ასე ვეღარ გავძლებ, მის გარეშე ძალიან მიჭირს. ბურდღუნებს ბალიშში თავჩარგული ჯონგინი. მზის სხივები ჯერ მის ქერა თმას ხვდება, შემდეგ კი მის ზურგზე გადადის. უკვე რვა საათია, უნდა ადგეს და სკოლაში წავიდეს.

ჯონგინი საწოლზე წამოჯდა და გაჯეჯილ თმაზე ხელი მოიკიდა. ფეხზე წამოდგა და სააბაზანოში შევიდა. მაისური გადაიძრო, ყველაფერი გაიხადა და ცხელი წყალი მოუშვა. 20წუთის შემდეგ წელზე პირსახოცშემოხვეული სააბაზანოდან გამოვიდა და სკოლის ფორმა ჩაიცვა. კიბეზე მშვიდად ჩავიდა, მანქანის გასაღები აიღო და სახლიდან გავიდა.

სკოლაში შესვლისთანავე გოგონები მას მიაშტერდნენ თან რაღაცაზე ლაპარაკობდნენ. არც გაკვეთილზე და არც კაფეტერიაში დაუნახავს ქლოე და არც უცდია მისი მოძებნა. იცოდა, რომ მასთან საუბარს არ მოისურვებდა. სამეულმა სპორტზე ისევ წაიკინკლავა სკოლის ნაკრებთან, მაგრამ მასწავლებელმა ყველაფერი მოაგვარა. გაკვეთილების შემდეგ ჯონგინმა, ჰუნამ და ჩანიმ სკოლის ეზო დაალაგეს. საქმე მოამთავრეს თუ არა სახლებში წავიდნენ. ჯონგინმა გადაწყვიტა ქლოესთან მისულიყო. გზად საჭმელი იყიდა და მისი სახლისკენ გაეშურა.

კარზე კაკუნია.

-ვინ არის?

-ჯონგინს ხმა არ ეცნო და აფორიაქდა.

კარი ლამაზმა, დახვეწილმა ქალბატონმა გააღო.

-გ-გამარჯობა, ქლოე სახლშია?

-ვინ კითხულობს?

-მ-მისი შეყვარებული ვარ.

-ჩემს ქალიშვილს შეყვარებული ჰყავს? - გაკვირვებულმა იკითხა.

-დედა ვინ არის?

-ძვირფასო რამდენი ხანი მიმალავდი?

-რას? - კიბეზე ჩამოვიდა ქლოე. ჯონგინი, რომ დაინახა ადგილზე გაიყინა.

-შემოდი, კარებში ნუ დგახარ. - შემოიპატიჟა მისის აკერმანმა.

ჯონგინმა საკვებით სავსე პარკი ქალბატონს მიაწოდა და სახლში შევიდა.

-ჯ-ჯონგინ აქ რას აკეთებ?

-მომენატრე და შენს სანახავად მოვედი. არ ვიცოდი დედაშენიც თუ სახლში იქნებოდა.

-აჰაჰ რა საყვარელია. - აკისკისდა დედა.

-ჩემს ოთახში ავიდეთ, სალაპარაკო მაქვს.

-ჭკვიანად იყავით - კისკისებდა ქალბატონი.

-Chloe's POV-

ამან რა სულ გააფრინა? აქ რას აკეთებს? როგორ გაბედა? ხომ იცის, რომ ნაწყენი ვარ?! იდეაში უკვე დავშორდით! სიკვდილი უნდა?!

გაბრაზებული ავიდა კიბეზე, ჯონგინი ოთახში შეაგდო და კარი მიაჯახუნა.

-რამდენის უფლებას აძლევ საკუთარ თავს?!

-გითხარი, რომ მომენატრე. ნუ ბრძანებლობ ქლოე. - უთხრა მშვიდად და საწოლზე ჩამოჯდა.

-აქედან წადი.

-არ წავალ, მანამ სანამ საწადელს არ მივაღწევ.

-რა გინდა? - მობეზრებით უპასუხა გოგონამ.

-შემირიგდი და გპირდები აღარაფერს დაგიმალავ. იცი, რომ მიყვარხარ. ნუ ჯიუტობ! შენც გიყვარვარ და ვიცი, რომ ისევ გინდა ჩემთან!

-დიახ მინდა! მაგრამ ვერ ვიტან, როცა მატყუებ! - ხელები გადააჯვარედინა ქლოემ.

-ყოფილზე არც გიკითხავს და უბრალოდ მოყოლა საჭიროდ არ ჩავთვალე. მოვრჩეთ ამ თემაზე საუბარს და შევრიგდეთ.

-მაინც, ბოდიშს არ მოიხდი?

-კიდე რა გინდა? - წარბი ასწია ჯონგინმა.

-კარი იცი სადაც არის. - ეშმაკურად გაუღიმა.

-კარგი მაპატიე და მეორედ ეს არ განმეორდება.

-ძალიან კარგი. - ხელები ჩამოუშვა ქლოემ, ჯონგინისკენ წავიდა და კალთაში ჩაუჯდა.

-ვეღარ ითმენ? - წელზე შემოხვია ხელები ჯონგინმა და ტუჩის კუთხეში ჩაიღიმა.

-მომენატრეთქო გითხარი.

ქლოე მის ტუჩებს დაეწაფა და ხელები კისერზე შემოხვია. ჯონგინი უკვე გამხეცებული იყო, როცა ქლოემ ხელი გაუშვა და ფეხზე ადგა.

-მეღადავები ხო?

-აქ არა, დედაჩემია სახლში. ხმას გაიგებს.

-კარგი ჰო, წავიდეთ?

-გამოვიცვლი და წავიდეთ.

-გელოდები.

ქლოემ გამოიცვალა, ჯონგინს ხელი ჩაჰკიდა, კიბეზე ჩაირბინა და დედას მიაძახა, რომ მალე დაბრუნდებოდა.

მანქანაში ჩახტა და ჯონგინს ჰკითხა:

-სად მივდივართ?

-ჩემთან რათქმაუნდა.

-კარგი.

15წუთში ჯონგინის სახლში იყვნენ. ორივენი მანქანიდან გადმოვიდნენ და სახლში შევიდნენ. ჯონგინმა სამზარეულოდან ღვინის ბოთლი გამოიტანა და ოთახში ავიდა, ქლოეც მას გაჰყვა.

ბიჭმა ღვინო დაასხა და ფრთხილად მოსვა. ქლოე მის ნაკვთებს, განიერ ბეჭებს და წვრილ წელს უყურებდა. თითქოს ღვინომ კი არა ჯონგინმა დაათროო.

-მონატრებულის თვალებით ნუ მიყურებ, ახლა ხომ აქ ვარ! - ახარხარდა ჯონგინი.

-გაკვრიდები ძვირფასო.

ჯონგინმა ჭიქა გამოართვა და კომოდზე გადადო. გოგონას ხელი ჰკრა და საწოლზე დააგდო. ზემოდან მოექცა, ტუჩებში აკოცა, შემდეგ მაისური გადააძრო და ჯინსი გახადა.

გოგონამ ხარბად გაიცინა, ეს ყველაფერი ენატრებოდა. ჯონგინს მაისური გახადა და მის ტუჩებს დაეწაფა. არ გაუშვა მანამ სანამ სული არ ჩაეხუთა. ტანზე მჭიდროდ მიეკრო და ფეხები წელზე შემოხვია.