《Playboy •》თავი 3
Advertisement
მომდევნო დღეს სკოლაში არ წავსულვარ, ძალიან დაბნეული და შეშინებული ვიყავი. ფიქრებში ვიყავი გართული, როცა სემიმ მომწერა.
სკოლის შემდეგ სემი, როგორც დამპირდა მოვიდა და მომინახულა. გადავწყვიტე მისთვის ჯონგინის ესემესზე მეთქვა და იმაზეც, თუ როგორ დამემუქრა ბარში.
- ძალიან შეშინებული ვარ.
- კარგი, ნუ ღელავ, ვერაფერს დაგიშავებს.
-იმედი მაქვს. - ვუთხარი და ამოვიოხრე.
უხერხული სიჩუმე სემიმ დაარღვია:
- რაღაც აზრი მომივიდა.
-მართლა?
-კი. ჩანიოლს ვკითხავ ჯონგინის მისამართს და მასთან მიდი.
-სულ გააფრინე?! რამდენიმე წუთის წინ გაიგე რაც გითხარი?!
-....
-ჯერ ერთი ჩანიოლს როდის აქეთ დაუახლოვდი?! და კარგი, დავუშვათ მივედი მასთან, რა ჯანდაბა ვუთხრა?
-სიმართლე.
-რა სიმართლე?
-რომ მის მიმართ გრძნობები გაქვს. - თქვა სრული სერიოზულობით.
-სისულეებს მოეშვი პატარა ქალბატონო.
-თავს ნუ მაჩვენებ თითქოს ჯონგინი არ მოგწონს.
-არ მომწონს.
-ნუ უარყოფ ქეს! -უნებლიედ წამოიყვირა.
- შენ რატომ არ ეტყვი ჩანიოლს, რომ გიყვარს?
-მე მას ვკიდივარ.
-და რაიცი, რომ ჯონგინს არ ვკიდივარ?
-უბრალოდ ვიცი.
-ამას არ გავაკეთებ.
-კარგი, როგორც გინდა. - ბოლო სიტყვა სემის იყო და ამის შემდეგ ისევ სიჩუმე ჩამოვარდა.
ჯონგინი ამას გულისხმობდა? ეს არის ის შეცდომა, რომელიც მე დავუშვი...მე ის შემიყვარდა.
სემი იმ ღამით ჩემთან დარჩა, ფილმებს ვუყურეთ და გავერთეთ. ფანჯარაში ვიყურებოდი, როცა ჯონგინი ეუნასთან მივიდა. ეუნამ მას აკოცა და ისიც აჰყვა. შემდეგ სახლში შევიდნენ და ღმერთმა იცის იქ რას აკეთებდნენ. ამან გული მატკინა, თვალები ამიცრემლიანდა, სემიმ ეს შეამჩნია და ზურგიდან ჩამეხუტა.
-Jongin's POV-
ეუნასთან გასართობად მივედი, ყურადღების გადატანა მჭირდებოდა. ბოლო დღეებია სულ მასზე ვფიქრობ. რა ჯანდაბა მემართება? მე მას ვძულვარ, მაგრამ ეს ის არ არის, რაც მე მაქვს დაგეგმილი. გონზე ეუნას ხმამ მომიყვანა:
-საძინებელში ავიდეთ?
-ხო.- ვუპასუხე მე.
ოთახში ავედით, ეუნამ ყველაფერი გაიხადა და მომიახლოვდა. მაისური თვითონ გამაძრო, მაკოცა და ხელები თმაში შემისრიალა. მე წელზე მოვხვიე ხელი და ავიყვანე. შემდეგ ლოგინზე დავაგდე, შარვალი გავუხსენი, მის ზემოთ მოვექციე და ვაკოცე. ტუჩზე ვუკბინე, სიამოვნებისგან კვნესა აღმოხდა. წელზე ფეხები მომხვია და ზურგზე ფრჩხილებით დამკაწრა.
დავკმაყოფილდი და გვერდზე გადავბრუნდი, ეუნას კი ჩაეძინა.
-Chloe's POV-
Advertisement
უკვე ღამის 2საათია, მაგრამ ჯონგინი ჯერ კიდევ არ გამოსულა. სემის ეძინა, მე კი ფანჯარას არ მოვშორებივარ. საკუთარი თავისთვის უფლება არ უნდა მიმეცა, რომ შემყვარებოდა. ძალიან დიდი შეცდომა დავუშვი. ვიცოდი, როგორი მექალთანე და ნაგავიც იყო, მაგრამ მაინც...
ღამით საწოლში არ დავწოლილვარ, ფანჯარასთან ჩამეძინა. დილით მზის სხივებმა გამაღვიძეს, ჩაწითლებული თვალები დავიზილე, წამოვდექი და წელში გავსწორდი. ირგვლივ მიმოვიხედე, მაგრამ სემი არსად ჩანდა. კიბეებზე ჩავირბინე და კარგი სუნი ვიგრძენი. სამზარეულოში შევედი, სემის საუზმე მოემზადებინა და მე მელოდებოდა. როგორც ყოველთვის ღიმილით დამასაჩუქრა და წკრიალა ხმით მომესალმა.
-დილამშვიდობის ძილის გუდავ. როგორ მოხდა, რომ შენი გაღვიძება არ დამჭირდა?
არვიცი, მეც გამიკვირდა. -ორივეს გაგვეცინა.
-ისაუზმე, მოემზადე და წავიდეთ.
-კარგი, ჩემს მძღოლს დავურეკო?
-დაურეკე, თორემ დავაგვიანებთ.
20 წუთში სახლიდან გამოვედით და მანქანაში ჩავსხედით. გზაში ჩვენს საყვარელ მუსიკას ვუსმენდით 'Scary Love'.
პირველ გაკვეთილზე ჯონგინი არ მოსულა, ალბათ ეუნასთან იყო. იმაზე ფიქრი, რომ ჯონგინმა ღამე მასთან გაატარა მაცოფებდა. მუჭი შევკარი და მერხს დავარტყი. გვიან გავაცნობიერე, რაც გავაკეთე, ყველა მე მიყურებდა. მასწავლებელმა მითხრა, რომ საკლასო ოთახიდან გავსულიყავი. სემი უკან ამედევნა, მაგრამ მასწავლებელმა კლასიდან არ გამოუშვა. პირველ სართულზე მარტო ჩავედი და კიბეზე დავჯექი. საიდანღაც ჩემი პრინცი გამოჩნდა და გვერდით მომიჯდა.
-აქ რას აკეთებ? -ახალგაღვიძებულის ხმა ჰქონდა.
-რა შენი საქმეა?!
-უბრალოდ გკითხე, რატომ იძაბები?
-შენთან საუბარი არ მსურს.
-უკვე დაუშვი ის შეცდომა, რომელზეც მე გითხარი?
-არ ვიცი მაგ შეცდომაში რას გულისხმობ.
-ძალიან კარგად იცი, პატარავ. -ბოლო სიტყვა ირონიულად თქვა და დამტოვა.
ლანჩზე მე, სემი და ლუკასი ერთად ჩავედით. ალბათ გიკვირთ, რომ ლუკასზე აქამდე არაფერი მითქვამს. ის ჩემი მეზობელი და ახლო მეგობარია. სეულში გადმოსვლისთანავე დავახლოვდით.
-სემი ჩანიოლს ნუ აშტერდები!
-მე...უბრალოდ...
-დამალვა საჭირო არ არის- მშვიდი ხმით მიუგო ლუკასმა.
-ხო სემი. -დავეთანხმე მე.
-მე არ მინდოდა, რომ ასე მომხდარიყო. მართლა...მე უბრალოდ შემიყვარდა ის...ასე არ უნდა მომხდარიყო...- ანერვიულებული ხმა ჰქონდა.
-რაზეც არ უნდა ქვითინებდე დაწყნარდი. -არსაიდან გამოჩნდა ჩანი.
-აქ რა დაგრჩენია? -ვუთხარი და ცალი წარბი ავწიე.
-დღეს წვეულებას ვაწყობ. ჯონგინმა მთხოვა თქვენთვის მეთქვა. მისამართს სემის მივწერ. მკიდია თუ არ მოხვალთ, მე გითხარით.
Advertisement
"მისამართს სემის მივწერ" ამ სიტყვების გაგონებაზე სემი უარესად აქვითინდა და მომეხუტა. ლუკასი გულიანად ახარხარდა.
-უეჭველად უნდა წავიდეთ! -ვთქვი მე.
-ეს ქლოემ თქვა, თუ მომესმა? -გაიკვირვა ჩემს კისერში თავჩარგულმა სემიმ.
-წავიდეთ. -თქვა ლუკასმა.
-რა უნდა ჩავიცვათ?
-წარმოდგენა არ მაქვს. -თავი უკან გადავაგდე.
-ეს ჩემი შანსია, რომ ჩანიოლს თავი მოვაწონო.
-ზედმეტი არ მოგივიდეს. -გავუღიმე.
-ვიცი ქეეს.
საღამოს ჩემთან ავედით, ლუკასს უნდა გამოევლო. მე შავი ტოპი, მაღალწელიანი ქვედაბოლო და კედები ჩავიცვი, სემიმ კი შავი შარვალი, თეთრი პერანგი და შუზები. მაკიაჟი გავიკეთეთ და წავედით. მანქანა ჩანიოლის ეზოში გავაჩერეთ და გადმოვედით. ირგვლივ ყველაფერი ულამაზესი იყო, ვებერთელა სასახლე, აუზი, ტერასა. სახლში ძლივს შევედით და ბართან დავსხედით. ჩანიოლმა დაგვინახა და ჩვენთან მოვიდა.
-მოხვედით. - კმაყოფილი ჩანდა.
-რატომაც არა? - ჰკითხა სემიმ.
ჩანიოლი მომიახლოვდა და ყურში ჩამჩურჩულა:
- ჯონგინი იმ ოთახშია, შენ გელოდება, სემის კი მე დავიტოვებ.
მეც დავემორჩილე და ჯონგინისკენ წავედი, ოთახში შევედი და კართან დავდექი. ბნელოდა, მაგრამ ვხედავდი ზურგით მდგარ ჯონგინს.
-კარი დახურე.
დავხურე.
-თავს ძლივს ვიკავებ იცი?
-რა?
-თავს ძლივს ვიკავებ, რომ აქვე არ გადაგაწვინო.
Advertisement
- In Serial33 Chapters
Riftwalker
Legend speaks that a roaring force of insatiable abyss lies beneath the peaceful overworld. Named the Rift after its chasm-like entrances, this unexplored void has consumed the underneath for eons. What had seemed just a myth crawled out of unreality in the form of eldritch creatures. Reborn as something not entirely human, mankind rejected the boy. Thrown into the Rift by people who feared him, he had to live in a world run by monsters as a newborn. Surviving, however, wasn't his only difficulty as he soon had to decide whether he would save the people who banished him or simply idle as the Rift engulfed all life. As of chapter 9, Riftwalker is on a very small hiatus. I'm very busy with work atm :( Here are a couple of things to expect: Lots of action and exploration! Diverse and refreshing creatures; There are good and evil. Satisfying progression and coming of age. The protagonist stands out but isn't overpowered. There are some litRPG elements, but it's not a determinant factor. The fights are decided through one's combat skill and experience and not stat-checking. Oh, and some other info: There is a bit of gore, but nothing disturbing. Occasionally, there will be images of the scenery and landscape. Chapters will be around 1,5k to 2k words long, and the releases will probably be relatively slow, sorry.
8 133 - In Serial28 Chapters
[Archive] Legend of the Nameless Hero
A WhiteSamurai original Web Novel There are always the mysterious tales of heroes, those who fight against the Demons, who fight for justice and those who head mighty quests against tyranny. Heroes that are born to destiny, Heroes that are forged through tragedy, and Heroes that are brought to the world in times of great peril and strife. Not all true Heroes are wanted or beloved, but all life understands, that throughout all time and space, for those who truly stand as Heroes, they never need to be called one. The sands of time are the only true judge for those who journey upon the true path, the only one they will ever need. This is the tale, no, the Legend, the Legend of the one who throughout all time, would forever be, the First Hero. This is Their story, a story of true hardship, of a sorrow greater than any other that would stand as a symbol of inspiration no matter the test of time. A tale of darkness, a true curse, an impending evil hidden beyond the horizons that threatened the very future of existence. This is the tale, of one of the few great figures, who, in the face of true evil, continued to stand. . . . _______________________________________________________________ :Disclaimer: _______________________________________________________________ . . . All Chapters are subject to sudden revision, scrapping, or complete removal from the canonical storyline. The author of "Legend of the Nameless Hero" uses RoyalRoad as a method of experimentation with genre's and writing styles for Fantasy-style works for the sake of eventual publication. The end result isn't to release perfect chapters on RoyalRoadl, but eventually develop the story as intended using the best material to produce the highest quality work. The best mentality when reading works from WhiteSamurai is to see it as the ability to read and review pre-release transcripts or "Rough Copies" before publication. Viewer discretion and maturity are both requested and required. . . . _______________________________________________________________ :About: _______________________________________________________________ . . . This story follows direct character point of views along with an intentional third person narrative to explain to the readers what the characters won't. (I don't use my characters to go give extensive explanations for every last thing like EVERYTHING DOES) This tale shall encompass the life of the Hero from the moment she is summoned into the Kingdom of Kremor, to the Legendary Final Clash. This isn't your run of the mill hack and slash raise an army and conquer, I don't follow that bandwagon. Real life holds politics, intrigue, economics, structure, populations, civil opinions, history, psychology, heart, suffering, wonder, advancement, curiosity, ambition, and so many more things that would lead to me hitting some character limit. I refuse to take the same route that others use by simply ignoring these factors, my worlds, my stories, are as real as they get. There's no plot armor here, if someone screws up, they've screwed up and there's no magical sword in a well for them. I write in 'Seasons' not 'Books' as many often do, these are generally, not always, hundreds of chapters long, though as I have yet to finish a season, the average length is in the air. I go by an ideal of what I call 'Universal Lore' which includes the policy that things that exist within the story don't follow the rule where the Protagonist needs to be there so that it will happen. There will be some things that will happen, and the hero, and sometimes the reader, won't know happened until they enter a place, or news gets to them. A person needs to be in the right place at the right time, I hate plot holes and meta characters above all else... For my works, comments are practically demanded as reactions, thoughts, and various viewpoints are like sweet fuel to my writing spirit. Reviews are highly accepted and appreciated, BUT ONLY IF THEY ARE EDUCATED AND THOROUGHLY EXPLAINED. Those that throw down a low rating ARE HIGHLY REQUESTED to extensively detail and explain their viewpoints on the work. They should also be willing to come back to the work at a later date if messaged by the Author, Me, due to issues they mentioned being taken care of. I'm never against scrapping a chapter or rewriting several paragraphs if there are character or story discrepancies. I want the highest quality work possible, and every comment, every review, are tools for me to use to further that goal. . . . Enjoy the work. ~White Status: (Ongoing)
8 72 - In Serial18 Chapters
Adopted By Laurenzside
Marlee is a 5 year old girl, she was dropped off at the adoption center around the age of two when her daddy killed her mommy. She always looks on the positive side. And for a 5 year old let's just say she is really smart.
8 209 - In Serial17 Chapters
fto S5 my Own Style
This takes place about 3-5 months after fto s4 so before actual s5 is going to be released Ps: this was fto after the series just decided to change the name
8 112 - In Serial5 Chapters
Wii Deleted You: Swapped
There are many ways things could be different.
8 202 - In Serial28 Chapters
Prove It (Completed)
It's Winter break and a freak storm prevents the last five students from leaving their remote campus. Most of the staff have left and those that remain are happy to lock themselves away in their rooms and wait for spring.In the student dorms, a power cut, no outside communications and a need to keep safe brings the quiet nerd onto their radar and once they see her and get to know her better, they wonder where she had been hiding all this time.One thing is for certain, after the storm has past, they are not letting her go.This is a very fast instalove reverse harem short story - enjoy.
8 142
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
