《{completed}While you were sleeping》20. Үнсэлт♡
Advertisement
* Жинхэнэ хайртайгаа
учрахад
гэж үгүй.
***
Дэндүү гайхалтай юм энэ мэдрэмж . . .
Хэн нэгнийг хайрлах, тэр хүнээрээ хайрлуулах гэдэг.
. . . Яг л тэнгисийн эрэгт нар жаргаж буй үзэсгэлэнтэй агшин тэр хэвээрээ гацчихсан мэт . . .
Хорвоо дэлхий ч, цаг хугацаа ч тэр . . .
Зөвхөн бидэнд зориулан хөдлөх мэт . . .
Дэндүү олон өнгөтэй, дэндүү олон төрхтэй ажээ . . .
энэ "" . . .
Зүгээр л инээмсэглэж байгаа нь, зүгээр л унтаж байгаа нь, надад хааяахан гомдоллон, жаахан охин шиг болчихдог нь, надруу харах харц нь гээд түүний гэсэн бүх зүйлээс би хайрыг мэдэрдэг.
Тэр яг л миний
шидэт дэлгүүр шиг . . .
***
~
Бидний учрал дэндүү гайхалтай . . .
Гэхдээ тэрнээс ч илүү гайхалтай нь энэ эмэгтэй . . .
Урд минь хамгаас үзэсгэлэнтэй энэ л инээмсэглэлээ тодруулан надруу гэрэл цацруулан суух түүнийг болдог бол бүх хүмүүст миний эмэгтэй хэмээн зарлаад, үүрд хамт, зөвхөн өөрийнхөө дэргэд байлгахсан.
Зөвхөн бидэнд л зориулагдсан энэ ертөнцөд тэр үргэлж миний нар, сар, тэнгэрт түгэх олон мянган одод минь . . .
Том цэлгэр цонхоор зуны нарны хурц гэрэл туяарах энэ өрөөний орон дээр бид хоёул анх удаагаа бие биесээ харж буй мэт ширтэнэ, яг л биесийнхээ төрхийг тогтоон авч, зүрхэндээ сийлэх мэт, өчүүхэн ч хэсгийг үлдээлгүйгээр . . .
Гэрэл цацарсан энэ харцанд нь уусахдаа бидний хамтдаа өнгөрөөсөн энэ бүхий л хугацаа дэндүү үзэсгэлэнтэй, бас ямар их аз жаргалтай байснаа бодон түүний нүдийг огт салгалгүй харна.
Түүний минь дулаахан, булбарай цагаан гар нь алгуурхнаар хацарт минь хүрэхэд, би дэндүү гэмээр амгалан мэдрэмжийг аван түүний гар дээр гараа давхарлан тавьж атгаад, нөгөө гараараа долгиолон харагдах түүний бор шаргал үсийг нь зөөлхөн элбээд, толгойг нь алгуурхан өөртөө ойртуулан духан дээр нь удаанаар үнсэв. Түүний минь энэ үнэр цэцгийн үнэрээс анхилам юм.
Бидний хамтдаа байгаа мөч бүхэн гайхамшиг . . .
Саран авхай тэнгэрт мэлтийж, шөнийн тэнгэрт одод түгэхээс өглөөний наран мандах хүртэл бид өөрсдийн гайхамшгийн орондоо аз жаргалдаа умбан биеэсдээ ахин дахин дурлаж, уусан нэгддэг.
______________
- Хоёулаа өнөөдөр юу хийх үү?
Advertisement
- Ммм..., харин л дээ? Ээж аав хоёр хүүхдүүдийг аваад гэр лүүгээ явчихсан байгаа болохоор . . . Эхнэр минь юу хиймээр байна? Чамд хийхийг хүсч байгаа зүйл байна уу?
- Тэгвэл . . .
_________________
Том өрөөний шалан дээр дэвссэн хөвсгөр, зөөлөн, цагаан дэсгэр дээр Тэхёны энгэрт нь гарыг нь дэрлэн ном уншин хэвтэх Хэсоныг тэрээр ардаас нь зөөлөн тэвэрч түүний үнэрэээр уушгиа дүүргэн улам бүр шунаглан түүний үсэнд нүүрээ наахад Хэсон гартаа барьсан номоо доош нь тавиад, алгуурхан Тэхён руу эргэж харан энгэрт нь шигдэн , цээжинд нь наалдахад Тэхён түүнийг чангаар тэврэх нь үнэхээр хөөрхөн.
Хэсон толгойгоо бага зэрэг дээшлүүлэн гараараа Тэхёны үсийг илээд, уруулаа ойртуулсаар хацар дээр нь зөөлхөн буухад Тэхёны цээжинд бяцхан бүжигчид бүжих мэт ирвэгнэв.
Хэсон өндийн суугаад, Тэхён руу харан,
" Хоёулаа гоймон чанаж идэх үү? хэмээн босохоор дээш өндийхөд, Тэхён түүний гарнаас татан буцаан хэвтүүлээд, гараараа түүний толгойн хоёр талд газарт тулан түүний дээрээс харахад, тэдний дух нь нийлэн, бие биеийнхээ гялтганах нүдийг ширтэж, амьсгалыг нь чагинах мэт аниргүй болов. Тэхён үл ялиг, зугуухан доошилсоор Хэсон руу ойртож, удалгүй тэдний уруул нь нийлэхэд тэд бие биедээ хамгийн сайхан бөгөөд халуун үнсэлтийг бэлэглэн улам илүүг хүсэх мэт бие биерүүгээ тэмүүлэн улам гүнзгий, нандин үнсэлтийг өгч байлаа.
______________
Тэхён ягаан цэцгэн зурагтай хормогч зүүж, гал дээрээс дөнгөж чанаад буй цэнхэр ширмэн тогойтой гоймонгоо барьсаар гал тогооны ширээн дээр авчран, тагийг нь аван ширээн дээр тавиад, Хэсоны өөдөөс харан суув.
Хэсон маш ихээр баярлан хоёр гараа урдаа хавсран уулга алдаж
"Хөөх үнэхээр амттай харагдаж байна" гэхэд Тэхён тэмцээнд ялсан мэт сэтгэл өндөр, өөрөөрөө бахархаж байв.
Тэд хоёул аягандаа гоймонгоосоо савхдан хийж аваад, идэх гэсэн боловч Хэсоны үс нь нүүрнийх нь урдуур унжиж тэрээр байна байна үсээ чихнийхээ ардуур хийж нэг гараараа бөөгнүүлж барих ба гоймон идэхэд нэг л хүндрэлтэй байх боловч тэрээр идэхэд л анхаарал нь төвлөрсөн харагдах бөгөөд үргэлжлүүлэн идэхийг хичээсээр байв.
Advertisement
Тэхён сандал дээрээсээ гэнэтхэн өндийж, ширээнээс босон цааш том өрөө рүү явчихав. Хэсон гайхсаар түүний ардаас харан сууж байтал тэрээр гартаа ямар нэг зүйл атгасаар Хэсоны ард ирэн зогсоод түүнийг үсийг болгоомжтойгоор бөөгнүүлэн бариад, гараараа зөөлхөн самнаж Хэсоны үсийг гартаа атгасан үсний боолтоороо боож өгснийхөө дараа үсийг нь алгуурхан илж, толгой дээр нь удаанаар үнэрлэн үнсээд түүнийг ардаас нь хүзүүгээр нь тэврэн Хэсоны мөрөн дээр толгойгоо тавихад Хэсон үл ялиг түүнрүү толгойгоо эргүүлэн хацрыг нь илээд, түүний уруул дээр шоб хийтэл үнсэв. Тэхён түүнрүү инээмсэглэн, уруулаа үл ялиг долоогоод
- Энэ миний идэж байсан хамгийн амттай гоймон байлаа
гэхэд Хэсон бушуухан урагш хараад аягатай гоймонгоо аваад,
- Хоолоо идэцгээе, аягүй бол хөрчихнө гээд гоймонгоосоо савхдан аваад амандаа хийв.
Харин Тэхён нүүрэндээ инээмсэглэлээ тодруулсаар сандал дээрээ сууна, гоймонгоосоо нэг савхдан авч, үлээгээд Хэсон руу өгөхөд Хэсон гайхан, түүнрүү харахад Тэхёны инээмсэглэл тодоор гэрэлтэн, жаахан хүүхэд шиг нүдээ онийлгон инээх нь Хэсонд дэндүү өхөөрдөм санагдаж, өөрөө ч адилхан царай гарган инээсээр түүнийг үлээж өгсөн гоймонг идэв.
Ширээн дээр тавьсан Хэсоны гар утсанд мэдэгдэл ирэн дуугарахад Хэсон аван шалгавал Жонсугаас ирсэн мессэж байв.
From Jong Suk: Гэртээ байна уу?
Хэсон хариу бичихээр утсаа авахад Тэхён түүнийг нүд салгалгүй харах боловч ямар нэг үг дуугаралгүй чимээгүй л суух аж.
From Khesong: Тийм ээ.
From Jong Suk: Завтай байна уу? Дөнгөж сая дэлгүүр дэхь ажлаа дуусгачихлаа. Хамтдаа шар айраг уух уу?
From Khesong: Тэгье ээ. Тэхён бид хоёр завтай байна.
From Jong Suk: За тэгвэл би аваад очьё.
Хэсоныг түрүүнээс хойш хэнтэй мессэж бичээд байгааг мэдэхгүй нүдээ дүрлийтэл Хэсоныг харах Тэхён эцэст нь тэсэлгүй дуу орж,
- Хэн юм? хэмээн хариулт нэхсэн том нүдээр Хэсоныг харахад Хэсон ямар нэг элдэв хувиралгүйгээр,
- Жонсуг л байна. гэсээр хоолоо идэх зуураа тайвнаар хэлвэл Тэхён улам лавлан
- Ямар нэг зүйл болоо юу?
- Үгүй ээ. Түүний ажил дууссан хамт шар айраг уух уу гэсэн?
- Чи тэгээд юу гэсэн юм?
- Тэгье л гэсэн. гэхэд Тэхён нүдээ улам томруулан, гэнэт дуу алдан
- Үгүй ээ. Болохгүй!
гэсээр Хэсоны утсыг аван Жонсуг руу залган, 'Битгий ир!' хэмээн хэлээд тасалчихав. Түүнийг харан суусан Хэсон маш ихээр гайхан,
- Яагаад? Ямар нэг шалтгаан байгаа юм уу? Та хоёр дажгүй харьцаатай байдаг шүү дээ. Муудалцсан юм уу?
- Үгүй ээ, муудалцаагүй. Бид ямар жаахан хүүхдүүд үү?
- Тэгээд яагаад болохгүй гэж?
- Зүгээр л би чамтай хоёулахнаа л баймаар байна.
хэмээн хошуугаа унжуулсаар хэлэхэд Хэсон гайхсандаа нүдээ бүлтийлгэнэ түүнийг хэсэг хараад инээд алдан, гараараа амаа даран доош харан түүний энэ эгдүүтэй байдлыг өхөөрдөж байлаа.
Тэднийг ийн ярилцаж байтал хаалганы хонх дуугарч Тэхён урвайсаар очин хаалгаа онгойлговол үүдэнд нь Жонсуг хэдийн ирсэн байх ба хоёр гартаа барьсан ууттай зүйлээ дээш өргөн инээмсэглэв.
Тэхён түүнийг хараад хошуу цорвойлгосоор Хэсон руу харвал тэрээр толгойгоо багахан гилжийлгэн, нүдээ тормолзуулсаар Тэхён руу дохиход арга буюу Жонсугийг дуртай дургүй дотогш оруулав.
***
Advertisement
- In Serial62 Chapters
Supervillainy and Other Poor Career Choices
When a down on his luck machine shop owner ends up coming into possession of a rundown suit of power-armor, he sees an opportunity to make some quick cash. Unfortunately for him, the world of Capes is not one that you may enter and leave at will. What should have been a quick sale to pay off his debts quickly grows into an ongoing series of events that serve only to drag him deeper and deeper into the criminal underbelly of the city he calls home...
8 244 - In Serial63 Chapters
True Essence
'The world we live in is a world of essences.Everything has an essence, animals, plants, elements, concepts.And only those who can understand them,can see the world as it really is.'Gen ended up losing his essence, and after trying everything and not being able to get it back, a man advises him to go to the Dahji Desert.After three years living there, Gen finally leaves towards a ruin that could be the solution he was looking for.Follow Gen on his journey in this world of essences, making friends, finding unimaginable places and dominating the essences.
8 112 - In Serial7 Chapters
Solstice Anthology
A collection of short stories I've written over the past few years, the centerpiece being "Solstice" itself: On the Winter Solstice, the wind whispered. It roared and blew across the world, and reached even the Heavens above. With it, the great cold of winter flooded across that higher plane, and the gods staggered. They felt the golden dust of their divinity drift away from them, and the message of that wind became clear… This Winter will never end so that the Earth will.
8 320 - In Serial17 Chapters
Nihon no Niko
Curious about his heritage, Niko Kamawari intends to spend a month living in a boarding house in Shibuya, Japan. But as he is unable to speak the language, the teenager struggles with many day-to-day activites. Just as Niko is considering giving up and moving back to New York City to live with his father again, he comes across a sharp-tounged, pale-looking girl called Hanako, who can seemingly understand him. But after meeting her, Niko begins to notice strange things about his boarding house, its residents and even the things in his new everyday routine, like how some of the residents will always are constantly wearing hats, scarves and thick coats inside, others always covering their mouths whenver they speak and some of the residents don't leave their rooms until nightfall. Other strange occurences and rumors begin gaining attention throughout Shibuya, like a group of people all seemingly disappearing at once or a group of strange people who are apparently turning into humans and going on wide-spread murdering sprees... Things begin to get even weirder when suspicous black cars and people in black suits begin appearing around Shibuya all of a sudden and they seem especially interested in the boarding house for some reason... Niko's stay in Japan may just end up being a lot more...eventful...than he and anyone else could have ever expected it to be...
8 148 - In Serial11 Chapters
Since When did a Magical World Need Superpowers
It is just your typical fantasy world. With monsters magic , sword fighting and so on, or least it had been. Every thing was about to change. This is a journal from one of the first people in this world to have superpowers.
8 171 - In Serial12 Chapters
The one where they cockfive in quarantine
Michael and Gaga are stuck in quarantine together
8 117

