《{completed}While you were sleeping》~24~
Advertisement
"Хэсон тусалж байгаад баярлалаа" Жин зуухан дээр хийх хоолоо амтлангаа хажуудаа аяга угаана зогсох Хэсонд хандан хэлэхэд Хэсон инээмсэглээд "Зүгээр дээ. Би ч бас тусалж байгаадаа баяртай байна"
Жин хариу инээмсэглэн "Уг нь бид чамайг угтаж авахаар их хичээсэн боловч эцэст нь бүтэлгүйтчихлээ. Уулаарай" Жин санаа зовнисон сонсогдоход Хэсон тэдний энэ найрсан байдалд баярлан "Харин ч би ингээд хамтдаа хоол хийсэн чинь үнэхээр дотно санагдаж байна" хэмээн инээмсэглэн хэлэв.
"Чамайг ингэж бодож байгааг мэдэхэд сайхан байна. Тэр хэдийг гал тогоонд оруулвал ийм л зүйл болно. Хар нүх л гэсэн үг" гэхэд Хэсон инээд алдан "Харин таны хоол хийх чадвар гайхалтай юм аа. Тэд ч ийм том ахтай үнэхээр азтай юм аа"
"Юу? . . . Аан, ммм. баярлалаа хэмээн дотроо бодсон бяцхан бодлоо өөртөө л хадгалахаар шийдэн өөр зүйл хэлэхийг хүссэнгүй. Тэднийг ийн ярилцан хоол хийж байх зуурт зочны өрөөнд байх бусдынх нь дуу улам чангаран, орилолдож яг л цэцэрлэгийн хүүхдүүд гэлтэй.
Бүгд орой хоолоо идэхээр ширээний ард тухлахад Жонкүк "Хөөх, энэ Хэсоны хийсэн хоол уу? Амттай харагдаж байна" гэсээр урдаа байх таваг руу савхаа явуулахад "Чиний хувьд бол эгч шүү, Жонкүкаа" Жимин ёжлонгүй хэллээ.
"Эээе, Тэгээд би л ганцаараа эгч гэж дуудах юм уу" гэж гомдлоход бүгд хэсэг чимээгүй болоод гэнэт дуу алдан инээлдэв.
"Зүгээр дээ. Бид нэг оных тэгэхээр чи намайг зүгээр л Хэсон гэж дуудаж болно оо" хэмээн Жонкүкийг аргадах мэт түүнийг өхөөрдсөөр хэлэхэд Жонкүк баярлан дуу алдсаар "Ашгүй дээ. Тэгвэл зүгээр л Хэсон гэж дуудаж байя" гэж хэлээд эргэн Хэсон руу харан "Гэхдээ яаж бидний насыг мэдсэн юм бэ? Уг нь бид зөвхөн нэрээ л хэлсэн гэж бодсон юм сан"
Хэсон анхнаасаа тэднийг мэддэг, дуу бичлэгийн үздэг фен нь гэдгээ мэдэгдэхийг хүсээгүй боловч өөрөө ч анзааралгүй хэлсэн үгээ сая л анзаарав.
Жин "Тэрийг би чамайг ингэх ч болов уу гээд Хэсонд хэдэн зүйл хэлсэн юм" гээд инээмсэглэхэд Жонкүк "Аан, тийм байх нь ээ. . . Гэхдээ Хэсонаа чи үнэхээр биднийг танихгүй гэж үү?" гэж асуухад тэрээр зүгээр л тоглоомоор асуугаагүй гэдгийг түүний нүднээс тодхон харж болохоор аж.
Advertisement
Хэсон эргэлзээ дундаа хариултаа шийдэж үл чадна . . . Хэдийгээр тэрээр үнэнийг хэлэхийг хүсэвч шүтэн бишрэгчийн хувиар Тэхёны хажууд үлдэх хэцүү болоод хүндээс гадна ихэнх айдолуудын адилаар тэднийг ч мөн шүтэн бишрэгчтэйгээ харилцаа тогтоохыг сайнаар хүлээж авахгүй гэдгийг дотроо сайн мэдэж байсан учир энэ нууцаа өөр хэнд ч мэдэгдэхгүй хэмээн шийдсэн билээ.
-Би-
Жин ширээн дээрээс хундагатай виногоо авангаа "Тэр биднийг мэддэггүй юм байна лээ. Яаж над шиг World Wide Handsome хүнийг танихгүй байж болдог байна аа. Агуйд амьдардаг байсан юм байх даа? гэж бодсон шүү." хэлээд чангаар инээд алдахад түрүүнээс хойш бүрхэн аваад байсан эвгүй уур амьсгал дорхноо сарнин алга болов.
"Харин тийм ээ."
Хэсон дуу муутайхан ийн хэлсэн боловч түүний дотор гэмшил төрөх аж.
"Үнэндэ-" Хэсоны үгийг таслан чимээгүйхэн хоолоо идэж суусан
Юнги "Гэхдээ үнэхээр л бие биедээ сэтгэлтэй байхад айдол болон фен гэдэг үгс ямар ч утгагүй шүү дээ." гээд үргэлжлүүлэн хоолоо идэх бол бусад нь дор дороо хэсэг зуур бодолд автсан үзэгдэнэ.
Жимин "Гэхдээ Хэсон түрүүн ямар нэг зүйл хэлэх гэж байсан. Юу байсан юм?"
"Тэр бол-"
Тэхён "Маргааш бүгдээрээ хамтдаа амралтаар явцгаая." гэхэд Жонгүкийн нүд нь сэргэх шиг болж "Гайхалтай. Би үнэхээр аялалаар явмаар байсан юм. Ашгүй дээ!"
Жин "Хэсон ч бас үүнийг хэлэх гэж байсан биз дээ?" гээд инээмсэглэхэд
Хэсон "Т- Тийм ээ" дуу муутайхан хариулав.
Жонгүк "Би явж ачаагаа бэлдлээ."
гэсээр зул сарын бэлгээ задлах гэж буй бяцхан жаал шиг шатаар дээш хөл нь газар хүрэхгүй шахуу хурдлан гарав.
_______________
Бүгд гэрийн урд хаалган дээр Тэхён Хэсон хоёрыг гаргаж өгөхөөр гарч ирэхэд тэр дунд гагцхүү Жонгүк л үл үзэгдэнэ.
Намжүүн "Жонгүкийг уучлаарай. Цаадах чинь аялалаар явах гээд хэт хөөрчихсөн байна. Эцэст нь чамтай танилцсандаа баяртай байна. Цаашдаа Тэхёныг чамд даатгалаа шүү."
Түүний гаднаас нь харахад хүүхэд шиг хэрнээ үнэхээр л ахлагч хүний хувиар хариуцлагатай бас үнэхээр эелдэг яг л Хэсоны харж төсөөлдөг байсан нэгэн байв. Ганц ахлагч гэлтгүй багийн бусад гишүүд ч мөн адил үнэхээр хөгжилтэй, эелдэг байсанд Хэсон үнэхээрийн баяртай байлаа.
Advertisement
- Баяртай. Болгоомжтой яваарай.
_____________
Хэсон гэрийнхээ хашааны өмнө очоод "Өнөөдөр үнэхээр хөгжилтэй өдөр байлаа. Тэд үнэхээр миний бодож байснаас ч гайхалтай хүмүүс юм аа. Тэдэнтэй хамт байвал хором ч уйдахгүй байх аа."
хэмээн үл ялиг инээд алдсаар Тэхёныг харахад түүний харц од мэт гялтганан ганц л зүйл дээр буух аж.
Тэргэл саран тодоор гэрэлтэх шөнийн тэнгэр дор чимээ аниргүй бүрхэх Сөүлийн гудамжинд бие бие дээрээ тусах хоёр харц . . .
Тэхён хормын зуурт машиныхаа урдаас урагш нэг алхахдаа халааснаасаа гараа авч Хэсоны нүүрний өмнө тулан ирээд түүний хацраас татан үнсэв. Хэсон хэсэг зуурт будлин түүнийг ширтээд удалгүй дулаанхан болоод зөөлөн энэ мэдрэмжинд автан алгуурхнаар нүдээ анив.
Тэхён "За одоо орж амардаа. Маргааш өглөө эрт босох хэрэгтэй болохоор хэт оройтож болохгүй байх." гэхэд Хэсон үл ялиг толгойгоо дохиод хашааныхаа хаалгыг татан "Болгоомжтой яваарай" гэж хэлээд гэрийнхээ үүдэн дээр түүний явахыг харан зогсоод түлхүүрээ цоожиндоо хийхтэй зэрэгцэн Хэсоны гэрийн хаалга онгойж дотроос унтлагийн өмд, цамц өмссөн Хэрим нүүрэндээ цагаан маск зүүж гарч ирэх нь аймшгийн киноны дүртэй тун адилхан харагдахад Хэсон цочин арагш ухрав.
Хэрим "Саяны хүн хэн бэ? Таны найз залуу чинь юм уу?" гээд хаалга налан Хэсоныг байцаахад Хэсон хариу хэлэлгүй дотогш зүглэн алхахад Хэрим улам бүр лавлан "Арай Сүнү ах уу? Та хоёр эвлэрчихсэн байх нь ээ. Тэр нь ч танд дээр дээ. Угаасаа та Сүнү ахаас салвал дахиж таныг тоох олигтой хүн олдохгүй байлгүй. Ер нь яаж манай Сүнү ах таныг тоосон юм бол оо?" гэхэд Хэсон түүний энэ ярианаас хэдийн залхан хоолойгоор
"Чи манайд юу хийж байгаа юм? Аан нээрэн аав ээж хоёр эмээгийнх рүү явна гэж байсан бодвол чи явахгүй гэж зөрүүдэлсэн л биз. Тэгээд ч саяын хүн Сүнү биш. Чиний хэзээ ч төсөөлөхөөргүй хүн . . . Харин чи л наад муухай аашаа засахгүй бол чамд л найз залуу олдохгүй байх шүү! гээд дотогш орчихов."
Хэсон орондоо орон унтах хүртэл түрүүний үйл явдал л толгойд нь хэдэн мянган удаа эргэлдсээр байх бол Тэхён зүүдний орондоо зочлох хүртлээ зөвхөн Хэсоны царайг л төсөөлөлдөө хэдэн мянган удаа урлаж түүний урууланд тодрох инээмсэглэл үл арилна.
Advertisement
- In Serial40 Chapters
Unearthing Secrets
Synopsis: With the Last War ending over 1,000 years prior, the now rebuilt continent of Iabrun has been a flourishing haven for races all across the world. The Ancient Races still hold scars left over from the Last War, their memories clear and their goal set in stone, disrupt any attempt to unearth the secrets that had been left buried beneath oceans of blood. A newly-born Dragon, a race near forgotten, had been born. Filled with curiosity over the demise of his own race 5,000 years prior to the start of the Last War, he must unearth the secrets left behind in order to truly find what he is looking for. This is my first fiction, any criticisms of the work are appreciated. The cover is bad, but editing was never my strong suit.
8 168 - In Serial158 Chapters
Nero Zero
Monsters plagued the lands for too long. No matter if one had fangs, beak, teeth, skin, fur, or feather, or was tall, stout, or diminutive, the people suffered. Until the Gadgeteers came with a device that could allow people to fight back. Powered by one's own magical power, feeding off of monster Essence, the Arbitrium bracer turned the tables. It also changed society. Strength of one's level cap was all that mattered. The strongest were Kings and Emperors. The weak or those too poor to afford the marvelous device, destitute. And so it has been for millennia. All that mattered was one's level cap. High, low, a fate decided the moment the strange contraption came alive. Too high and you were a threat to those interested in keeping the status quo, a weed to be nipped before it could grow and take root. Too low and you were nobody, fated to be a bit more than a simple farmer. What if someone, somewhere, came up with a zero for their level cap? Unable to use Essence, unable to level up. On all of recorded history, it never happened. Until it did. In a small village of fur-less and tail-less ape-beastkin, a boy found out he was uniquely handicapped. Nero's level cap was Zero. But he'd never let that stop him from reaching his goals. ------------------------------------------------ All stories have already been told. We merely reuse elements from them. From Joseph Campbell's Monomith to Stephen King's advice, and that encyclopedia of tropes you've visited, fiction has been dissected and reassembled countless times. One will surely find elements inspired on other works here. Just like cooking from basic ingredients, the recipe and presentation is what really matter. This is a fantasy adventure, of someone that goes from a zero to a slightly bigger zero. It will have romance but no harem. Cruelty but with hope dimly shining ahead. Lightweight where it can be, heavy where it must. Thanks for reading. Cover Credits (The cover is CC-BY-NC-SA): Steampunk Spider Bracer, by Daniel Proulx. CC-BY-NC-SA Picture Frame, @anaterate, Pixabay license. Some odds and bits from here and there.
8 272 - In Serial19 Chapters
Xenos The Abysmal
After what seemed like vengeance, he was given a chance in a new world, Titan. Reborn as a half vampire and half human, 'Dhampir'. Will he be scrutinized for his mixed blood, or rule the world in darkness.
8 210 - In Serial7 Chapters
Halloween Specials
Short stories of ghosts, supernatural, and other sorts of scary and exciting things.This segment will only be open till Oct.-Nov. 20, 2015you can message me to tell your stories and I'll post it here but make it 1000 words long so that I don't have to make it longer.And also it doesn't need to be scary as long as it's supernatural or exciting you can send it.It doesn't need to be real as long as it's a STORY you createdWarning:All stories you send to me must be created by yourself don't crib it someone else's work it might have some similarities it will be ok as long as you didn't stole someone else's work If you will post someone else's work dedicate it to them or seek their permission to post it here.Some of the stories here might endanger you so please don't follow the instruction if there is one. Playing with the unknown might get you in to a bad situation.It was just posted here for the sake of satisfying your curiosity and as they say curiosity kills the catThanks google for the cover, the cover was well I'll let it to your Imagination hope you sleep well seeing it.Yours truly your Idiot Cat,BakaNeko
8 133 - In Serial14 Chapters
Half Breed
Emily Crescent is suddenly teleported to a world full of magic and wonder after a group of wicked sorcerers attack her mother for an unknown reason. In this new world, her uncle and master wizard, Chiron stumbles upon her and begins teaching her of the new world. Once again, the sorcerers threaten Chiron's safety whilst looking for a dragon they believed he was hiding. Chiron sends off Emily to Arcanist Academy quickly after, in order to keep her safe. Journey with Emily as she discovers the truth behind herself, her parents, the academy's shady dealings, and the world of dragons. Check out my edgelord book:https://books2read.com/u/mgg7dD
8 195 - In Serial109 Chapters
Violet Eyes || Haikyuu!! Fanfiction ||
~Main Story Completed~"I want to go to Karasuno, in Miyagi"From Tokyo to Miyagi.From a prestigious all-girls school to a common high school.The reason why she transferred? VolleyballMizuki Ayame is almost a female protagonist in a shoujou manga. She's beautiful, kind, shy and cheerful. But despite all that, she has a dark secret that she always kept hidden under that sparkling personality.Oh and, another thing, she has vibrant violet eyes. And it made her feel physically different from others.Yet, she found people who didn't make her feel that way. She met the boys volleyball team and developed a bond with them and she will soon know that no secret can be kept hidden forever...Will she have the courage to trust them?Or will she discover love? *Disclaimer: I don't own Haikyuu!! or any pics and videos used. I only own my OC and the idea and some of the art.*
8 175

