《♦ Our lies ♦ [Complete]》3-р хэсэг ( Цэцэг )
Advertisement
Их завсарлагааны дараа хичээлийн цагууд харвасан сум шиг өнгөрөх нь тэр. Нэг л мэдхэд сүүлийн цаг тарах хонх дугарч байв.
Сора: ханхүү чинь хүлээгээд байна гээд эрүүгээрээ заахад нь би эргэж хархад Тэхён ангийн гадаа хана налан зогсож байлаа.
Би цүнхээ үүрэн
Би: маргааш уулзацгаая
Сора: за баяртай атаархамаар санагдчихлаа
Би: сайхан амраарай
Сора: сайхан болзоорой гэв.
Би Тэхён дээр очход тэр инээмсэглээд
Тэхён: явцгаах уу? Гэлээ. Би толгой дохин бид гарах хаалга руу алхаж байхад сургуулийн кордиорт хүүхдүүд бужигналдаж байв.
Тэхён: цаг эрт байгаа юм чинь гадуур алхах уу? Эсвэл кино үзмээр байна уу?
Би: зүгээр л алхмаар байна. Бас надад чамаас асуух асуулт байна
Тэхён: юу ийн ... Гэхэд би эргэн тойрноо харлаа. Бид сургуулийн ойр орчимд байгаа болхоор асуусангүй!
Би: одоо тохиромжтой цаг нь биш бололтой
Тэхён: сандарчихлаа ...
Би: тийм ч аймар юм асуух гээгүйээ зүгээр л энгийн зүйлс
Тэхён: аан.
Би: Бид өвөл уулзсан бол хүйтэнд хэцүү байх байсан байхдаа
Тэхён: тийм болхоор л би чамаас зурвас авсаныхаа дараа бурхан намайг өрөвдтөл гуйсан байхгүй юу гэхэд нь би тэсэлгүй инээчихлээ.
Тэхён: одоо л чин сэтгэлээсээ инээж байх шив
Би: хүүе би өчигдөр ч гэсэн инээсэн биздээ
Тэхён: би зөвхөн өнөөдрийн тухай ярьж байна
Би: аан
Тэр үнэхээр өндөр бас туранхай юм. Өлмийгөө өргөсөн ч чацуу болж чадхааргүй юм байна.
Тэхён: удахгүй төгслөө. Их сургуулиа сонгочихсон биздээ
Би: мхн. Чи
Тэхён: сөүлийн их сургууль уу?
Би: тиймээ чи
Тэхён: би ч бас сөүлийн их сургуульд гэхдээ тэнцвэл шүү дээ гээд болхи гэгч нь инээв.
Бид алхсаар яагаан өнгийн цэцэгс дэлгэрсэн мододтой газар ирсэн байлаа.
Сөүлд ийм газар байдгийг би мэдэх ч үгүй юм байна.
Би: вуав
Тэхён: би энд нэг найзтайгаа ирдэг байсан юм. Тэрний ирэх дуртай газруудын нэг байсан.
Би: тэр найз чинь хаа нэгтэй явчихсан юм уу? Дандаа өнгөрсөн цаг дээр яриад байх юм
Тэхён: нас барчихсан
Advertisement
Би: намайг уучлаарай!
Тэхён: чи ямар мэдэж байсан биш дээ.
Энэ газрыг сөүлийхэн сайн мэддэг бололтой. Хосууд бас дугуй унасан хүүхдүүд ихээр явж байлаа.
Тэхён: дугуй унах уу?
Би: би чаддаггүй шдээ!
Тэхён: тиймүү тэгвэл ... гэж хэлээд над руу харан гарнаас минь барин дараа нь өөрлүүгээ татах нь тэр.
Би түүний гарын аясаар түүний цээжинд наалдсан байлаа.
Тэхён: БОЛГООМЖТОЙ ЯВЖ БАЙГААЧ ХҮН ДАЙРАХ НЬ БАЙНА гэж бидний хажуугаар өнгөрсөн дугуйтай хүн рүү хашигчив.
Өнөөх дугуйтай хүн уучлал гуйсан ч Тэхёны уур гараагүй бололтой хөмсөгөө зангидан зогсож байхад би түүнээс холдон
Би: гэмтээгүй юм чинь битгий уурлаа
Тэхён: гэхдээ л чи айсан биздээ
Үнэндээ би догдолсон ...
Бид 2 автомат машинаас кофе аван сандал дээр сууцгаахад
Тэхён: надаас асууна гэсэн юмаа асуухгүй юм уу?
Би: аан нээрэн тийн шдээ
Тэхён: юу иийн
Би: яагаад энэ олон охид байхад намайг онцолж харсын
Тэхён: мэдэхгүй ээ зүгээр л чи гэрэлтдэг байсан байх! Инээмсэглэл чинь бас хичээлээ хийгээд сууж байгаа чинь л сонирхол татсан.
Би: тийм байхнээ
Тэхён: чи яагаад намайг сонирходоггүй байсын тэгүүл
Би: аан би зүгээр л утасны ард байгаа залууд хэт их анхаарчихсан байсан юм
Тэхён модноос цэцэг таслаад үсийг минь чихний араар хийснийхээ дараа өнөөх цэцгээ зүүлгэх нь тэр.
Тэр агшинд түүний зүрхний цохилтыг би сонсож чадсан юм. Орчлон хорвоо тэр чигтээ зогсож зөвхөн бид л хөдлөж байх шиг мэдрэгдэнэ.
Хацар халуун шатаж, түүнрүү арай ядан эгцэлж хархад тэр ч бас ичингүйрэн байгаа нь илт мэдэгдэж байлаа.
Тэхён: энэ цэцгийг чамд зүүлгэж өгөх гэж удаан хүлээсэн шүү А-Ёнаа гэв.
Бурхан минь гэж ~
Тэхён: төгсөлтийн үдэшлэгт хамт явах уу?
Би: би хэлж мэдэхгүй байнааа
Тэхён: 7 хоногийн зай байгаа болхоор бодож байгаад хариулаарай! Ямар ч хариулт байсан би хүндлэх болно
Бид хамтдаа догбугги идчихээд, Тэхён намайг хүргэж өгснөөр бидний уулзалт өндөрлөсөн юм.
Гэртээ орж ирэн Тэхёны өгсөн цэцгийг ханандаа доош харуулан тогтоогоод цэцэг рүү харан суутал утсанд зурвас ирэх нь тэр.
Advertisement
Тэхён байх гэж бодсон ч хүлээгээгүй тэр хүнээс
Орой 20 цагт уулздаг байсан талбайдаа уулзацгаая! Иртэл чинь хүлээх болно гэсэн байв.
Өдөр болгон таарах хэцүү байхад энэ бас юувдээ.
Өчнөөн сар харьцаагүй байж!
Гэрийхэн ирээгүй байсан болхоор оройн хоолоо бэлдэж ширээ засаж байтал дүү орж ирээд түүний араас аав ээж орж ирэх нь тэр.
Бид 4 хамтдаа суун хооллож байтал Тэхёноос зурвас ирэх аж.
Аав: А-Ёнаа би чамайг хоол идэж байхдаа утсаа битгий оролдож бай гэж хэлээ биздээ.
Би: уучлаарай ааваа гээд утсаа далд хийн хоолоо яаран идлээ.
Би: И-Ён аягаа угаана шүү гэж хэлээд өрөөрүүгээ яаравчлав.
Өрөөндөө орж ирэн Тэхён руу хариу бичээд цаг хархад 20 цаг 15 минут өнгөрч байлаа.
Би: тэнэг юм шиг хүлээж байгаа байхдаа гээд гадуур хувцасаа өмсөн түүнтэй уулздаг байсан талбайдаа ирхэд тэр алсыг ширтэн зогсоно.
Би: юу хэлэх гэсэн юм гэсээр түүний хажууд очход тэр над руу харан
: ирэхгүй байх гэж бодсон юмсан.
Би: хэлэх гэсэн юмаа хэл
: яасан Тэхёнтай уулзах ёстой юм уу?
Би: ЯА шалгалтандаа бэлдмээр байна
: Тэхёнтай үерхэж байгаа юм уу?
Би: чамд хамаагүй! Ийм л зүйл хэлэх гэж байсан юм уу? Гээд түүнрүү муухай харан яавах гэтэл тэр намайг хормын дотор татан тэвэрчихлээ.
Би эсэргүүцэж түүнийг цохисон ч дийлсэнгүй! Бууж өгөн зогсож байтал
: би үнэхээр хаяагдаж байгаа юм уу? А-Ёнаа. Чи надад хайргүй болчихсон юм уу? Гэхэд нь би түүний тэврэлтээс холдоод
Би: чи л дуусгахыг хүссэн гээд түүний орхин явлаа.
Түүнээс болж уур минь хүрч байтал Тэхёнаас зурвас ирж би түүний зурвасанд хариу бичиж бас түүнтэй хамт төгсөлтийн үдэшлэгт явхаа хэлээд амжив.
Гэрийнхээ гудам руу эргэтэл гэрийн гадна хэн нэгэн зогсож байхын харсан ч хэн гэдгийг нь таньсангүй!
Ойртох тусам би тэр хүнийг таниж бас гайхаж орхив.
Би: Тэхёнаа энд юу хийж байгаан
Тэхён: мессэж аваад баярласандаа чамайг хархыг хүссийн бас энийг гээд баглаа цэцэг өгөх нь тэр.
Тэр шилэн хүзүүгээ илэн, эв хавгүй инээн
Тэхён: би цэцэгний тухай сайн мэдэхгүй болхоор зүгээр л таалагдсанаа авчихсан
Би: би анх удаа эрэгтэй хүнээс цэцэг авч байна.
Тэхён: өдөр болгон авмаар байна уу?
Би: хэрэггүй ээ гэж сандрангуй хэлхэд түүний уруул духан дээр минь хүрэх мэдрэгдхэд жинхэнээсээ дэлхий зогсох шиг болж би хөшин зогсож байтал Тэхён ямар нэгэн зүйл хэлчихээд гүйгээд явчих нь тэр.
Тэр надад юу хийчих нь энэ вэ? Бас тэр юу гэсэн бэ?
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial55 Chapters
ThanaTopiary
A first-person slow-burn reincarnation slice-of-lives, with system elements. An exploration of personal growth and the costs, benefits, and consequences of rebirth. Drama and psychology play the lead roles for the first arc. Reincarnation is not rapidfire, each life is important.Living hadn't ended well, but dying came with its own set of complications. Now, I get to do both again (and again .... (and again) .... ).cover designed using: 123freevectors
8 294 - In Serial15 Chapters
A Beginning and its End
The One that was not created, but exists. Alone in the void. Until that being created more. During creation, that being felt things. Boredom. Anticipation. Until the Old One came to the world it helped to create. But, he doesn't remember anything. Fate wouldn't allow it.
8 153 - In Serial149 Chapters
Everything will be my way!
A young man with an extraordinary mind is off on an exciting adventure when he mysteriously wakes up in the body of a feeble slave-guy in a different, rich in quirks world. The main character, a selfish jerk, would use extreme means to achieve his goals. However, he never allows his base instincts to overrule his sense of decency. He always pays back both good and bad deeds. Will his (terrible/excellent) mentality help him make a fresh start? Will he get through misfortunes and hardships of the new world?
8 128 - In Serial25 Chapters
Protector's of Worlds
Welcome, everyone. This story is about a group of friends as they embark on a journey throughout multiple worlds. On this journey, they will encounter many obstacles, new allies/enemies and things they believed only appeared in myths and stories.
8 148 - In Serial78 Chapters
Feathery Delight
The world has been hard on young Kael. Living his life on the streets, Looking for a way out he tries many things to change his destiny, only to be met with failure again and again. Wallowing in self-loathing, he lives his days without much purpose or motivation. Life, however, had other plans. On a rainy night of watching life pass him by, an explosion suddenly rips our young protagonist out of the bland world he knew. Meeting an old man claiming to be able to use magic, will his life finally change? Will the world finally give him a chance? This is a complete rewrite of my earlier story. Aside from my own personal problems with depression, there were many, many things I came to dislike about the way it was progressing. With the low quality of the earlier chapters, it was in dire need of at least an editing run. Instead of just editing the subpar chapters, I decided to just do it over again and change what I did not like. Please also note that I am not a native English speaker and thus might make mistakes. I have tried hard to find and correct most, but I am certainly not perfect.If you notice anything that is wrong just leave a comment below the chapter and I will try to get to it. Cover by Lui Kohlmann http://lui-kohlmann.de/
8 152 - In Serial16 Chapters
Thug Love
I was in the back of a car waiting for him to finish with me. I got up after he grabbed me while I got out the car ,I my arm pulled away. He came around and slapped me on the car. I held my mouth. He grabbed me again, I spit the blood from my on his face. He punched me down. He kicked me in the stomach and punched. I felt somebody pick me up from the ground. He looked me in the eyes as someone else shot the man that was beating me. I feel saved.
8 173

