-Хаалгаа тайл. Гуйя, миний буруу. Рюжинаа, тайлчих л даа. Энэ эртний явдал байсан шүүдээ. Намайг уучлаарай. Намайг оруулчих , тэгэх үү?

Жимин Рюжин хоёрын салалтаас хойш Югём өдөр бүр бүсгүйн гэрт айлчилж хамтдаа кино үзэх, хоол хийж идэх зэргээр бяцхан болзоо зохион байгуулсаар ирсэн ч юу юунаас илүү романтик өнгөрөх ёстой байсан энэ өдөр ямар чөтгөрийн хорлол болсон юм бүү мэд, Рюжин залуугийн утсыг оролдож байхдаа санамсаргүй хэдэн сарын өмнө Жимин рүү явуулсан бичлэгтэй зурвасыг харчих нь тэр.

Бүсгүй бичлэгийн тухай мэдэж байсан ч түүнээс илүүтэйгээр Югёмын Жимин рүү явуулсан уртаас урт зурвас жаалхан охины сэтгэлд сэв суулгаж орхижээ.

-Зүгээр л яваад өг. Надад чамтай яриад байх юм байхгүй!

-Ингээд байлгүй надад тайлбарлах боломж олгооч дээ. Рюжинаа, хаалгаа л тайлчих.Би тэр үед өөрийн ухаангүй явсан. Намайг уучилчих л даа, тэгэх үү?

Залуу эр хичнээн харуулдавч бүсгүй хариу өгсөнгүй. Югём санаа алдаад төмөр хаалга налан хүйтэн шалан дээр суухад шөнө дунд болоход цаг хүрэхгүй хугацаа үлдсэн байлаа.

5минут. 10минут. 15минут.

Төмөр хаалганы түгжээ торхийн дугарахад залуу эр самгардан бушуухан шиг шалан дээрээс босов.

Рюжин хаалгаа тайлж өгчихөөд үг дуугүй гал тогоо руугаа зүглэхэд Югём түүнийг дагалдсаар араас нь тэврэн зогсоолоо.

-Намайг уучлаарай. Би үнэхээр тэр үед галзуурчихсан байсан бололтой.. Надруу хараач дээ, уйлахад чинь би дургүй.

-Үгүй ээ Югёмаа, магадгүй уучлалт гуйх ёстой хүн нь би л байх .Өдийг хүртэл чи надаас болж их стресстсэн биздээ. Нэг галзуу хүүхэн гарж ирээд ажил амьдралаар нь сүрдүүлээд болзохыг шаардахад хэн л дуртай байв гэж дээ.

Залуу эр бүсгүйг өөр лүүгээ харуулан хацрыг нь илбэхэд Рюжин уйлсан нь илт, нүднийх нь доор сэлхийн хавджээ.

-Би чамайг ахиж өвтгөмөөргүй байна, ахиж уйлуулмааргүй байна. Гэсэн ч ахиад л..ахиад л. Бурхан минь гэж, би чамайг яагаад жаргалтай байлгаж чаддаггүй юм бол?

Югём таазруу ширтэн нулимсаа залгихад бүсгүй үг дугаралгүй халуун энгэрт нь нүүрээ наав.

Жаалхан охин залуу эрийн зүрхний цохилтыг нь чагнах мэт нүдээ анин тайвнаар өгүүлнэ.

-Би багадаа нэг түүх сонсож байсан юм. Урьд насандаа нэгнээ хамгийн ихээр үзэн яддаг байсан хүмүүс энэ насандаа нэгэндээ ухаанаа алдтал дурладаг гэж. Тэр их хорслоо нэгнийхээ өмнө гэмшиж, нэгнийхээ төлөө амьдарч ..бас үхэж төл гэж тэгэж шийтгэдэг гэсэн. Тийм болохоор хүмүүс хайраас болж амьдарлаа зольдог биз. Югёмаа, надад итгэ. Өвдөлтгүйгээр аз жаргалд хүрнэ гэдэг боломжгүй. Тиймээс нэгнээ буруутгахаа больцгооё, тэгэх үү?

-Ойлголоо.

Нэг мөчийн дараа цонхны цаана алсад салют буудах нь үзэгдэж телевизийн суваг бүрээр шинэ оны мэндчилгээ хөвөрч байлаа.

Хосууд шинэ жилийн ёслолын буудлагыг ойроос ажихаар тагт руу гарав.

Залуу эр бүсгүйн үсийг илбэн "Чамайг дебютээ хийчихээр ингэж хамт байх боломж ховор болох байхдаа" хэмээн харамсангуй өгүүлэхэд Рюжин тоглоомтойгоор инээн "Яасан, чи завгүй цагийн хувиараар далимдуулж салахаар төлөвлөөд байгаа юм уу" гэх нь тэр.

Югём хөмсөг зангидан бүсгүйн дух руу няслаж "Инээдтэй биш байна шүү" гэхэд жаалхан охин өвдсөн мэт дүр эсгэн хошуугаа унжуулна.

Ёслолын буудлага талдаа орох үеэр залуу бүсгүй рүү ширтэж байснаа ямар нэг зүйл хэлсэн ч чанга чимээнээс болж Рюжин юу ч сонсож чадсангүй.

-Салютнаас болоод юу ч сонсогдохгүй байна аа.

Югём дахин нэг зүйл амандаа бувтнасан ч харамсалтай нь ахиад л сонсогдсонгүй.

Залуу эр амандаа хараал урсгах шиг болсноо гүнзгий амьсгаа аваад чангаар "Шин Рюжин, Надтай гэрлээч!" хэмээн орилох нь тэр.

Цаг хугацаа удаашрах мэт, хос хоёр нэгнийхээ өөдөөс гайхан ширтэнэ.

-Рюжинаа, би заавал одоо гэрлэе гэж албадахгүй. Чиний ажил цэгцэрч чамайг гэрлэх насанд очих үед.. магадгүй 5 жилийн дараа аль эсвэл 7 ..10 ч байсан хамаагүй, би чамайг хүлээж өгнө. Чиний хэлснээр би ахиад чамайг шархлуулахгүй гэж амлалт өгч чадахгүй ч гэлээ чамайг аз жаргалтай байлгахын төлөө бүхнийг хийх болно. Надад одоо бөгж байхгүй л дээ, гэхдээ зөвхөн минийх байна гэж амлаач. Надтай гэрлээч?

Хэдэн хормын дараа хариу хүлээж зогссон Югёмын найдвар тасрах шиг болж чимээгүйхэн доош харахад бүсгүй гэнэтхэн түүнийг татан үнслээ.

Бичвэрийн төгсгөлд зориулж санал болгох нь.