《♦ Our lies ♦ [Complete]》16-р хэсэг ( Бидний харилцаа )
Advertisement
Жимин: Урт удаан аз жаргалтай хамт байгаарай!
Тэхён: мэдээж чи тэрэнд санаа зовоод яахав дээ
Жимин: чи надаар даажигнаад байна уу?
Тэхён: зүгээр чамд хариулт хэлж байна. Уурлахаар зүйл болсон гэж үү?
Би: Тэтэ
Тэхён: яасан
Би: Жимин энд удаан зогсчихлоо. Одоо тэрнийг явуулчих
Тэхён: за ~ тэгхээр дараа тухтай уулзацгаая!
Жимин: тэгий гээд биднийг орхин явхад Тэхён суусалдаа суухан нь би түүн рүү муухай харан
Би: заавал ингэх шаардлага байсан юм уу?
Тэхён: зүгээр л миний уур хүрээд байсан юм.
Би: зүгээр л орхичих за юу
Тэхён: чи хүсэж байгаа бол би юу ч хийж чадна
Би: тэгвэл би Жиминийг зүгээр орхиосой гэж хүсэж байна
Тэхён: за тэгий. Үгэнд чинь орох болхоор над руу ингэж харахаа больчих тэхүү?
Би: айн? Би яаж харсан юм
Тэхён: яг ингэж гээд хөмсөгөө атрилдуулан үзүүлэх нь тэр.
Би тэсэлгүй инээхэд тэр миний гарнаас атгаад
Тэхён: яг ингэж инээж байгаарай! Гэхэд толгой дохив.
Би: бид хосууд мөн биздээ
Тэхён: мэдээж шдээ. Чи минийх, би чинийх ...
Би: бид 2т 100дах хоног энэ тэр гэлл тэмдэглэх өдөр байгаа юу? Гэхэд тэр гайхширч байв.
Бидний харилцаа яг ямар харилцаа юм бэ?
Бидний үерхэлд олон даваа гарч ирсэн болхоор бид тэр бүхэнд анхаараад бусад зүйлд анхааргүй бололтой!
Тэхён: тэр тийм чухал гэж үү?
Би: охидод их чухал байдаг юм шиг байна лээ. Гэхдээ надад тийм ч хамааьай биш л дээ гээд дэвтэр лүүгээ харлаа.
Гэтэл Тэхён миний эрүүнээс барин өөр лүүгээ харуудаад
Тэхён: гомдчихсон юм уу?
Би: үгүй ээ,
Тэхён: би ядаж сард нэг удаа чамайг баярлуулж байх болно.
Би: заавал тэгэх албагүй ээ,
Тэхён: тэгвэл улиралдаа нэг удаа баярлуулах болхоор татгалзах хэрэггүй шүү!
Би: тэгвэл өөрөө мэд. Би ганцхан төрсөн өдрөөр чинь л баярлуулна шүү!
Тэхён: тэр тийм ч чухал биш ээ надад лав гээд уруул дээр минь хөнгөхөн үнсхэд нь би эргэн тойрноо хараад
Би: яа! Олон нийтийн газар байна шдээ.
Advertisement
Тэхён: золиг чинь би өөрийнхөө охиныг үнсэж болохгүй юу?
Би: Тэтэ чи заримдаа яг жоохон хүүхэд шиг болчих юмаа
Тэхён: зөвхөн чиний дэргэд л ...
Би зөрүүлэн уруулан дээр нь хөнгөн үнсээд
Би: хичээлээ хийцгээё! Хангалттай эрхэлсэн биздээ
Тэхён: хангалттай эрч хүчтэй болчихлоо.
Бид нялуурхаа болин хичээлээ хийж дуусхад 17 цаг болж байлаа.
Тэхён: хоол идэцгээе
Би: өлсөж байна шүү! Манайд очиж оройн хоол идэх юм уу?
Тэхён: болох юм уу?
Би: мэдээж болохгүй!
Тэхён: тэгвэл гоё мах шарж идий, чи миний ам руу хийж өгөөд л ... Би өөрийнхөө ам руу хийгээд л ...
Би: мангар залуу ...
Тэхёны ачаар олон даалгавар, бие даалтынхаа ард гарч чадсан болхоор гэртээ ирэн халуун усанд орж, маргаашдаа бэлдлээ.
Бидний харилцаа одоо л жигдэрч, бид өмнөх шигээ дотно болцгоов.
Намайг унтах хүртэл утсаар ярилцаж өмнөх дурсамж болон ирээдүйнхээ тухай ярилцана.
~~~~~
Сургууль дээр ирхэд Ина аль хэдийн ирчихсэн байв.
Ина: сэтгэл санаа чинь гайгүй байгаа бололтой!
Би: Тэтэ бид 2 эвлэрчихсэн
Ина: сайн байна. Чиний өмнөөс баяртай байна.
Би: ингэхэд чи Тэтэ гэхээр ойлгож байна гэж үү?
Ина: ойлгомжтой юм биш үү!
Би: тэр ч тийм байх шүү! Нээрэн чиний найз залуу чинь сайн уу?
Ина: бид одоохондоо салчихсан байгаа. Бидний дундуур өөр хүн ороод тэрнийг минь надаас салгачихсан.
Би: ммм гэхдээ Ина чи өөр залуу олж авсан нь дээр байхаа. Тэр залуу үнэхээр чамд хайртай байсан бол өөр хэн нэгнийг дагаж явахгүй байсан шдээ. Тийм болхоор чамайг хайрлах нэгнийг олж авсан нь дээр байх.
Ина: тийм гэж үү! Хэрвээ би өөрөө маш их хайртай бол яах уу?
Би: тэгвэл сэтгэлийг нь өөрчлөх гээд оролдоод үзхэд буруудахгүй байхаа!
Ина: тэгвэл чиний зөвөлгөөг дагаж үздэг юм билүү
Би: чиний л сонголт болхоор дараа нь харамсахгүй байх нь чухал шдээ.
Ина: баярлалаа найзаа.
Хичээл завсарлаж Ина хичээл рүүгээ орж харин би цонхтой цагаа яаж өнгөрүүлэхээ бодон алхаж байтал урдаас минь Жин сонбэ гарч ирэх нь тэр.
Advertisement
Би: сонбэ
Жин: өө А-Ёнаа хичээл нь сайн биздээ
Би: сайн. Харин танийх
Жин: сайн. Цонхтой юм уу?
Би: тх.
Жин: би хоол идхээр явж байна. Чи надтай нэгдэхгүй биз
Би: өглөөнөөс хойш юу ч идээгүй гэдгээ сая л саналаа. Нэгдэхдээ татгалзахгүй ээ!
Жин сонбэ бид 2 цайны газар орж ирэн хоолны цар аван хачир хоолноос сонгож аваад хоолны ширээнд сууцгаалаа.
Жин: тэгхээр чи өөрийнхөө тухай яриач!
Би: ммм, яг л бусад охид шиг ахлах сургуулиа төгсөж их сургуульд орсон. Аав ээж дүүтэйгээ 4лээ амьдардаг. Ер нь бага зэрэг эрх талдаа. Амархан гомддог драма үзэх дуртай. Дүүтэйгээ сайн найзууд шиг дотно, нэг иймэрхүү байна.
Жин: гүнж шиг л өссөн юм байна, би чамайг анх хараад л тэгж бодсон минь буруу биш л байж.
Бид хооллож дуусаад дараагийн цагийн хичээ рүүгээ хамтдаа явж байхад Жин сонбэ надаас олон асуулт асууж байв.
Би түүнд үнэн бас үнэнчээр хариулж байлаа.
Жин: манай анги тийшээ болхоор би явлаа. Аан нээрэн тийн утасны дугаараа өгчих гээд утсаа өгхөд нь би утсан дээр нь дугаараа бичиж үлдээгээд
Би: баяртай сонбэ гээд анги руугаа явлаа.
~~~~~
3 паар хичээлд тасралтгүй суусаар гарч ирхэд гадаа аль хэдийнээ харанхуй болчихсон байв. Өнөөдөр Тэхён залгасангүй бас зурвас ч бичсэнгүй! Гайхаж байсан ч би завгүй байгаагаасаа болж мартчихсан байлаа.
Сургуулиасаа гарч ирхэд Тэхён машиныхаа хамрыг налчихсан зогсож байхыг хараад өмнө нь хэзээ ч баярлаж байгаагүйгээрээ баярлаж байв. Би түүн дээр гүйж очин тэврэхэд
Тэхён: тийм гоё байна уу?
Би: мхн. Чамайг надтай холбоо барихгүй болхоор чинь гайхаж л байлаа.
Тэхён: би ямар их тэссэнг чи ч төсөөлөхгүй дээ.
Биднийг тэврэлдэн зогсож байтал Жин сонбэ миний нэрийг дуудхад нь бид 2уулаа түүнрүү эргэж хархад түүний царай нэг л баргар ч гэсэн өөрийгөө хүчлэн инээмсэглэх нь тэр.
Би: өө сонбэ
Жин: одоо л явж байгаа юм уу?
Би: мхн, өө нээрэн танилцаач манай дээд курсийн ах Жин, харин миний найз залуу Тэхён гэхэд Жин сонбэ гараа сунган
Жин: Сок Жин гэдэг
Тэхён: Ким Тэхён гээд гар барилцав.
Жин: би ингээд явлаа. Цагийг хөгжилтэй өнгөрөөгөөрэй!
Би: баяртай сонбэ гээд түүн рүү даллаад дараа Тэхён рүү хархад
Тэхён: явцгаах уу?
Би: тэгий гээд машинд сууцгаалаа.
Бидний харилцаа 100 хоног гэх мэт өдрүүдийг тэмдэглэдэг биш ч гэсэн бид бие биеэндээ хангалттай итгэж бас бие биенээ хайрладаг.
Бидний харилцаа ийм л харилцаа. Бид төгсгөл нь хаа хүрхийг мэдэхгүй ч төгсгөл хүртэл хамтдаа байх болно.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial37 Chapters
The Reluctant Court Wizard
When Jason graduated top of his class in the Magnus Academy he thought he'd have his choice of jobs. Unfortunately, a royal decree asked for the top graduating student to be sent to the capital to serve as the new court wizard. Left with little choice, Jason took the job, reluctantly. As a commoner, he knew he'd be at a disadvantage in the politics driven royal court. Jason expected that his new job would test his wits as he'd have to struggle to fit in and keep himself out of trouble amidst all the intrigue. What he didn't expect was that the kingdom would quickly fall into crisis soon after he takes the post. Cover art generously donated by JackOfHeart - Thank you so much.
8 211 - In Serial21 Chapters
A Sorcerer's Footsteps
The mind maggots have hatched. Their little honey-coated silver tongues whispered sweet, sweet lovelies into their fleshy hosts. Only whispers though, only ever whispers and nothing more... To utter a single syllable just the tiniest bit too loud would surely frenzy their new homes, stopping them from performing their cattle-like tasks. Only one remained unnoticed by the charismatic boat flies that swarmed the lands, unseen by the eye's of nobles and peasants alike. An arcane apprentice, who mere months away from graduating to a fully-fledged magician of the empire. Without any idea as to why he was spared from the telepathic tongues of swarm, or even how they even came to be, he marches on. Forced to wander a world alone. Armed with nothing but a few spells, a gnawing feeling of hopelessness, and bushel of apples.
8 178 - In Serial10 Chapters
Transdimensional Apprentice
when a conjuration Archmagis apprentices continue to disappoint him with deadly results. he decides to craft a spell. a spell to summon to him a apprentice that shall be worthy of his teachings and that should not disappoint him. Little does he know that the one who is the best fit is a Dungeon Master extraordinaire . . . . at least when it comes to pen and paper. when Jax Dammerung gets summoned, he learns quite a few things, more then half of them painful. Will this college going Super Geek who has constantly been fascinated with the unknown and fantasy rise to the top? or will he succumb as so many other hopefuls before him have?
8 148 - In Serial18 Chapters
Alex Ernst Imagines!
Alex the viner turned into imagines.
8 165 - In Serial15 Chapters
Second Echo
Ryker is your average 17 year old guy who doesn't overly try hard to succeed at anything. But one day his peaceful life of staring into the distance was disturbed. He finds that a masked man attacks his class and he is killed while trying to save his friends. Unfortunately, his friends soon met the same fate as he did. He is given the chance for a new life and like him many others chose the same fate. Thus with a group of a 100 people he embarks in a journey to escape an apocalyptic world. The catch is, to truly escape he must first die 9 times and on his final life he must escape the final attempt. With each Death his powers will grow and the enemies he faces will grow. As he travels back and forth from his world and hell he finds that the possibility of a second echo relies entirely on his strength.----------------------------Am not sure how well this one will work out~ But chapters will be released when I feel like it and size will be dependent on the chapter.Not sure how the whole mature setting will go but It won't be to an extreme~
8 128 - In Serial20 Chapters
LA YOUTUBER IMAGINES
IMAGINES ABOUT:Sam Golbach Colby Brock Jake Webber Corbin Reinhardt Jc Caylen Crawford Collins Kian Lawley Kevin Langue Christian SeaveySTARTED : 3 Feb. 2021DISCONTINUED
8 175

