《♦ Our lies ♦ [Complete]》3-р хэсэг ( Цэцэг )
Advertisement
Их завсарлагааны дараа хичээлийн цагууд харвасан сум шиг өнгөрөх нь тэр. Нэг л мэдхэд сүүлийн цаг тарах хонх дугарч байв.
Сора: ханхүү чинь хүлээгээд байна гээд эрүүгээрээ заахад нь би эргэж хархад Тэхён ангийн гадаа хана налан зогсож байлаа.
Би цүнхээ үүрэн
Би: маргааш уулзацгаая
Сора: за баяртай атаархамаар санагдчихлаа
Би: сайхан амраарай
Сора: сайхан болзоорой гэв.
Би Тэхён дээр очход тэр инээмсэглээд
Тэхён: явцгаах уу? Гэлээ. Би толгой дохин бид гарах хаалга руу алхаж байхад сургуулийн кордиорт хүүхдүүд бужигналдаж байв.
Тэхён: цаг эрт байгаа юм чинь гадуур алхах уу? Эсвэл кино үзмээр байна уу?
Би: зүгээр л алхмаар байна. Бас надад чамаас асуух асуулт байна
Тэхён: юу ийн ... Гэхэд би эргэн тойрноо харлаа. Бид сургуулийн ойр орчимд байгаа болхоор асуусангүй!
Би: одоо тохиромжтой цаг нь биш бололтой
Тэхён: сандарчихлаа ...
Би: тийм ч аймар юм асуух гээгүйээ зүгээр л энгийн зүйлс
Тэхён: аан.
Би: Бид өвөл уулзсан бол хүйтэнд хэцүү байх байсан байхдаа
Тэхён: тийм болхоор л би чамаас зурвас авсаныхаа дараа бурхан намайг өрөвдтөл гуйсан байхгүй юу гэхэд нь би тэсэлгүй инээчихлээ.
Тэхён: одоо л чин сэтгэлээсээ инээж байх шив
Би: хүүе би өчигдөр ч гэсэн инээсэн биздээ
Тэхён: би зөвхөн өнөөдрийн тухай ярьж байна
Би: аан
Тэр үнэхээр өндөр бас туранхай юм. Өлмийгөө өргөсөн ч чацуу болж чадхааргүй юм байна.
Тэхён: удахгүй төгслөө. Их сургуулиа сонгочихсон биздээ
Би: мхн. Чи
Тэхён: сөүлийн их сургууль уу?
Би: тиймээ чи
Тэхён: би ч бас сөүлийн их сургуульд гэхдээ тэнцвэл шүү дээ гээд болхи гэгч нь инээв.
Бид алхсаар яагаан өнгийн цэцэгс дэлгэрсэн мододтой газар ирсэн байлаа.
Сөүлд ийм газар байдгийг би мэдэх ч үгүй юм байна.
Би: вуав
Тэхён: би энд нэг найзтайгаа ирдэг байсан юм. Тэрний ирэх дуртай газруудын нэг байсан.
Би: тэр найз чинь хаа нэгтэй явчихсан юм уу? Дандаа өнгөрсөн цаг дээр яриад байх юм
Тэхён: нас барчихсан
Advertisement
Би: намайг уучлаарай!
Тэхён: чи ямар мэдэж байсан биш дээ.
Энэ газрыг сөүлийхэн сайн мэддэг бололтой. Хосууд бас дугуй унасан хүүхдүүд ихээр явж байлаа.
Тэхён: дугуй унах уу?
Би: би чаддаггүй шдээ!
Тэхён: тиймүү тэгвэл ... гэж хэлээд над руу харан гарнаас минь барин дараа нь өөрлүүгээ татах нь тэр.
Би түүний гарын аясаар түүний цээжинд наалдсан байлаа.
Тэхён: БОЛГООМЖТОЙ ЯВЖ БАЙГААЧ ХҮН ДАЙРАХ НЬ БАЙНА гэж бидний хажуугаар өнгөрсөн дугуйтай хүн рүү хашигчив.
Өнөөх дугуйтай хүн уучлал гуйсан ч Тэхёны уур гараагүй бололтой хөмсөгөө зангидан зогсож байхад би түүнээс холдон
Би: гэмтээгүй юм чинь битгий уурлаа
Тэхён: гэхдээ л чи айсан биздээ
Үнэндээ би догдолсон ...
Бид 2 автомат машинаас кофе аван сандал дээр сууцгаахад
Тэхён: надаас асууна гэсэн юмаа асуухгүй юм уу?
Би: аан нээрэн тийн шдээ
Тэхён: юу иийн
Би: яагаад энэ олон охид байхад намайг онцолж харсын
Тэхён: мэдэхгүй ээ зүгээр л чи гэрэлтдэг байсан байх! Инээмсэглэл чинь бас хичээлээ хийгээд сууж байгаа чинь л сонирхол татсан.
Би: тийм байхнээ
Тэхён: чи яагаад намайг сонирходоггүй байсын тэгүүл
Би: аан би зүгээр л утасны ард байгаа залууд хэт их анхаарчихсан байсан юм
Тэхён модноос цэцэг таслаад үсийг минь чихний араар хийснийхээ дараа өнөөх цэцгээ зүүлгэх нь тэр.
Тэр агшинд түүний зүрхний цохилтыг би сонсож чадсан юм. Орчлон хорвоо тэр чигтээ зогсож зөвхөн бид л хөдлөж байх шиг мэдрэгдэнэ.
Хацар халуун шатаж, түүнрүү арай ядан эгцэлж хархад тэр ч бас ичингүйрэн байгаа нь илт мэдэгдэж байлаа.
Тэхён: энэ цэцгийг чамд зүүлгэж өгөх гэж удаан хүлээсэн шүү А-Ёнаа гэв.
Бурхан минь гэж ~
Тэхён: төгсөлтийн үдэшлэгт хамт явах уу?
Би: би хэлж мэдэхгүй байнааа
Тэхён: 7 хоногийн зай байгаа болхоор бодож байгаад хариулаарай! Ямар ч хариулт байсан би хүндлэх болно
Бид хамтдаа догбугги идчихээд, Тэхён намайг хүргэж өгснөөр бидний уулзалт өндөрлөсөн юм.
Гэртээ орж ирэн Тэхёны өгсөн цэцгийг ханандаа доош харуулан тогтоогоод цэцэг рүү харан суутал утсанд зурвас ирэх нь тэр.
Advertisement
Тэхён байх гэж бодсон ч хүлээгээгүй тэр хүнээс
Орой 20 цагт уулздаг байсан талбайдаа уулзацгаая! Иртэл чинь хүлээх болно гэсэн байв.
Өдөр болгон таарах хэцүү байхад энэ бас юувдээ.
Өчнөөн сар харьцаагүй байж!
Гэрийхэн ирээгүй байсан болхоор оройн хоолоо бэлдэж ширээ засаж байтал дүү орж ирээд түүний араас аав ээж орж ирэх нь тэр.
Бид 4 хамтдаа суун хооллож байтал Тэхёноос зурвас ирэх аж.
Аав: А-Ёнаа би чамайг хоол идэж байхдаа утсаа битгий оролдож бай гэж хэлээ биздээ.
Би: уучлаарай ааваа гээд утсаа далд хийн хоолоо яаран идлээ.
Би: И-Ён аягаа угаана шүү гэж хэлээд өрөөрүүгээ яаравчлав.
Өрөөндөө орж ирэн Тэхён руу хариу бичээд цаг хархад 20 цаг 15 минут өнгөрч байлаа.
Би: тэнэг юм шиг хүлээж байгаа байхдаа гээд гадуур хувцасаа өмсөн түүнтэй уулздаг байсан талбайдаа ирхэд тэр алсыг ширтэн зогсоно.
Би: юу хэлэх гэсэн юм гэсээр түүний хажууд очход тэр над руу харан
: ирэхгүй байх гэж бодсон юмсан.
Би: хэлэх гэсэн юмаа хэл
: яасан Тэхёнтай уулзах ёстой юм уу?
Би: ЯА шалгалтандаа бэлдмээр байна
: Тэхёнтай үерхэж байгаа юм уу?
Би: чамд хамаагүй! Ийм л зүйл хэлэх гэж байсан юм уу? Гээд түүнрүү муухай харан яавах гэтэл тэр намайг хормын дотор татан тэвэрчихлээ.
Би эсэргүүцэж түүнийг цохисон ч дийлсэнгүй! Бууж өгөн зогсож байтал
: би үнэхээр хаяагдаж байгаа юм уу? А-Ёнаа. Чи надад хайргүй болчихсон юм уу? Гэхэд нь би түүний тэврэлтээс холдоод
Би: чи л дуусгахыг хүссэн гээд түүний орхин явлаа.
Түүнээс болж уур минь хүрч байтал Тэхёнаас зурвас ирж би түүний зурвасанд хариу бичиж бас түүнтэй хамт төгсөлтийн үдэшлэгт явхаа хэлээд амжив.
Гэрийнхээ гудам руу эргэтэл гэрийн гадна хэн нэгэн зогсож байхын харсан ч хэн гэдгийг нь таньсангүй!
Ойртох тусам би тэр хүнийг таниж бас гайхаж орхив.
Би: Тэхёнаа энд юу хийж байгаан
Тэхён: мессэж аваад баярласандаа чамайг хархыг хүссийн бас энийг гээд баглаа цэцэг өгөх нь тэр.
Тэр шилэн хүзүүгээ илэн, эв хавгүй инээн
Тэхён: би цэцэгний тухай сайн мэдэхгүй болхоор зүгээр л таалагдсанаа авчихсан
Би: би анх удаа эрэгтэй хүнээс цэцэг авч байна.
Тэхён: өдөр болгон авмаар байна уу?
Би: хэрэггүй ээ гэж сандрангуй хэлхэд түүний уруул духан дээр минь хүрэх мэдрэгдхэд жинхэнээсээ дэлхий зогсох шиг болж би хөшин зогсож байтал Тэхён ямар нэгэн зүйл хэлчихээд гүйгээд явчих нь тэр.
Тэр надад юу хийчих нь энэ вэ? Бас тэр юу гэсэн бэ?
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial318 Chapters
The Rebirth Of A White Robe Man: I'll Follow You This Time
When a wrong path is chosen, it isn't surprising to have a miserable ending.
8 4327 - In Serial55 Chapters
The Way of Wrought Earth, or: My Tale of Rebirth as a Mostly Inanimate Rock
Mirage Winter. Second Clause, current act. A Relic Hunter's life is harsh — and often short — in the shattered lands of the Frontier. But when Whitelight reemerges, a legendary blade capable of separating anything the user wills it to cut, a newly formed unit organized of Hunter’s both young and old (and sediment based, in a particular case) vow to stop it from falling into cruel hands. Standing against them is the Frontier itself: the unbridled wrath of global federations, fellow Hunters, and those who lurk in the shadows of giants. As the world races to unravel a history desperately concealed, a semi-sapient rock soon realizes that some things are better off dead and buried — especially when those secrets carry an insidious corruption with no cure. Iteration: Mirror-glass Stars in Iron Oceans. First Clause. A soul wakes up as a rock, clinging to fragmented memories and knowledge of another era. What fate awaits such a creature? No, this isn't satire. Yes, I am dumb enough to try to take this seriously. Updates Wednesday, Friday with a variable amount of chapters. This story is not recommended for the easily disturbed. This is your only warning.
8 120 - In Serial7 Chapters
Remember Me Fondly
Yuri is a girl who just woke up in the most horrific place imaginable, with no memory of how she had even got there. To everyone else, it's just a game. To Yuri: it's her new reality.
8 88 - In Serial8 Chapters
2173: Akro-Mars Second Conflict
It's been some long 30 years since the complete self-isolation of earth's technological capital "Akro" from the rest of the world as caused by the rebel's staggering take-over operation, which also took over the Mars international colony in a simultaneous struggle. But peace finally wavers as the self-proclaimed King of the Machinery, apparently the supreme leader of Akro, suddenly announces to the whole world that whoever retrieves his daughter to the palace can make whatever they want with the gigantic and advanced city, all the while revealing that the one successful operation from the rebels in those fateful days 30 years ago, took place in Mars and Mars only. Watch the former rebel soldier Myke Laine, who knows very well where the King's daughter is, in his nostalgic journey.
8 118 - In Serial98 Chapters
Snow
After an apocalyptic event that thrusts the world into a new ice age, Calestia - a 17-year-old girl with a strong will - must learn to survive on a land infested with gangs, guns, and distrust. *****Nobody knows what day it is anymore. Nobody knows the month, the day of the week...and the only way to tell time is by the slight change in the color of the sky from grey to black every twenty-four hours. If a day even is twenty-four hours anymore. The planet is dead. The people are dead. Snow falls down upon piles of bodies like the ash of a volcanic eruption. Except, the snow doesn't stop. It never does. It continues to fall and fall until you wonder if it is even possible for another flake to come down and land silently in your hair. But it does. They do. There are few survivors of what the remaining have started to call the end of the world. The Apocalypse. Few who are still brave or scared of death enough to face the torture that is living. I am one of those survivors.Book One of the Snow SeriesHighest ranking: #3 in Sci-FiWatty's Shortlisted
8 260 - In Serial22 Chapters
Your Voice | Taehyun x Chaeryeong
"•I love hearing Your Voice•"In which Taehyun gets a phone call from an unknown number. It turns out that it was all misunderstanding but what will that one phone call lead to?Started : 10/09/2022Ended : 02/11/2022
8 155

