ბართან მივედი, ერთი ჭიქა მარტინი დავლიე და საცეკვაო მოედანზე მას თვალებით დავუწყე ძებნა. ვიღაც გოგოსთან ერთად ცეკვავდა, თან საკმაოდ გამომწვევად. ლამის იქვე გადაეწვინა. ფაქ! ავდექი და საპირფარეშოში გავედი, უკვე ძაან მიჭირდა.

ტუალეტთან, რომ მივედი კარის სახელური ჩამოვწიე და მივაწექი, მაგრამ არ გაიღო. შიგნიდან იყო ჩაკეტილი. უნებურად ერთმა აზრმა გამიელვა თავში... ქლოე და ჯონგინი... კარს ყური მივადე, იმ იმედით, რომ რამეს გავიგონებდი, მაგრამ ამაოდ. მეც სხვა რა გზა მქონდა, დავეყუდე და ველოდებოდი, როდის დააკმაყოფილებდნენ ერთმანეთს.

/10 წუთით ადრე/

-Chloe's POV-

მე და ჯონგინი მაგიდასთან ვისხედით და გემრიელად მივირთმევდით. სემის მამის მომზადებული კერძები უბრალოდ საოცრებაა!

უეცრად ცივი ხელი ვიგრძენი ჩემს ფეხზე.

-გაყინული ხარ. -ვუთხარი მას.

-ვიცი. -ხელი უფრო ზევით აასრიალა და ტანში ჟრუანტელმა დამიარა.

-რატომ არ ჭამ? არ გშია? -ვკითხე ისე, რომ ჭამა არ შემიწყვიტავს.

-არ მინდა.

-კარგი მაშინ შეგვიძლია გავიდეთ. -ვუთხარი მე.

-მანქანას მოვიყვან.

-არა, რაღაც ახალი მინდა ვცადო.-ფეხიდან ხელი ავაღებინე და გასასვლელისკენ წავედი, ისიც უსიტყვოდ წამომყვა.

საპირფარეშოს, როცა მივუახლოვდით მაჯაში ხელი ვტაცე და შიგნით შევიყვანე. კაბინები შევამოწმე, არავინ იყო. კარი გადავკეტე, ერთი ღმად ჩავისუნთქე, მას მივუახლოვდი და მის ტუჩებს დავწვდი. პერანგი გავხადე და იქვე მივაგდე, ხელიც მაშინვე მოვხვიე კისერზე და სხეულზე ავეკარი.

ხელში ამიყვანა, სარკესთან შემომსვა და ვნებიანად მაკოცა. ხელებს ჩემს ფეხებზე დაასრიალებდა და ნელ-ნელა საცვლისკენ მიიწევდა. ხელს მის თმაში ვხლართავდი და ნაზად ვქაჩავდი. შემდეგ საცვალი ფრთხილად გამაძრო. შარვლის ელვა გახსნა და მოულოდნელად შემოვიდა ჩქარი ბიძგებით ჩემში. გავარვარებულმა პენისმა მთლიანად შემავსო, ჩემი სხეული მოეშვა და ახურდა. თავი უკან გადავაგდე და სიამოვნებისგან ყველაფერს ვიძახდი, რაც პირზე მომადგებოდა. ცალი ხელით მის ზურგს ვებღაუჭებოდი, ცალით კი ნიჟარას ვეყრდნობოდი. ძლივს ვსუნთქავდით. ჯონგინი ხელს ძლიერად მიჭერდა უკანალზე და ტემპს არ აგდებდა. მალევე მივაღწიეთ პიკს. გახშირებული ვსუნთქავდით და ოფლის წვეთებს ხელსახოცით ვიწმენდდით. ჯონგინმა ონკანი გახსნა და წყალი პირზე შეისხა.

წყლის წვეთები მის ნიკაპს სწყდებოდა და კისერში მისრიალებდა. აიშ რა სექსუალურია!

სარკეში ჩაიხედა და კმაყოფილმა ტუჩის კუთხეში, ეშმაკურად ჩაიღიმა. პერანგი მოიცვა, ღილები შეიკრა და სველი ხელი თმაზე გადაისვა. მეც მოვწესრიგდი და საპირფარეშოდან გავედით.

გარეთ სემი დაგვხვდა, რომელსაც ჩვენს დანახვაზე თვალები ცეცხლივით აენთო.

-გიჟები ხართ! ვაუ! -იყვირა და ტაში შემოსცხო.

-სემი? -გავიკვირვე.

-ფსიხები ხართ! ომონა! საპირფარეშოში?! ვაუ! რომლის იდეა იყო?!

ყველას სიცილი აგვიტყდა.

-აქ რა ხდება? -საუბარში ჩანი ჩაგვერთო.

-არაფერი ისეთი. -უპასუხა ჯონგინმა, თან სიცილს არ წყვეტდა.

-რაზე იცინით? -იკითხა ჩანიმ.

-არაფერზე, სემიმ რაღაც მოგვიყვა და... ჰაჰა

-აჰამ, მე ცოტახნით გავდივარ და მალე მოვალ. -თქვა და უკან მდგომ გოგონაზე გვანიშნა, რომლის არსებობაც მხოლოდ ახლა შევამჩნიეთ და გაკვირვებულებმა გავხედეთ.

-კაი, ოღონდ მალე. -უთხრა ჯონგინმა და სახე დააწყო. თითქოს არ ესიამოვნა ამ გოგოსთან, რომ დაინახა ჩანი.

სემის მკვლელის თვალები აენთო, ლამის იქვე დაეხრჩო ორივე. თვალებით ვანიშნე არ გინდათქო, მან კი პირის მოძრაობით, უხმოდ მითხრა: "მ-კ-ვ-დ-რ-ე-ბ-ი ა-რ-ი-ა-ნ".

ჩანიმ და იმ გოგომ რესტორანი დატოვეს და წავიდნენ. ჩვენ კი ადგილიდან არ გავნძრეულვართ.

-ეს ნაბიჭვარი! ამ ბოზთან რა ჯანდაბა უნდა?! -ცოფებს ჰყრიდა ჯონგინი, რაც გაგვიკვრიდა.

-ბოზთან რა უნდა უნდოდეს?!-ჰკითხა სემიმ და თავი გააქნია.

-არადა, მეგონა შეუყვარდა! ცხოვრებაში პირველად! ჯანდაბა!-

ამის გაგონებაზე მე და სემიმ ყურები ვცქვიტეთ.

-რა ქნა? შეუყვარდა? მაგ გულქვას?-ცალი წარბი ასწია სემიმ.

-კი, მაგ გულქვას შეუყვარდა.

-და მაინც ვინ?

-არ აქვს მნიშვნელობა.

-ჩემთვის აქვს! -წამოსცდა.

-მოიცა, მოიცა აქამდე ვერ ვამჩნევდი! სერიოზულად? ჰაჰა! პატარა სემიი და გოლიათი ჩანიი cutiees! -ხმა დააწვრილა ჯონგინმა და ახარხარდა.

-ჯონგინ რა გაცინებს?-სერიოზული ხმით ვუთხარი.

-არაფერი, არაფერი. უბრალოდ ძაან მაგარია!

-რა არის მაგარი? -ანერვიულდა სემი. -ის, რომ ცალ ფეხზე ვკიდივარ და ზედაც არ მიყურებს? იცი, როგორ ვიტანჯები? ყოველ დღე ვხედავ იმას თუ როგორ მეცლება შანსი ხელიდან. ახლაც! დალახვროს! ჩემს წყეულ დაბადების დღეზეც!

-სამანტა, არ ინერვიულო. ვიცი, რაც გიშველის. -თქვა ჯონგინმა და მანქანის მოსაყვანად წავიდა. ჩვენც მას გავყევით.

-Sammy's POV-

მანქანაში ჩავსხედით და ღამის კლუბში წავედით. გადმოვედით, ჯონგინი დაცვას მიესალმა და შიგნით შევედით. მუსიკა ბოლო ხმაზე იყო ჩართული და ყველა ცეკვავდა. სამივენი ბართან მივედით და ყველაზე ძლიერი სასმელი შევუკვეთეთ. გრადუსი, რომ მომეკიდა მასას შევერიე და ცეკვა დავიწყე. ვიღაცამ ძლიერი მკლავები მომხვია და სხეულზე ამაკრო. სახით მისკენ შევტრიალდი და მივესალმე:

-კარგად ერთობი?

-აჰამ. -თავი დამიქნია მაღალმა, შავთმიანმა, დაკუნთულმა ტიპმა, რომელსაც უკვე ვიცნობდი.

-ძალიან კარგი...სეჰუნ.

-იეაპ, მითხრა და ხელი თმაში შემიცურა.

-ძალიან კარგად გამოიყურები!-ვუთხარი და თავიდან ბოლომდე ავათვალიერე.

-შენც...არ ვიცოდი ასეთი თამამი გოგო თუ იყავი, სამანტა.

-შენ კიდევ ბევრი, რამ არ იცი ჩემზე. -ვუთხარი და მისი სხეული მოვიშორე. ხელი ჩამკიდა და დამატრიალა.

-კიდევ ერთი რამ გავიგე!

-რა? -ვკითხე გაკვირვებულმა.

-კარგად ცეკვავ! -მითხრა და ფართოდ გამიღიმა.

-ჰო ეგ მართალიაა...

-კარგიი... სადმე ხომ არ გავსულიყავით?

-ბავშვებს ვეტყვი და წავიდეთ.

ქლოესთან და ჯონგინთან მივედით და ვუთხარით, რომ მივდიოდით.

-რამე არ აწყენინო მას სეჰუნ!

-ვიცი ქაიი... -ამოიხვნეშა და ხელები ტყავის ქურთუკის ჯიბეებში ჩაიწყო.

-კარგი წავედით! -ვთქვი მე და ბარიდან გამოვედით.

-ჰომმ...რა გეგმა გვაქვს? -ვკითხე და მას გავხედე.

-ჩემთან წავიდეთ.

-კარგი, სეჰუნ. -ვუთხარი მშვიდად.

-ყოველთვის ასეთი მორჩილი ხარ? -მკითხა გაკვირვებულმა.

-რომ არ მინდოდეს არ წამოგყვებოდი საყვარელო.-ვუთხარი და მის მანქანაში ჩავჯექი.

ისიც საჭესთან მოთავსდა და მანქანა დაქოქა.

მაღალსართულიან კორპუსთან გავჩერდით და სადარბაზოში შევედით. 22-ე სართულზე ავედით და ბინაში შევედით. იქაურობა არეულ-დარეული, მაგრამ მაინც ვებერთელა და ლამაზი იყო.

-შესანიშნავი ბინაა.

-მშობლებმა მიყიდეს. -თქვა და ტყავის ქურთუკი უხეშად მოიშორა.

-რათქმაუნდა...მშობლები.

-შენზე რას მეტყვი, გყავს მშობლები?

-მამა.

-დედა?

-დედა არა.

-აჰამ, ვწუხვარ.

-არ არის საჭირო. -ვუთხარი და ფუმფულა სავარძელში ჩავეშვი.

-რამეს დალევ?

-არა, გმადლობ. დღეს ზედმეტი მომივიდა.

-კარგი.

-ისადააა, შენ არავინ მოგწონს ან გიყვარს? ნუ რათქმაუნდა ფაქბოი ხარ, მაგრამ შენც ხომ ადამიანი ხარ არა?

-ადამიანი ვარ, მაგრამ არავინ მომწონს.

-აჰამ, ძალიან სამწუხაროა.

-ჰაჰა...და რატომ?

-რომ მოგწონდე ცოლად გამოგყვებოდი. -ვუთხარი და გავიბუსხე.

-უცხოს გაჰყვებოდი ცოლად? გეტყობა, რომ ბევრი დალიე.

-შემიძლია ადამიანის შეცნობა, ისე რომ არც კი გამოველაპარაკო. ამიტომ უცხო არ ხარ.

-კარგი ერთიი...-ახარხარდა.

-კარგი...მშობლები ყოველთვის ჭკუას გარიგებენ და უკვე ყელში ამოგივიდა. არ გინდა მამაშენის კომპანიის მართვა, გინდა სხვა რამ აკეთო. არ გინდა ვინმე მოგწონდეს ან საერთოდ გიყვარდეს. გირჩევნია შენი ურთიერთობა მხოლოდ 1ღამით გრძელდებოდეს. ძმაკაცების გარდა შენამდე არავის უშვებ, არავის ენდობი. გგონია, რომ ყველაფერს მარტო გაუმკლავდები. სწორად ვერ მაფასებ ო სეჰუნ!

-კარგი! ვაღიარებ, რომ შთაბეჭდილების ქვეშ ვარ.-დანებების ნიშნად ხელები ასწია. -მაინც, საიდან ამდენი ინფორმაცია?

-შენი თვალები...ამბობენ თვალები სულის სარკეაო.

-მოდი მეც ვცდი. -ჩემს ცხვირწინ დაჯდა და თვალებზე მომაშტერდა. მის ცხელ სუნთქვას სახეზე ვგრძნობდი... მსიამოვნებდა,თითქოს ჯადოსნური რაღაც შემაფრქვიეს. -მარტოხელა ხარ, არავინ მოგწონს. გყავს მეგობრები და მათთან ხშირად ერთობი. მამაშენი ძალიან გიყვარს.-დაიწყო მან.

-ცდები...

-რატომ?

-არის ვიღაც, ვინც მიყვარს.

-ვაუუ...და მასზე რას მეტყვი?

-ნაჰ...მე არ ვადარდებ...ყოველ დღე ვხედავ, როგორ დადის ახალ-ახალ გოგონებთან ერთად და ეს მე გულს მტკენს...

-ეი ეი! ვეჭვიანობ იცოდე! 5წუთის წინ მე მომყვებოდი ცოლად!-ორივე ავხარხარდით.

-კარგი, გავჩუმდები. -ვუთხარი სიცილით.

შემდეგ სიჩუმე ჩამოვარდა და უხერხული სიტუაცია შეიქმნა. ძალიან ახლოს ვიჯექით და უხმოდ ვაკვირდებოდით ერთმანეთს. მისი გამოყვანილი სახე, ღრმა თვალები, შავი, შუბლზე ჩამოყრილი თმა და პრესი, რომელიც პერანგში ეტყობოდა, ნებისმიერს ჩაითრევდა მის საწოლში. წამიერად გონება გავთიშე და სხეულს მივეცი ნება თავისით ემოქმედა და მის ტუჩებს შეხებოდა. თვალები დავხუჭე და ნაზად ვაკოცე, ისიც ამყვა. კალთაში ჩამიჯინა და კოცნა გააგრძელა.

იმ წამს გავიგონე მისი ბოხი, კონტრასტული ხმა:

-სეჰუნ?!

დაბნეულებმა კარისკენ გავიხედეთ და დავინახეთ მაღალი ფიგურა, რომელიც გაფითრებული სახით მოგვჩერებოდა სავარძელში მოკალათებულ "წყვილს".