《Playboy •》დასასრული
Advertisement
-დილამშვიდობის. -მესმის სემის ხმა. თვალებს ვისრესს და ნელ-ნელა ვახელ.
-დროა ადგე ლამაზო! -სემი ზემოდან მაჯდა და უცნაურად იღიმოდა.
-რა ხდება? -ვიკითხე მე.
-არაფერი, უბრალოდ ადექი და წამომყევი.
-ბავშვები სად არიან? -ვიკითხე თან შარვალი ამოვიცვი, თმა გავისწორე და წამოვდექი.
-ბავშვები ჯერ არ მოვლენ.-გამომხედა და ეშმაკუდად ჩაიღიმა.
-რას ვაპირებთ? -ხელი ჩამკიდა და ქვემოთ ჩამიყვანა.
კიბეზე ჩავედით და დავინახე მისაღებში მდგარი მაგიდა, რომელიც წითელში იყო გაწყობილი. თვალებს ვაფართოვებ და სემის ვეკითხები:
-ეს ყველაფერი შენ მოამზადე?
-დიახ. -მპასუხობს ამაყად და პატარა ბავშვივით ქანაობს.
-დავსხდეთ?
-რათქმაუნდა. -ღიმილი მას სახიდან არ შორდება. სკამს თავაზიანად ვუწევ, ის ჯდება და მე ჩემს ადგილს ვუბრუნდები.
-რომანტიული საუზმე, მშვენიერია.
-საერთოდ ვახშამი მინდოდა, მაგრამ სახლში მარტო არ ვიქნენოდით so... -როცა საუბრობდა მინდოდა მივსულიყავი და მაგრად ჩავხუტებოდი, მაგრამ სულ სხვა რამე დამემართა.
-მიყვარხარ -წამომცდა, რაც ორივეს გაგვიკვირდა.
-ნუ საყვარლობ, თორემ ავდგები, მოვალ და ჩაგეხუტები! -ჩანგალს მე მიმიზნებდა და ლაპარაკისას ხელში ატრიალებდა.
-ჩემს გულში ზიხარ! -ორივე ავხარხარდით.
-დამავიწყდა! -სკამიდან წამოფრინდა და დინამიკს მივარდა. ტელეფონი ბლუთუზს დაუკავშირა და Frank Sintara-ს "I Love You Baby" ჩართო. მთელს სახლში ისმოდა მუსიკის ხმა.
-რა ძველმოდური ხარ. -ვუთხარი და სახით ხელს დავეყრდენი.
-ძალიან. -მიპასუხა და ჭამას შეუდგა.
დავნაყრდით და გადავწყვიტეთ ბუნების სილამაზისთვის მოგვევლო თვალი. ეზოში ჩავედით და ჩანჩქერისკენ გავუყევით გზას.
უეცრად სემიმ ხელი ჩამკიდა და როცა გავხედე უკვე მიწაზე იყო გაწოლილი.
-რა მოუხერხებელი ხარ. -ამიტყდა სიცილი.
-ნუ დამცინი! ამ ქვებზე ფეხი მისრიალებს! -ბურტყუნებდა თან წამოდგომასაც არ ცდილობდა.
-გუშინ აიდგი ფეხი?
-ჩანიი ნუ დამცინიი!-ფეხებს აბათქუნებდა და ბურტყუნებდა.
-ორი წლის გოგო. -მოვტრიალდი და გზა განვაგრძე, როცა ზურგზე ვიღაც შემახტა და ლამის წამაქცია.
-თუ ორი წლის გოგო ვარ და ფეხი გუშინ ავიდგი, ახლა შენ წამიყვან.
-გიჟი ხარ. -ორივე ავხარხარდით.
ჩანჩქერამდეც მივედით, სემი ჩამოვსვი და ხელი გადავხვიე.
-რა სილამაზეა. -თქვა მან.
მინდოდა ცოტახნით ასე ვყოფილიყავით, მაგრამ სემი მოულოდნელად ჩანჩქერისკენ გაიქცა. ხელი წყალში ჩაყო და იყვირა:
-ძალიან ცივი არ არის!
-მართლა?
-ხოო! აქ მოდიი!
მასთან მივედი. ჩანჩქერის თვალიერებაში იყო გართული, როცა ვკითხე:
Advertisement
-ცურვა იცი?
-რა? -კითხვა საერთოდ არ გაუგია, ამიტომ მომენტით ვისარგებლე და ხელი ვკარი.
წყალში ჩავარდა თუ არა ეგრევე მიყვირა:
-მკვდარი ხაარ! -მე სიცილისგან ვსკდებოდი.
-ჩანიი! მიშველე ვიძირები! ჩანიი! ხელი მომკიდე! -ხელი გამომიწოდა და აფართხალდა. შემეშინდა და ხელი ჩავკიდე, მაგრამ აი სად შევცდი.
მომქაჩა და მეც წყალში ჩამაგდო.
-თავი იდიოტი მგონია.
-ჩანიი იდიოტი არ ხარ, უბრალოდ ჩემს გამო შეგეშინდა.-ახარხარდა და ხელები კისერზე მომხვია.
-ტუჩები დაგილურჯდა იქნებ ავიდეთ? -ვუთხარი და ტუჩებზე თითი გადავუსვი.
-2წუთიც. -თქვა და ვნებიანად შეახო მისი ყინულივით ცივი ტუჩები ჩემსას. ვგრძნობდი ვნებას და სიცივეს, მაგრამ მაინც ვაგრძელებდი მის კოცნას. შემდეგ მომშორდა და მითხრა:
-უჰ გავიყინე! ავედით წავედით...
სახლისკენ სირბილით წავედით, რადგან ძალიან გვციოდა. სახლში სველი ფეხებით შევტყაპუნდით და ოთახში ავედით. სემი მაშინვე აბაზანაში შევიდა და მეც უკან გავყევი.
-Jongin's POV-
-ჯანდაბა! გაიარეთ! -ვყვირი და ვუსიგნალებ წინ მდგარ მანქანას.
-ნუ ყვირი შენი ჭირიმე! -ჩხუბობდა ქლოე უკანა სავარძლიდან.
-წავლენ აბა რას იზამენ.-ბურტყუნებდა სეჰუნი.
-1საათია უკვე საცობში ვართ.
-ნუ წუწუნებ! -ჩხუბობდა ისევ ქლოე.
თქვენი მძღოლი კარგიც! უკან მივიხედე, მანქანა დავხიე და ელვის სისწრაფით ავუარე გვერდი წინ მდგომ მანქანებს.
10წუთში აგარაკის გზას დავადექით.
სახლში მალევე დავბრუნდით და ვისადილეთ. შემდეგ ფილმებს ვუყურეთ, XBOX ვითამაშეთ და ბოლოს დივანზე დაღლილები დავეყარეთ.
მხოლოდ გოგონები იყვნენ ენერგიაზე.
-სამივე დაგამარცხეთ!-ყვიროდნენ გოგონები და თეძოებს საყვარლად ათამაშებდნენ.
5წუთში კარზე ზარის ხმა გაისმა.
-მე გავაღებ! -თქვა სემიმ და კარისკენ წავიდა. გავხედე იმ იმედით, რომ ვინმეს დავინახავდი, მაგრამ მხოლოდ სემის ზურგი ჩანდა. 2წუთში კარი დახურა და მისაღებში გახარებული შემოვიდა.
-აეყარეთ და ჩაიცვით! წვეულებაზე მივდივართ!
-ვინ იყო? -იკითხა ჩანიმ.
-ჩვენი მეზობელი, ცოტა ზემოთ რომ ცხოვრობს. ჩვენი ტოლია ის გოგონა. თქვა, რომ დაბადებისდღე აქვს და წვეულება მალე დაიწყება. ასე, რომ ადექით და წავიდეთ.
ყველანი ოთახებში ავედით გავემზადეთ და მეზობელთან გადავედით. იმ გოგონას ძალიან გაუხარდა ჩვენი ნახვა. სახლში შეგვიპატიჟა და გვითხრა, რომ რაც გვინდოდა ის გაგვეკეთებინა.
მიუხედავად იმისა, რომ დაღლილები ვიყავით კიდევ ბევრი ვიცეკვეთ და დავლიეთ.
ყველანი ერთად ვიყავით. მათ სათითაოდ გადავხედე და ბედნიერმა ჩავიღიმე. მიხარია, რომ ისინი მყავს.
ქლოეს ხელი გადავხვიე და შუბლზე ნაზად ვაკოცე.
ეზოში შეციებულები ვიდექით, ყველანი ერთად, როცა აფეთქების ხმა გაისმა.
ზემოთ ავიხედეთ და დავინახეთ განათებული ცა. ფეიერვერკი... ამ საღამოს საუკეთესო ნაწილი იყო.
The End
Your author, with love...
Advertisement
- In Serial59 Chapters
Stolen by the System
Lost. Vulnerable. Alone. What would you sacrifice to get home? Kidnapped on the cusp of graduation, Jake is dumped into a deadly world of levels and magic. His dreams shattered again, he’s left with a choice: fight or die – and Death won’t let him go that easily. A savage wolf, a horrific secret, and an abhorrent quest make day one the second worst day of his life. Whatever bastard is pulling the strings is due one hell of a reckoning. On the plus side, there’s magic, and Jake’s got the stats to master it. Spells not included, but, hey, creating spells and programming are basically the same thing, right? At least Spellcrafting is slightly less suicidal than trying to stop the encroaching dungeon spawn threat. Because why wouldn’t there be an apocalypse in progress. All the more reason to find his way back fast. Unfortunately, the path home leads right into the heart of danger. Fighting monsters, dungeon delving, solving puzzles – whatever it takes, Jake is finding his way home. He’ll need allies. Powerful allies, like a trainee ranger who struggles to find her hairbrush. Pointy ears, executive dysfunction, and a perilously gutsy moral compass – what more could one want in a Companion? Alas, beggars can’t be choosers. He needs every edge he can get. Going home means finishing his quest. That quest. The quest that doesn’t deserve completion. Save your father, save the world. Update Schedule: Monday/Wednesday/Friday. Temporarily ad hoc.
8 255 - In Serial26 Chapters
My Fantasy World
One day our Protagonist Damon Grey, received a relic. Turn out this relic is the gateway to another world. Within this world, he could create anything and everything. He thought of land and land appeared he thought of life and the trees bloom. Creating my mini-worlds, what can go wrong? Come along with me on how I became known as the Creator of worlds. Update every Sunday or Wednesday( 4 Chapter every month)
8 154 - In Serial20 Chapters
Douxie x reader- Book 2 From Different worlds
This is Book 2 of Douxie x reader, read book 1 first than book 2 :)
8 180 - In Serial21 Chapters
Blockage of Writing
Various mini-stories, random thoughts, ideas, parts of yet to be posted stories, and potential future stories. All around randomness from when I have a block during writing. Enjoy reading whatever random stuff I write, if you want that is.
8 202 - In Serial11 Chapters
One Fine Day In March
A collection of poems inspired by the marriage announcement of our dear Hyun Bin and Son Yejin. At last. 💕
8 407 - In Serial13 Chapters
el's girl crush - byler, reddie, elmax
a story in which el develops feelings for the new girl, max. - completed !! - this is very unrealistic so sorry about that and my terrible writing skills :)
8 170

