《{completed}While you were sleeping》19. Мэдрэмж~
Advertisement
Би нэг зүйлийг өөрийн мэдэлгүй төсөөлөөд зогсож байдаг болчихсон байх юм . . .
Чи бид хоёр хамтдаа байвал юу болох бол?
***
Шөнийн тэнгэрээс цасан ширхэг будран салхитай хамт бүжиглэн наадсаар газарт алгуурхан буухдаа сэмхэн инээд алдан гудамж талбайгаар холхилдох олон хүмүүс, хөгжмийн эгшиг, өнгө өнгийн гэрэл алагласан сүрлэг гацуур модтой хослон мишээх нь шинэ жилийн гайхамшиг биелэх гэж буй адил.
Энэ л өдрийг хоног тоолон хүлээж, гартаа баглаа цэцэг барьсан Тэхён яг одоо үгээр хэлэмгүй олон мэдрэмжийг зэрэг мэдэрч сэтгэл нь түгшив ч нүүрэнд нь инээмсэглэл тодрон гараа зүрхэн тушаа газраа тавин чагнаад дахин гүйж эхлэх бөгөөд өдөржин шөнөгүй хөлсөө дуслуулан бүжгийн бэлтгэл хийсэн хүн шиг харагдана.
Өмнөх удаад Хэсонтой уулзаж чадаагүй бөгөөд энэ удаад ч мөн түрхэн зуур нойр авах тул аль чадахаараа хурдан түүнтэй уулзахыг, өөрийн мэдрэмжээ түүнд илэрхийлэрийг юу юунаас илүү хүсч байлаа. Гэсэн ч энд ирснээсээ хойш түүнийг хаана байгааг мэдэж чадаагүй бөгөөд түүнтэй утсаар ярихад
- Би одоо бидний болзож байсан-
гээд дуудлага тасарсан бөгөөд холбогдох боломжгүй болсон билээ. Иймээс Тэхён өөрсдийн тэр өдөр хамт очсон бүх газруудаар очиж нааш цааш гүйсээр хэдийн 2 цаг өнгөрөөд буй.
Түүний яг одоо зогсож буй энэ газар бол Тэхён Хэсон хоёрын хамтдаа нэгэн мартагдашгүй дурсамжаа бүтээлцсэн газар юм. Тэдний тэрхүү өдөр авсан бөгж одоо ч тэдний хуруунд зүүлттэй хэвээр . . .
Цээжин дотроо булгилан байх догдлолоо тэвчиж яадан ойр тойрноор эргэлдэн өөрт нь онцгой мэдрэмжийг өгдөг тэр л хүнийхээ төрхийг эрэн зогсоход хажуугаар зөрөн өнгөрөх хүмүүсийн төрх, хоолойг үл анзааран байх аж.
***
(Хэсоны талаас)
Тэхёнтэй утсаар ярьсныхаа дараа Хэсон аль чадахаараа тэдний анхны болзоондоо очсон талбай руу гүйж эхлэв.
Замын хажууд гараа өргөн такси барихаар оролдох боловч шинэ жилийн орой унаа олдоно гэдэг өдрийн одтой л адил аж.
Эцэст нь тэрээр байдаг чадлаараа гүйсээр мөнөөх талбайн урд талын машин замын уулзвар дээр ирэн гэрэл дохиог солигдохыг секунд тоолон байж хүлээхэд яг л гацсан мэт удаан санагдаж байлаа.
Advertisement
Хэдий бие нь энд байвч сэтгэл нь хэдийнээ хэн нэгний хайсаар хаа сайгүй тэнэх түүнийг гэнэт хэн нэгэн хүн мөрнөөс нь барин авахад тэрээр цочсон боловч маш ихээр баярлан, инээд алдсаар хойш харав.
- Тэ-! Сынхён?!
- Сайн уу? Хэсон-аа. Шинэ оны мэнд.
- Чамд ч бас шинэ оны мэнд.
- Гэхдээ чи энд юу хийж байгаа юм бэ?
- Аан би харин--
- Надтай уулзахаар!
Хэн нэгэн ийн хэлсээр Хэсоныг араас нь татан өөртөө ойртуулж, мөрөн дээгүүр нь тэврэн авахад Хэсон гайхсаар толгойгоо хойш бага зэрэг эргүүлэн түүнрүү харвал том өргөн мөр л нүдэнд нь харагдах аж.
- Тэхён-аа!
Хэсон Тэхён рүү гайхан харахад Тэхён ширүүн харцаараа Сынхён руу ширтэн зогсож байв. Сынхён багахан мушийгаад,
- Санаа битгий зовоо. Бид дөнгөж сая л таарсан юм.
- Мэднээ. Бид ингээд явъя даа.
Тэхён төв царайгаар ийн хэлээд Хэсоны гараас атган, баглаа цэцгээ өгөөд
- Шинэ оны мэнд Хэсон~аа хоёулаа явцгаая.
гэсээр түргэн түргэн алхаж эхлэв.
Тэд хэсэг хоорондоо үг дуугаралгүй, будран хаялах цасан ширхэг дунд хүмүүсийг алгуурхнаар зөрөн, удаанаар алхлав. Ойр торонд хөгжмийн ая эгшиглэн хүмүүсийн шуугиан үл тасравч. Тэдэнд харин дэндүү анир чимээгүй санагдах аж.
_______________
Үүсэн аниргүйг эвдэх мэт Хэсон гэнэтхэн чангаар найтайхад Тэхён сая л ухаан орох мэт дороо зогсоод Хэсоны өөдөөс харан гарын алгаа хооронд нь хэсэг үрж, даарсандаа ягаарсан түүний хацар дээр тавиад, түүний өөдөөс эгцлэн хэсэгхэн харж зогсоод Хэсоныг татан шууд л энгэртээ наачихав. Түүний энгэрт Хэсон сандарсандаа яахаа мэдэхгүй бөндөгнөж, Тэхёныг үл ялиг түлхэхэд, Тэхён түүнийг улам бүр өөртөө наана тэврээд,
- Хэсэг зуур л ингээд зогсоё. Чи даарчихсан байна.
хэмээн хэлээд нүүрээ түүний үсэнд ойртуулан тэврэхэд түүний цээжинд наалдан зогсох Хэсонд зөвхөн түүний дахин давтагдашгүй онцгой сайхан үнэр нь уушгийг нь дүүргэж, түргэн түргэн цохилох зүрхний хэмнэл нь тодхон дуулдах бөгөөд энэ чимээ Хэсоныг үгээр хэлэмгүй ихээр догдлуулж бас тайвшруулж байлаа.
- Тэхён~аа нээрэн чамд энийг, уг нь өчигдөр чиний төрсөн өдрөөр өгөх гэж байсан ч чадсангүй.
Advertisement
- Зүгээр шүү дээ.
Тэхён яг өвлийн өвгөнөөс бэлэг авч буй жаахан хүүхэд шиг Хэсоны бэлгийг баярлан аваад Хэсон руу харвал, Хэсон инээмсэглэн
- Задлаад үздээ.
- Вуаа, гайхалтай. Камера байна. Яг миний сонирхол байна. Маш их баярлалаа
Түүний энэ байдал нь хэн ч харсан эгдүү хүргэм яг л хүүхэд шиг. Тэхён гэнэт хошуугаа унжийлган
- Би ч бас уг нь чамд бэлэг бэлдсэн байсан даан ч бага зэрэг саатал гараад авчирч чадсангүй. Уучлаарай, гэхдээ дараа заавал өгнө өө.
- Санаа зоволтгүй ээ. Дараа өгөхөд л болно шүү дээ. Гэхдээ чи надад өнөөдөр нэг зүйл хэлнэ гэж амалснаа санаж байна уу?
- Мэдээж хэрэг би санаж байна. Яаж мартах вэ дээ.
Хэсон~аа би чамд үүнийг хэлэхийг маш ихээр хүссэн. Хэдий удаан бэлдсэн ч яг хэлэх гэхээр хэцүү юм. Тиймээс сайн сонсоорой.
Тэхён Хэсоны мөрнөөс барин одод түгсэн мэт гялтганах нүдээр түүнрүү ширтээд байдаг чухал царайгаа тодруулан, түүний бүдүүн баргил боловч зөөлөн хойлоо нь багахан чичирсээр,
- Хэсон~аа надад ямар хэцүү өдөр байсан ч чамайг харах мөчид, хэдийд ч би инээмсэглэдэг. Чамтай хамт байх тусам чиний тухай бүх зүйлсийг мэдэхийг хүсдэг. Ямар зуршилтай, ямар өнгөнд дуртай . . . гээд бүгдийг нь . . . Бас чиний юу мэдэрч байгааг өөр дээрээ яг адилаар мэдрэхийг хүсдэг.
Хэнээс ч илүү зөвхөн чиний дэргэд байхдаа л хамгийн ухаалаг, догь залуу байхыг хичээх ч чамд харин нөлөөлөхгүй байгаа мэт санагдах юм. Яг л чи намайг олж харахгүй байх шиг . . . Гэтэл чиний хийсэн үйлдэл, хэлсэн үг бүр чинь намайг цээжээ даран зүхээ чагнахад хүргэж байна.
. . . Гэсэн ч би больж чадахгүй байна.
Би чамд хайртай. Тиймээс энэ удаад ямар нэг худал жүжиг нэрээр биш жинхэнээсээ байх болно. Цаашдаа ч бас би чамайг үргэлж миний цорын ганцаар хайрлаж, халамжилж, чамайг бүхнээс хамгаалах болно. Надтай үерхээч.
Тэхёныг үгээ хэлж дуусахад Хэсон хариу хэлэлгүй доош харан хэсэг зогсоод, намуухан дуугаар
- Чи итгэлтэй байна уу?
хэмээн асуухад сандран зогсох Тэхён нүдээ бүлтийлгэн Хэсон руу хараад,
- Юу юунаас илүү итгэлтэй байна.
Түүний хариултыг сонсон зогссон Хэсон үл ялиг доош харсан хэвээр Тэхёны өөдөөс харалгүй,
- Тэгвэл би ч бас
түүний ингэж хэлэхтэй зэрэгцэн Тэхён Хэсоныг татан дахин энгэртээ наана тэврэв.
Тэр хоёрт баяр хүргэх мэт тэнгэрт галт наадам цацарч, үнэхээрийн үзэсгэлэнтэй харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр гар гараасаа хөтлөлцөн тэнгэр өөд хэсэг зуур ширтэх боловч тэдэнд тэнгэрт гялалзах галт наадмаас илүү дэргэдээ зогсох нэг нь илүү тодоор гялтганан харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр бие биерүүгээ ширтэн зогсоход Тэхён аажуухнаар Хэсон руу нүдээ салгалгүй дөхсөөр эцэст тэдний уруул шүргэлцэхэд тэдний дотор тэнгэрт гялалзах оддоос ч илүү олон сольют цацарч байв. Тэд энэ мөчид бие биесийнхээ мэдрэмжийг яг адилаар зэрэг мэдэрч буй биз ээ.
Цасан ширхэгүүд бүжин наадсаар
салхитай хамт алсад одоход энэ шөнө дуусч басхүү цагийн зүү минутын зүүтэй давхцана арван хоёрыг зааж байлаа.
***
A.N. To be continued . . .
Advertisement
- In Serial7 Chapters
The Uncrowned King(LITRPG)
Ryan was a straight shooter, he has his goals, and his path was laid out in front of him. His dream of being a football star was shattered one day as a weird light flashed at the periphery of his vision. Upon focusing his attention on the blue square light an innocent-looking notification appeared in front of his eyes-- Planted ZX-458 has reached optimal Energy Levels Integration Initiated You have been selected along with a group of 10,000,000 people to the Initial Initiation Get Ready to teleport to the Training ground in 0 h 45 m 31 s What followed was a story of tragedy before at the end of his life the power in his mysterious right eye emerged and he was reincarnated to the day the Integration happened. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- The Uncrowned King is the story of Ryan and his path to one day conquer the Universe. I have been reading LitRPG's for the past 3 years and after finishing almost all the material there is on the Internet, so I decided it was now time to create something.
8 200 - In Serial10 Chapters
The Humanity Initiative (discontinued)
Virtual gaming has been around for ages. Many live their entire lives online, not caring about what’s left of the real world. The few who do, fear nuclear annihilation. The risk of an unfortunate chain reaction is too large to ignore, but as of now, prevention is impossible. Humanity, in its biological form, would never survive as it is. That’s why the UN has its full focus on “The Humanity Initiative”. The field of genetics shows promising results, but are years from ready. If bombs were to fly tomorrow, something must survive. Recent VR technology has a potential candidate for that something.Farah Al Farzha never plays online, she loathes the very idea of it. She is in love with reality, and competitive fencing is her way to prove it. But when she reluctantly went online, she couldn’t exit, or at least a copy of her consciousness couldn’t.Human, but juridically speaking no more, Farah struggles in a game that would’ve been illegal. To her only consolation, the game is modeled after reality, a place foreign to the gaming brats around her. But what demands do the UN put on potential ‘human’ survivor candidates, and how will natural selection be replaced, when reality is no more? _______________________________________________________________________
8 244 - In Serial154 Chapters
Knight’s Fate: Knight and Princess
When war finally ended, the Arcadians sought retribution from the nightmares they had suffered from demonkind. A noble Princess had taken her mother's mantle in order to uphold peace between the two races so humanity could co-exist with their fellow demons in a kingdom without strife, but war paved the road to peace in blood and such path is but a fragile thread awaiting to be ignited by the flames of hatred. Another great war awaits, but will she be able to avert it?Second iteration of the Knight's Fate saga chronologically speaking. Yes I'm starting from the second because the first was an utter failure when I tried to write it, it just didn't fit the mood of a fantasy novel unlike this one. Though don't worry this doesn't mean you can't enjoy this one before I write the first. This is the first story I've actually published so I appreciate any feedback, be it good or bad just let me know what you think.
8 197 - In Serial64 Chapters
Waiting for the Sun
On July 7, 2016, half of the human population was annihilated because of the Dark Tower. Cayden Campbell, a twenty-one-year-old college student, was instantly pulled into a world where life is a gamble of luck and death is inevitable. He tasted despair, loss and was forced to kill. He watched the death of comrades and loved ones. Unable to face the heavy loss, he took a gamble and challenged the Extreme Level of the Dark Tower's trial. Out of pure luck, he received the ability that can let him return to where it all started. “I will start over... this time I will not let you die in front of me again. Please wait for me.”
8 183 - In Serial12 Chapters
Powerful Bella
What if when Edward left, Bella was turned into a Vampire? What if Edward wasn't as perfect as he pretended to be? --"What do you know about the Vampire world" Victoria asked me, obviously curious "Well, that Red eyes mean they drink human blood and Gold eyes mean they drink animal blood..." I started"No no no, it's the other way around the Cullen's are not good, they drink human blood, most survive off animals in our world, the Volturi are not even in charge of the Vampire world aren't even that evil, a bit power hungry maybe but The Cullen's are just trying to turn you against the more powerful covens so that you wouldn't go to them if they injured you or something went wrong, Red eyes warn people that they are not human, Gold eyes can blend in better. Makes it easy to catch their food."
8 76 - In Serial308 Chapters
Koko wa Ore ni Makasete Saki ni Ike to Itte kara 10 Nen ga Tattara Densetsu ni Natteita
The Hero’s party was attacked by a large group of powerful devils. The party will no doubt be annihilated if this were to go on. One member of the party, the strongest mage, Rakku, decided to stop the enemies in their tracks. 「Leave it to me here and go!」 「But……」 「Hey, I’ll catch up immediately, alright?」 Rakku mindlessly defeated the enemies, over and over again. Using his special skill, Learning, Rakku learned the devils’ magic. As he studied and utilised the devils’ abilities such as Drain Touch, he continued fighting, without rest nor sleep. The devils got stronger and stronger, but Rakku grew rapidly as well. Rakku battled for 10 years, until no devils came at him. Rakku returned to the capital, and was surprised to discover that his own name had become the currency, and a gigantic statue of him, albeit fairly beautified, was made. Due to him relentlessly absorbing the vitality of the devils, he had become young again. An appearance unfitting of his age. Godly abilities. 「I stand out too much」 Rakku concealed his true identity, and decided to pretend being a novice adventurer by disguising himself as a F-rank warrior despite being an S-rank mage. His adventure in this now peaceful (?) world starts now! Thank you for reading Koko wa Ore ni Makasete Saki ni Ike to Itte kara 10 Nen ga Tattara Densetsu ni Natteita novel @ ReadWebNovels.net Read Daily Updated Light Novel, Web Novel, Chinese Novel, Japanese And Korean Novel Online.
8 178

