《Princess with blue eyes | completed》32. Шагнал
Advertisement
Neptune гараг хэзээ ч ийм уйтгар гунигт автаж байсангүй. Хараалтай ч тэд сайхан амарч байсан. Хахир эзэн хаантай ч ийм ихээр гуниглаж байгаагүй. Харин тэд одоо бүгд гэр гэртээ гашуудаж байна. Гүнж амьсгал хураажээ гэх үг орон даяар тарсан цагаас хойш хэн ч гэрээсээ гарч зүрхэлсэнгүй. Хараал мөнхийн байсан. Нэг өдөр мөнхийн биш болж хааны бие муудаж эхлэсэн. Цэнхэр нүдэн гүнж тэднийг аварч эргэн ирсэн. Энэ товч түүх зөвхөн түүнийг тодорхойлно. Гүнж бол баатар.
"Үгүй,биднийг тайван орхи. Би эндээс гарахгүй"
"Би хоол идэхгүй. Би Жэннитэйгээ л хамт хоолломоор байна"
"НАМАЙГ ЗҮГЭЭР ОРХИОЧ! НАМАЙГ ТАВЬ. ТЭР ҮХЭЭГҮЙ. ХАР Л ДАА ЗҮГЭЭР Л УНТАЖ БАЙНА. НАМАЙГ ТАВИАЧ!"
Ах нар нь эцэст нь Сэүнд тайвшруулах тариа хийн унтуулжээ. Хоёр хоног өнөөх өрөөнөөс огт гараагүй түүний нүд гархиглан хөхөрч,ганц Жэннитэй л ярин суусан аж. Хаан ч тэр Хатандаа санаа зовж байв. Юу ч хийлгүй, хана гөлрөн сууж бага байхад нь өмсүүлж чадахгүй ч өөрийн гараар нэхсэн цамцаа элгэндээ тэврэн сууна.
Дайчид бүгд нэгэн том өрөөнд тойрон сууцгаажээ. Харин цаад өрөөнд нь Сэүн унтаж байлаа. Бүгд толгой гудайлган чимээгүй орчин тэднийг бүчин авав. Зарим нэг нь хэнгэнэтэл санаа алдаж,гараа салаавчлан сууна. Амьдын хагацал гэж энийг хэлдэг байх нь...
Юу ч хэлж чадахгүй байгаа тэд эцэст нь нэг нэгээрээ гарч явлаа. Өрөөнд ганц Сухо л үлджээ. Өөрийнх нь амьсгал сонсогдож тэсэлгүй Сэүний унтаж байгаа өрөө рүү зүглэв. Тэгээд орон дээр бөх гэгч нь унтах хамгийн бага дүүгийнхээ дэргэд очин суугаад гарнаас нь атгалаа.
"Битгий ийм сул дорой бай л даа У Сэүн. Чи чинь фенүүдийнхээ хайртай макне биз дээ. Өө нээрэн бидэнд одоо фен байхгүй шүү дээ. Бид дуучид байхаа больсон. Гэхдээ бид ах дүү хэвээрээ. Ахын хувьд чиний ийм байдалтай байгааг харах хэцүү байна. Болдог бол Жэнниг амь оруулах сан. Гэвч бид чадахгүй шүү дээ. Үхэл гэдэг хэлж биш хийсч ирдэг. Тэсэж чадахгүй болтол өвдөж байгааг чинь мэдэж байгаа ч хэрэгтэй зүйл хийж чадахгүй байгааг уучлаарай. Гуйя,эргээд хуучны У Сэүн болоод сэрээрэй"
Advertisement
Тэр ийн хэлчхээд зөөлөн алхсаар гарч одов. Сэүн өрөөнд ганцаар үлджээ. Гэвч тэр ганцаараа байсангүй. Түүн дээр зүүд бодит болгогч ирсэн юм. Тэр ч бас ганцаараа ирсэнгүй өөр нэгэн зочинтой хамт иржээ.
"Тэрнийг онцгой гэж хэлээ биз?" хэмээн зүүд бодит болгогч түүний хажууд ирэн хамт ирсэн нэгэнд хэлэхэд тэр толгой дохив.
"Биенээс нь хүч,зүрхнээс нь хайр,толгойноос нь шид мэдрэгдэж байна. Ертөнц дахинд байгаагүй эгэлгүй хүчтэн юм. Бас хоёрхон байх 5 махбод бүхий хүчтэй гэсэн байх аа?" гэж хэлэхэд зүүд бодит болгогч инээмсэглэн "Одоо бол цор ганц!" гэв.
"Аан тийм. Би үүний төлөө л ирсэн шүү дээ" гэчхээд нүдээ цавчихад тэр зүүд бодит болгогчийг даган Сэүний зүүдээр зочлов.
Түүний зүүд их ойлгомжгүй байх агаад бүх зүйлс бараан байх ажээ. Зүүд бодит болгогч түүний зүүдний орон зайг бүгдийг нь цав цагаан болгон өөрчлөхөд Сэүний хөмсөг зангирав.
Сэүн явсаар тэдний урд ирэн зогслоо. Дээшээ харлаа,цагаан. Доошоо харлаа,цагаан. Хоёр хажуу руугаа харав,мөн л цагаан.
"Зүүд бодит болгогч..."гээд Сэүн чимээгүй болов.
"Сайн сонс эгэлгүй хүчтэн минь. Би энэ удаа чиний зүүдэнд ирлээ. Өнгөрсөн удаа чи цусан чөтгөрийн дүүгийн улаан сэлэмэнд гэмтэж,амьд гарсан. Энэ бол хэлсэнчлэн чиний онцгойгийнх. Харин энэ удаа чамайг онцгой төрсөнд шагнан хайрт Гүнжээ аврах боломж өгч байна. Энэ бол Цусан чөтгөр. Түүний сэлэм мөнгөлөг байгааг харж байна уу?" гэхэд Сэүн толгой дохив.
Зүүд бодит болгогч үргэлжлүүлэн "Тэгвэл энэ сэлэмийг Гүнжийн цээжинд зоо! Тэгээд өөрийнхөө нэг ширхэг үсээр сэлэмний бариулыг орооход түүний амь эргэн ирэх болно. Сэлэмийг буцаан өгөхдөө Neptune гарагийн хамгийн жижиг хотын төвд булж орхи. Эцэст нь чиний онцгой төрсөн явдал ийн шагнагдаж байна" хэмээгээд Сэүн хариу хэлэхээс өмнө сарнин алга боллоо.
Сэүн гэнэтхэн нүдээ нээв. Цээж нь дүүхэлзэж,хөлс нь цувжээ. Мөн гар нь хүнд оргиж,гар руугаа харваас зүүдэнд нь харуулсан сэлэм дүрээрээ түүний гарт байх ажээ. // Сэүн итгэж ядан сэлэмээ атгасаар урт танхимаар явах агаад таарсан бүгд түүн рүү гайхан харж байв. Урдаас нь Эксо дайчид ирж явахыг харсан Сэүн тэднийг тоолгүй зөрөх гэхэд Лухан тэрний гарнаас нь татан зогсоолоо.
Advertisement
"Чи юу хийх гэж байна аа, Сэүн?"
Сэүн хайртай ах руугаа инээмсэглэн "Муу зүйл бишээ"
Ах нар нь тэрнийг зүгээр явуулчихаж чадсангүй. Араас нь дагааад Жэннигийн байгаа өрөөнд ирэхэд нь бүгд гайхав. Тэгээд орохоосоо өмнө Сэүн өөрийнхөө толгойноос нэг ширхэг үсээ зулгаагаад хэсэг ширтэж зогслоо.
Үнэн биз дээ? Үнэхээр бүтнэ тийм үү?
Сэүн нэг амьсгаагаа гаргачхаад өрөө рүү оров. Тэгээд Жэннид өмсүүлсэн даашинз,үсэнд нь зүүсэн хавчаарыг харан инээлээ. Хажууд нь ирэн зогсоод хэсэг түүнийг ширтэн зогсох нь тэр. Дэндүү үзэсгэлэнтэй юм.
Сэүн Жэннигийн духан дээр үнсэв. "Эргээд ирээч,хайрт минь. Гуйя"
Тэр сэлэмээ хоёр гараараа бариад чанх дээш өргөлөө. Ах нар нь орж ирээд түүний юу хийх гэж байгааг таамаглаж ч чадсангүй. Шуудхан урагш гүйх гэтэл түүний урд шидэт хана гарч ирэх нь тэр. Яаж ч чадалгүй тэрхүү ханыг нүдэх агаад Сэүнийг харан зогсоно.
"СЭҮН ЧИ ЯАЖ ГЭЖ БАЙНА АА? ЮУ ХИЙГЭЭД БАЙГАА ЮМ БЭ!" хэмээн Каи орилно.
Эцэст нь Сэүн тэрхүү сэлэмийг Жэннигийн цээжинд зоож орхих нь тэр. Жэннигийн цээжнээс цус олгойтон гарч ирэхэд Сэүн өнөөх үсээ хурдхан шиг сэлэмний бариуланд ороолоо. Тэр үед Жэнни гэнэтхэн нүдээ нээн амьсгалж эхлэхэд Сэүн нүдээ гараараа даран хэсэг зогсов. Тэгээд "Сэүн" гэх намуухан дуугаар гараа буулгалаа.
Жэнни хүнд амьсгаатан түүн рүү ширтэх ажээ. Түүнд мэдрэгдэх юм бүх шинэ мэт санагдана. Учир нь тэр үхээд,дахин сэрж байна шүү дээ.
Сэүний нүдэнд усан дусал бөнжигнөн цээж нь дүүхэлзэнэ. Яаж би энэ бүхнийг хийв ээ? гэж өөрөөсөө асууж байв.
"Сэүн"
"Намайг уучлаарай,эрт очоогүйг минь уучлаарай. Тийм зүйл болгуулсанд уучлаарай. Чамайг хамгаалж чадаагүйг минь өршөөгөөрэй. Миний буруу" хэмээн Сэүн зогсолтгүй олон удаа давтан хэлж байлаа.
Миний төлөө,инээмсэглээрэй
Миний төлөө,аз жаргалтай байгаарай
Миний төлөө,бүхнийг хийгээрэй
Миний төлөө,саад бартааг даваарай
Үргэлж хажууд чинь байна
Чиний төлөө одооноос амьдарна
Үүрд
----------------------
😭💙
😭😭😌🙏
Advertisement
- In Serial17 Chapters
The Gamer's core
As a gamer, Damian would love nothing more than to spend his days playing virtual games, and -Knights of oblivion- is his go-to game, but all that changes when the young boy finds himself thrown into a world much different than his previous world. Filled with new friends, enemies & rivals alike. Swords and shields. Wands & staves. Might and magic. Now he must do whatever he can to survive. Use everything he learned and adapt. Utilize his limited arsenal to evolve. Understand and master his new ability -Gamer's core-.
8 69 - In Serial25 Chapters
Murphy's Law
****Story has been dropped for being too dark**** "Anything that can go wrong, will." But what if you know what goes wrong in advance? On Earth, monsters come in human form. Some are ostracized or locked up, but others walk amongst us. They’re more common than one would think and they grow in number the higher in the hierarchy you go. With 1 in 100 people preying on the other 99, eventually, a world trying to summon a hero might end up with a monster that doesn't feel like playing along. _____________________________ The story is my take on some of my favorite genre's and tropes, some of which I have no I idea if they'll work well together. English is not my main language so if you notice any typos or grammar mistakes please tell me so I can correct them. Criticism and critique are more than welcome:) A chapter every Tuesday.*I do not own the cover image, it's taken from google.
8 68 - In Serial70 Chapters
Overture of an Odyssey
Awakened in a dungeon by a voice calling him "Harbinger", Hyx had no recollection of his memories prior to this peculiar situation. There are only two things he remembers, his name and he comes from earth. Facing the countless aberrations of the dungeon, he came to realize he is not on earth anymore. Now faced with such reality filled with dangerous monsters, hostile environments and difficult choices, his humanity and morals will be hanging on a thin blur line between black and white if he wishes to survive. This is a story of a seemingly normal human's transformation into a monster. A tale of a boy's rising among terrors of the foulest. An overture of a tragic and epic odyssey. A/N: This is a novel inspired by japanese light novels and web novels. Also, I'm not really good at English as it is not my first language. I am aware of the grammar mistakes and inconsistency in my writing. Please pardon me for this and by all means, point out any mistakes spotted. I will be grateful for that.
8 161 - In Serial25 Chapters
3.1 | Animal Instinct ✓
After stumbling upon a murder, Quinn Reilly is placed under a witness-protection program. But things spiral out of control when Alpha Jed Trevino shows up, claiming to be both the murderer and her mate.All Rights Reserved. Copyright © 2015 by Noelle N.
8 102 - In Serial30 Chapters
The Unforgiving World
The year is 2032, disappearances had started a month ago, nobody noticed at first as most of the disappearances had occurred all over the world. However after the children of the people in power started vanishing, people started looking into the disappearances. The blame was focused entirely on China who had greatly rose in power, however nobody cared to check to see if China's civilians were also vanishing. After around 900 people had disappeared off the face of the earth, countries stopped blaming China and looked for alternatives for the reason why. Our Protagonist Gabriel L. Novak has just become one of those who disappeared.
8 228 - In Serial52 Chapters
Path of Salvation
Not far outside the public eye lie wonders forgotten by mankind. Magic, Spirits, Powers... With time and with the power of a crumbling oath the common folk forgot what wonders and horrors they could bring simply because they wished to do so. As a select few of special individuals suffer under these excrutiating conditions of secrecy, magic, and the status quo, one such special individual sees a way out of a life he deemed cruel. Wanting to start over, he intends to take on the duty of handling these pressures as a means to make his life worth living.Even if it may break him, even if Hyperion lives a life far worse than the one before, at least he'll know, as the martyr he is at heart, that his sacrifice helped others while also unaware that others are willing to do the opposite if there's even a small chance that it could help him. Going on a hiatus that may last until the next Writathon; currently burned out with writers block (Started May 23rd)
8 119

