Хотын төвийн захад маш том хана байсныг тэд анзаараагүйгээ хожим нь ухаарав. Тэнгэр баганадсан зузаан хананы цаана юу ч эс байж мэднэ. Эксо дайчид болон гүнжийн дайчдыг одоо Сэүн хамгаалж, дайчид бүгд хааныг хамгаалах ёстой. Сэүн гүнжийг хулгайлсан хүмүүсийг юу ч үгүй хөнөөнө гэж бодон зориг шулуудан явна. Тэдний хэн нь хаанд хананы цаадах ертөнц рүү явна хэмээн хэлээгүйн дээр өөр хэнд ч үг цухуйлгалгүй ордноос цувран гарцгаасан билээ.

Хананы наана ирэн зогсоход Жисү тэднийг түр зогсоогоод өөрийн судалсан бүхнээ хэлэхээр зэхлээ. "Эхлээд Хар ой байгаа. Тэр ой дотор юуг ч битгий бодоорой. Нас барсан хүн зэргийг бодох юм бол тэр хүний сүнс эсвэл хий үзэгдэл болон ирдэг. Ер нь бол онолын хувьд хүний бодлыг бодит болгодог газар гэсэн үг л дээ"гэсний дараагаар тэд бүгд толгой дохив.

"Хар ойн цаана юу байгаа юм?" гэж Каи асуухад Ружэ бага зэрэг инээмсэглэн "Тэрнээс ч аймар зүйл"

Жисү зүгээр л амандаа шившлэг уншсаны хананы завсар нүх гарч ирэв. Тэр нүх харанхуй байх нь Хар ой гэсний учрыг оллоо. Юу ч үл үзэгдэх хар ойн гүнд юу нуугдаж байгааг хэн ч мэдэшгүй нь.

"Болгоомжтой бас бие биетэйгээ ойр явна шүү" гэж Сэүн зарлиг буулгаад хамгийн түрүүнд нүх рүү оров.

Одоо л сэтгэл зүрхнээсээ хайрлаж байхад. Эцэст нь түүнд дурлаж байхад. Дахин нэг саад гарч ирээд надаас түүнийг булаагаад аваад явчихсан. Хэрэв тэр бүгдийг олвол юу ч үгүй болтол нь үнс болгоно гэдгээ өөрийн гараар тангараглая!

Хамгийн сүүлд Лухан нүх рүү орсон байх агаад айдас жихүүдэс хүрэм гүн хар өнгөт ой байх ажээ. Айдас нь биелэлээ олохвий хэмээн айн зүгээр л өөрийнхөө дуртай дууг аялан явна. Харин Лиса Каитай ойролцоо алхах бөгөөд хаанаас ч юм Жэнни гараад ирэх юм шиг санагдана.

Чэёон амандаа нэг зүйл үглэн явах ба хажууд нь Чанёол тэрнийг харан чухам юу гэж үглээд байгааг нь тааж ч чадахгүй байлаа. Уг нь Чэёоныг үлдээх гэсэн ч өөрөө явна гэж зүтгээд, ирээдүйг ч харна гээд дагаж ирсэн. Хар ойд орж ирсэн цагаасаа л амандаа үглэх нь тарни байх ажээ.

Хар ойн өнцөг булан бүрт зүрх савлуулам хачин дүрс бүхий бичиг, эвгүй байдалтай ургасан модод байх бөгөөд зарим модон дээр өөрийгөө бомилсон хүмүүсийн хүүр байх нь бүр ч жихүүдэс хүрэм юм.

Сэүн хамгийн урд нь тэднийг ахлан алхана. Харин хажууд нь Жисү болон Сухо, Бэкхён Чанёол Чэёон нар явж байлаа. Удаан алхсаар тэд Хар ойн гүнд иржээ. Илүү өтгөн манан татаж, хачин жигтэй дуу сонсогдож эхлэхэд Сэүн чимээгүй гэсэн дохио өгөөд том модны ард орон нуугдлаа. Чэёоны амьсгал давхцан Чанёолын гарнаас зуурах авахад бүгд Чэёон руу анхаарлаа хандуулах нь тэр.

"Хар ойн цаана Хатан луу байна. Бид буруу цагтаа ирчихэж. Тэр зулзагануудаа идэж байна шүү дээ. Бидний нэг нь гэмтэнэ. Жэннигийн хувцас энд тэнд тарчихсан байна" гээд чимээгүй болов. Чэёон өөрийгөө ч ойлгохгүй байв. Тэр холын зүйлийг хардаг мөртлөө Жэнниг алга болсныг харсан цагаас эхлээд ойрын зүйлүүдийг харж байгаагаа мэдэрч байх ажээ.

Гэнэтхэн газар хөдлөн, чихэнд нь хачин чимээ цуурайтахад бүгд чихээ гараараа дарлаа. Яг л хашхираан шиг. Модны цаанаас юм сүүдэгнэх үзэгдэн Сэүн Лэе хоёр илүү лавшруулан харахад айдас нэмэгдэв. Лэен ам хагас ангайн амьдралдаа харсан хамгийн хачин зүйл хэмээн бодож байх ажээ.

Тау үүнийг хараад гацаж түгдчин "Энэ сүнс үү" хэмээн шивэгнэхэд Лиса толгой сэгсэрлээ.

"Энэ Хар ойн сахиус. Хүний бодлыг бий болгогч чинь энэ шүү дээ" гээд Лиса чимээгүйхэн хэлэхэд Сахиус тэднийг чиглэн ирэх нь тэр.

Минсокын нүд томрон хурдан хурдан цавчилна. "Одоо яана аа? Наашаа ирээд байна шүү дээ. Ядаж байхад царай нь ямар заваан юм бэ? Аймшигийн киноны сүнснээс ч аймар юм" гээд бараг л чанга хэлчихэв. Үүний дараагаар Жундэ тэрний амыг дарсан бөгөөд энэ нь ойртсон байлаа.

Сахиус Сэүний царайнд тулан иржээ. Энэ бүхнээс үзэхэд яг л түүнийг алах гэж байгаа мэт харцтай Сэүнийг ширтэж байлаа. Сэүний харц аймшигтай ширүүн болж гарнаас нь хүчтэй гэрэл цацрав.э Бэкхён ч мөн хамжин гэрэл гаргахад Сахиус доош суун нүүрээ дарлаа. Мэдээж харанхуй газрын амьтан гэрэлээс айна шүү дээ. Хар ой бараг л тэр чигээрээ гэрэлтэх шиг болж байв.

"Явцгаая" Крисийг ийн хашхирахад тэд даган явлаа.

Ойн гүнээс амжилттай гарсан тэдэнд дахин нэг саад гарч ирнэ гэдгийг мэдсэн ч ийм хурдан гэж мэдсэнгүй. Яг урд нь аварга том луу хэдэн зуун зулзаганы хамтаар үүрэндээ аж төрж байсныг тэд олж харлаа.

/иймэрхүү луу шүү/

"Энэ яваа насандаа дэлхийгээс гараад их юм үзэх нь ээ!" хэмээн Чанёол луу өөд харан хэлэхэд Бэкхён ч мөн толгой дохив.

Харин гэнэт өнөө луу хүнгэнэтэл дуугарахад цөм цочиж, нуугдав. Луу үүрнээсээ гаран зулзагануудаа нэг нэгээр нь амаараа зуун зажилж эхлэх нь тэр. Тэдний ам ангайн хэн ч үл дуу гаргана. Амьтан хүртэл үр зулзагандаа хайртай гэдэг байтал энэ амьтан өөрөө идэж байна шүү дээ. Хөөрхийлөлтэй дуу гарган уйлагнах зулзагануудыг хажуунаас нь харахад сэтгэл сэртхийлгэм байх ажээ.

"Энэ юу вэ?" гээд Лэе тэдний урдаас даашинзны тасархай гаргаад ирэв. Сэүн түүнийг шүүрэн авч гарандаа атгаад хамартаа ойртуулахад Жэннигийн үнэр үнэртэв.

"Энэ...энэ гүнжийнх байна. Бид хурдлах хэрэгтэй" гэсээр хурдтай босоход тэд ч мөн даган бослоо. Гэтэл хурдтай босож байна гээд Каи хөлөө иртэй чулуу эсвэл модонд урчих нь тэр. Каин хөлийг даган цус урсахад Жисү хурдхан шиг цамцныхаа доороос уран боож орхилоо. "Бурхан минь! Хурдхан явцгаая. Хатан луу цусны үнэрийг тэр дорхноо олчих нь"

Гэвч энэ хэтэрхий оройтсон байв. Хатан луу тэднийг олж харсныг хэн ч анзаараагүй байсан юм.

"ХАРААЛ ИДЭГ! ЗУГТААРАЙ!" хэмээн Лухан орилоход Хатан луу тэдний ард зогсож байлаа...

-----------------

💫

🙏🙏🙏🙏🔥