《{completed}While you were sleeping》2. Чи хэн бэ?
Advertisement
~
~
~
Тэхён: Чи хэн бэ? Миний гэрт юугаа хийж байгаа юм?
Хэсон: Юу яариад байна аа? Энэ чинь манай гэр?
гэсээр тэд эргэн тойрноо бүлтийтлээ харав. Нэлээдгүй том өрөө агаад, өглөөний наран тусдаг талдаа хана дүүрэн цэлгэр цонхтой аж. Доторхыг нь дийлэнхдээ цагаан өнгийн тавилгаар тохьжуулжээ. Гэвч энэ хэн хэнийх нь гэр биш гэдгийг аль аль нь ойлголоо.
Тэхён: Чи намайг яаж энд аваад ирэв ээ? Би уг хамгийн сүүлд өрөөндөө орж орон дээрээ унтахаар хэвтсэн байтал? Бид хаана байна?
Хэсон: Юу яаж гэж. Би чамайг энд авчраагүй. Тэглээ ч би ч гэсэн хаана байгаагаа мэдэх юм алга. Миний санаж байгаа зүйл гэвэл би ердөө нэг. . .
Зохиол уншихаар. . .
Байж байгаарай. . . Аан би тэр зохиолыг уншиж байгаад унтчихсан юм байна л даа. Аххаха. . . Тэгэж л таарлаа. Би одоо зүүдэлж байгаа юм байна.
гэсээр чангаар инээж, алгаа ташин тайвширлаа. Гэтэл түүнийг хажуугаас нь харж суусан Тэхёны царай үрчийж, нүдэн томорсоор
Тэхён: Чи чинь одоо юугаа яариад байна аа? Галзуурчихсан юм уу? Би чиний энэ үгэнд итгэн гэж санаагүй биз дээ.
Тэхён: Надад олон фен байдагч чам шиг ийм айхтар хүнтэй лав таарч байсангүй. Хүнийг гэрээс нь хулгайлж байдаг. Хамгаалалтай сайжруулах хэрэгтэй бололтой гэсээр Хэсон руу ширүүнээр харлаа.
Хэсоны царай барааж, түүний хэлсэн үгэнд нь дургүй нь хүрч уруулаа мушилзуулсаар,
Хэсон: Энэ хүнийг чинь харин яахав, яахав гээд сонсоод байсан чинь бүр, дургүй хүргээд хаячихлаа.
Хэсон: Яагаад би чамайг хулгайлан гэж.
Тэхён: Би яаж мэддэг юм. Би өмнө нь чам шиг ийм фентэй таарж байгаагүй л дээ.
Хэсон:Үгүй шүү. Би чамайг танихгүй юм байна. Өөрөө ер нь хэн болчихоод өөртөө ийм итгэл төгс яариад байгаа юм бэ дээ.
'Уг нь ч чамайг би маш сайн танин л даа' гэж бодсоор түүнээс асуулаа.
Тэхён: Чи үнэхээр намайг танихгүй гэж үү? Тийм байх боломжгүй.
Хэсон: Танихгүй ээ. 'Худлаа хэлмээргүй байгаа ч одоогийн нөхцөлд энэ нь дээр байх'
Тэхён: Тийм байх боломжгүй. Чи арай. . . Харь гаргаас ирсэн юм уу?!!
Хэсон: Юугаа яриад байна аа.
Тэхён: Тийм биш байлаа ч чи Солонгос хүн л лав биш байх.
Advertisement
Хэсон: Дураараа л бод.
Хоёул гайхсандаа чимээгүй болон бие биерүүгээ харж хэсэг чагналаа.
?: Ноён Ким, хатагтай Ким та хоёр зүгээр үү? Ямар нэг зүйл болоо юу?
Тэхён: Хэн бэ?
хэмээн гайхсан хоолойгоор асуув.
?: Танай гэрийн үйлчлэгч байна аа. Орж болох уу?
Тэхён, Хэсон: Манай гэрийн үйлчлэгч гэнээ?
Хоёулаа гайхсандаа зэрэг чангаар хэлэв. Тэгээд биеэс рүүгээ харан,
Тэхён: Чи ч, би ч яагаад энд байгаагаа мэдэхгүйгээс хойш магадгүй тэр хүн мэдэж байж болох юм.
Хэсон: Тийм шүү. Чиний зөв гээд толгой дохилоо.
Тэхён: Ороо ор.
?: Ноён Ким ямар нэг зүйл бол оо юу? Би хэн нэгний орилох дуу сонслоо.
хэмнээн хар хослол цэмцийлгэн өмсөж, үсээ толийлгон самнасан ба ойролцоогоор тавь орчим насны нэгэн эр орж ирлээ.
Тэхён: Тиймээ нэг юм болсон. Энд юу болоод байгааг надад тайлбарлаад өгөөч.
Хэсон: Тийм шүү. Энд юу болоод байна аа?
Тэхён: Бас би яагаад энэ царай мууттай хамт унтаж байгааг хэлээд өгөөч.
Хэсон: Ю-Юу? Царай муут аа? Хэнийг царай муутай гээд байгаа юм? Чи өөрөө ч тийм царайлаг биш юм байж. 'Уг нь үнэхээр царайлаг л даа'
Тэхён: Юу гэнээ? Чиний нүд л юм хардаггүй бололтой.
гэж чанга чанга хэрэлдсээр өөд өөдөөсөө муухай харлаа.
?: Ноён Ким та өөрийн гэрт үзэсгэлэнт эхнэрийн хамт байна шүү дээ.
Тэхён: Өөр-өөрийн гэрт?
Тэхён: Үзэс-үзэсгэлэнт э-эх-эхнэр гэнээ?
?: Тийм ээ.
?: Хатагтай Ким, хүүхдүүд сэрчихээд таныг асуугаад байна?
Хэсон: Х-ХҮҮ-ХҮҮХДҮҮД ЭЭ?
Хэсон: Та нэг л буруу ойлгоод байна аа. Би хэнтэй ч гэрлээгүй-
?: Гэрэлсэн шүү дээ. Ноён КимТэхёнтай
Хэсон: Бас надад хүүхдүүд байхгүй-
?: Байгаа шүү дээ. Хоёр хүүхэд.
Хэсон: Үгүй ээ. ЮУ??? Х-хоёр гэнээ?
Энд нэг л үл ойлголцол гарсан бололтой. Тийм байх ямар ч боломжгүй.
Тэхён: Тийм шүү. Би яагаад ч энэ царай мууттай гэрлэхгүй. Бас тэгээд хоёр хүүхэдтэй байх бүр ч боломжгүй.
Хэсон: Тэглээ ч би ердөө 23 настай.
?: Үгүй дээ. Та 4 жилийн өмнө л 23тай байсан шүү дээ.
Хэсон: Тэгээд одоо хэдэн он болж байгаа юм бэ?
?: 2027он.
Хэсон,Тэхён: Юу?
Хэсон: Тэгээд энэ ирээдүй гэж үү?
Тэхён,Хэсон: Тэгээд би энэтэй гэрэлсэн хэрэг үү?
хэмээн бие биерүүгээ заалаа.
Advertisement
Тэхён: Тийм байлаа ч манай агентлаг зөвшөөрөх ёсгүй-
?: Зөвшөөрсөн шүү дээ. Та хоёр гэрлээд аль хэдийн гэрлээд 4 жил болсон.
Тэхён: Та надаар тоглоод байна уу.
Яахаараа 4 жил болсон гэж. Би үгүй гэж хэлээд байна шүү дээ.
Хэсон: Тэрийг хардаа.
гэсээр нүдээ бүлтийлгэн нэг зүг рүү ширтэж, Тэхёны нараас татлаа.
Тэхён: Бас юу вэ? Чи чинь яагаад байнаа?
гэж хэлээд Хэсоны заасан зүг рүү харлаа. Тэгтэл түүний заасан зүгт өрөөний булангаас эхлээд цайран, алга болж байлаа. Тэд садарсан царай гарган бие биерүүгээ харан,
Тэхён: Энэ чинь юу байдаг билээ?
Тэхён: Хөөе та тэрийг харж байна уу?
гэж өнөөх хүнээс нүдээ байдгаараа том болгоод асуулаа.
?: Юуг тэр вэ? Надад юу ч харагдахгүй байна.
Тэхён: Тэрийг хар л даа
?: Уучлаарай. Би юу ч олж харахгүй байна.
Хэсон: Энд нэг л зүйл буруу байна даа.
Тэхён: Уучлаарай таныг хэн гэдэг вэ?
?: Пак Хючол. Та намайг мартаа юу? Би танайд 4 жил болж байгаа шүү дээ
?:Аан, үгүй дээ. Зүгээр л таньтай анх танилцаж байхад ямархуу санагдаж байсан тэр мэдрэмжийг санаад. 'Би одоо юугаа л яриад байна даа.' Ноён Пак та түр гарч байгаач би энэ царай мууттай гэж хэлэхдээ харцаа өнөөх газар луу чиглүүлэхэд улам бүр дордож байхыг хараад,
Тэхён: Аан бишээ, нөгөө юу. Үз-үзэсгэлэнт эхнэртэйгээ ярих зүйл байна.
хэмээн эв хавгүйхэн инээмсэглэлээ.
Ноён Пак: ойлголоо. хэмээсээр гарч одлоо.
Ноён Пак-г өрөөнөөс гарж явсны дараагаар өнөөх зүйл буцаад хэвэндээ орлоо. Тэд хоёул тайшран, анир чимээгүй хэсэгхэн нөмөрлөө.
Хэсон: Тэгэхээр энэ бодит ертөнц биш байх.
Тэхён: Тийм бололтой
Хэсон: Тэгэхээр чинь би зүүдэлж байгаа гэсэн үг. *уртаар санаа алдан тайвширлаа.* Тэхён түүнийг гайхсан харцаар хараад,
Тэхён: Би ч бас зүүдлээд байгаа бололтой. Хурдхан энэ хар дарсан зүүднээсээ сэрэх минь.
гээд хацраа чимхэх гэснээ ёжтой инээмсэглээд Хэсон руу хараад түүний хацрыг чимхлээ.
Хэсон: Ааа. . . , өвдөж байна. Чи чинь яаж байнаа
гээд хацраа илэн, Тэхён руу муухай харлаа.
Тэхён: Шалгаж үзсэн юм аа.
Хэсон: Тэгээд яагаад намайг чимхээд байгаа юм?
Тэхён: Би өвдөх дургүй.
гээд босож шүүгээнээс хувцас авж өмсөөд өрөөнөөс гарахаар зүгэллээ.
Хэсон: Чи хаашаа явах гэж байгаа юм?
Тэхён өрөөний хаалгыг онгойлох гэж байгаад толгойгоо хойш эргүүлэн,
Тэхён: Хаана байгаагаа бас юу болоод байгааг мэдэх хэрэгтэй биздээ?
Эсвэл гээд уруулынхаа нэг үзүүрийг мушийлган
Тэхён: Надтай бүтэн өдөржингөө хамт хэвтээр байгаа юм уу?
Хэсон гэнэт түүний хэлснийг ойлгон, өөрийн хэлсэн үгэндээ ичиж,
Хэсон: Үг-үгүй ээ,
гэхэд Тэхён инээд алдсаар гарч одлоо. Харин Хэсон ичсэндээ нүүрээ дээрээр даран орилсоор хоцров.
***
Би урт цагаан өнгийн торон даашинз олж өмсөөд, үсээ самнан задгай тавиад өөрийгөө бэдээд, шатаар буусаар доод давхарт ирвэл үүдний өрөө бололтой. Ноён Пак намайг инээсээр хүлээн зогсох бөгөөд,
Н.Пак: Өглөөний мэнд хатагтай. Таныг ноён Ким хүлээж байгаа бас хүүхдүүдийг цэцэрлэгт нь явуулсан.
гээд намайг дагуулсаар хажуугийн өрөөнд орлоо.
Тэр өрөөнд элдэв янзын өглөөний цайг бэлдсэн харагдав. Ширээнд Тэхён намайг хүлээн суух харагдан
Тэхён: Ямар уддаг юм бэ? Алив хурдан суу, би өлсөөд байна.
Хэсон:Ойлголоо.
гээд ширээнд нэгдлээ.
Хэсон: Чи түрүүлээд идэж байхгүй дээ.
Тэхён доош харан, хоолоо идсэн хэвээр,
Тэхён: Би үргэлж багийнхатайгаа хамт байдаг байсан болохоор ганцаараа хоолож суураагүй юм.
Хэсон: Тийм байх нь ээ.
Тэдний яриа үүнээс хэтэрсэнгүй. Хоёул чимээгүй л хоолоо идэцгээлээ.
Тэхён: Би гарлаа. Бас элдэв зүйл битгий хийгээрэй. Энд байгаа бүх хүмүүс биднийг гэрлэсэн гэж бодож байна. Харин эсэргүүцэж, үгүйсгэх үед түрүүнтй зүйл дахин энэ тэнд гарч ирж байна.
Хэсон: Тэгэхээр чинь. . .
Тэхён: Тиймээ, чиний бодож байгаа чинь. Бид жүжиглэх хэрэгтэй гэсэн үг. Чамд л сайн зүйл боллоо.
Хэсон: Би тэгж бодоогүй
Тэхён: Харин л дээ. Надад л лав ьаалагдахгүй байна. Гнвч тэр зүйл аюултай санагдсан учир бид аль болох болгоомжтой байсан нь дээр.
Хэсон: Хэдий хүртэл?
Тэхён: Мэдээж энэ газраас явах хүртлээ. Чи арай үргэлж ийм хэвээрээ байна гэж бодоогүй биз?
Хэсон: Чи хүнийнээр сайн тоглох юмаа. Тийм ээ, чиний зөв. Заза тэгвэл гарах хүртлээ нэг хэсэг бие биенээсээ тусдаа байцгаая.
Хэмээн хэлээд босох үедээ сандалны хөлд тээгэлдэн, биеэрээ урдаа зогсож байсан Тэхёны дээрээс дараад уначихав. Тэдний царай хоорондоо хамар нь шүргэлцэх төдий ойрхон болов.
- ТЭХЁН~АА бид ирлээ
Энэ үеэр Тэхёны эцэг эх хаалгаар орж ирэн тэдний энэ байдалтай таарлаа. . .
Advertisement
- In Serial7 Chapters
I'm Not A Monster, It's Only A Mask
Sam Perez and Maxwell Esprit have been lifelong friends. Nothing's come between them: none of the girls she's been with, none of the boys he's liked, nobody. They’ll do anything with each other, even join an evil supervillain organization together. The greater freedoms, mixed with a pinch of danger, are the perfect ingredients to allure the young and the desperate into the life of a henchman. With this perilous opportunity, however, comes the burdens of keeping their true identities secret, escaping the prying eyes of the law, and surviving in a world out for blood. Sam and Maxwell will be pushed to their breaking points in an ultimate test of their lasting bond. Life is a game, and villains play for keeps.
8 165 - In Serial12 Chapters
Warlord 6
Five hundred years after ninety percent of the western continent was swallowed by the five human warlords who lead the demon swarm upon earth, a girl is orphaned at a young age, left alone on a small peasant city on the remaining coastal land of the western continent. She fought for every inch of her life everyday and everynight. Then one day, I army showed up to the city, and burnt many buildings to the ground. The girl was caught in the middle of this, was caught by one grand soldier, guarded by many others, this soldier was the king of the men. She tried running from him, but could not escape the guards. Little did she know where this would lead.
8 131 - In Serial37 Chapters
Goddess at the Gates
Uruk; The red city. Its surrounding lands are barren, hot and empty. The dust of the desert accumulates against her western gates. But within its vast walls one finds unparalleled opulence and wealth. Warehouses and brothels line the canals that flow through the streets. Merchants from all corners of the earth mingle on its marketplaces, and uncounted masses reside within the cramped city districts. High-Priestess Eneduanna rules Uruk. The citizenry of Uruk worship her tall form and carve idols in her image. Shé is the Revered one, avatar of the Godess herself. For too long Eneduanna has been placated with coin and simple sacrifices, now the stars have alligned and they demand blood. The season of war has come, and the surrounding Kingdoms will kneel or burn. GODESS AT THE GATES
8 200 - In Serial10 Chapters
Scrap: An End, A Beginning
The year is 2362. Two years after the signing of the Ceres Armistice, and the cessation of open hostilities between the Earth Sphere Federation and the Jovian Confederacy, Rain and the crew of the Speak Softly, a salvage vessel plying the Jupiter System, discover the remnants of one of the many secrets of that war, and their lives are changed forever. Sci fi mecha action, philosophical introspection, plenty of LGBTQ characters, and more than a little fangirling over Jupiter abound here. Chapters are currently being published every Saturday, here on Royal Road and on Spacebattles.
8 165 - In Serial7 Chapters
Our Chaoz ; Our Reality [New Breath]
We've all at one point, imagined living in a game-like reality. We've read the books, we've watched the shows. So has Kyle, but not even he could see it coming. Delving into a brand new game, Kyle and his guild find themselves in the very center of a war-torn world. His past, present, and future all converge on him, as his very emotions threaten to shred him apart from the inside. Kyle and his guild take it upon their shoulders to survive this world of Chaoz. The Gods of this world only toying with them, Kyle shuns them, he and his guild listen to no one. He and his guild align themselves with no one, no one but themselves. Have you ever thought about what would happen? What would happen if a guild of assholes were stuck in a "summoned to a fantasy game-world" setting? Take my hand and read on, I'll lead you through it. Through the discovery of one's self. The loss of one's everything. The surrender of one's beliefs. And the sacrifice, of one's life, for another. Take my hand dear reader, and allow me to show you, my world of Chaoz.
8 181 - In Serial11 Chapters
// Girls // The 1975
❝ 'cause they're just girls, breaking hearts. ❞ - The 1975, girlsfinished: may 1, 2014©girlwiththeredshoes 2014
8 96

