《♦ Our lies ♦ [Complete]》16-р хэсэг ( Бидний харилцаа )
Advertisement
Жимин: Урт удаан аз жаргалтай хамт байгаарай!
Тэхён: мэдээж чи тэрэнд санаа зовоод яахав дээ
Жимин: чи надаар даажигнаад байна уу?
Тэхён: зүгээр чамд хариулт хэлж байна. Уурлахаар зүйл болсон гэж үү?
Би: Тэтэ
Тэхён: яасан
Би: Жимин энд удаан зогсчихлоо. Одоо тэрнийг явуулчих
Тэхён: за ~ тэгхээр дараа тухтай уулзацгаая!
Жимин: тэгий гээд биднийг орхин явхад Тэхён суусалдаа суухан нь би түүн рүү муухай харан
Би: заавал ингэх шаардлага байсан юм уу?
Тэхён: зүгээр л миний уур хүрээд байсан юм.
Би: зүгээр л орхичих за юу
Тэхён: чи хүсэж байгаа бол би юу ч хийж чадна
Би: тэгвэл би Жиминийг зүгээр орхиосой гэж хүсэж байна
Тэхён: за тэгий. Үгэнд чинь орох болхоор над руу ингэж харахаа больчих тэхүү?
Би: айн? Би яаж харсан юм
Тэхён: яг ингэж гээд хөмсөгөө атрилдуулан үзүүлэх нь тэр.
Би тэсэлгүй инээхэд тэр миний гарнаас атгаад
Тэхён: яг ингэж инээж байгаарай! Гэхэд толгой дохив.
Би: бид хосууд мөн биздээ
Тэхён: мэдээж шдээ. Чи минийх, би чинийх ...
Би: бид 2т 100дах хоног энэ тэр гэлл тэмдэглэх өдөр байгаа юу? Гэхэд тэр гайхширч байв.
Бидний харилцаа яг ямар харилцаа юм бэ?
Бидний үерхэлд олон даваа гарч ирсэн болхоор бид тэр бүхэнд анхаараад бусад зүйлд анхааргүй бололтой!
Тэхён: тэр тийм чухал гэж үү?
Би: охидод их чухал байдаг юм шиг байна лээ. Гэхдээ надад тийм ч хамааьай биш л дээ гээд дэвтэр лүүгээ харлаа.
Гэтэл Тэхён миний эрүүнээс барин өөр лүүгээ харуудаад
Тэхён: гомдчихсон юм уу?
Би: үгүй ээ,
Тэхён: би ядаж сард нэг удаа чамайг баярлуулж байх болно.
Би: заавал тэгэх албагүй ээ,
Тэхён: тэгвэл улиралдаа нэг удаа баярлуулах болхоор татгалзах хэрэггүй шүү!
Би: тэгвэл өөрөө мэд. Би ганцхан төрсөн өдрөөр чинь л баярлуулна шүү!
Тэхён: тэр тийм ч чухал биш ээ надад лав гээд уруул дээр минь хөнгөхөн үнсхэд нь би эргэн тойрноо хараад
Би: яа! Олон нийтийн газар байна шдээ.
Advertisement
Тэхён: золиг чинь би өөрийнхөө охиныг үнсэж болохгүй юу?
Би: Тэтэ чи заримдаа яг жоохон хүүхэд шиг болчих юмаа
Тэхён: зөвхөн чиний дэргэд л ...
Би зөрүүлэн уруулан дээр нь хөнгөн үнсээд
Би: хичээлээ хийцгээё! Хангалттай эрхэлсэн биздээ
Тэхён: хангалттай эрч хүчтэй болчихлоо.
Бид нялуурхаа болин хичээлээ хийж дуусхад 17 цаг болж байлаа.
Тэхён: хоол идэцгээе
Би: өлсөж байна шүү! Манайд очиж оройн хоол идэх юм уу?
Тэхён: болох юм уу?
Би: мэдээж болохгүй!
Тэхён: тэгвэл гоё мах шарж идий, чи миний ам руу хийж өгөөд л ... Би өөрийнхөө ам руу хийгээд л ...
Би: мангар залуу ...
Тэхёны ачаар олон даалгавар, бие даалтынхаа ард гарч чадсан болхоор гэртээ ирэн халуун усанд орж, маргаашдаа бэлдлээ.
Бидний харилцаа одоо л жигдэрч, бид өмнөх шигээ дотно болцгоов.
Намайг унтах хүртэл утсаар ярилцаж өмнөх дурсамж болон ирээдүйнхээ тухай ярилцана.
~~~~~
Сургууль дээр ирхэд Ина аль хэдийн ирчихсэн байв.
Ина: сэтгэл санаа чинь гайгүй байгаа бололтой!
Би: Тэтэ бид 2 эвлэрчихсэн
Ина: сайн байна. Чиний өмнөөс баяртай байна.
Би: ингэхэд чи Тэтэ гэхээр ойлгож байна гэж үү?
Ина: ойлгомжтой юм биш үү!
Би: тэр ч тийм байх шүү! Нээрэн чиний найз залуу чинь сайн уу?
Ина: бид одоохондоо салчихсан байгаа. Бидний дундуур өөр хүн ороод тэрнийг минь надаас салгачихсан.
Би: ммм гэхдээ Ина чи өөр залуу олж авсан нь дээр байхаа. Тэр залуу үнэхээр чамд хайртай байсан бол өөр хэн нэгнийг дагаж явахгүй байсан шдээ. Тийм болхоор чамайг хайрлах нэгнийг олж авсан нь дээр байх.
Ина: тийм гэж үү! Хэрвээ би өөрөө маш их хайртай бол яах уу?
Би: тэгвэл сэтгэлийг нь өөрчлөх гээд оролдоод үзхэд буруудахгүй байхаа!
Ина: тэгвэл чиний зөвөлгөөг дагаж үздэг юм билүү
Би: чиний л сонголт болхоор дараа нь харамсахгүй байх нь чухал шдээ.
Ина: баярлалаа найзаа.
Хичээл завсарлаж Ина хичээл рүүгээ орж харин би цонхтой цагаа яаж өнгөрүүлэхээ бодон алхаж байтал урдаас минь Жин сонбэ гарч ирэх нь тэр.
Advertisement
Би: сонбэ
Жин: өө А-Ёнаа хичээл нь сайн биздээ
Би: сайн. Харин танийх
Жин: сайн. Цонхтой юм уу?
Би: тх.
Жин: би хоол идхээр явж байна. Чи надтай нэгдэхгүй биз
Би: өглөөнөөс хойш юу ч идээгүй гэдгээ сая л саналаа. Нэгдэхдээ татгалзахгүй ээ!
Жин сонбэ бид 2 цайны газар орж ирэн хоолны цар аван хачир хоолноос сонгож аваад хоолны ширээнд сууцгаалаа.
Жин: тэгхээр чи өөрийнхөө тухай яриач!
Би: ммм, яг л бусад охид шиг ахлах сургуулиа төгсөж их сургуульд орсон. Аав ээж дүүтэйгээ 4лээ амьдардаг. Ер нь бага зэрэг эрх талдаа. Амархан гомддог драма үзэх дуртай. Дүүтэйгээ сайн найзууд шиг дотно, нэг иймэрхүү байна.
Жин: гүнж шиг л өссөн юм байна, би чамайг анх хараад л тэгж бодсон минь буруу биш л байж.
Бид хооллож дуусаад дараагийн цагийн хичээ рүүгээ хамтдаа явж байхад Жин сонбэ надаас олон асуулт асууж байв.
Би түүнд үнэн бас үнэнчээр хариулж байлаа.
Жин: манай анги тийшээ болхоор би явлаа. Аан нээрэн тийн утасны дугаараа өгчих гээд утсаа өгхөд нь би утсан дээр нь дугаараа бичиж үлдээгээд
Би: баяртай сонбэ гээд анги руугаа явлаа.
~~~~~
3 паар хичээлд тасралтгүй суусаар гарч ирхэд гадаа аль хэдийнээ харанхуй болчихсон байв. Өнөөдөр Тэхён залгасангүй бас зурвас ч бичсэнгүй! Гайхаж байсан ч би завгүй байгаагаасаа болж мартчихсан байлаа.
Сургуулиасаа гарч ирхэд Тэхён машиныхаа хамрыг налчихсан зогсож байхыг хараад өмнө нь хэзээ ч баярлаж байгаагүйгээрээ баярлаж байв. Би түүн дээр гүйж очин тэврэхэд
Тэхён: тийм гоё байна уу?
Би: мхн. Чамайг надтай холбоо барихгүй болхоор чинь гайхаж л байлаа.
Тэхён: би ямар их тэссэнг чи ч төсөөлөхгүй дээ.
Биднийг тэврэлдэн зогсож байтал Жин сонбэ миний нэрийг дуудхад нь бид 2уулаа түүнрүү эргэж хархад түүний царай нэг л баргар ч гэсэн өөрийгөө хүчлэн инээмсэглэх нь тэр.
Би: өө сонбэ
Жин: одоо л явж байгаа юм уу?
Би: мхн, өө нээрэн танилцаач манай дээд курсийн ах Жин, харин миний найз залуу Тэхён гэхэд Жин сонбэ гараа сунган
Жин: Сок Жин гэдэг
Тэхён: Ким Тэхён гээд гар барилцав.
Жин: би ингээд явлаа. Цагийг хөгжилтэй өнгөрөөгөөрэй!
Би: баяртай сонбэ гээд түүн рүү даллаад дараа Тэхён рүү хархад
Тэхён: явцгаах уу?
Би: тэгий гээд машинд сууцгаалаа.
Бидний харилцаа 100 хоног гэх мэт өдрүүдийг тэмдэглэдэг биш ч гэсэн бид бие биеэндээ хангалттай итгэж бас бие биенээ хайрладаг.
Бидний харилцаа ийм л харилцаа. Бид төгсгөл нь хаа хүрхийг мэдэхгүй ч төгсгөл хүртэл хамтдаа байх болно.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial106 Chapters
Earth 2.0
Before you lies a gate, humming with all the power of a dying civilization. Your own. Just beyond it's jagged edges, you can make out the peaceful blue skies and lush green forests of a realm where you truly can level up as the person you always wanted to be. Exploring endless adventures in fractal worlds without end. An eternity at your fingertips! All you need is the courage to take that first step through the gate... And begin your life anew.
8 292 - In Serial8 Chapters
The Right Place At The Wrong Time
"What will you feel if, by inevitable circumstance, you never see your most beloved ever again?" ~~~ In the year 2000, 18-year-old Steven Vincenzo moved from the Philippines to the USA due to his father's promotion. They settle down in a small neighborhood known as Izzaya, in a city called Haggrew. Just a few days after moving, he finds out about a dark past from the Prohibition Era that still haunts the neighborhood, a dark past full of grizzly murders and kidnappings. Determined to know more about it, he finds out that there are ties to an old abandoned house he always passes by in the neighborhood, seeing it as a lead. Hesitant at first, due to the fear of breaking and entering. In order to find out more, he needed to go into the abandoned house where he finds a mysterious door that isn't like any other in the house. The infamous door that was presumed to be "The Culprit's Room." He enters the room where he suddenly got sucked in by an unstoppable force. He wakes up outside the abandoned house, to a confused girl in front of him trying to get him back into his senses. This girl was wearing vintage clothing and had quite a distinct accent that Steven had never heard of before, except in movies and TV series. Looking around, he knew something was definitely wrong. The abandoned house looked newly built along with other old houses in the vicinity. Trying to understand the situation he's in with all the clues he has, he eventually asks the girl what year it currently was to confirm his speculations. To this, the girl replies with a serious tone, "1927." Steven doesn't know what to do with all this information. Will he be happy that he could know more about the dark past and possibly try preventing it? Will he be distressed in trying to figure out how to come back to his own time?
8 192 - In Serial13 Chapters
Mutt
This is a story about Marissa who is born again from tragedy. A girl who lived a peaceful life with her family and friends in a quiet town, but one day it's taken away. Follow Marissa in this story of tragedy as she turns into a twisted monster seeking retribution.
8 171 - In Serial7 Chapters
The Misadventure of Derrick Finigan
The story is about our hero, Derrick Finigan, and his struggle for survival in an unknown environment. This new world is unforgiving, and life is cheap here. Derrick has been abruptly thrown into this realm, and he is going to have to adapt to survive. I plan on updating infrequently and randomly as I'm a lazy bastard.
8 128 - In Serial11 Chapters
(OLD)
Arcanist v2. What are you doing here? Go here instead.
8 139 - In Serial18 Chapters
Long Past Dawn | Anakin x Reader
𝐘𝐨𝐮 𝐠𝐫𝐞𝐰 𝐮𝐩 𝐤𝐧𝐨𝐰𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐢𝐭𝐡 𝐚𝐧𝐝 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐢𝐭𝐡. 𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐬𝐮𝐦𝐞𝐝 𝐛𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐚𝐫𝐤𝐬𝐢𝐝𝐞 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐨𝐫𝐜𝐞. 𝐘𝐨𝐮'𝐫𝐞 𝐞𝐱𝐩𝐞𝐜𝐭𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐨𝐧𝐞 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐩𝐨𝐰𝐞𝐫𝐟𝐮𝐥 𝐬𝐢𝐭𝐡 𝐥𝐨𝐫𝐝𝐬 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐛𝐞𝐞𝐧. 𝐘𝐨𝐮 𝐭𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐚𝐝 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐰𝐡𝐨𝐥𝐞 𝐥𝐢𝐟𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐧𝐞𝐝 𝐨𝐮𝐭. 𝐓𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡, 𝐰𝐡𝐞𝐧 𝐚 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐜𝐚𝐩𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐀𝐧𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐒𝐤𝐲𝐰𝐚𝐥𝐤𝐞𝐫 𝐚𝐜𝐜𝐢𝐝𝐞𝐧𝐭𝐚𝐥𝐥𝐲 𝐟𝐚𝐢𝐥𝐬, 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐭 𝐭𝐨 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐚 𝐭𝐮𝐫𝐧. 𝐎𝐧𝐜𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐟𝐢𝐧𝐚𝐥𝐥𝐲 𝐥𝐞𝐚𝐫𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐭𝐫𝐮𝐭𝐡 𝐚𝐛𝐨𝐮𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐥𝐢𝐟𝐞, 𝐢𝐭 𝐚𝐥𝐥 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞𝐬 𝐩𝐫𝐞𝐭𝐭𝐲 𝐮𝐧𝐩𝐫𝐞𝐝𝐢𝐜𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞.---anakin x reader fan fic!!update whenever I feel the urge to writethis is the first fic i've ever written so I promise the story/writing gets better as the chapters go onstoryline is a little chaotic at first, but it gets more set and stone as it progressesI hope you guys like it! feel free to message/comment if you have any feedback, questions or criticism (they help me a lot)love you all :)*Note*: this will not completely follow the storyline of the Prequelsdisclaimer: some ideas and most characters are not mine. rights go to respected creators
8 246

