《♦ Our lies ♦ [Complete]》10-р хэсэг ( Үүрд ... )
Advertisement
Тэхён гараараа нүүрээ даран хэвтэж байтал түүний утсанд зурвас ирэх нь тэр.
Утсаа ширтэхдээ амаа чихэндээ хүртэл инээмсэглэж байлаа.
Тэрээр хариугаа бичиж дуусан тааз руу ширтэн
Тэхён: би ирээдүйн төлөө санаа зовохгүй ээ. Гээд утсаа аван А-Ён руу залгаж эхлэлээ.
~~~~~
Миний талаас
Тэхёнтой ярингаа орон дээрээ хэвтэж байлаа. Тэр ч бас орон дээрээ хэвтэж байсан юм. Түүний хоолой сөөнгөтөж, үе үе эвшээлгэх нь эгдүүтэй сонсогдож байв.
Яаж ийм хүн тийм том том тэмцээнд орж, тэр том гэмтэлийг ард гарсан юм болоо гэж гайхаж байсан юм.
Түүний хоолой цаашлан сонсогдхоо болиход нь би инээмсэглээд
Би: сайхан амраарай! Тэхёнаа ... Гээд утсаа салган хөнжилдөө шургалаа.
-
Өглөө эрт хичээлтэй болхоор өмнөхөөсөө ч илүү эрт сэрэн үсээ янзлаж бас нүүрээ хөнгөн будаад гэрээс гархад Тэхён ахлах ангийн үеийг санагдуулхаар гадаа хүлээн зогсож байлаа.
Тэхён: өглөөний мэнд
Би: өглөөний мэнд! Хичээлийн цаг асуугаагүй байж яаж мэдэж ирсэн юм.
Тэхён: хүлээж байвал гарч ирэх л байх гэж бодсон юм. Санаснаас эрт гарч ирлээ шүү
Би: хүүхэд шиг гэдэг нь
Тэхён: би чамтай хамт алхахыг хүссэн юм. Гээд гараа сунгахад нь би түүний гараас хөтлөхөд тэр инээмсэглэн
Тэхён: өнөөдөр үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна. Ммм би юу гэх гэсэн бэ гэхээр А-Ён дандаа хөөрхөн харагддагч өнөөдөр илүү хөөрхөн байна л гэх гэсийн ... Гэхэд нь би инээмсэглээд
Би: чи өчигдөр миний хоолойг сонсоод л унтаад өгсөн юм уу? Гэхэд тэр миний хөтлөсөн гарыг халаасандаа хийгээд
Тэхён: өчигдөр цас орсон болхоор жавартай байна шүү!
Би: гэхдээ алхахад таарчихсан юм шиг санагдаж байна
Тэхён: автбусанд суухгүй бол хоцрох нь ... Гэв. Бид автобусанд суухад автобус битүү чигчилдсэн рүмүүстэй байлаа. Тэхён намайг хамгаалан зогсох нь намайг догдлуулж орхилоо. Нүүр минь цээжинд нь таарч түүнрүү хархад тэр төв царай гарган хөдлөхгүй зогсох гэж бас намайг хамгаалах гэж хичээж байв. Би түүнийг налан нүдээ анин зогсход намайг унагахгүй гэсэндээ тэр нэг гараараа бэлхүүсээр минь тэврэсэн юм.
Биднийг сургууль дээр ирхэд хичээл орход 10 минут дутуу байлаа. Тэхён үсийг минь оролдонгоо
Advertisement
Тэхён: оройн хоол хамт идэх үү?
Би: болзоо юм уу?
Тэхён: бараг л ...
Тэхён: тэгвэл би орой гэрээс чинь очиж авье гээд духан дээр минь үнсэх нь тэр.
Тэхёнаас салан ангидаа орж ирхэд Жин гэх өнөөх залуу сууж байлаа. Тэр намайг харсан даруйдаа над руу харан даллах нь тэр.
Би түүний хажууд очин суугаад толгойгоо бөхийлгөн
Би: сайн байна уу? Сайн сууж байсан уу?
Жин: сайн. Чи сайн сууж байсан биздээ.
Би: мхн. Гэж хэлээд хичээлээ гаргаж ирэн суулаа.
Удалгүй багш орж ирхэд ангийн шуугиан намдав.
Дэлгэцэн дээр багшийн заах сэдэв гарч багш түүнийгээ дэлгэрүүлэн зааж байлаа.
Хичээлээ зааж дуусган гэрлээ асаахад оюутнуудын нүд гэрэлд гялбаж, унтаж байсан хүүхдүүд ч нойрноосоо сэргэцгээж байв.
Багш: за ингээд миний заах хичээл энэ хүрээд дуусаж байгаа бөгөөд дараагийн хичээлээс эхлээд хичээл дуустал багаараа лекц тавих болно. Лекц хамгийн багадаа 10минут хамгийн ихдээ 30 минут байх болно. За багаа олчихоод надаас ирж лекцийн сэдэвээ аваарай гээд гараад явчихлаа.
Жин: 2лаа нэг баг болох уу?
Би: тэгье
Бид багшийн өрөөнд орж сэдвээ сонгочихоод ангид орж ирэн хичээлээ бэлдэх цонхтой цагуудаа таарууллаа.
Би: сонбэ та кэндогоор хичээлэлдэг юм уу?
Жин: тиймээ. Би бэлтгэлтэй чи очиж үзэх үү? Сургуулийн хажууханд
Тэгээд ч чи цонхтой цагтай юм байна шдээ
Би: тэгий л даа. Цонхтой цагаараа хийх юмгүй байсын гээд сонбэ рүү харан малийлаа.
Бид сургуулиас гаран нээх холдсонгүй! Түүний кэндогийн газар ирхэд Жин сонбэ намайг танхим руу оруулан суулгаад өөрөө яваад өгөв.
Удалгүй танхимд кэндо хувцастай хүүхдүүд орж ирэн газар бохирон сууцгаж, дасгалжуулагч нэр дуудхад 2 2роо гарч ирэн дасгалжуулагч дохио өгхөд гартаа барих модоороо тулалдаж байлаа.
Нийт 20 тамирчин 10 тулаан болох байв. Жин сонбэ 4т тулалдаж, ялалт байгуулсан юм.
Сонбэ бид 2 түүний бэлтгэлээс гарч ирэн буцаж сургууль дээр ирэн кофе уухаар автомат машин дээр ирцгээлээ.
Би: та үнэхээр мундаг юм аа
Жин: сонирхогчийн төвшинд бол сайн шүү гээд надад кофе авч өгөөд
Би: тийм гэж үү? Надад бол мэргэжлийн тамирчин шиг л санагдлаа.
Advertisement
Жин: үгүй дээ гээл инээлээ. Тэрээр бугуйн цагаа хараад
Жин: би ажилтай болхоор ингээд явлаа. Аан нээрэн утасны дугаараа солилцох хэрэгтэй байх гэлээ.
Бид дугаараа солилцсоны дараа тэр яваад өгөх нь тэр.
Би дараагийн хичээл орох ангид орж ирхэд Ина аль хэдийнээ ирчихсэн байхын хараад түүний хажууд очин
Би: ингэж нэг уулзах гэж
Ина: би завгүй эмэгтэй шүү
Би: вуа юу хийгээд вэ?
Ина: цагийн ажил
Би: би ч гэсэн хиймээр л байна
Ина: хий л дээ. Зөндөө олддог шдээ
Би: тэгвэл хайж үзнээ
Сүүлийн цагаа таран суниалгасаар ангиас гарч ирхэд
Ина: чи манай ажил дээр очих уу?
Би: уучлаарай, би өнөөдөр болзоотой
Ина: өө тийм гэж үү? Тэгвэл дараа ирээрэй! Гэв.
Би түүнд толгой дохин хариу өгөхдөө Тэхён руу хариу бичиж байлаа.
Ина: та 2 байнга мэссэжээр харилцах юм аа. Тэгээд юу ярьдаг юм бэ
Би: бидний ярианы сэдэв гэсэн юм байхгүй. Бид бүх л төрлийн зүйл ярьдаг
Ина: гоё юм аа. Атаархчихлаа
Би: найз залуутай бол л доо. Гэхэд зүгээр л инээмсэглэлээ.
-
Гэртээ орж ирэн үсээ угааж янзлаад дараа нь өмсөх хувцасаа сонгох гэж хэдэн цаг тольны өмнө эргэлдэнэ.
Дүү: таньд өмсчихөөр юм нэг ч алгаа
Би: тийм байна. Ахх
Дүү: хэт албаных биш зүгээр л юбка болон цамц өмсвөл яаж байна
Би: тэр нь дээр юм байна
Дүүгийнхээ зөвөлсөнөөр хувцаслан Тэхёныг хүлээн суулаа. Тэхён удалгүй ирсэн гэдгээ зурвасаар хэлхэд нь би баярлан доош бууж байтал дүү намайг зогсоон
Дүү: ийм тэнэг шдээ. Та эмэгтэй нь байж бага зэрэг үнэд орооч. Түүнийг хүлээлгэ за гэлээ.
Түүнийг тэгж хэлхэд би гал тогоо орж жимсний шүүс уун жигнэмэг идчихээд хархад 10 минут өнгөрсөн байв.
Гадуур хувцасаа өмсөөд хамгийн сүүлд гутлаа өмсөн гарч очход Тэхён өдөр боогон уулздаг тэр залуу шиг инээмсэглэн зогсож байлаа.
Тэхён өөрийнхөө ард байх машин руу заан
Тэхён: би машинтай болсон болхоор дахин автобус хүлээх шаардлагагүй болсон
Би: би чамайг машин барьж чаддаг гэж бодоогүй юм байна бас мөнгө
Тэхён: аххх А-Ён минь дээ. Би аль 16 насандаа сурчихсан бас мөнгөний тухайд би маш олон гадны тэмцээнд орж байсаныг мартаагүй биздээ гээд машиныхаа хаалгыг нээж өгөх нь тэр.
Бид явсаар зоогийн газар ирэн дотогш орход Тэхён аль хэдийнээ ширээ захиалсан байв.
Зөөгч бидний захиалгыг авсаныхаа дараа дарс хундагадаж өгөн явхад
Тэхён: би дараа жил их сургуульд орох гэж байгаа
Би: аль сургууль
Тэхён: энэ жил дахин шалгалт өгөөд л сургуулиа сонгоно доо
Би: тийм байхнээ.
Бид ойр зуурын зүйлс ярин сууж байхад бидний захиалга ирлээ.
Би түүний хүүхэд шиг ааш занд илүү ихээр татагдаж, хамтдаа илүү удаан хамт баймаар санагддаг болчихсон юм.
Хэрвээ бид мэссэжлэхгүй бас уулзахгүй удвал надад гунигтай санагдаж түүнийг санадаг болчиж.
Бид хооллож дууссаны дараа дарс ууцгааж, нүүр минь улайж эхлэхэд
Тэхён: бид гарах хэрэгтэй бололтой гээд намайг дагуулан гарч бид түүний машинд суун хүн цөөнтэй машин зогсоолд ирхэд би бараг л унтаж байлаа.
Тэхён зүүн хацранд минь хүрч эрхий хуруугаараа илж байв.
Бидний бие биеэн рүүгээ ширтэлцэж байсан ч зовхи минь хүнд санагдана.
Тэхён гараа аван дараа нь арагш болгож өгөөд
Тэхён: унтах юм уу?
Би: анияа~ би зүгээр байна
Тэхён: тэгвэл би чамд өгөх юм байна гэхэд нь түүнрүү хархад гараа атгасан хэвээр над сунгаж удалгүй гараа дэлгэхэд алганаас нь улаан шигтгээтэй зүүлт унжих нь тэр.
Тэхён: би охидуудад ямар зүүлт таалагддаг тухай мэдэхгүй энэ зүүлтийг авхын тулд маш их судласан шүү! Энэ улаан шигтгээ нь анар гэдэг чулуу бас анар чулуу үүрд үргэжлэх хайрыг бэлэгддэг. Ер нь эрэгтэйчүүд алдахыг хүсэхгүй үүрд хамт байхыг хүссэн эмэгтэйдэн өгдөг гэхэд Тэхён ичсэн байртай харагдсан ч би түүнрүү нуруугаа харуулан үсээ холдуулаад
Би: зүүлгээд өг гэлээ.
Тэхён зүүлтийг минь зүүлгэж өгхөд би түүн рүү хархад тэр хацранд минь дахин гараа хүргээд аажим аажимаар над руу ойртон
Тэхён: би чамтай хамт үүрд хамт байхыг хүсэж байна А-Ёнаа. Би~би чамд сайн. Үгүйээ би чамд хайртай! Чиний төсөөлж байгаагаас ч илүү их гэхэд нь би юу ч хэлсэнгүй зүгээр л түүнрүү ширтэнэ.
Тэхён ямар ч эргэлзээгүй уруулан дээр минь үнсэж, түүний үнсэлт тийм гэхийн аргагүй хүчтэй байлаа.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial26 Chapters
The Dungeon of Aeru
Fred is an Earth Spirit of the Mountain, charged with building an underground domain to host all manner of marvelous creatures. That is, if his soul can handle it.
8 128 - In Serial30 Chapters
Post War Rules
Life on Torus Terminal is usually fast paced, but simple. A frontier Terminal has little room for easy living, but the great, circular station does boast shopping and culinary experiences from many Imperial races and cultures. Any star is, by its nature, extremely far from its neighbors. But laser highways, and the great shimmering sails of the light-rider spaceships make the trip into only about ten years. Still, the denizens of Torus Terminal eagerly await the day when the Anti-Euclidean Engine their station is built around finally comes online. Once that is done, they will have unfettered access to the entire Empire. Instantaneous travel and trade across hundreds of stars. Torus Terminal does boast one other oddity: a creature which calls itself Human. As he says, the last of his kind for now. He has made quite the life for himself on Torus Terminal, especially in the darker corners of the station. The elites of Torus Terminal praise his name, for once he took up arms, crime began to fall. What they did not realize was that was because he had claimed the seedy underbelly of Torus Terminal for himself and his own goals. The elites praise him as a paragon of law. The criminals fear him as a ruthlessly clever crime boss. Those closest to him, know him as the General. This story was originally posted on the Humanity Fuck Yeah subreddit, where it evolved from a simple play on a historical figure in a science fiction setting into a full blown space opera. I kind of took it as an opportunity to explore a setting I've had rolling around in my head for years. I also decided that it would be nice to have it in a place where I could more easily come back and edit it later, so I'm reposting it here. Here's a link to the original posting if you're interested: https://www.reddit.com/r/HFY/comments/e9cwpl/post_war_rules/ If my genre and tagging is subpar, let me know. I'm still new to Royal Road and I'm open to help. Feel free to comment and make suggestions, or discuss. I love comments, and so long as we keep things civil I also love criticism.
8 121 - In Serial7 Chapters
To the End
In his second year of high school, young critic and amateur writer Terrezia Guls finds himself in another world. Certain tags pending.
8 82 - In Serial11 Chapters
A Crone's Trade
Latgalay lusts for beauty, power. When her tribe’s raid is repulsed, and when a wizard counter attacks, Latgalay seizes power. But there is a cost: her soul. Setting is in an alternate reality during the Roman incursion of Britania. Latgalay is from an embellished tribe of Picts, there are Spirits, Magic, and some pretty dark shit. I wrote this one back in 2015, when I was in a completely different headspace. Like, seriously. Dark. I've gone through and edited some of the worst of it out, but the tone is still there.
8 142 - In Serial12 Chapters
Magic is Overrated
This is a side project I am starting for my own amusement. It's not meant to be serious but it can be. I'll post a chapter when I feel like and chapter lengths simply depend on how much I want to write. I don't even know where the story will go so you can say it will be an adventure for myself and any readers. This story is how I relieve my stress and cynical ideals so you have been warned.Synopsis: When the entire world is run on principals of magic and every person born a mage one boy can't help but despise it. This story is about his struggles and failures with his """"shitty"""" magic. He also is a member of a high ranking noble house filled with freaks. This can only go horribly wrong.Warning: Crude language and sexual situations. Along with crazy mishaps.
8 221 - In Serial3 Chapters
MCYT SMUT/ONESHOTS
will contain; fluffs, smuts, maybe angst.
8 146

