《♦ Our lies ♦ [Complete]》2-р хэсэг ( Түүний тухай )
Advertisement
Би одоо ч энэ бүхэнг зүүд гэж бодсоор л ...
Тэхён шүхэр барин хажууд минь алхаж , 5-р сард цас орж байна шүү дээ.
Бид бие биетэйгээ юу ярихаа мэдэхгүй чимээгүйхэн алхсаар хамгийн ойрын кафе рүү алхана.
Бид кафед орж ирхэд манай сургуулийн хэд хэдэн охидууд сууцгааж байлаа. Тэд бид 2 луу харан шивнэлдэхийг би мэдсэн юм. Гэтэл Тэхён над руу харан
Тэхён: тэднийг битгий тоо ... Гэж хэлээд инээмсэглэсэн юм. Би хариуд нь толгой дохин инээмсэглэлээ.
Бид гайгүй байрлалтай газар сууцгаан Тэхён захиалгаа өгхөөр явхад нь би санаа алдан бага зэрэг тайвшираад амжив.
Тэхён захиалгаа өгчихөөд ирхэд нь би түүн рүү хархад
Тэхён: ингээд уулзсан чинь сандарч байна шүү!
Би: чамайг гэж төсөөлж ч байсангүй
Манай сургуульд бол Тэхён Жимин 2 хамгийн алдартай нь, бүх охид тэдний анхаарлыг татхыг хүсдэг бас тэдний найз охин болхыг хүсдэг болхоор яаж би Тэхён байна гэж төсөөлөх билээдээ.
Тэр ч бүү хэл тэрний бичдэг зурвас болгон нь намайг магтаж, өдөр болгон харж догдолдог тухайгаа бичдэг байхад шүүдээ.
Охидын хүсэл болсон Ким Тэхён намайг өдөр болгон нууцаар харж, харц тургарахдаа догдолдог байсан гэж үү?
Итгэмээргүй юм.
Бидний захиалга бэлэн болж Тэхён авчирч өгхөд нь би латтенаас чанга атган инээмсэглэхэд
Тэхён: латтенд дуртай гэж мэдээд байсан юмаа
Би: чи латтенд дуртай юу?
Тэхён: дуртай ялангуяа мачад нь
Би: аан
Амьдралын минь хамгийн тухгүй хэрнээ сэтгэл догдлом мөч минь энэ байсан юм.
Надруу цоо ширтэж , үйлдэл бүрийг минь нэг бүрчлэн харах нь намайг догдлуулж бас тавгүйтүүлнэ.
Харц тулгарах тухай дурьдаад ч хэрэггүй! Зүрх минь дэлхийн бүх хүнд сонсогдхоор хүчтэй цохилож байсан юм.
Бид кафегаас гарч ирэн манайх руу алхаж байтал тэр над руу харан
Тэхён: энэн дээгүүр алхмаар байна уу? Гээд хүн замын хажуугийн хашлага руу эрүүгээрээ заах нь тэр.
Түүнийг тэгж хэлхэд би хашлаган дээр баруун хөлөө тавиад дараа нь зүүн хөлөө тавихад тэнцвэрээ ололгүй унах гэхэд Тэхён гарнаас минь атгав.
Advertisement
Тэрхэн мөчид зүрх минь зогсох шиг болж урагш харан алхахдаа зуумалзана. Тэхёны нүүрэнд ч гэсэн инээмсэглэл тодорч байлаа.
Цас орсон ч гадаа дулаахан бас цас шууд хайлж байсан ч одоо хүртэл цас орсоор байгаа нь гайхалтай!
Түүний гар хүйтэн харин миний гар дулаан байсан юм.
Бид 2 кафед байсан үеээ бодвол илүү чөлөөтэй болцгоож бие биенээсээ олон асуулт асууж, Тэхён надад хамгийн анх тэннис тоглож байхдаа гаргаж байсан инээдтэй алдаануудаа ярьж өгөн намайг инээлгэж байв.
Гэрийн гадна ирхэд
Тэхён: маргааш өглөө хамтдаа сургууль руу хамт явах уу?
Би: танайх манайхтай ойрхон юм уу?
Тэхён: үгүй л дээ. Гэхдээ би чамайг ирж авч чадна гээд малийх нь тэр.
Тэхён: хэдээс гэрээс гардын
Би: 7 өнгөрөөгөөд л ...
Тэхён: тэгвэл би 7:20 гээд гэрийн чинь гадаа ирье гэж хэлээд гараа даллан зам даган алхав.
Түүнийг булан эргэн алга болох хүртэл араас нь харан зогслоо.
Энэ бүхэн хэзээ ч сэрхийг хүсэмгүй зүүд юм шиг л санагдаж байв.
Гэртээ орж ирхэд оройн хоол болохтой зэрэгцэн орж ирсэн болхоор хувцасаа сольж, гар нүүрээ угаачихаад хоолны ширээнд суун гэр бүлийхэнтэйгээ нэгдлээ.
Аав: А-Ёнд өнөөдөр ямар нэгэн сайхан зүйл тохиолдоо юу?
Би: үгүй ээ
Ээж: гэртээ орж ирэхдээ л аз жаргалтай харагдаж байсан. Одоо ч гэсэн ам чинь чихэндээ хүрэх нь охин минь
Би: зүгээр л өнөөдөр цас орсон болхоор гоё санагдаад гэж хэлээд будаа руугаа хархад аав ээж 2 өөр сэдэв эхлүүлэх нь тэр.
Өрөөндөө орж ирэн орон дээрээ таван хошуу болж хэвтээд тааз ширтэж байтал утсанд минь зурвас ирхэд би нүдээ анивчин зүрхний цохилтоо сонсоно.
Хэрвээ энэ Тэхён биш бол яах уу?
Өөртөө итгэлгүйхэн утсаа аван дэлгэцийн гэрэл асаахад Тэхёнаас зурвас ирсэн байлаа.
Оройн хоолоо идчихсэн үү? Хэрвээ өнөөдөр цас ороогүй бол дараа жил уулзах байсан байхдаа гэсэн байв. Би яг тэнэг хүн шиг инээмсэглэж байгаагаа мэдээд өөрийгөө шоолсоор Тэхён руу хариу бичин маргаашийн хичээлээ ялгаад, хийлгүй үлдээсэн даалгавараа хийхээр дэлгэтэл дахин Тэхёнаас хариу ирэх нь тэр.
Advertisement
Даалгавараа хийж дуустал бид зурвас бичилцсээр унтхаар зэхэцгээлээ.
Маргааш өглөө түүнд хөөрхөн харагдахыг хүссэн болхоор үсээ угааж хатаагаад дүрэмт хувцасаа өлгүүрэнд өлгөв.
Дүү: та өнөөдөр нэг л өөр байна даа
Би: юу нь
Дүү: мэдэхгүй ээ, өмнөхөөсөө аз жаргалтай бас царай чинь гэрэлтээд байна гэхэд нь би инээн
Би: мессэжээр харилцдаг найзтайгаа уулзсан гээд малийтал дүү хацрыг минь шахан
Дүү: тэр ямархуу юм бэ дээ
Би: ммм царайлаг өндөр бас спортдоо сайн
Дүү: Жимин убба ?
Би: үгүй ээ Тэхён
Дүү: ваааат ??? Нөгөө тэннис тоглодог уу?
Би: тийм ээ ...
Дүү: дэбак. Манай А-Ён онни ч гараад өгчээ
Би: фшш гэж хэлээд унтхаар өрөөрүүгээ яаравчлана.
~~~~~
Өглөө сэрдэг цагаас өмнө сэрж үсээ янзлаж, нүүрээ бага зэрэг будаад Тэхёныг хүлээлээ. 7 цаг 20 минут болтол секунд бүрийг тоолсон байх.
Ээжийн бэлдсэн өдрийн хоолоо цүнхлээд гэрээсээ гарч иртэл Тэхён хашаа налан зогсож байв.
Өмнө нь анзаарч байгаагүй юм байна. Дүрэмт хувцас түүнд гайхалтай зохидог юм байна.
Тэхён: өглөөний мэнд А-Ёнаа
Би: өглөөний мэнд
Тэхён надтай хамт алхахдаа цүнхээ мөрөө давуулаад яг урдаас минь харан ухарч байлаа.
Би: уначихвал яахынбээ
Тэхён: чи байхад би яагаад унана гэж ?
Би: тэгсэн ч гэсэн ...
Тэхён: өдрийн хоол хамтдаа иднэ биздээ
Би: манай найз нар танай найз нар хамтдаа юу?
Тэхён: чи ганц л найзтай биздээ
Би: тийм л дээ. Гэхдээ чи чи яаж мэддийн
Тэхён: би чамайг өдөрт хэдэн цаг ширтдэгээ мэдэхгүй л байна даа гээд надаас харцаа буруулав.
Би яахаа мэдэхгүй түүний нурууг харан зогсож байгаад
Би: би ч бас энэ зурвасуудын ард хэн байгаа бол гэж өдөрт хэдэн мянган удаа бодож, ганцхан энэ зурвасуудын ард байгаа чамайг боддог байсан болхоор жинхэнэ чамайг олж хардаггүй байсан.
Тэхён: би хэн ч биш байсан ч чи хариу бичиж намайг бодох байсаныг чинь би мэднээ гээд над руу хархад нь би инээгээд
Би: явцгаая хоцромооргүй байна
Тэхён: тэгий гэхэд нь би түүний хажууд очин бид сургууль руу алхлаа.
Бид сургууль дээр ирхэд хүүхдүүд бидэн дээр анхаарлаа хандуулж шивэр авир хийж байсан ч би тоосонгүй!
Тэхён бол манай нөгөө анги гэсэн ч бид өдөрт хэд хэдэн удаа таардаг болхыг би сүүлд мэдсэн юм.
Харин өнөөдөр би тэр олон таарахдаа түүн рүү эгцэлж харж, бид харцаараа ойлголцож байв.
Сора: дэбак. Ким Тэхён нууц ноёнтон байжээ.
Би: мхн би өөрөө ч гайхсан
Сора: тэгээд та 2 үерхэж байгаа юм уу?
Би: анияа~ бид 2 өчигдөрхөн л уулзсан
Сора: тэр хэнд хамаатайн та 2 мессэжээр харилцаад зөндөө удсан биздээ.
Би: тийм л дээ. Гэхдээ л
Сора: хүлл тэнэг охин
Тэр намайг инээлгэж орхилоо.
Өдрийн цайны цаг болж Сора бид 2 цайны газар орж ирэн байнга суудаг газраа очиж суун жимсний шүүс аван өөрсдийн авчирсан хоолоо гаргаж ирэн идхэд бэлэн болж байтал Тэхён цартай хоолоо бидний ширээнд тавин
Тэхён: хамтдаа хооллоно гэсэн амлалтаа мартаагүй биз дээ
Сора: паа чи хамтдаа хооллох тухай юу ч яриагүй биздээ
Би: би хэлэх гэж байсын
Тэхён: тэгээд би сууж болох юм уу?
Сора: тэг тэг ... Гэхэд Тэхён миний хажууд суух нь тэр.
Бид хоолоо идэж эхлэхэд Тэхён миний дуртай хачирнуудыг халбаган дээр тавьж өгч байв. Сора биднийг нэгд нэгэнгүй ажиглаж байсан юм.
Өдрийн цайны цаг дуусаж хичээл дээр сууж байтал Сора над руу онгоц хөөргөж тэрийг нь дэлгээд хартал
Тэр чамайг маш удаан судласан бололтой! Бас тэрний харц чамайг маш ихээр хүсэж байгаа харц байсан шүү охин минь :P гэсэн байлаа. Түүний энэ зурваснаас болж ичиж орхив.
Ким Тэхёны тухай илүү ихийг мэдхийг хүсэж байна.
Чи яг хэн юм бэ? Энэ олон охидоос яагаад заавал би гэж ... ?
Энэ олон асуултын тэмдэгний хариултыг мэдхийг хүсэж байна.
---MN4EVER---
Advertisement
- In Serial68 Chapters
Tautology
“Saying the same thing over and over again. For better or worse.” Aiden Lu awoke in a world that wasn’t his. There were familiarities, parallels, his old address, people he once knew, but people wielded superpowers, wondrous technology and magic beyond his age were used for the most mundane of tasks. Yet the world he awoke in was one dictated by constant conflict. Untold years ago, humanity crossed a line, a line that allowed integration to the wider Multiverse, an event that would later be known as The Apocalypse. Warp Gates to Otherworlds open completely at random, letting in alien things beyond comprehension or logic. Those who were blessed with power often give their lives to close these gates before the infections of alien realities become too great. The world is different in a way difficult for him to comprehend, yet there is a single difference that truly shook him, a sister dead in his old universe, alive but comatose here. Now reborn with his own unconventional power, he seeks to forge ahead, to continue on. Because in the end, a restart is a restart. One you can't hesitate to take advantage of. No matter where the path may lead, what can you do except to walk it? A modern post-post apocalypse story with both superpowers and high fantasy elements. Slow-paced and inspired by many of the things the author found enjoyable. Currently writing it for fun.
8 278 - In Serial56 Chapters
Haptic Imperative
The arch-wizard Orton hasn't been an ordinary human for many years, but traveling back into his own past for a fifth chance at defeating the evil magus Gentry puts him back in the year 1997, in his teenaged body as punk-rock dishwasher Dennis Wilkerson. Now he must retrace his steps through his adventure yet again -- recruiting his allies, defeating his enemies, and accruing his spells and powers all over again. But this time, one thing is different -- he's not alone.This novel takes place in the setting of Entangled Shadows, an urban fantasy quantum-physics magic system in development for use in Tabletop RPG play!
8 115 - In Serial47 Chapters
A Standard Model of Magic
The world ended, and magic came back. The part our parents didn't expect, was for Science to break on reentry. Twenty years after the apocalypse, with our nations dismantled and hidden continents unearthed, a new generation has grown up in the wreckage of 21st century civilization. For us, the fantastic is at our doorstep and we have had no choice but to fight back. Meanwhile, the laws of nature bend and break at the whims of immortal gods, all of which are now dead and none of which are content to stay that way. But we cannot afford to give up. We are the stewards of a rewritten century, in which a little luck and a whole lot of magic might make anything possible – maybe even a world better than the one we lost. A Standard Model of Magic is a complete overhaul of my old story A Storm in the Fall. I'm afraid I was unhappy with the LitRPG elements, which I don't mind reading, but I apparently loath writing. Sorry. Once I'd made the choice to decouple the story from the OF that inspired it and reconfigure the magic system to my satisfaction, little of the original plotline survived. I will be salvaging most of my original characters, and I will keep some elements which are endemic to the genre, but that is all. I don't have an update schedule which I can commit to yet, but I will try to maintain a weekly pace.(This is currently RoyalRoad exclusive, since I'm lazy. If you find it posted elsewhere, it wasn't me and it wasn't with permission) If you're interested, I've set up a discord.
8 198 - In Serial13 Chapters
Epitaph of Everything
The new coffin is opened in the dark, its occupant laid bare to the stale air. A skeletal hand meets another. Guided by the chattering of skulls it learns to read the plate atop its stone bed. "Naive". With no memories and no abilities other than its newly found locomotive skills, Naive is tasked with the same task as every newly emerged skeleton. Gather experiences. From nothing, Naive will venture out into the pitch black caverns and seek what can be found. Most often it will find death, but everytime its bones are ground to dust, burnt to ash or chewed into waste, they will reform with its consciousness in the coffin bearing its name. Live, die, learn, try again. If the undying gullible skeleton was ever alive in the first place. Epitaph of Everything, a coming of sentience story.
8 147 - In Serial26 Chapters
Matthew and the Chimney Sweeps: Book One (Completed, Editing)
2021 and 2022 Editor's PicksCover by : @Guinealove2005Matthew, an orphaned safe-cracking wiz of a boy, is being held prisoner in an old folk's home where he is forced to counterfeit money. However, on a stormy night, Matthew is rescued by a crime-fighting troupe of child chimney sweeps and is swept away to the big city of Spring Heights to live on a half-sunken boat.In the city, Matthew is introduced to other orphaned children who live on the streets, cleans chimneys with his new family, flees for his life across rooftops, rescues other children and tries to find out the whereabouts of a mean woman connected to his incarceration at the old folk's home. He also races carts down a hill, a popular pastime of the street children of Spring Heights, where not dying or getting injured is a good outcome.***Official Wattpad Reading Lists featured in:Superhero -- February reading listAdventure -- Middle-grade reading listUndiscovered Stories -- Thrill Seekers reading list Wattpad Urban -- Urban Fantasy reading listChildren's Fiction -- Age 10 - 12 EnglishCrime -- Kicking Ass &Taking NamesFantasy -- Middle Grade and Children's FantasyFantasy -- Featured Fantasy StoriesAction -- Adventure in ActionGeneral Fiction -- Live Life While You CanSuperhero -- No Power, No Problem
8 69 - In Serial7 Chapters
Sᴛʀᴇssғᴜʟ Sʜᴏᴡ - RᴜɪKᴀsᴀ - EN
It's all in the foreword, enjoy.
8 202

