《♦ Our lies ♦ [Complete]》10-р хэсэг ( Үүрд ... )
Advertisement
Тэхён гараараа нүүрээ даран хэвтэж байтал түүний утсанд зурвас ирэх нь тэр.
Утсаа ширтэхдээ амаа чихэндээ хүртэл инээмсэглэж байлаа.
Тэрээр хариугаа бичиж дуусан тааз руу ширтэн
Тэхён: би ирээдүйн төлөө санаа зовохгүй ээ. Гээд утсаа аван А-Ён руу залгаж эхлэлээ.
~~~~~
Миний талаас
Тэхёнтой ярингаа орон дээрээ хэвтэж байлаа. Тэр ч бас орон дээрээ хэвтэж байсан юм. Түүний хоолой сөөнгөтөж, үе үе эвшээлгэх нь эгдүүтэй сонсогдож байв.
Яаж ийм хүн тийм том том тэмцээнд орж, тэр том гэмтэлийг ард гарсан юм болоо гэж гайхаж байсан юм.
Түүний хоолой цаашлан сонсогдхоо болиход нь би инээмсэглээд
Би: сайхан амраарай! Тэхёнаа ... Гээд утсаа салган хөнжилдөө шургалаа.
-
Өглөө эрт хичээлтэй болхоор өмнөхөөсөө ч илүү эрт сэрэн үсээ янзлаж бас нүүрээ хөнгөн будаад гэрээс гархад Тэхён ахлах ангийн үеийг санагдуулхаар гадаа хүлээн зогсож байлаа.
Тэхён: өглөөний мэнд
Би: өглөөний мэнд! Хичээлийн цаг асуугаагүй байж яаж мэдэж ирсэн юм.
Тэхён: хүлээж байвал гарч ирэх л байх гэж бодсон юм. Санаснаас эрт гарч ирлээ шүү
Би: хүүхэд шиг гэдэг нь
Тэхён: би чамтай хамт алхахыг хүссэн юм. Гээд гараа сунгахад нь би түүний гараас хөтлөхөд тэр инээмсэглэн
Тэхён: өнөөдөр үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна. Ммм би юу гэх гэсэн бэ гэхээр А-Ён дандаа хөөрхөн харагддагч өнөөдөр илүү хөөрхөн байна л гэх гэсийн ... Гэхэд нь би инээмсэглээд
Би: чи өчигдөр миний хоолойг сонсоод л унтаад өгсөн юм уу? Гэхэд тэр миний хөтлөсөн гарыг халаасандаа хийгээд
Тэхён: өчигдөр цас орсон болхоор жавартай байна шүү!
Би: гэхдээ алхахад таарчихсан юм шиг санагдаж байна
Тэхён: автбусанд суухгүй бол хоцрох нь ... Гэв. Бид автобусанд суухад автобус битүү чигчилдсэн рүмүүстэй байлаа. Тэхён намайг хамгаалан зогсох нь намайг догдлуулж орхилоо. Нүүр минь цээжинд нь таарч түүнрүү хархад тэр төв царай гарган хөдлөхгүй зогсох гэж бас намайг хамгаалах гэж хичээж байв. Би түүнийг налан нүдээ анин зогсход намайг унагахгүй гэсэндээ тэр нэг гараараа бэлхүүсээр минь тэврэсэн юм.
Биднийг сургууль дээр ирхэд хичээл орход 10 минут дутуу байлаа. Тэхён үсийг минь оролдонгоо
Advertisement
Тэхён: оройн хоол хамт идэх үү?
Би: болзоо юм уу?
Тэхён: бараг л ...
Тэхён: тэгвэл би орой гэрээс чинь очиж авье гээд духан дээр минь үнсэх нь тэр.
Тэхёнаас салан ангидаа орж ирхэд Жин гэх өнөөх залуу сууж байлаа. Тэр намайг харсан даруйдаа над руу харан даллах нь тэр.
Би түүний хажууд очин суугаад толгойгоо бөхийлгөн
Би: сайн байна уу? Сайн сууж байсан уу?
Жин: сайн. Чи сайн сууж байсан биздээ.
Би: мхн. Гэж хэлээд хичээлээ гаргаж ирэн суулаа.
Удалгүй багш орж ирхэд ангийн шуугиан намдав.
Дэлгэцэн дээр багшийн заах сэдэв гарч багш түүнийгээ дэлгэрүүлэн зааж байлаа.
Хичээлээ зааж дуусган гэрлээ асаахад оюутнуудын нүд гэрэлд гялбаж, унтаж байсан хүүхдүүд ч нойрноосоо сэргэцгээж байв.
Багш: за ингээд миний заах хичээл энэ хүрээд дуусаж байгаа бөгөөд дараагийн хичээлээс эхлээд хичээл дуустал багаараа лекц тавих болно. Лекц хамгийн багадаа 10минут хамгийн ихдээ 30 минут байх болно. За багаа олчихоод надаас ирж лекцийн сэдэвээ аваарай гээд гараад явчихлаа.
Жин: 2лаа нэг баг болох уу?
Би: тэгье
Бид багшийн өрөөнд орж сэдвээ сонгочихоод ангид орж ирэн хичээлээ бэлдэх цонхтой цагуудаа таарууллаа.
Би: сонбэ та кэндогоор хичээлэлдэг юм уу?
Жин: тиймээ. Би бэлтгэлтэй чи очиж үзэх үү? Сургуулийн хажууханд
Тэгээд ч чи цонхтой цагтай юм байна шдээ
Би: тэгий л даа. Цонхтой цагаараа хийх юмгүй байсын гээд сонбэ рүү харан малийлаа.
Бид сургуулиас гаран нээх холдсонгүй! Түүний кэндогийн газар ирхэд Жин сонбэ намайг танхим руу оруулан суулгаад өөрөө яваад өгөв.
Удалгүй танхимд кэндо хувцастай хүүхдүүд орж ирэн газар бохирон сууцгаж, дасгалжуулагч нэр дуудхад 2 2роо гарч ирэн дасгалжуулагч дохио өгхөд гартаа барих модоороо тулалдаж байлаа.
Нийт 20 тамирчин 10 тулаан болох байв. Жин сонбэ 4т тулалдаж, ялалт байгуулсан юм.
Сонбэ бид 2 түүний бэлтгэлээс гарч ирэн буцаж сургууль дээр ирэн кофе уухаар автомат машин дээр ирцгээлээ.
Би: та үнэхээр мундаг юм аа
Жин: сонирхогчийн төвшинд бол сайн шүү гээд надад кофе авч өгөөд
Би: тийм гэж үү? Надад бол мэргэжлийн тамирчин шиг л санагдлаа.
Advertisement
Жин: үгүй дээ гээл инээлээ. Тэрээр бугуйн цагаа хараад
Жин: би ажилтай болхоор ингээд явлаа. Аан нээрэн утасны дугаараа солилцох хэрэгтэй байх гэлээ.
Бид дугаараа солилцсоны дараа тэр яваад өгөх нь тэр.
Би дараагийн хичээл орох ангид орж ирхэд Ина аль хэдийнээ ирчихсэн байхын хараад түүний хажууд очин
Би: ингэж нэг уулзах гэж
Ина: би завгүй эмэгтэй шүү
Би: вуа юу хийгээд вэ?
Ина: цагийн ажил
Би: би ч гэсэн хиймээр л байна
Ина: хий л дээ. Зөндөө олддог шдээ
Би: тэгвэл хайж үзнээ
Сүүлийн цагаа таран суниалгасаар ангиас гарч ирхэд
Ина: чи манай ажил дээр очих уу?
Би: уучлаарай, би өнөөдөр болзоотой
Ина: өө тийм гэж үү? Тэгвэл дараа ирээрэй! Гэв.
Би түүнд толгой дохин хариу өгөхдөө Тэхён руу хариу бичиж байлаа.
Ина: та 2 байнга мэссэжээр харилцах юм аа. Тэгээд юу ярьдаг юм бэ
Би: бидний ярианы сэдэв гэсэн юм байхгүй. Бид бүх л төрлийн зүйл ярьдаг
Ина: гоё юм аа. Атаархчихлаа
Би: найз залуутай бол л доо. Гэхэд зүгээр л инээмсэглэлээ.
-
Гэртээ орж ирэн үсээ угааж янзлаад дараа нь өмсөх хувцасаа сонгох гэж хэдэн цаг тольны өмнө эргэлдэнэ.
Дүү: таньд өмсчихөөр юм нэг ч алгаа
Би: тийм байна. Ахх
Дүү: хэт албаных биш зүгээр л юбка болон цамц өмсвөл яаж байна
Би: тэр нь дээр юм байна
Дүүгийнхээ зөвөлсөнөөр хувцаслан Тэхёныг хүлээн суулаа. Тэхён удалгүй ирсэн гэдгээ зурвасаар хэлхэд нь би баярлан доош бууж байтал дүү намайг зогсоон
Дүү: ийм тэнэг шдээ. Та эмэгтэй нь байж бага зэрэг үнэд орооч. Түүнийг хүлээлгэ за гэлээ.
Түүнийг тэгж хэлхэд би гал тогоо орж жимсний шүүс уун жигнэмэг идчихээд хархад 10 минут өнгөрсөн байв.
Гадуур хувцасаа өмсөөд хамгийн сүүлд гутлаа өмсөн гарч очход Тэхён өдөр боогон уулздаг тэр залуу шиг инээмсэглэн зогсож байлаа.
Тэхён өөрийнхөө ард байх машин руу заан
Тэхён: би машинтай болсон болхоор дахин автобус хүлээх шаардлагагүй болсон
Би: би чамайг машин барьж чаддаг гэж бодоогүй юм байна бас мөнгө
Тэхён: аххх А-Ён минь дээ. Би аль 16 насандаа сурчихсан бас мөнгөний тухайд би маш олон гадны тэмцээнд орж байсаныг мартаагүй биздээ гээд машиныхаа хаалгыг нээж өгөх нь тэр.
Бид явсаар зоогийн газар ирэн дотогш орход Тэхён аль хэдийнээ ширээ захиалсан байв.
Зөөгч бидний захиалгыг авсаныхаа дараа дарс хундагадаж өгөн явхад
Тэхён: би дараа жил их сургуульд орох гэж байгаа
Би: аль сургууль
Тэхён: энэ жил дахин шалгалт өгөөд л сургуулиа сонгоно доо
Би: тийм байхнээ.
Бид ойр зуурын зүйлс ярин сууж байхад бидний захиалга ирлээ.
Би түүний хүүхэд шиг ааш занд илүү ихээр татагдаж, хамтдаа илүү удаан хамт баймаар санагддаг болчихсон юм.
Хэрвээ бид мэссэжлэхгүй бас уулзахгүй удвал надад гунигтай санагдаж түүнийг санадаг болчиж.
Бид хооллож дууссаны дараа дарс ууцгааж, нүүр минь улайж эхлэхэд
Тэхён: бид гарах хэрэгтэй бололтой гээд намайг дагуулан гарч бид түүний машинд суун хүн цөөнтэй машин зогсоолд ирхэд би бараг л унтаж байлаа.
Тэхён зүүн хацранд минь хүрч эрхий хуруугаараа илж байв.
Бидний бие биеэн рүүгээ ширтэлцэж байсан ч зовхи минь хүнд санагдана.
Тэхён гараа аван дараа нь арагш болгож өгөөд
Тэхён: унтах юм уу?
Би: анияа~ би зүгээр байна
Тэхён: тэгвэл би чамд өгөх юм байна гэхэд нь түүнрүү хархад гараа атгасан хэвээр над сунгаж удалгүй гараа дэлгэхэд алганаас нь улаан шигтгээтэй зүүлт унжих нь тэр.
Тэхён: би охидуудад ямар зүүлт таалагддаг тухай мэдэхгүй энэ зүүлтийг авхын тулд маш их судласан шүү! Энэ улаан шигтгээ нь анар гэдэг чулуу бас анар чулуу үүрд үргэжлэх хайрыг бэлэгддэг. Ер нь эрэгтэйчүүд алдахыг хүсэхгүй үүрд хамт байхыг хүссэн эмэгтэйдэн өгдөг гэхэд Тэхён ичсэн байртай харагдсан ч би түүнрүү нуруугаа харуулан үсээ холдуулаад
Би: зүүлгээд өг гэлээ.
Тэхён зүүлтийг минь зүүлгэж өгхөд би түүн рүү хархад тэр хацранд минь дахин гараа хүргээд аажим аажимаар над руу ойртон
Тэхён: би чамтай хамт үүрд хамт байхыг хүсэж байна А-Ёнаа. Би~би чамд сайн. Үгүйээ би чамд хайртай! Чиний төсөөлж байгаагаас ч илүү их гэхэд нь би юу ч хэлсэнгүй зүгээр л түүнрүү ширтэнэ.
Тэхён ямар ч эргэлзээгүй уруулан дээр минь үнсэж, түүний үнсэлт тийм гэхийн аргагүй хүчтэй байлаа.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial23 Chapters
Distant Leaps to Circinus [Obsolete]
Click here to visit the new Distant Leaps to Circinus fiction Rewrite A dark fantasy story that takes place on a reborn Earth. A century has gone by since humanity nearly wiped all life from the earth. Their lust for power and progress tempted them to tamper with an unknown entity, and in turn brought forth an enigma of change. The weather, animals, physics and even humans had all taken new forms. What does "The compass Planet" Circinus, offer to the children who are born upon its lands? What is the true nature of the "Second Sun"? "WARNING: STORY WILL CONTAIN GRAPHIC MATERIAL LATER ON AS CHAPTERS RELEASE. SEXUAL CONTENT AND GORE ADVISORY. WARNING" Discord Link Cover art made by: Mr. Zombie Full Res Cover Art: Cover Art Full Res of Character: https://i.imgur.com/9ygqJTZ.jpg Character Artist - Minima-life: Minima-life
8 181 - In Serial78 Chapters
The Melancholy Of Yamamoto Yuuto
Yamamoto Yuuto is second year highschool student who has been hated and despised by others his whole life due to his intimidating appearence. Wherever he goes he is ignored and is viewed as a violent delinquent. But in contrary to his appearance,he's an otaku who loves to cook and has a dream of building the best chain of restaurants in Japan. He loves his family and is willing to do anthing to protect his loved ones. When he finds out he is transferring to 'Tokiwadai Private High School' an elite school,he hopes to have a peaceful life there without any problems and possibily even make a friend or two. But his hopes of a normal school life are shattered when he drives a classmate to the edge of despair and threatens to kill another classmate on the very first day. After making an enemy of the whole class he believes that he will never get a normal school life but his whole life is turned upside down when he meets 'Kisaragi Yuzuha' and joins the "Japanese Entertainment Club". Follow Yamamoto Yuuto,as he meets other girls with traumatic experiences of their own and becomes the cataylst to save them from their past and current circumstances. But can he save another when he himself has to face his dark past
8 275 - In Serial7 Chapters
Path of the Thunderbird Vol 2: Stone Soul
A murdered warrior artist transported to a strange land. A condemned princess fighting for her life. A hidden enemy pulling the strings of fate. Yesterday, Ji Yu Raijin died to save his betrothed. Today, he awakens in a strange land of deadly demon beasts, weaker than he’s ever been. Without his overpowered lifeforce, Raijin will have to start again from the bottom while he searches his past for what went wrong. Hunted for murders she didn’t commit, disgraced princess Shyong San Koida must find a weapon that even someone with a crippled lifeforce can use to defend herself. A drunken master and a tribe of hulking savages hold the key, but Koida will have to survive the brutal training and complete a series of deadly trials before her pursuers catch up to her. While the warrior artist and the princess fight to survive, an immortal evil conspires with their earthly enemies to destroy them both. Author's Note: Stone Soul is the second book in the Path of the Thunderbird series. The first book is Darkening Skies.
8 132 - In Serial11 Chapters
The Blessed Princess
Long long ago, there was a time of eternal harmony, when pain and anguish ceased to exist. The world was united as one under the rule of a glorious goddess. But this goddess made a stupid mistake, and chaos rained through her lands. Her people fought and fought, and she lost control over her creations. To sustain peace, she destroyed herself, and her remnants scattered throughout the lands and into the souls of her people. Her last words were to her daughter, the goddess of love, whom she had cherished, "Though I cannot fix the mistakes I've made, I can wish my people to be happy. No more endless pain. No more raging wars. Love, please. Save my world. Restore hope into the eyes of those I've created." She became the forgotten goddess after her world lost its ruler. First Princess Azulia was born a human with a shocking resemblance to the forgotten goddess. Her hair was ink black, and her eyes glimmered like priceless sapphires. Her features were uncanny in similarity to the goddess, even in the way she held herself. Though the goddess's eyes were more like icicles, Azulia's resemblance was enough to make you think twice. Azulia was raised with the mindset that she would be the future Empress of Hydrangea. It was a destiny placed out in front of her and carefully sorted out. Those around her directed her life like a pawn. Until one day, comes the beak of time, and her destiny points in another direction. Azulia must learn to break the tension her family shapes and create a destiny of her own. Her world depends on it, even if it means she must destroy herself.
8 126 - In Serial15 Chapters
Guides for Readers
So a friend told you about this amazing site called Wattpad where you can discover and read a huge variety of stories FOR FREE, and even share your own! OR you found the Wattpad app when searching for a way to read stories on-the-go! OR you're just a closet Harry Styles fan and well, that's self-explanatory ;) Either way, you're here now and you want to get started discovering stories, sharing them with others, and even showing Wattpad authors some love by voting or commenting on their works! This guide will give you all the tips and tricks you need to get started! So let's get reading!!
8 152 - In Serial1299 Chapters
Jackal Among Snakes
The royal bastard of House Vasquer, Argrave, changed after his stay studying magic at the Tower of the Gray Owl. The sickly man's awkward posture and cruel behavior have been replaced with a neat dignity and acerbic wit. Though once listless, he now strives towards his goals with a life-or-death tenacity. Most come away thinking he seems to know too many details about too much. Few can claim to know his motives or his goals. Yet behind that confident appearance, the primary contributor for an open-world RPG's wiki battles existential dread and things far beyond his ken as he struggles to adapt to a grim, gothic fantasy world mirroring his favorite game. The prospect of fighting against a world-ending calamity loses all of its appeal when it transitions from entertainment to reality. Argrave is spurred towards unwanted heroism to preserve his life as he struggles desperately to keep this sinking ship afloat. ##### Releases 5x a week: Monday, Tuesday, Wednesday, Thursday, and Friday! Cover by Mitchell Kirby: mdkultra.com
8 217

