《♦ Our lies ♦ [Complete]》4-р хэсэг ( Төгсөлтийн үдэшлэг )
Advertisement
Сора: тэр чамд цэцэг өгсөөн хмм ... Тэхён бодож байснаас илүү санаачлагатай юм гээч
Сора: нээрэн охидууд та 2н тухай жиг жуг хийгээд эхлэчихсэн байна лээ шдээ
Би: мэдэж байгаа гэхдээ одоо удахгүй төгслөө шдээ
Сора: тийм дээ. Дараа 7 хоногт төгсөлтийн үдэшлэг болчуул өглөө болгон сургууль дээр ирэх шаардлага гарахгүй нь.
Би: тийм ээ. Хурдан төгсөх юмсан
Сора: тэрнээс гадна их сургууль асуудал байнаа
Би: тэр тухай тэр үед л ярье одоо бодмооргүй байна.
Сора: тийм дээ. Өнөөдөр доггбугги идэх үү? Хичээл тарсаны дараа
Би: тэгий ...
Тэхёны талаас
Хичээл тарсны дараа А-Ёнтай хамт явах гэсэн ч тэр найзтайгаа хамт явж байсан болхоор саад болхыг хүссэнгүй! Сургуулийн арын цэцэрлэгт суун нарыг гараараа халхлана.
А-Ёныг гэсэн мэдрэмжээ би одоо ч ойлгохгүй хэвээр байв.
Түүний инээмсэглэлийг харах төдийд би догдолж, түүнээс болж тэнэг юм шиг инээмсэглэдэг.
Би үнэхээр түүнд дурласан гэж үү?
Байж боломгүй юм ...
А-Ён руу уулзах уу? Гэсэн зурвас илгээтэл төд удалгүй хариу ирхэд нь инээмсэглэн түүний байгаа газар луу яаравчлана.
Миний талаас
Би: Тэхён хаана байгаан уулзах уу? Гэж байна
Сора: энд дуудчихаа
Би: яагаад
Сора: наад залуу чинь үнэхээр чин сэтгэл гаргаад байгаа эсхийг нь шалгамаар байна. Эсүүл зүгээр зугаагаа гаргаж байж ч болно.
Би: за арайчдээ
Сора: Тэхён шиг од залуу бол яаж ч мэднэ. Би лав Тэхёнд итгэхгүй байгаа
Би: за за тэгвэл дуудлаа шүү
Сора: би бэлэн
Сора бид 2н захиалга ирэхтэй зэрэгцэн Тэхён орж ирэх нь тэр.
Доггбуггины газар ихэвчлэн ахлах болон дунд ангийхан орж ирдэг болхоор тэд бүгд Тэхёныг таниж байв.
Сора хэлснээрээ янз бүрийн асуулт тавиж, зарим асуулт нь намайг ч эвгүй байдалд оруулхаар асуулт байлаа.
Сора: үнэхээр манай А-Ёныг сонирхоод байгаа юм уу? Эсвэл өөр янз бүрийн шалтгаантай юм уу? Хөвгүүдийн тоглоом гэх мэт ...
Би: Сора ... ? Гэхэд Тэхён инээн
Тэхён: надад итгэхгүй байгаа бололтой! А-Ён маш их таалагдсан болхоор түүнрүү зурвас бичсэн бас түүний хандлагыг мэдхийн тулд өөрийгөө нууцласан юм гэв.
Advertisement
Гэтэл Сора юу ч болоогүй юм шиг доггбуггинаас идэж байлаа.
Би: түүнийг битгий тоо Сора угаасаа ийм хахир хатуу бас хэнэггүй хүн
Тэхён: зүгээрээ. Үнэхээр сайн найз юм байна би ч гэсэн ийм зан гаргах байсан гээд гараараа хацранд минь хүрэх нь тэр.
Тэхён: энд чинь юм наалдчиж гээд арчиж өгөв.
Сора: за за би явлаа. Гээд Тэхён руу харан
Сора: чамд боломж олгох ёстой юм шиг байна гээд яваад өгөв.
Би: энэ охиныгдээ
Тэхён: хаашаа явмаар байна. Зүгээр л алхцгаах уу? Эсвэл кино үзэх үү?
Би: кино үзэцгээх үү?
Бид кино театр луу яарсангүй! Автобусны хамгийн арын суудал дээр сууцгаахад Тэхён надад чихэвчнийхээ нэг талыг өгхөд
[There should be a GIF or video here. Update the app now to see it.]
(Lasse lindh-Run to u)
Бидний явах зам түгжрэлтэй, бидний суусан автобус хүн багатай байв. Тэхён ихэвчлэн Lasse lindh дуунууд сонсдог болхоор бид бүх л замын турш түүний дуунуудыг сонсож явсан юм.
Кино театрт ирж бид киноны тал дээр адил сонирхолтойгоо мэдэж дуу нэгтэй шинээр нээлтээ хийсэн кино сонголоо.
Попкорн ундаа аван дотогш орход танхим бараг л хоосон байв. Бид суудлын дугаараараа сууцгаан цаг хархад кино эхлэхэд 10 гаран минут дутуу байсан юм.
60 минутын турш бид киноны роматик хэсгээс болж бие биенээсээ ичиж байлаа.
Театраас гарч ирэн автобус хүлээн зогсход Тэхён намайг инээлгэх гэж хөгжилтэй зүйлс ярьж өгч байв.
Тэр заримдаа эгдүүтэй заримдаа хөгжилтэй гэх мэт олон дүр төрхтэй. Хамгийн сонин нь надад бүх төрх нь таалагддаг.
Бид автобуснаас буун манайх руу алхаж байхад
Тэхён: даарч байна уу? Гэж асуугаад хариу хэлж амжаагүй байтал гарыг минь атган халаасандаа хийчих нь тэр.
Тэхён: өчигдөр хэлсэн юм байнааа сайн бодоод хариугаа хэлээрэй гэж хэлэхдээ над руу харсангүй! Яг эгц харж байлаа.
Үнэндээ би түүний юу хэлсэнийг мэдэхгүй байгаа болхоор түүнээс дахиж асуух эсэхдээ эргэлзэж байв.
~~~~~
Сора: төгсөлтийн үдэшлэг сүүлийх болхоор хамгийн гоё даашинзыг сонгох ёстой
Advertisement
Би: Тэхёнтай хамт явах болхоор би ч бас гоё харагдмаар байна
Сора: би яг төмс шиг санагдаж байна шүү!
Сора бид 2 дэлгүүр хэсэж даашинз сонгоцгоож байлаа.
Нилээн удаан явсаны эцэст бид даашинзаа сонгож, кафед орж ирэн ядаргаагаа тайлах шидтэй амттан идэцгээнэ.
Сора: төгсөлтийн үдэшлэг болох гэж байхад 2лаа идсээр л байна.
Би: юу ч бодохгүй идвэл таргаладаггүй юмаа
Сора: нээрэн Тэхён та 2 үерхэхнэ үү? Гэхэд би мөрөө хавчин
Би: одоохондоо би бэлэн биш байна
Сора: Тэхёнд би итгэхгүй байгаа
Би: хэхэ ?
~~~~~
Төгсөлтийн үдэшлэг болох өдөр болж даашинзаа өмсөж, И-Ён үсийг минь янзлаж бас нүүрийг минь будаж өглөө.
И-Ён: Тэхён ахыг ойроос харахнээ. Таныг ирж авах уу?
Би: аанхаан
И-Ён: аргагүй л өсвөрийн аврага шүү! Таньд бүр атаархчихлаа.
Манай үеийхэн бүгд төмс юмаа. Гэхэд нь би инээчихлээ.
Бэлэн болон толинд харан зогсож байтал Тэхёнаас зурвас ирэх нь тэр.
Би ирчихлээ ...
И-Ён: яа Тэхён ахыг ороод ир гэж хэлээ гэхэд нь би хариу болгон
Ороод ир ... Би арай бэлэн болоогүй байна. Гэсэн зурвас илгээлээ.
И-Ён: Ээж аав Тэхён ахыг оруулаарай! Гэхтэй зэрэгцэн хонх дугарах нь тэр.
Тэхёны талаас
А-Ёны хэлснээр би тэдний гэрийн гадна ирэн гүнзгий амьсгаа аван хонхыг нь дартал А-Ёны аав хаалга нээхэд 90 градус бөхийн
Тэхён: сайн байна уу? А-Ёнтай төгсөлтийн үдэшлэгт явах Ким Тэхён байна гэтэл цаанаас
: ОМО чи нөгөө өсвөрийн тэннисний аврага Ким Тэхён байхнээ
Тэхён: сайн байна уу?
: Би А-Ёны ээж харин наад нүүрний хувиралгүй залуу чинь А-Ёны аав байгаам.
Өө яанаа ярисаар байгаад наашаа ор ор гээд намайг уриалагхан дотогш оруулах нь тэр.
Тэд намайг буйдан дээр суулган жимсний шүүс хийж өгхөд А-Ёны аав
А.аав: манай охинтой ямар холбоотой билээ
Тэхён: бид мессэжээр харилцдаг болоод их удаж байгаа
А.ээж: тийм үү? А-Ён ерөөсөө хэлж байгаагүй юм байна гэтэл
: мэдээж та 2т хэлэхгүй шдээ сонин юм ярих юм гээд А-Ёнаас 2-3 насаар дүү хэрнээ түүнтэй төстэй охин ийнхүү хэлэв.
Тэр охин 90 градус бөхийн
: намайн И-Ён гэдэг таны фен бас А-Ён эгчийн дүү гэв.
Тэхён: танилцсандаа баяртай байна Ким Тэхён гэхэд
И-Ён: эгч удахгүй гараад ирнэ гэхтэй зэрэгцэн А-Ён гарч ирэх нь тэр.
Би А-Ён дээр очин амаа хөдөлгөн 'хөөрхөн байна' гэхэд тэр үзэсгэлэнтэй нь аргагүй инээмсэглэлээ.
Яагаад түүнд дурласан нь тодорхой! Тэр зүгээр л дотроосоо гэрэлтдэг нэгэн.
Аавын жолооч гадна хүлээж байсан болхоор бид шууд л сургууль дээр ирцгээлээ.
Бидний төгсөлтийн үдэшлэг болох газар ирхэд ихэнхи хүүхдүүд ирцгээж харин тэд биднийг харцгааж охидууд шивэр авир хийж харин хөвгүүдийн нүд А-Ён дээр унаж байв.
Бүх хүнд сонсогдхоор А-Ён бол минийх гэж хэлхийг хүсэж байлаа.
---MN4EVER---
: энэ өгүүллэг таалагдахгүй байна уу? Өмнөх хэсгийн сэтгэгдэлийн тоо арай санагдлаа. Тийм ч их сэт хүсээгүй ч ядаж 10хүрэх бх гэж бодсон юм. Таалагдахгүй бол хэлээрэй зогсоогоод өөрийг бичиж болно шүү!
Advertisement
- In Serial381 Chapters
Holy Emperor’s Grandson is a Necromancer
Our MC dies from an accidental electrocution and ends up inhabiting the body of a young prince in another world, his new profession being the Necromancer he chose in the game he was playing before his untimely demise. However, things are not what they seem – including his own Necromancy skills!
8 1188 - In Serial6 Chapters
Corpse
AN: This is on indefinite hiatus/cancelled due to lack of time and motivation. I like the premise and might eventual continue it, but don't hold your breath. Sorry. ----- “System Initialized” “Class requirements met!” “Accept Class: Corpse? Y\N” This is my attempt to write a LitRPG, yay blue tables?
8 191 - In Serial33 Chapters
Riftwalker
Legend speaks that a roaring force of insatiable abyss lies beneath the peaceful overworld. Named the Rift after its chasm-like entrances, this unexplored void has consumed the underneath for eons. What had seemed just a myth crawled out of unreality in the form of eldritch creatures. Reborn as something not entirely human, mankind rejected the boy. Thrown into the Rift by people who feared him, he had to live in a world run by monsters as a newborn. Surviving, however, wasn't his only difficulty as he soon had to decide whether he would save the people who banished him or simply idle as the Rift engulfed all life. As of chapter 9, Riftwalker is on a very small hiatus. I'm very busy with work atm :( Here are a couple of things to expect: Lots of action and exploration! Diverse and refreshing creatures; There are good and evil. Satisfying progression and coming of age. The protagonist stands out but isn't overpowered. There are some litRPG elements, but it's not a determinant factor. The fights are decided through one's combat skill and experience and not stat-checking. Oh, and some other info: There is a bit of gore, but nothing disturbing. Occasionally, there will be images of the scenery and landscape. Chapters will be around 1,5k to 2k words long, and the releases will probably be relatively slow, sorry.
8 132 - In Serial8 Chapters
The Ingress Estate
Jonathon Eucole. Soldier. Scholar. Now an Initiate, the dedication without dedication, he finds himself both prisoner and master of an arcane edifice, the Ingress Estate, which can neither be escaped, nor controlled; only diverted, maintained, and pacified. This is a gothic fantasy story, set in a world in which gods and the afterlife are not only real and known, but were both established in living memory of some of the inhabitants after millennia of arcane warfare with the being who constructed the mundane reality the humans occupy. But this isn't the story of those who colonized the afterlife at the cost of their own humanity, but a somewhat more ordinary man, in somewhat extraordinary circumstances. This is also a LitRPG-lite, which means there's a system of sorts, fragments of which can be observed through Jonathon's eyes. Don't expect level-up screens, or statistics, or indeed numbers much at all, beyond those the inhabitants of the world itself apply to understanding their own reality. It pretty much doesn't matter to the story, I mention it so those who don't want to read LitRPG at all can successfully avoid it here. I don't have any particular plan here, just some ideas inherent in the genre. This is a character concept I toyed with some years ago; an old man, bright of mind but weighed down into apathy, both by his past and his responsibilities for a terrible estate that cannot be left without stewardship. Don't expect any kind of overarching plot or story, because that's really not what this is about. Also don't expect much dialogue. Or character development. Or much of anything, really, because I've planned nothing in the way of an actual book, here. Other relevant information, if you've read this far for some reason: The MC isn't super-powerful to begin with, and probably never will be. He's a veteran with some useful skills, and the insight on how to use them, so can deal with the world's ordinary threats reasonably well, but not too much beyond that. --- Currently on hiatus, as currently the story has a rather poor ratio of effort-to-personal-payoff. I may return to this once I have a clear idea of how to get the stories where I want them. I've started a more standard LitRPG using the same system. But if you like intelligence characters who cleverly min-max their classes, it probably isn't the story for you; it's the story of a rather ordinary guy who winds up in a very similar universe.
8 132 - In Serial11 Chapters
Enjoy the world with a check-in system
Sha Fei took the check-in system to alien world, began his legendary journey
8 265 - In Serial11 Chapters
【Super Paper Dimentio: Swap AU】 (SPM AU)
"The pure hearts are close in our grasp.. Lets keep going to find the- ...Dimentio? Are you ok?""..."......Dimentio finds himself needing to find the Pure Hearts to stop Count Timpani and her team from destroying the worlds and remaking them to their own world, but will he be able to do it with Blumiere- the Pixl of who he is by his side?(SUPER PAPER MARIO™ belongs to Entertainment System and Nintendo! I DO NOT own the characters, the Paper Mario series itself, and the game AT ALL.)
8 119

