Түүний өмнөх найз охин намайг бодолд автуулж орхилоо. Гэтэл Тэхён миний гарнаас атгахад нь би ухаан орон түүн рүү хархад тэр надруу инээмсэглэн

Тэхён: ингэж тавгүйтэх хэрэггүй дээ. Түүнээс болж би чамтай үерхээгүй юм шүү! Бид 3 жилийн өмнө салсан бас хүүхэд нас байсан болхоор тийм ч их сэтгэгдэл төрүүлж байгаагүй гээд над руу ойртоод

Тэхён: чамаас авдаг тэр их догдлолын түүнээс авч байгаагүй! Гэхэд нь би инээгээд түүний хүзүүгээр тэврэн

Би: зальтай гэдэг нь ...

Тэхён: би зүгээр л чамайг буруугаар ойлгох вий гэхээс айсан юм.

Ийм зүйлээс болж буруу ойлголт төрүүлмээргүй байна гэв.

~~~~~

Өчигдөр тэннис тоглосноос болж бие минь хөндүүрлэж байлаа. Өглөөнөөс хойш Тэхёнтой холбогдсонгүй!

Өдрийн цайны цаг болж Инатай хамт цайны газар орж ирэн өдрийн хоолоо идэж байтал Тэхён одоо л сэрж байгаа тухайгаа тайлбарласан зурвас бичхэд нь би хариу болгон сайхан амарсан эсхийг нь асууж, бас биеээ хөндүүрлэж байгаа тухайгаа бичиж явууллаа.

Ина: хүлл ... Би энд чамтай хамт байгааг мартаагүй биздээ

Би: юу гэж дээ. Гээд малийхад тэр нүдээ эргэлдүүлэв.

Бид дараагийн хичээл рүүгээ орцгоож харин Тэхён намайг гадаа хүлээж байлаа.

Хичээл тарсан даруй Инад баяртай гэж хэлээд Тэхён руу яарна.

Тэхён намайг харангуутаа гараа дэлгэхэд нь түүнрүү гүйж очин энгэрт нь тэврүүллээ.

Зохиолчийн талаас

Тэхён А-Ён 2ыг хэн нэгэн холоос харан зогсохдоо дотроо атаархаж бас зэвүүцэж байв.

Хэсэг тэднийг харан зогсож байгаад ширэв татуулан өөртэй нь зөрсөн болгоныг мөрлөн явж байлаа.

Миний талаас

Бид машинд суун түүнээс хаашаа явж байгааг нь асуусан ч тэр нууцлаж байв. Би хошуугаа унжуулан түүнээс гуйсан ч Тэхён юу ч хэлсэнгүй!

Цаг оройн 17 цаг болж байсан юм.

Бид удалгүй тохилог хоолны газар ирхэд Тэхён хаалга нээж өгхөд нь

Би: бид хоол идэх юм уу?

Тэхён: мхн гээд намайг хөтлөн дотогш орход өчигдөр харсан Хусог бас Намжүүн байлаа. Бас нэг охин.

Мэдээж тэр Жина байх. Бид тэдэнтэй нэгдэхэд Жина хамгийн түрүүнд ам нээн

Жина: хэн ирсэнийг хараачээ! Ким Тэхён уу даа

Тэхён: сайхан байсан биздээ.

Жина: мэдээж, хамт явж байгаа хүнээ танилцуулахгүй юм уу? Гэхэд Тэхён мөрөөр минь тэврэн өөртөө наагаад

Тэхён: миний найз охин А-Ён гэхэд Жинагийн инээмсэглэл бага багаар үгүй болж байв. Би толгойгоо бага зэрэг бөхийлгөөд

Би: А-Ён гэхэд тэр худал инээмсэглээд

Жина: Жина гэдэг тэдний багийн найз нь гэв.

Тэд найзууд болхоор хөгжилтэй нь аргагүй ярилцаж бас инээлдэж харин би тэднийг өмнөх дурсамжуудыг бага ч болов мэдэхгүй учир чимээгүй тэднийг сонсож суулаа.

Тэхён надад шүүс хийж өгхөд нь би инээмсэглэхэд тэр миний хацар дээр үнсэх нь тэр.

Яагаад ч юм би Жина руу харчихлаа. Гэтэл тэр бидний үл тоон Хусогтой ярилцаад завгүй байсан юм.

Би Тэхён руу харан инээмсэглэхэд түүний санаа зовинол багаж байв.

Тэр миний гарнаас хөтлөн найз нар луугаа харан ярианд нь оролцож эхлэхэд нь би дахиад ганцаардаж, тэдний нэг биш юм шиг мэдэрч эхлэлээ.

Гэсэн ч би Тэхёнд саад болохгүйн тулд тэвчиж байв.

Ашгүй тэдний уулзалт өндөрлөж тал тал тийшээ тарцгааж, бид машиндаа орж ирхэд

Тэхён: уучлаарай!

Би: юунд тэр вэ?

Тэхён: чамд эвгүй байсан биз дээ

Би: анияа~ та нарын тухай бас чиний тухай бага ч болов мэдэж авлаа шдээ гээд малийхад тэр гарыг минь үнсээд

Тэхён: баярлалаа

Би: юунд вэ?

Тэхён: намайг ойлгож байгаад чинь

Би: битгий ийм юм яриад бай, явцгаая гээд худлаа инээмсэглэлээ.

Түүнд ярьсан анхны худал минь энэ байв. Яагаад түүнд худал хэлсэнээ мэдэхгүй ч энэ нь хамгийн зөв шийдвэр шиг санагдаж байсан юм.

~~~~~

Маргааш нь амралтын өдөр байсан болоод ч тэр үү? Би үд болтол унтаж байгаад сэрхэд өглөөний цай бэлэн байгаа хэрнээ гэрт хэн ч байсангүй!

Дүү рүүгээ залхад

Дүү: бид 3 бусан руу явж байна.

Би: АЙН

Дүү: эмээ дуудсан юмаа. Бас өглөө таниас явий гэсэн чинь та өөрөө хичээлтэй гэсэн шдээ

Би: аан надад хий бие даалт байгаа л даа

Дүү: бид 3 бүтэнсайны орой очно

Би: за за гээд утсаа тасаллаа.

Өглөөний цайгаа уучихаад утсаа хархад Тэхёнаас дуудлага ирчихсэн байв. Би түүн рүү буцаан залгахад тэр нойрмог гэгч нь утсаа авхад нь инээж орхив.

Би: манайд ирж өдрийн хоол идэх үү? Гэхэд тэрний хоолойны өнгө өөрчлөгдөн

Тэхён: ээж аав 2той чинь танилцана гэж үү?

Би: анияа~ ээж аав 2 байхгүй ээ. Би ганцаараа байна

Тэхён: цагийн дараа очлоо

Би: заа

Утсаа салгаад гал тогоонд очин хөргөгчөө нээн ямар хоол хийхээ бодон зогслоо.

Байгаа хүнсний ногоогоо ашиглан хоол бэлдэж, ширээ засаж дуусахтай зэрэгцэн хонх дугарах нь тэр.

Тэхён орж ирэн гараа угаагаад дараа нь ширээнд ирж суухад нь би түүнд будаа өгөн

Би: гэрт байсан хүнсний бүтээгдэхүүнээ л ашиглачихлаа

Тэхён: сайхан хооллоорой гээд савхаа аван идэж эхлэхэд нь би түүнийг харан цадчих шиг болов.

Бид хооллож дуусаад хамтдаа аягаа угааж, жижигхэн цэвэрлэгээ хийцгээлээ.

Тэхён: нээрэн өнөөдөр ахлах сургуулийхан уулзана гэсэн

Би: тийм үү? Мэдээгүй юм байна

Тэхён: 2лаа явцгаах уу?

Би: тэгий

Уулзалт 19 цагт байсан болхоор бидэнд хангалттай цаг байсан юм.

Бид уулзалт болох газар 10минут хоцрон очход маш олон хүн ирсэн байлаа.

Тэхёныг харсандаа баярлах нэгэн байхад бас дургүйцэх нэгэн ч байв.

: Тэхён А-Ён 2 хамт ирээд нэг л ноотой шүү!

Тэхён: А-Ён бид 2 үерхэж байгаа

: тийм үү? Хэр удаж байгаан

Тэхён: ахлах анги төгссөний дараа гэхэд хүүхдүүд орилолдож байв.

Сора ирж амжсангүй! Харин удалгүй Жимин өөрийнхөө найз нартайгаа орж ирхэд

Манай төгсөлтийн 2 од ирчихсэн юм чинь бөөнөөрөө сайхан ууцгаая гэж орилолдож байлаа.

Тэхён бид 2 уухаас татгалзан тэднийг харан сууцгаана.

Бүгд нилээн согтож замбраагүй байдал ноёрхож байх зуур ариун цэврийн өрөө орхоор явж байтал араас хэн нэгэн тэврэх нь тэр.

Би хэн гэдгийг нь мэдэж байсан болхоор тэрнээс холдон

Би: Пак Жимин больж үз

Жимин: яагаад Тэхён байгаа болхоор уу?

Би: бид дууссан гээд явах гэтэл тэр гарнаас минь татаж, хичнээн эсэргүүцсэн ч би тэрнийг дийдсэнгүй!

Гэтэл Тэхён түүний болиулхаар оролдсон ч тэр намайг өвтгөхөө больсонгүй! Тэхён тэсгэл алдан түүнийг цохиход нь Жимин газар унаад дараа нь уруулаа арчин

Жимин: юу гээч Тэхёнаа. А-Ён бид 2 үерхэж байсан. Бид бие биенээ хайрладаг байсан

Тэхён: А-Ён бид 2 үерхэж байгаа. Бид бие биенээ хайрлаж байгаа. Чиний үе дууссан гэдэгтэй эвлэр гээд намайг хөтлөн бид дотогш орж хувцас бас цүнхээ аван гарч ирлээ.

Тэхён намайг хөтлөсөөр нилээн хол явсаны эцэст зогсож, над руу харалгүй бас юу ярилгүй хэсэг зогсож байгаад ам нээн

Тэхён: яагаад надад хэлээгүй юм.

Би: аль хэдийнээ дууссан хэрэг болхоор хэлхийг хүсээгүй юм.

Тэхён: хэр удаан

Би: жил 6сар

Тэхён: явцгаая гээд надаас түрүүлэн алхаж байв. Бид түүний машинд суун манайх руу явах замд тэр юу ч дугарсангүй!

Энэ мэдрэмж надад нэг л таалагдахгүй байна. Магадгүй бид салах байх тийм үү? Ким Тэхён ... ?

---MN4EVER---