《♦ Our lies ♦ [Complete]》5-р хэсэг ( Сүүлчийн бүжиг )
Advertisement
Миний талаас
Төгсөлтийн үдэшлэг босоо хүлээн авалтаар хийгдэж байлаа. Биднийг орж ирэхтэй зэрэгцэн хүлээн авалт эхлэж сургуулийн захирал үг хэлхээр тайзан дээр гарч байв.
Тэхён над руу ойртон чихэнд минь
Тэхён: тэр яг далайн гахай шиг харагддаггүй гэж үү?
Би: би бас тэгж боддог байсан шдээ гээд бид хүнд сонсогдхооргүйгээр инээлдлээ.
Захиралын урт удаан нээлтийн үг хэлэлтийн дараа урлагын үзүүлбэр бас охидын дунд алдартай болж байгаа хөвгүүдийн хамтлаг ирж дуулж бүжиглэсээр аль хэдийн 2 цаг өнгөрсөн байлаа. Тэхён бид 2 тэднийг харах гэж яаралгүй холоос ажиглаж байв.
Тэхён: гарцгаах уу? Энд халуун байна гэхэд нь толгой дохиход
Тэхён: гадаа байгаа саравчинд хүлээж байгаарай! Би уух юм аваад араас чинь очьё
Би: за гээд түүнээс салан гарах хаалгаар гаран Тэхёны хэлсэн саравчинд суугаад Тэхёныг ирхээс өмнө хөлөө амраая гэж бодон өсгийтөө тайлан хөлөө базлангаа эргэн тойрноо харж байтал биднээс өөр сурагчид энэ хавьд харагдсангүй!
Тэхёныг ирхээс өмнө өндөр өсгийтөө өмсөн түүнийг хүлээж байтал тэр ундаа барьсаар саравчинд орж ирхэд нь
Би: гадаа үнэхээр гоё байна шүү!
Тэхён: ядарч байна уу? Гээд ундаа сарвайхад нь би ундааг аван
Би: үгүй ээ! Удахгүй болох шалгалтнаас өмнө гайхалтай амралт шиг л санагдаж байна гээд малийхад тэрний надад өгсөн ундааг задлах гэтэл дийлсэнгүй!
Тэхён надаас ундааг аван задлангаа
Тэхён: миний дээр асуусан асуултын хариуг бодож үзсэн үү? Гэхтэй зэрэгцэн ундааг задлан над руу сарвайв.
Би ундааг аван
Би: бүдүүлэг байж болох ч би тэр үед сонсоогүй ээ! Гээд ундаас балгахад
Тэхён: тийм байхнээ, миний найз охин болох уу? Гэж асуусан юм гэхэд нь миний уусан ундаа буруу хоолойгоор орж би ханиалгах нь тэр.
Тэр миний нурууг цохиж өгөөд
Тэхён: намайг уучлаарай! Би зүгээр л бидний харилцаа нэг алхамаар урагшлах ёстой гэж бодсон юм гэхэд
Би: надад бодох хугацаа өгч болно биздээ гэж хариулав.
Тэхён: би маргааш шалгалтаа өгчихөөд шанхай явж тэмцээнд орно. Намайг эргэж иртэл сайн бодоод хариугаа өгөөрэй за. Гэхэд нь би толгой дохиж байтал түүний уруул миний духанд хүрэх нь тэр.
Advertisement
Дахиад л бүх зүйл удаашран түүний биеийн саванд согтох шиг болов.
Тэр надаас холдход л би ухаан орон ичингүйрэн түүн рүү хархад тэр малийгаад
Тэхён: орцгоох уу? Бид ядаж хамтдаа бүжиглэх ёстой биздээ.
Би: би бүжиглэж чаддаггүй шдээ
Тэхён: би ч гэсэн гэхдээ ахлах сургуулийн сүүлчийн удаагийн үдэшлэг дээр хичээх хэрэгтэй биздээ
Би: тэр ч тийм шүү!!
Бид дотогш орход чөлөөт бүжиг болж байв. Энд тэнд хослол даашинзтай охид хөвгүүд галзуу юм шиг бүжиглэж байлаа. Тэхён миний гарнаас хөтлөн намайг дагуулан талбайн голд авч ирэн бид өөд өөдөөсөө харан эвгүйхэн хөдөлцгөөв.
Би хэдий өндөр өсгийт өмссөн ч Тэхён надаас хангалттай өндөр байсан юм. Транс доргио ая дууссаны дараа уянгын ая эхлэхэд Тэхён хоёр гарнаас минь барин мөрөн дээрээ тавиад
Тэхён: би муу шүү! Битгий шоолоорой гэв.
Би: би ч гэсэн муу юм чинь зүгээрээ гэхэд тэр гараа бэлхүүсэн дээр минь тавин өөр лүүгээ ойртуулах нь тэр.
Би түүнээс ичиж доош хархад Тэхён эрүүнээс минь барин өөр лүүгээ харуулхад бид харц тулгарч, түүний нүд яг л огторгуй шиг гүн хар бөгөөд би түүний нүдэнд төөрч орхив.
Зүрх минь догдолж, энд зөвхөн бид 2 л байгаа юм шиг санагдаж байлаа.
Би өөрийн мэдэлгүй түүний уруул бас нүд рүү ээлжлэн ширтэж байсан юм. Тэхён над руу бага багаар ойртсоор уруулан дээр минь үнсэх нь тэр.
Зүрх минь цээжнээсээ сугарч гарч ирэхнүү гэлтэй хүчтэй цохилож, хөл минь салгалаж байлаа. Азаар би Тэхёны хүзүүгээр тэвэрсэн болхоор унасангүй! Энэ миний анхны үнсэлт байгаагүй ч анхны үнсэлт мэт догдлуулж бас хэтэрхий амтлаг үнсэлт байсан юм.
Тэхён бид 2н анхны үнсэлт ... Бүгд биднийг харж байгаа ч энэ надад хамаа алга ...
Үдэшлэг дуусаж бид тэр газраас гарч ирхэд Тэхён намайг хүргэж өгхөөр болж бид манайх руу явж байтал хөл минь өндөр өсгийтөөс болж аймшигтай өвдөж арай ядан хөл дээрээ тогтож байв.
Тэрийг минь анзаарсан Тэхён урд минь суун
Тэхён: үүрүүл гэхэд нь
Би: яаж дээ
Тэхён: үүрүүлэхгүй бол гомдоно шүү гэж хоолойгоо нарийсган хошуугаа унжуулах нь тэр.
Advertisement
Би өөрийн эрхгүй инээн түүний хүзүүгээр тэврэн нуруунд нь наалдхад тэр дээш өндийлөө.
Тэхён: А-Ёнаа
Би: ммм
Тэхён: би чамд худлаа хэлсэн байвал чи намайг уучлах уу?
Би: хэр том худал хуурмагаас шалтгаалнадаа гэхэд тэр хүндээр санаа алдан хэсэг чимээгүй явж байгаад
Тэхён: чи намайг юу гэж боддог байсан бэ?
Би: ммм өндөр царайлаг хөөрхөн охин сонирходог алдартай нэгэн. Гэхэд тэр инээн
Тэхён: чи хамгийн хөөрхөн нь миний хувьд... Хамгийн тод гэрэлтдэг алтан гадас од шиг л санагддаг гэхэд нь би хариу хэлсэнгүй!
Тэхён: гүйлээ шүү! Сайн бариарай гээд гүйх нь тэр. Би түүнийг тэврэх тэврэлтээ илүү чангалан түүнийг гүйхэд түүнийг даган чанга инээж орхилоо.
Энэ их аз жаргалд төгсгөл байхгүй байгаасай! Зүрхийг минь булаах энэ залууд итгэж болно гэж хэн нэгэн нь надад хэлээд өгөөч.
~~~~~
А-Ёнаа, А-Ёнаа, А-Ёнаа гэж 3дах удаагийн дуудалтаар би бодлоосоо саллаа.
Сөүлийн их сургуульд ороод аль хэдийнээ 2дох сараа ардаа үдэх гэж байна.
: юуг ингэтлээ бодоод байдаг юм бэ?
Би: түүнтэй хамт байсан хамгийн сүүлийн орой, ба анхны бөгөөд сүүлчийн бүжигнийхээ тухай
: юу гээч А-Ёнаа тэр чиний найз залуу байгаагүй тийм болхоор тэгж их шаналах хэрэггүй ээ! Чамайг гэсэн дажгүй нэгэн гарч ирж л таараа
Би: тийм байх тээ гэхэд утсанд минь зурвас ирж би өөрийн эрхгүй догдолж бас сандарч байв.
Халааснаасаа утсаа гаргаж ирэн хархад энэ Сора байлаа.
Өнөөдөр манай ахлах ангийхан уулзах гэж байгаа юм.
Харин Тэхёны хувьд тэр шанхай яваад эргэж ирээгүй! Энэ магадгүй түүний бэртэлээс болсон байх л даа.
Шанхайд болсон тэмцээний үеэр тэр бэртэж тоглолтоо үргэжлүүлж чадаагүй бөгөөд тэр сөүлд эргэж ирээгүй байх.
Түүнийг эргэж ирсэн тухай мэдээлэл би олж уншаагүй!
Сүүлийн цагаа таран ахлах ангийханыхаа уулзалт болох газар ирхэд тэд аль хэдийнээ цугларчихсан байв. Би Сорагийн хажууд суугаад
Би: юу вэ? Нөгөө ангийхан ч гэсэн ирэх юм уу?
Сора: аанхаа бас багш нар гэж шивнэх төдийхөнөөс хэлэн
Сора: Аан нээрэн өнөөдөр Тэхён сөүлд ирсэн гэсэн гэхэд би пал хийсэн ч ямар ч хувирал үзүүлэлгүй цайнаас уун
Би: тийм үү? Мэдээгүй юм байна гэхэд Сора гайхсан янзтай над руу ойртоод
Сора: бид түүнийг урисан ч түүний ээж нь өвчтэй байгаа гэж хэлсэн. Үнэхээр том бэртэл авсан бололтой шүү!
Сора: нээрэн өнөөдөр энд Жимин ирнэ. Тэр надтай нэг сургууль бас бид найзууд болсон. Нэмж хэлхэд тэр ахлах сургуульдаа чамайг сонирходог байсан юм байна лээ
Би: Жимин та 2 нэг сургуульд орсонг би мэднэ. Бас Жимин намайг сонирходог байсан тухай 1000 удаа түүнтэй болзохыг 100 удаа санал болгосноо мэдэх үү?
Сора: нээрэн болзоод үз
Би: 101 дэх удаа ...
Сора: мангар. Тэхёнтай таарах юм бол хоолойг нь хэрчиж алнадаа гээд гараараа хоолойгоо хэрчиж үзүүлж байв.
Төд удалгүй Жимин орж ирхэд Сора яг миний урд суухыг санал болгож, Пак Жимин яг урд минь суух нь тэр.
Би толгойгоо бага зэрэг бөхийлгөөд багахан инээмсэглээд дахин түүн рүү харсангүй!
Нөгөө ангийхан багш нар ирэн бид хооллож бас бага зэрэг ууцгаасан юм. Сора бараг тасарталаа ууж, хагас дутуу ухаантай ч найз залуугаа дуудаад амжсан байв. Найз залуу нь гадаа ирсэн болхоор Жимин бид 2 түүнийг найз залууд нь гаргаж өгхөд тэр согтуу ч гэсэн Жимин рүү заан
Сора: яа Пак Жимин чи А-Ёныг хүргэж өгөөгүй байвал би чамайг ална шүү! Гэхэд Жимин инээн
Жиммн: за атмаанаа гэв.
Бид дотогш орж би дахин бага зэрэг нэмж уусан болхоор тасрах шахаж тооцоо хариуцсан хүүхдэд тооцоонд нэмэр болхоор хэдэн вон өгөөд гарч ирэн уртаар санаа алдаж халаасандаа гараа хийн тэнгэр лүү харан
Би: надаас өөр тод гэрэлтэх нэгэнг олчихсон бололтой гээд инээн зогсож байтал миний ардах хаалга нээгдэж эргэж хартал Жимин зогсож байв.
Би түүнрүү харж байгаад зогсуулан
Би: би өөрөө явчих болхоор заавал хүргэж өгөх хэрэггүй бас би Сорад хүргэж өгсөн гэж хэлчихнэ
Жимин: Сорад худлаа хэлмээргүй байна бас би чамайг хүргэж өгхийг хүсэж байна гэв.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial188 Chapters
Ria of Shadewood
After being told to lock herself in the basement and hide when soldiers suddenly showed up in her remote village, Ria finds herself abandoned and must learn to survive. Will she uncover the truth of what happened to her family and her village? And what will that mean for her future as she begins to make her way in the world? Book one is now complete! Updates Tuesdays. [Background for cover was edited from a photo by Myicahel Tamburini provided by Pexels]
8 169 - In Serial36 Chapters
the anomaly named black
Renvoy black was your average edgy, paranoid, somewhat smart teenager who hated to submit to anything. He was also an avid reader of fantasy and Litrpg novels. everything was fine until it wasn’t He was on the floor in seconds coughing up blood. Everything had happened so fast he couldn’t make sense of it. The only thing he heard before he blanked out was; [WELCOME TO THE SYSTEM HUMANS ENTERTAIN US UNTILL YOU DIE] then he lost consciousness.
8 135 - In Serial98 Chapters
Rotten Purity: A MHA Fanfic
(Villain Deku; My Hero Academia Fanfic) Think to yourself, just this one little question-"What if the Sludge Villain never got away?" (When a bottle doesn't drop to the floor, a world is changed forevermore) Izuku Midoriya was an ordinary kid in an extraordinary world; one of heroes, quirks, and promises of glory to all that dared to reach out for it. If you had a good quirk, that is. And destiny had that all wrapped up in a nice little package for him until something shifted. It was a minor cog that deviated in the clockwork of destiny, nothing significant in the scheme of things. But, as it turned out, even the most minor of cogs could cause a glitch in the machine. A fracture in fate. And what do you get with fractured fate? Why, who knows? The road he would walk upon in the future, whether it be one of thorns or sunshine, would be decided by him and him alone. "Life is composed of decisions and perspective. The scenario is irrelevant; one can dance in the rain or cry in it. Thus, the person we are and can become is a product of it as well. That is the very essence of life." Would he be a savior? A villain?Or something else entirely?That is the true question. Warnings: Gore, Murder, Suicide, Bullying, Depression, Self-harm.
8 240 - In Serial6 Chapters
The path to an Overlord
A 24 year old man Richard Kaltefeuer goes on vacation for a family reunion to learn a secret his family hides from the world. His family knows magic. The family gets there magic from a black orb. When Richard reaches and touches the orb to gain magic of his own he is rewarded with pain and watches in horror as his body starts to disintegrate into dust, and the world goes black. Whats in store for this man is a world unlike his own its a world of magic. What will become of this man will be of his own making if he survives. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- some tags have yet to show up in the story, yet they will, I have tagged all that i have planned and will tag further when i notice a tag should be added or it is pointed out to me. I hope you all will enjoy the first story i ever posted online.
8 193 - In Serial11 Chapters
PAL.ADIN
ESCAPE A VRMMO. Standard, and not unusual for the market, despite being suspiciously named. It is just a normal game in a fantasy world. Except, the player himself is not normal. He is an artifical intelligence- and his name is PAL. Nothing wrong- just a robot servant playing games with his master. Or, that's what he deludes himself into thinking. He becomes his greatest enemy. Always will be free and only on RR unless I say otherwise. Releases will try to be once or more a week.
8 124 - In Serial25 Chapters
1978 // r.j.p.
river phoenix was a boy graduating from high school and is known as one of the baddest boys of the school. he meets a girl he really likes. but death and heartbreak always surround him.
8 212

