《♦ Our lies ♦ [Complete]》3-р хэсэг ( Цэцэг )
Advertisement
Их завсарлагааны дараа хичээлийн цагууд харвасан сум шиг өнгөрөх нь тэр. Нэг л мэдхэд сүүлийн цаг тарах хонх дугарч байв.
Сора: ханхүү чинь хүлээгээд байна гээд эрүүгээрээ заахад нь би эргэж хархад Тэхён ангийн гадаа хана налан зогсож байлаа.
Би цүнхээ үүрэн
Би: маргааш уулзацгаая
Сора: за баяртай атаархамаар санагдчихлаа
Би: сайхан амраарай
Сора: сайхан болзоорой гэв.
Би Тэхён дээр очход тэр инээмсэглээд
Тэхён: явцгаах уу? Гэлээ. Би толгой дохин бид гарах хаалга руу алхаж байхад сургуулийн кордиорт хүүхдүүд бужигналдаж байв.
Тэхён: цаг эрт байгаа юм чинь гадуур алхах уу? Эсвэл кино үзмээр байна уу?
Би: зүгээр л алхмаар байна. Бас надад чамаас асуух асуулт байна
Тэхён: юу ийн ... Гэхэд би эргэн тойрноо харлаа. Бид сургуулийн ойр орчимд байгаа болхоор асуусангүй!
Би: одоо тохиромжтой цаг нь биш бололтой
Тэхён: сандарчихлаа ...
Би: тийм ч аймар юм асуух гээгүйээ зүгээр л энгийн зүйлс
Тэхён: аан.
Би: Бид өвөл уулзсан бол хүйтэнд хэцүү байх байсан байхдаа
Тэхён: тийм болхоор л би чамаас зурвас авсаныхаа дараа бурхан намайг өрөвдтөл гуйсан байхгүй юу гэхэд нь би тэсэлгүй инээчихлээ.
Тэхён: одоо л чин сэтгэлээсээ инээж байх шив
Би: хүүе би өчигдөр ч гэсэн инээсэн биздээ
Тэхён: би зөвхөн өнөөдрийн тухай ярьж байна
Би: аан
Тэр үнэхээр өндөр бас туранхай юм. Өлмийгөө өргөсөн ч чацуу болж чадхааргүй юм байна.
Тэхён: удахгүй төгслөө. Их сургуулиа сонгочихсон биздээ
Би: мхн. Чи
Тэхён: сөүлийн их сургууль уу?
Би: тиймээ чи
Тэхён: би ч бас сөүлийн их сургуульд гэхдээ тэнцвэл шүү дээ гээд болхи гэгч нь инээв.
Бид алхсаар яагаан өнгийн цэцэгс дэлгэрсэн мододтой газар ирсэн байлаа.
Сөүлд ийм газар байдгийг би мэдэх ч үгүй юм байна.
Би: вуав
Тэхён: би энд нэг найзтайгаа ирдэг байсан юм. Тэрний ирэх дуртай газруудын нэг байсан.
Би: тэр найз чинь хаа нэгтэй явчихсан юм уу? Дандаа өнгөрсөн цаг дээр яриад байх юм
Тэхён: нас барчихсан
Advertisement
Би: намайг уучлаарай!
Тэхён: чи ямар мэдэж байсан биш дээ.
Энэ газрыг сөүлийхэн сайн мэддэг бололтой. Хосууд бас дугуй унасан хүүхдүүд ихээр явж байлаа.
Тэхён: дугуй унах уу?
Би: би чаддаггүй шдээ!
Тэхён: тиймүү тэгвэл ... гэж хэлээд над руу харан гарнаас минь барин дараа нь өөрлүүгээ татах нь тэр.
Би түүний гарын аясаар түүний цээжинд наалдсан байлаа.
Тэхён: БОЛГООМЖТОЙ ЯВЖ БАЙГААЧ ХҮН ДАЙРАХ НЬ БАЙНА гэж бидний хажуугаар өнгөрсөн дугуйтай хүн рүү хашигчив.
Өнөөх дугуйтай хүн уучлал гуйсан ч Тэхёны уур гараагүй бололтой хөмсөгөө зангидан зогсож байхад би түүнээс холдон
Би: гэмтээгүй юм чинь битгий уурлаа
Тэхён: гэхдээ л чи айсан биздээ
Үнэндээ би догдолсон ...
Бид 2 автомат машинаас кофе аван сандал дээр сууцгаахад
Тэхён: надаас асууна гэсэн юмаа асуухгүй юм уу?
Би: аан нээрэн тийн шдээ
Тэхён: юу иийн
Би: яагаад энэ олон охид байхад намайг онцолж харсын
Тэхён: мэдэхгүй ээ зүгээр л чи гэрэлтдэг байсан байх! Инээмсэглэл чинь бас хичээлээ хийгээд сууж байгаа чинь л сонирхол татсан.
Би: тийм байхнээ
Тэхён: чи яагаад намайг сонирходоггүй байсын тэгүүл
Би: аан би зүгээр л утасны ард байгаа залууд хэт их анхаарчихсан байсан юм
Тэхён модноос цэцэг таслаад үсийг минь чихний араар хийснийхээ дараа өнөөх цэцгээ зүүлгэх нь тэр.
Тэр агшинд түүний зүрхний цохилтыг би сонсож чадсан юм. Орчлон хорвоо тэр чигтээ зогсож зөвхөн бид л хөдлөж байх шиг мэдрэгдэнэ.
Хацар халуун шатаж, түүнрүү арай ядан эгцэлж хархад тэр ч бас ичингүйрэн байгаа нь илт мэдэгдэж байлаа.
Тэхён: энэ цэцгийг чамд зүүлгэж өгөх гэж удаан хүлээсэн шүү А-Ёнаа гэв.
Бурхан минь гэж ~
Тэхён: төгсөлтийн үдэшлэгт хамт явах уу?
Би: би хэлж мэдэхгүй байнааа
Тэхён: 7 хоногийн зай байгаа болхоор бодож байгаад хариулаарай! Ямар ч хариулт байсан би хүндлэх болно
Бид хамтдаа догбугги идчихээд, Тэхён намайг хүргэж өгснөөр бидний уулзалт өндөрлөсөн юм.
Гэртээ орж ирэн Тэхёны өгсөн цэцгийг ханандаа доош харуулан тогтоогоод цэцэг рүү харан суутал утсанд зурвас ирэх нь тэр.
Advertisement
Тэхён байх гэж бодсон ч хүлээгээгүй тэр хүнээс
Орой 20 цагт уулздаг байсан талбайдаа уулзацгаая! Иртэл чинь хүлээх болно гэсэн байв.
Өдөр болгон таарах хэцүү байхад энэ бас юувдээ.
Өчнөөн сар харьцаагүй байж!
Гэрийхэн ирээгүй байсан болхоор оройн хоолоо бэлдэж ширээ засаж байтал дүү орж ирээд түүний араас аав ээж орж ирэх нь тэр.
Бид 4 хамтдаа суун хооллож байтал Тэхёноос зурвас ирэх аж.
Аав: А-Ёнаа би чамайг хоол идэж байхдаа утсаа битгий оролдож бай гэж хэлээ биздээ.
Би: уучлаарай ааваа гээд утсаа далд хийн хоолоо яаран идлээ.
Би: И-Ён аягаа угаана шүү гэж хэлээд өрөөрүүгээ яаравчлав.
Өрөөндөө орж ирэн Тэхён руу хариу бичээд цаг хархад 20 цаг 15 минут өнгөрч байлаа.
Би: тэнэг юм шиг хүлээж байгаа байхдаа гээд гадуур хувцасаа өмсөн түүнтэй уулздаг байсан талбайдаа ирхэд тэр алсыг ширтэн зогсоно.
Би: юу хэлэх гэсэн юм гэсээр түүний хажууд очход тэр над руу харан
: ирэхгүй байх гэж бодсон юмсан.
Би: хэлэх гэсэн юмаа хэл
: яасан Тэхёнтай уулзах ёстой юм уу?
Би: ЯА шалгалтандаа бэлдмээр байна
: Тэхёнтай үерхэж байгаа юм уу?
Би: чамд хамаагүй! Ийм л зүйл хэлэх гэж байсан юм уу? Гээд түүнрүү муухай харан яавах гэтэл тэр намайг хормын дотор татан тэвэрчихлээ.
Би эсэргүүцэж түүнийг цохисон ч дийлсэнгүй! Бууж өгөн зогсож байтал
: би үнэхээр хаяагдаж байгаа юм уу? А-Ёнаа. Чи надад хайргүй болчихсон юм уу? Гэхэд нь би түүний тэврэлтээс холдоод
Би: чи л дуусгахыг хүссэн гээд түүний орхин явлаа.
Түүнээс болж уур минь хүрч байтал Тэхёнаас зурвас ирж би түүний зурвасанд хариу бичиж бас түүнтэй хамт төгсөлтийн үдэшлэгт явхаа хэлээд амжив.
Гэрийнхээ гудам руу эргэтэл гэрийн гадна хэн нэгэн зогсож байхын харсан ч хэн гэдгийг нь таньсангүй!
Ойртох тусам би тэр хүнийг таниж бас гайхаж орхив.
Би: Тэхёнаа энд юу хийж байгаан
Тэхён: мессэж аваад баярласандаа чамайг хархыг хүссийн бас энийг гээд баглаа цэцэг өгөх нь тэр.
Тэр шилэн хүзүүгээ илэн, эв хавгүй инээн
Тэхён: би цэцэгний тухай сайн мэдэхгүй болхоор зүгээр л таалагдсанаа авчихсан
Би: би анх удаа эрэгтэй хүнээс цэцэг авч байна.
Тэхён: өдөр болгон авмаар байна уу?
Би: хэрэггүй ээ гэж сандрангуй хэлхэд түүний уруул духан дээр минь хүрэх мэдрэгдхэд жинхэнээсээ дэлхий зогсох шиг болж би хөшин зогсож байтал Тэхён ямар нэгэн зүйл хэлчихээд гүйгээд явчих нь тэр.
Тэр надад юу хийчих нь энэ вэ? Бас тэр юу гэсэн бэ?
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial37 Chapters
The Nomad
A [participant in the Royal Road Writathon challenge] for 2020. A child born in one era and raised in another searches for his past. Along the way he must deal with the shackles placed upon his mind, a wise-cracking ship AI, and more bureaucratic paperwork then any one soul can shake three sticks at. This story began life as a one-off short, but this version has been a) expanded into a full work and b) a complete re-write of the orgional. You can find the origonal version here in my short-story anthology. Cover by gej302!
8 195 - In Serial14 Chapters
Dragon, Silver Dragon; Revelations
What should you do when you encounter a nervous god? Sometimes being immortal isn't all it's cracked up to be. The sequel to Dragon, Silver Dragon
8 140 - In Serial23 Chapters
Chaos Fiend in the Naruto World
Eric knew it had only been a matter of time before someone came for his life. In all honesty, he was actually surprised that he managed this for live long considering the things he'd done. He'd insulted, killed and fucked over countless people during his years as one of the best military contractors money could buy. However, now that part of his life would all come to an end. Fortunately, a new chapter is about to begin since he was just offered a new position as an instigator by the primordial god, Chaos, in the world of Naruto. Check out more chapters of my novel at: https://www.webnovel.com/book/11469795206385305/Chaos-Fiend-in-the-Naruto-World
8 140 - In Serial11 Chapters
In the name of blood
Geoffrey Robertson, real name Alexey Barintski, has his secrets, and on top of his adventurous nature also a very positive attitude towards meat. Bloody meat. After years spent with British special forces, he is getting bored, so he is starting to look for something more interesting, something more fun. However, he gets a simple message - they need help at home. Although he has not seen his blood relatives for more than a generation, he returns to his native hills and almost dies… --- A story about werewolves and vampires. Release schedule will be random, but I will try to post at least 2 chapters a month, 2000 words per chapter on average. This is my first attempt at writing, and English is not my native language, so expect a mistake or two, or three. EDIT: the past few months of my life have been hectic and I could not write much. Nonetheless, I have the story already planned out, and will finish it sooner or later.
8 212 - In Serial6 Chapters
Jealous. (Gruvia)
He truly did adore her, it was just hard for him to profess. He was never good with his way of words, and they all knew it.It was rigid of him to divulge, and he never will. Gray Fullbuster may just be the biggest bastard when jealousy reeked in the air.But, there are always bad consequences leading to his absurd mood- and there are always good ones. ( #3 - gruvia. :'' 05/24/10)-(04.30.20) + (un-edited)
8 87 - In Serial50 Chapters
Birds of a Feather
~Book 1~ (completed)It has been several months after the terrible incident in the Pere Lachaise and the horrible death of beloved Leta. Grindelwald is ready to terrorize the world, with his neverending thirst for power and conquest. But in these darkest times can we find hope. A shimmering light that makes them fight for. A candle, dancing, shedding light on this cold world, which makes a huge difference in the world. This is a Fantastic Beasts fanfiction. All characters are owned by JK Rowling other than the characters I've created for the benefit of the story. Happy reading!{ Disclaimer : this story is unedited, which means there could be a lot of room for errors. }
8 205

