйн тухай боддог гэж төсөөлж байсангүй, ганцхан би л мөрөөддөг байсан гэж андуурч байжээ
Би: хэрвээ чи хүсвэл би чиний тоглолтыг үзэж байх болноо. Яг ахлах сургуульд байсан шигээ гээд инээмсэглэхэд Жимин над руу харан инээмсэглэх нь тэр.
Хэсэгхэн ч гэсэн бид бие биенийхээ зүрх сэтгэлд ямар нэгэн орон зайг эзлэж байсан болхоор бие биенийгээ буруутгаж үзэн ядаад хэрэггүй харин тэр цаг хугацааг дурсаж бас хайрлах нь амар байх.
Соратай орой болтол яриж сууж байгаад гэр гэрлүүгээ явж байтал Ина над руу залгаж байв. Би утсаа аван
Би: ЯА чи зүгээр үү? гэхэд түүний хоолойны өнгө үнэхээр муу сонсогдож байлаа.
Ина: А-Ёнаа надад туслаач, миний бие үнэхээр муу байна.
Би: надад хаягаа өгчих би яваад очий гэхэд тэр надад хаягаа хэлхэд нь би гайхаж орхилоо.
Advertisement
Энэ гэрийн хаяг биш байв.
Би: чи гэрээсээ өөр газар байгаа юм уу?
Ина: мхн, аль болох хурдан ирээрэй гээд утсаа салгачихлаа.
Түүний хоолойг сонсоод сандарч бас айж байв. Тэр хэдий надтай Сора шиг удаан найзлаагүй ч гэсэн тэр надад хангалттай үнэ цэнэтэй нэгэн.
Хараахан автобусанд суугаагүй байсан болхоор Инагийн заасан газар очих автобусанд суун 30 гаран минутийн дараа Инагийн заасан газар ирхэд тэр газар нь караоке байв.
Ина руу залгахад тэр утсаа тасдаад, "Шууд 15-р өрөөнд ороод ир" гэсэн зурвас илгээсэн байлаа.
Би орхоосоо өмнө И-Ён руу Инатай уулзхаар ирсэн газрынхаа хаягыг явуулав.
15-р дугаартай өрөөнд орж ирхэд Ина ганцаараа сууж байлаа. Би түүний хажууд очоод духан дээр нь гараа тавиад
Би: бие чинь зүгээр үү? Халуунгүй байх юм гэхэд тэр над руу хараад
Ина: Миний зүрх сэтгэл минь өвдөөд байна А-Ёнаа
Би: нөгөө залуу юу?
Ина: мхн, чи намайг найзаа гэж боддог уу?
Би: тэгэлгүй яахав, энэ сургуульд ороод чамаас өөр найзтай болоогүй болхоор тэр хирээрээ чи надад үнэ цэнэтэй
Ина: тэгвэл би юу? эсвэл Тэхён үү?
Би: юу гэсэн үг үү? гэтэл Ина босон ирэн урд минь өвдөг сөгдөөд
Ина: А-Ёнаа би чамаас гуйж байна. Тэхёнаас салаад өг гэж уйлсаар хэлэх нь тэр. Би юу гэж хэлэх ёстойгоо ч мэдэхгүй хэсэг сууж байгаад
Би: би яагаад Тэхёнаас салах ёстой гэж?
Ина: Би бол Тэхёны найз, бид 2 багаасаа л хамт өссөн бас тэр надад хайртай байсан чамайг гарч иртэл шүү дээ. Бас би түүний шүтэн бишрэгч ...
Надад тэрний гарын үсэгтэй агаарын тэннисний бөмбөг 300 ширхэг байгаа. Тэхён чамаас болж надаас зайгаа бариад байна.
Тэрний гар бэртэж хэцүү байхад нь би л дэргэд нь байж сэтгэл санаагаар дэмжиж байсан харин чи зүгээр л тэрнийг буруутгаж суусан биз дээ.
Үгүй л гэж битгий хэлээрэй А-Ёнаа гээд над руу харан нулимсаа арчих нь тэр.
Одоо л ойлголоо Тэхёнд Инагийн тухай ярих бүрт тэрний царайны хувирал өмнөхөөсөө арай өөр болдог байсан. Бас тэд анх уулзахдаа л бие биенээ танидаг юм шиг харицаж байсан.
Би: Би эхлэж Тэхёнтой ярилцах хэрэгтэй, тэрний байр суурьнаас хараад үнэхээр би та 2т гай болоод байгаа бол би холдож чадна.
Би: Тэхён бид 2 энэ хүртэл маш олон зүйлийг даван туулсан болхоор хэн нэгний үнэн худал нь мэдэгдэхгүй зүйлд итгэж чадахгүй нь гээд бостол Ина намайг татан буцааж суулгаад
Ина: Үнэхээр эвээр ярих гээд юу ч ойлгохгүй юм аа, гээд босож зогсоод
Ина: Хэр удаан тэсэх ёстойгоо мэдэхгүй юм. ЧИ Л ЗАЙЛААД ӨГВӨЛ БИ ХҮССЭНЭЭ АВАХ ГЭЭД БАЙНА ОЙЛГОЖ БАЙНА УУ? ЧИ ӨӨРӨӨ ЗАЙЛАХГҮЙ БОЛ БИ ӨӨРӨӨ ЧАМАЙГ ЗАЙЛУУЛАХ БОЛНО гээд ширээн дээр байсан төмөр үнсний савыг авхад нь би айж байсан ч түүнийг тайвшруулахыг хичээнэ.
Би: Ина би чиний хүссэнээр холдоно гэхдээ эхлээд Тэхёнаас бүгдийг лавлаж асууя гэхэд тэр галзуу юм шиг инээж эхлэх нь тэр ...
~~~~~
И-Ён Тэхён 2 сандран караокений хаалгаар орж ирхэд Ина 15-р дугаарын өрөөнөөс цустай үнсний сав болон гар нүүр нь цус болчихсон гарч ирхэд И-Ён орилон газар суухад Тэхён Ина дээр очиж түүнийг сэгсчин
Тэхён: ЧИ ЮУ ХИЙЧИХЭВ ЭЭ??? гэхэд Ина галзуу юм шиг инээн
Ина: Би А-Ёныг алчихсан, тэр үхчихсэн ... тэр амьсгалахгүй байсан ... Тэхёнаа чи энийг хүссэн биз дээ
Тэхён: галзуу амьтан гэж хэлээд Тэхён А-Ёны байгаа өрөө рүү орох нь тэр.
Тэхёныг өрөөнд орход А-Ён цусандаа хутгалдчихсан хэвтэж байхыг харсан Тэхён яахаа үл мэдэн
Тэхён: А-Ёнаа гэж нэрийг нь чичигнэсэн хоолойгоор дуудаж байлаа.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial102 Chapters
Returning to No Applause, Only More of the Same
Kreig was summoned to the other world 130 years ago, the last 30 of which were spent in a constant, vengeful war against any army that would attempt to subjugate him. Once he returned, he found out that only 10 years had passed. He was given the title of War of the North but he never even knew about it. After all, nobody could get close enough to tell it to him. But that all changes one day when a portal opens, allowing Kreig and a small band of soldiers to enter one of many portals that leads to Earth. As it turns out these portals have been opening ever since he was summoned, giving the people of Earth abilities that the world he was summoned to only used to have. But now... now, he has returned. Longing for his former life of peace and understanding, he allows authorities to capture him on the spot, only to be faced with deeply personal questions, such as "who are you?" "what have you been doing for the past 10 years?" and "why is your level so high?" -------- ...Have you ever read a story where the main guy who got isekai'd returns to Earth. Say, for example, FFF-class trashhero or the necromancer of Seoul station? Say, what if the authorities actually became aware what kind of monster had returned to Earth? What if they actually tried to use them for something? Kreig's been in the other world for 130 years, has experienced three great wars, and he isn't okay. Mentally speaking, that is. He's been imprisoned, gained and lost comrades, been betrayed... The whole lot. By now, all he wants is to put it all behind him, something the world doesn't seem to want to let him. (Irregular updates, mostly written for fun, no strong planning)
8 298 - In Serial86 Chapters
Soulmonger
Tom's baby-momma died, and now her past is coming back to bite him. He's broke, The cops are out to get him, the babysitter is pure evil, and he's got a limited time to dig himself out before her world collides with his own.
8 176 - In Serial81 Chapters
Birth of Mana
Residents of the world today only know of the sky as a sheet of pure darkness. Alz is an elf who was separated from his parents at birth due to the village’s tradition. One day, Alz stumbles upon a relic from the past, learning about the world which once existed, where lights illuminated the skies. Inspired by this, the young Alz decided to go on an adventure, an adventure to explore the vast world he lived in. Discover the world with Alz as he sets off on an adventure, experiencing many new encounters, and overcoming obstacles along the way as he slowly delved deeper into the truths behind the world. --- IMPORTANT NOTE: This story is not fantasy-themed and not I didn't omit the fantasy tag by mistake. That said, there is meaning and significance to the title, except that it will be unveiled only much later into the story. Magical elements and the like will not be a factor in most of the story until the very end. tl;dr: This is not fantasy, magic doesn't play a role in the story. --- Updates: Will try to post a chapter once every 2 days PS. This is my first novel so there might be several issues in various aspects which I might not notice so comments are highly appreciated. --- This is more to add pressure to myself rather than anything else... but anyways the story is now part of the pledge!
8 171 - In Serial8 Chapters
The Chains of Time
The inhabitants of Damruel have always try to change the world to their liking. Each and every effort, every decision, no matter succeed or fail left behind a chain. A chain that surrounds them, their family, their descendants and Damruel itself. Years past, and every individual struggles on with their life carrying these chains, each has different weight and story behind. While trying to break free from the past, they realize that they have created even more chains on themselves, links after links, never ending. The chains of time never end.
8 191 - In Serial16 Chapters
Final Quest: Restore The Lost Data
She didn't want to suffer anymore. She just wanted me to be happy. She just wanted me to live for myself... but how could I listen to her? I wanted to know what happened. I wanted to return to the place where I belonged so I ignored her and went ahead to collect the lost data. The life she lived, I will relive them once again. I will experience everything she went through and find out why things are the way they are. The old me who didn't want to remember and the me now who wants to remember... who will be the one who was right in the end? Author's Note: Each chapter is around 3k-6k words and there is no set release schedule yet but I will try to update on Saturdays. Thanks for reading and feedback is always welcomed!
8 131 - In Serial28 Chapters
Intruders of the Mind || BakuDeku
Bakugou has been missing for a total of 6 months. That's all I'm gonna give you. Also this is BakuDeku! Katsuki and Izuku are the same height in this story too.I DO NOT OWN:-Cover art-Images I use-Videos I use-Boku No Hero Academia-Characters
8 345

