《{completed}While you were sleeping》19. Мэдрэмж~
Advertisement
Би нэг зүйлийг өөрийн мэдэлгүй төсөөлөөд зогсож байдаг болчихсон байх юм . . .
Чи бид хоёр хамтдаа байвал юу болох бол?
***
Шөнийн тэнгэрээс цасан ширхэг будран салхитай хамт бүжиглэн наадсаар газарт алгуурхан буухдаа сэмхэн инээд алдан гудамж талбайгаар холхилдох олон хүмүүс, хөгжмийн эгшиг, өнгө өнгийн гэрэл алагласан сүрлэг гацуур модтой хослон мишээх нь шинэ жилийн гайхамшиг биелэх гэж буй адил.
Энэ л өдрийг хоног тоолон хүлээж, гартаа баглаа цэцэг барьсан Тэхён яг одоо үгээр хэлэмгүй олон мэдрэмжийг зэрэг мэдэрч сэтгэл нь түгшив ч нүүрэнд нь инээмсэглэл тодрон гараа зүрхэн тушаа газраа тавин чагнаад дахин гүйж эхлэх бөгөөд өдөржин шөнөгүй хөлсөө дуслуулан бүжгийн бэлтгэл хийсэн хүн шиг харагдана.
Өмнөх удаад Хэсонтой уулзаж чадаагүй бөгөөд энэ удаад ч мөн түрхэн зуур нойр авах тул аль чадахаараа хурдан түүнтэй уулзахыг, өөрийн мэдрэмжээ түүнд илэрхийлэрийг юу юунаас илүү хүсч байлаа. Гэсэн ч энд ирснээсээ хойш түүнийг хаана байгааг мэдэж чадаагүй бөгөөд түүнтэй утсаар ярихад
- Би одоо бидний болзож байсан-
гээд дуудлага тасарсан бөгөөд холбогдох боломжгүй болсон билээ. Иймээс Тэхён өөрсдийн тэр өдөр хамт очсон бүх газруудаар очиж нааш цааш гүйсээр хэдийн 2 цаг өнгөрөөд буй.
Түүний яг одоо зогсож буй энэ газар бол Тэхён Хэсон хоёрын хамтдаа нэгэн мартагдашгүй дурсамжаа бүтээлцсэн газар юм. Тэдний тэрхүү өдөр авсан бөгж одоо ч тэдний хуруунд зүүлттэй хэвээр . . .
Цээжин дотроо булгилан байх догдлолоо тэвчиж яадан ойр тойрноор эргэлдэн өөрт нь онцгой мэдрэмжийг өгдөг тэр л хүнийхээ төрхийг эрэн зогсоход хажуугаар зөрөн өнгөрөх хүмүүсийн төрх, хоолойг үл анзааран байх аж.
***
(Хэсоны талаас)
Тэхёнтэй утсаар ярьсныхаа дараа Хэсон аль чадахаараа тэдний анхны болзоондоо очсон талбай руу гүйж эхлэв.
Замын хажууд гараа өргөн такси барихаар оролдох боловч шинэ жилийн орой унаа олдоно гэдэг өдрийн одтой л адил аж.
Эцэст нь тэрээр байдаг чадлаараа гүйсээр мөнөөх талбайн урд талын машин замын уулзвар дээр ирэн гэрэл дохиог солигдохыг секунд тоолон байж хүлээхэд яг л гацсан мэт удаан санагдаж байлаа.
Advertisement
Хэдий бие нь энд байвч сэтгэл нь хэдийнээ хэн нэгний хайсаар хаа сайгүй тэнэх түүнийг гэнэт хэн нэгэн хүн мөрнөөс нь барин авахад тэрээр цочсон боловч маш ихээр баярлан, инээд алдсаар хойш харав.
- Тэ-! Сынхён?!
- Сайн уу? Хэсон-аа. Шинэ оны мэнд.
- Чамд ч бас шинэ оны мэнд.
- Гэхдээ чи энд юу хийж байгаа юм бэ?
- Аан би харин--
- Надтай уулзахаар!
Хэн нэгэн ийн хэлсээр Хэсоныг араас нь татан өөртөө ойртуулж, мөрөн дээгүүр нь тэврэн авахад Хэсон гайхсаар толгойгоо хойш бага зэрэг эргүүлэн түүнрүү харвал том өргөн мөр л нүдэнд нь харагдах аж.
- Тэхён-аа!
Хэсон Тэхён рүү гайхан харахад Тэхён ширүүн харцаараа Сынхён руу ширтэн зогсож байв. Сынхён багахан мушийгаад,
- Санаа битгий зовоо. Бид дөнгөж сая л таарсан юм.
- Мэднээ. Бид ингээд явъя даа.
Тэхён төв царайгаар ийн хэлээд Хэсоны гараас атган, баглаа цэцгээ өгөөд
- Шинэ оны мэнд Хэсон~аа хоёулаа явцгаая.
гэсээр түргэн түргэн алхаж эхлэв.
Тэд хэсэг хоорондоо үг дуугаралгүй, будран хаялах цасан ширхэг дунд хүмүүсийг алгуурхнаар зөрөн, удаанаар алхлав. Ойр торонд хөгжмийн ая эгшиглэн хүмүүсийн шуугиан үл тасравч. Тэдэнд харин дэндүү анир чимээгүй санагдах аж.
_______________
Үүсэн аниргүйг эвдэх мэт Хэсон гэнэтхэн чангаар найтайхад Тэхён сая л ухаан орох мэт дороо зогсоод Хэсоны өөдөөс харан гарын алгаа хооронд нь хэсэг үрж, даарсандаа ягаарсан түүний хацар дээр тавиад, түүний өөдөөс эгцлэн хэсэгхэн харж зогсоод Хэсоныг татан шууд л энгэртээ наачихав. Түүний энгэрт Хэсон сандарсандаа яахаа мэдэхгүй бөндөгнөж, Тэхёныг үл ялиг түлхэхэд, Тэхён түүнийг улам бүр өөртөө наана тэврээд,
- Хэсэг зуур л ингээд зогсоё. Чи даарчихсан байна.
хэмээн хэлээд нүүрээ түүний үсэнд ойртуулан тэврэхэд түүний цээжинд наалдан зогсох Хэсонд зөвхөн түүний дахин давтагдашгүй онцгой сайхан үнэр нь уушгийг нь дүүргэж, түргэн түргэн цохилох зүрхний хэмнэл нь тодхон дуулдах бөгөөд энэ чимээ Хэсоныг үгээр хэлэмгүй ихээр догдлуулж бас тайвшруулж байлаа.
- Тэхён~аа нээрэн чамд энийг, уг нь өчигдөр чиний төрсөн өдрөөр өгөх гэж байсан ч чадсангүй.
Advertisement
- Зүгээр шүү дээ.
Тэхён яг өвлийн өвгөнөөс бэлэг авч буй жаахан хүүхэд шиг Хэсоны бэлгийг баярлан аваад Хэсон руу харвал, Хэсон инээмсэглэн
- Задлаад үздээ.
- Вуаа, гайхалтай. Камера байна. Яг миний сонирхол байна. Маш их баярлалаа
Түүний энэ байдал нь хэн ч харсан эгдүү хүргэм яг л хүүхэд шиг. Тэхён гэнэт хошуугаа унжийлган
- Би ч бас уг нь чамд бэлэг бэлдсэн байсан даан ч бага зэрэг саатал гараад авчирч чадсангүй. Уучлаарай, гэхдээ дараа заавал өгнө өө.
- Санаа зоволтгүй ээ. Дараа өгөхөд л болно шүү дээ. Гэхдээ чи надад өнөөдөр нэг зүйл хэлнэ гэж амалснаа санаж байна уу?
- Мэдээж хэрэг би санаж байна. Яаж мартах вэ дээ.
Хэсон~аа би чамд үүнийг хэлэхийг маш ихээр хүссэн. Хэдий удаан бэлдсэн ч яг хэлэх гэхээр хэцүү юм. Тиймээс сайн сонсоорой.
Тэхён Хэсоны мөрнөөс барин одод түгсэн мэт гялтганах нүдээр түүнрүү ширтээд байдаг чухал царайгаа тодруулан, түүний бүдүүн баргил боловч зөөлөн хойлоо нь багахан чичирсээр,
- Хэсон~аа надад ямар хэцүү өдөр байсан ч чамайг харах мөчид, хэдийд ч би инээмсэглэдэг. Чамтай хамт байх тусам чиний тухай бүх зүйлсийг мэдэхийг хүсдэг. Ямар зуршилтай, ямар өнгөнд дуртай . . . гээд бүгдийг нь . . . Бас чиний юу мэдэрч байгааг өөр дээрээ яг адилаар мэдрэхийг хүсдэг.
Хэнээс ч илүү зөвхөн чиний дэргэд байхдаа л хамгийн ухаалаг, догь залуу байхыг хичээх ч чамд харин нөлөөлөхгүй байгаа мэт санагдах юм. Яг л чи намайг олж харахгүй байх шиг . . . Гэтэл чиний хийсэн үйлдэл, хэлсэн үг бүр чинь намайг цээжээ даран зүхээ чагнахад хүргэж байна.
. . . Гэсэн ч би больж чадахгүй байна.
Би чамд хайртай. Тиймээс энэ удаад ямар нэг худал жүжиг нэрээр биш жинхэнээсээ байх болно. Цаашдаа ч бас би чамайг үргэлж миний цорын ганцаар хайрлаж, халамжилж, чамайг бүхнээс хамгаалах болно. Надтай үерхээч.
Тэхёныг үгээ хэлж дуусахад Хэсон хариу хэлэлгүй доош харан хэсэг зогсоод, намуухан дуугаар
- Чи итгэлтэй байна уу?
хэмээн асуухад сандран зогсох Тэхён нүдээ бүлтийлгэн Хэсон руу хараад,
- Юу юунаас илүү итгэлтэй байна.
Түүний хариултыг сонсон зогссон Хэсон үл ялиг доош харсан хэвээр Тэхёны өөдөөс харалгүй,
- Тэгвэл би ч бас
түүний ингэж хэлэхтэй зэрэгцэн Тэхён Хэсоныг татан дахин энгэртээ наана тэврэв.
Тэр хоёрт баяр хүргэх мэт тэнгэрт галт наадам цацарч, үнэхээрийн үзэсгэлэнтэй харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр гар гараасаа хөтлөлцөн тэнгэр өөд хэсэг зуур ширтэх боловч тэдэнд тэнгэрт гялалзах галт наадмаас илүү дэргэдээ зогсох нэг нь илүү тодоор гялтганан харагдах бөгөөд Тэхён, Хэсон хоёр бие биерүүгээ ширтэн зогсоход Тэхён аажуухнаар Хэсон руу нүдээ салгалгүй дөхсөөр эцэст тэдний уруул шүргэлцэхэд тэдний дотор тэнгэрт гялалзах оддоос ч илүү олон сольют цацарч байв. Тэд энэ мөчид бие биесийнхээ мэдрэмжийг яг адилаар зэрэг мэдэрч буй биз ээ.
Цасан ширхэгүүд бүжин наадсаар
салхитай хамт алсад одоход энэ шөнө дуусч басхүү цагийн зүү минутын зүүтэй давхцана арван хоёрыг зааж байлаа.
***
A.N. To be continued . . .
Advertisement
- In Serial59 Chapters
Kings of Hawkings [bxb]
[COMPLETED] When Jonas Spencer was a junior in high school, he had everything in the palm of his hand. He was an Elite at the prodigious St. Vincent's Prep School, co-captain of the track team, and had the perfect girlfriend. Popularity was King, and he held the crown. But the facade broke too easily and the once popular teen loses everything when he is deemed violent and toxic. He now reluctantly holds the title "Wolf".No longer welcomed at St. Vincent's, Jonas leaves everything behind and joins St. Vincent's rival, Hawkings School for Boys. A violent school where your ranking is determined by your fighting skills. Five Kings sit on the top of the totem pole, including the silver-haired Hugh Richards, the Mad Dog King. Will Jonas find his place amongst the Kings and take up a new crown? Will Hugh be able to break through the many walls around Jonas's heart?**Warning** Violence, strong language, and some sexual content.
8 162 - In Serial13 Chapters
Stepping Stones Saga
Update frequency: Daily Chapter length: 1350-1500 words Dartelo Vilruhn was born to a loving farmer’s family in the Holy Pietra Empire. Over four centuries have passed since The Fall, and like the other great kingdoms of the Estoch Continent, the Empire is now a place where one's birth does not determine one's future. A young man's fate may hold many surprises, for these are interesting times. Dartelo is now faced with what seems to be the penultimate challenge as he must put his past behind him and move forward. The question that remains is where will the winding road that is his future take him? Will he study for countless years to become one of the Holy Mages? Will he strive to become a knight and fight his way up to the fabled Throne of the Battle Saint Pietra? Will he become the finest craftsman to have ever graced Estoch? Will he put on the cloak of a travelling adventurer and face the beasts that roam the vast continent? Or maybe, like so many before him, he might wander astray into the depths of hell itself...
8 260 - In Serial10 Chapters
How To Beat The Dungeon Boss : Reimagined
Mad Skills + OP Equips = EZ Win. Or is it? Authors Note: Chapter 11 and all succeeding chapters will be delayed. I got hired by the biggest delivery company in America during this pandemic and am not able write anything due to the training (it will be a month long). I will see you all by the end of September for the new chapter. Thank you for your patience.
8 175 - In Serial18 Chapters
Remember What We Had *Sequel to Remember the Rules*
It's been twenty eight full years since the Dark Curse was cast over then Enchanted Forest. Twenty eight full years since Lily was taken to Storybrooke. Caught up in the curse's aftereffects and those of Rumpelstiltskin's last spell, she wanders the town unseen. Unaging. Unknown. Unremembered.And, like the other residents, with no real memories of her own. With her mind degraded due to years of solitude, she hopes against hope that maybe, when this blond newcomer shows up, she'll get the happy ending that everyone else is getting. Maybe she'll even find the person she was meant for.
8 215 - In Serial21 Chapters
The Street Festival: How A Wallflower Became The Hero (updated)
Marty, is a quiet, shy kid, a loner with no close friends. He's always felt like an odd, uncomfortable, awkward person with zero social skills. With no positive male role model in his life, he hasn't gained much insight into what it means to be a man. He doesn't know how to act manly and doesn't show interest in traditionally manly pursuits. As a result, he's picked on and made fun of at school, called a wimp, a weakling and worse. When you add to that his straight "A" status in all his classes and his reputation for preferring the company of sci-fi stories & movies and comics over other humans, you start to understand the other name they call him, "nerd." He doesn't see the perks of being a wallflower and doesn't want to continue going through life as one. When his mom lands a job in another city, he sees an opportunity to reinvent himself, become the cool jock, or someone else the people at his new school will respect, and want to get to know.But will it be easy to do and will it work out like he plans?*This story was written by Sabrynabrooklynne on Wattpad. If you aren't reading it there, it's been stolen. Please report the website. It's probably not the final version either.*
8 122 - In Serial10 Chapters
Worth It
Marinette has finally had enough of her class. Things would only get worse as the days went by. When her best friend comes up with a suggestion, will she take it?Of course she will! and Hopefully, it's worth it.
8 123

