Бид тэр орой дэлгүүр хэсэж дараа нь Тэтэгийн ирэх дуртай мөхөөлдөсний кафед ирхэд тэр байнга захиалдаг мөхөөлдөсөө захиалаад

Тэхён: дараа нь надаас байнга нэхээд байваа

Би: үнэндээ би амттанд тийм ч дуртай биш л дээ

Тэхён: вааат ? Яагаад вэ?

Би: зүгээр л ... Нээх дуртай биш! Өнөөдөр бэлтгэл хийсэн юм уу?

Тэхён: үгүй ээ

Би: тэгээд яагаад бэлтгэлийнхээ цүнхнээсээ салахгүй байгаан ?

Тэхён: зүгээр л ...

Бидний захиалга ирхэд Тэхён амаа олохгүй идэж байхыг хараад өөрийн эрхгүй инээд хүрч түүний хацранд наалдсан мөхөөлдөсийг хуруугаараа арчиж өгөөд

Би: би яг эрэгтэй дүүтэйгээ болзож байгаа юм шиг санагдчихлаа

Тэхён: гэхдээ би том залуу гэдгээ эндээс гараад мэдрүүлэх болно. Тийм болхоор түр хүлээж байгаа гээд мөхөөлдөс идэж байхдаа хэллээ.

Би бараг л Тэтэгийн идэж байгааг хараад хангалттай идчихсэн юм шиг мэдэрч байв.

Би өөрийгөө амттанд дуртай ч амттан идсэний дараа бие минь аймшигтай загтнадагаас болж амттангаас татгалздаг болчихсон. Хүмүүс бие биенийхээ дутууг нөхдөг гэдэг шиг л Тэтэ амттанг ингэж сайн идэж байгааг хараад өөрөө илчихсэн юм шиг л мэдэрч байлаа.

Арай хийн Тэтэг тэр газраас гаргаж ирэн харсан зүг рүүгээ чирч байтал тэр

Тэхён: хөөё ийшээ яавах төлөвлөгөө байхгүй шүү гээд өөр зүг рүү намайг хөтлөн явхад нь би зөрүүлэн гарыг нь хөтлөөд

Би: бид хаашаа явж байгаан?

Тэхён: нууц ... Гээд над руу харан хөөрхөн гэгч нь инээлээ.

Бид явсаар манай гэрийн ойролцоох цэцэрлэгт ирхэд нь би хошуугаа унжуулан

Би: намайг гэрт хүргэж өгөх гэж ирсэн юм уу?

Тэхён: тэгвэл надтай хамт хонох юм уу?

Би: үгүй л дээ. Гээд цэцэрлэгийн сандал дээр суухад Тэтэ урд минь явган суун над руу хархад нь би яагаад ч юм галзууртлаа догдолж байлаа.

Тэтэ гараа хооронд нь үрэн дараа нь гараа хацарт минь наагаад

Тэхён: миний чам руу анх ямар зурвас бичсэнийг санаж байгаа биздээ

Би: мхн

Тэхён: би чам руу анх зурвас бичсэн өдрөөс хойш бараг жил болох гэж байна. Би заримдаа чамд хэтэрхий дасаад бас хайрласанаасаа болоод чамайг зовоох вий гэж айдаг. Бас би чиний мөрөөдлийн үерхэлийг өгч чадаагүй ч өнөөдрийг би хэзээ ч мартахгүй байх учир нь анх удаа л тэгж догдолж үзсэн болхоор тэр байх.

Тэр эдгээр үгнүүдийг хэлэхдээ яг нүд рүү минь ширтэж байв.

Тэр бэлтгэлийн цүнхээ нээн дотроос нь өөрийнхөө өмссөн пүүзтэйгээ адилхан пүүз гаргаж ирэн

Тэхён: би өмнө нь албан ёсоор асууж байгаагүй болхоор энэ удаа албан ёсоор хэлмээр байна.

Миний найз охин болооч А-Ёнаа, бид хэр хол явхыг чи ч би ч мэдэхгүй гэхдээ энийг өмсөөд хамтдаа хүрч болох хамгийн хол замыг туулцгаая! Гэхэд нь би зүгээр толгойгоо дохиход Тэхён гутлыг минь тайлан өнөөх пүүзийг өмсүүлэх нь тэр.

Тэхён: өнөөдөр бидний анхны өдөр. 100дах өдөр, чиний төрсөн өдөр, миний төрсөн өдөр, нэг жилийн ой бүгдийг нь тэмдэглэцгээе!

Би түүний хүзүүгээр тэврэн

Би: баярлалаа

Тэхён: чамд ч гэсэн баярлалаа. Энэ хүртэл тэвчиж хүлээж ирсэнд чинь гээд намайг зөрүүлэн тэврэхэд нь түүний хүзүүнд нүүрээ наалаа.

Тэхён: бид одоо ахлах сургуулийн сурагчид биш болхоор үерхэлдээ илүү нухацтай хандах ёстой,

Би: тэгий, хамтдаа хичээцгээе!

Бид хүүхдүүд байхаа больсон болхоор одоо л бид жинхэнээсээ эхлэж байх шиг байна. Яагаад ч юм би Тэхёнтой маш олон жилийг аз жаргалтайгаар туулж чадах юм шиг санагдаж байлаа.

Бид манай гэрийн гадна ирхэд гэр хав харанхуй байхын хараад И-Ён руу залган асуухад тэд гадуур байгаа гэв.

Би: миний өрөөг хармаар байна уу?

Тэхён: тэгий,

Би Тэхёныг дагуулан гэртээ орж ирээд түүнийг хоолны ширээнд суулган жимсний шүүс хийж өгөөд

Би: манайх тийм том биш ч гэсэн бид 4т бол хангалттай санагддаг

Тэхён: надад ч гэсэн таалагдаж байна

Тэтэг жимсний шүүсээ ууж дуусгасны дараа бид миний өрөөнд орж ирхэд тэр булан тохой болгоныг сонирхож байлаа.

Би түүнд дунд сургуулийнхаа төгсөлтийн цомогоо үзүүлээд

Би: би энэ үед их царай муутай байсан

Тэхён: үгүй ээ, үнэхээр эгдүүтэй байсан байна.

Би: чамаас бусад нь царай муутай байна гэдэг шдээ.

Тэхён: тэд миний нүдээр хардаг ч болоосой! Гээд над руу хархадаа миний цээж рүү хараад зүүлтийг минь хараад

Тэхён: чи энийг одоо хүртэл зүүж байгаа юм уу?

Би: тэгээд зүүх ёсгүй байсан юм уу?

Тэхён: би чамайг хаячихсан байх гэж бодож байсан юм

Би: яагаад ?

Тэхён: намайг төөрөлдөөд явж байх хооронд хаячихсан байх гэж бодсын

Би: чи буцаж ирээгүй байсан ч би хаяахгүй байсан шдээ

Тэхён: чамайг ингэж боддогыг мэдэхгүй тэнэг амьтан юм даа.

Би: өлсөж байна уу? Жигнэмэг ч юм уу? Ямар нэгэн юм идмээр байна уу?

Тэхён: юу ч хамаагүй идье!

Би Тэхёныг өрөөнд үлдээн гал тогоонд орж хөргөгч нээхэд кимбаб таваглаад зогсож байтал гадаах хашааны хаалга нээгдэх сонсогдох нь тэр.

Би цонхон дээр очин хөшигнийхөө завсараар хартал ээж, аав, И-Ён ирж явхыг хараад хамгийн түрүүнд Тэхёны гутал, гадуур хувтас, цүнхийг аван өрөөнд орж ирэн хаалгаа хаахад Тэхён над руу гайхсан янзаар харан

Тэхён: яасан?

Би: ээж, аав 2

Тэхён: ЮУ ? Би цонхоор үсрэх үү?

Би: яаж дээ энд ямар ч чимээ гаргахгүй сууж байгаарай гээд хувцасны шкафнийхаа хаалгыг нээж өгхөд Тэхён дуулгавартай нь аргагүй орчихов.

Би өрөөнөөсөө гарч ирэн амьсгаагаа даран тайван гэгч нь очин тавагласан кимбабаа авахтай зэрэгцэн тэд орж ирхэд нь

Би: ирчихсэн үү?

Ээж: чи хэзээ ирсийн

Би: түрүүхэн орж ирээд л ... Бие даалт маш их байгаа болхоор шөнөжин суух байх. Битгий саад болоорой!

Аав: хэт орой болтол битгий суугаарай

Би: за ойлголоо, сайхан амраарай! Гээд өрөө рүүгээ тэдэнд баригдахгүйн тулд тайван гэгч нь алхлаа.

Гартаа кимбаб, ундаа барьсаар өрөөндөө орж ирэн ширээнд тавин шкафныхаа хаалгыг нээхэд Тэхён унтчихсан байв.

Би шанаагаа тулан түүнийг харан хэсэг сууж байгаад түүнийг сэрээхэд тэр намайг харан ярих гэхэд нь хуруугаа урууландаа хүргэн

Би: чшш! Тэд сэрүүн байгаа гэхэд тэр толгой дохин болгоомжтой гэгч нь гарч ирэх нь тэр.

Тэхён юүдэнтэй цамцаа тайлан подволктойгоо үлдэн

Тэхён: нилээн удах болхоор подволктойгоо сууж болно биздээ.

Би: би ч гэсэн хувцасаа солиогүй байгаа юм байна гээд хувцасныхаа шүүгээг нээн гэртээ өмсдөг хувцасаа гаргаж ирэн өрөөгөө тойруулан хараад хаана хувцасаа солихоо сонжиж байлаа.

Тэхён орон дээр сууж байх хооронд шкафны хаалгаа нээгээд хаалганы ард зогсон хувцасаа яаран сольж эхлэхэд

Тэхён: яарах хэрэггүй дээ. Би нууцаар харахгүй ээ,

Тэрнийг тэгж хэлхэд би бага зэрэг тайвширлаа.

Хувцасаа сольж дуусан бид кимбабаа хувааж идээд

Би: би хичээлээ хийж дуустал чи юу хиймээр байна

Тэхён: би зүгээр л хажууд чинь чамайг хараад сууж байя!

Би: нээрэн үү? Уйдахгүй юу?

Тэхён: би ахлах сургуульд байхдаа чамайг зөндөө л ширидэг байсан шдээ.

Би: тэгвэл ахлах сургуулиа эргэн дурс харин би эртхэн хичээлээ хийлээ гээд хичээлийнхээ ширээнд суугаад хичээлээ ялган эхнээс нь бие даалт, даалгавараа тэмдэглэсэн тэмдэглэлийн дэвтэрээ харан сууж байхад Тэхён орон дээрээс намайг цоо ширтэж байлаа.

Би түүнд анхаарал хандуулалгүй хичээлээ хийж байгаад түүн рүү хартал Тэхён толгойгоо тулсан гаран дээрээ унтчихсан байхыг хараад түүний толгойг дэрэн дээр дэрлүүлэн хөнжилөөр хучиж өглөө.

Хичээлээ хийж дууссан ч тэр бөх гэгч нь унтаж байв.

Би түүний хажууд хэвтэн түүнийг сайтар гэгч нь нэг бүрчлэн харан хэвтэнэ.

~~~~~

Тэхёны талаас

Өглөөний нар өрөөнд аль хэдийн тусаж нойрноосоо сэрэн нүдээ нээхэд гэрээсээ өөр газар сэрж байгаагаа мэдээд хажуу тийш хархад А-Ён унтаж байх нь тэр.

Би түүний үсийг чихнийх нь араар хийж өгөөд түүнийг харан хэвтэлээ.

Би түүний хацранд хүрэн эрхий хуруугаараа илэн

Тэхён: үерхэлийнхээ анхны өдөр найз залуутайгаа хамт хонодог охин чамаас өөр байхгүй байхаа А-Ёнаа.

Бидэнд гэрлэхээс өөр сонголт байхгүй боллоодоо гэхэд тэр нойрмоглон нойрноосоо сэрээд

А-Ён: сайхан амарсан уу? Цаг хэд болж байна

Тэхён: 8 цаг 20 минут

А-Ён: шивнэж ярих хэрэггүй ээ, гэрт бид 2-с өөр хүн байхгүй гэж хэлхэд нь би А-Ёныг чанга гэгч нь тэврэн

Тэхён: өглөө болгон чиний хажууд сэрий гэвэл танайд нууцаар хонож байх ёстой бололтой гэхэд тэр ч бас намайг тэврэх нь тэр.

~~~~~

Миний талаас

Бид хэсэг хэвтэж байгаад босож, би Тэтэд нэг удаагийн сойз өгөөд угаалгын өрөө зааж өгөөд гаргатал төд удалгүй И-Ёны хулгайч гэж орилох гэрээр нэг сонсогдох нь тэр.

Би: Ким И-Ён чи дахиад л хичээлээ тасласан байна тийм үү!!! Өнөөдөр миний гарт үхсэн гэж мэд гээд өрөөнөөсөө гарч ирхэд угаалгын өрөөний наана И-Ён муухай царайлчихсан харин Тэхён айчихсан зогсож байлаа.

---MN4EVER---