《from battle to love》8.i know who you are
Advertisement
ჯონგუკის pov
??:ბატონო ჯეონ
გავიგე კარების მეორე მხრიდან
ჯანდაბაა ემას მოვშორდი:
მე:აქ დარჩი
ვუთხარი და გარეთ გავედი:
მე:გისმენ
??:სტუმარი გყავთ
მე:ამ შუაღამისას?
??:დიახ
მეც ქვემოთ ჩავედი იქ კი ის გოგო დამხვდა რომელიც წინ დღით მოვიყვანე;
მე:ამშუაღამისას აქ რა გინდა?
??:კიდევ კარგი მოხვედი თორემ გავიყინებოდი! ვიფიქრე გავერთობოდით
მე:დღეს არა სხვადროს
??:კიმაგრამ ამხელა გზა გამოვიარე
მე:ჩემი მძღოლი წაგიყვანს!კარგად!
კარები მივუხურე და მძღოლიც მასთან ერთად გავუშვი
ემას pov
როგორცკი ჯეონი ოთახიდან გავიდა მეც მალევე გავედი ოთახიდან მიუხედავათ მისი ნათქვამისა
ჯერაც ვერ ვიჯერებდი რა მოხდა ან ამის უფლება რატომ მივეცი
ოთახში შევედი და კარებები ჩავკეტე
საწოლში ჩავწექი და დაძინება ვცადე
ეველინის pov
ახხხხ თავი მისკდება ჯანდაბა გუშინ რა მოხდა
როდესაც წამოვდექი ჩემს ოთახში ვიწექი შემდეგ კი ოთახში მია შემოვიდა:
მია:ოჰ გაიღვიძე ძლივს
მე:გუშინ რა მოხდა?
ვკითხე
მია:არაფერი გახსოვს?
უარის ნიშნად თავი გავაქნიე:
მია:ძალიან ბევრი დალიე და გაითიშე შემდეგ კი მედა ვივიანმა აქ ამოგათრიეთ
მე:და ემა?
მია:არვიცით გუშინ მოულოდნელად გაქრა იმედია კარგად არის!ახლაკი სწრაფად მოწესრიგდი და ჩამოდი
ავტორის pov
გოგონა მალევე მოწესრიგდა და ქვემოთ ჩავიდა
მაგიდას მიუჯდა და ლაპარაკი დაიწყო:
ეველინი:მოიცადე მია სად წავიდა?
ვივიანი:ლუქსში საქმეები გამოუჩნდა
ეველინი:კარგი დღეს რაიმე გეგმა გვაქვს?
ვივიანი:დღეისთვის არა მაგრამ შევიტყვე, რომ რამოდინემე დაჯგუფებას ქალები აუყვანიათ მძევლებათ თავისი სტრიპტის ბრებისთვი.მათ უნდა დავეხმაროთ არავის ააქვს უფლება ქალის სხეულით ივაჭროს
ეველინიც მას დაეთანხმა:
ეველინი:უცნაურად არგეჩვენება?ისინი სახლში შემოიჭრნენ მაგრამ არაფერი მოუპარავთ და გაუტეხიათ
ვივიანი:ვიცი მეც არ მომწონს ეს ყველაფერი რა შეიძლება გაეკეთებინათ?
ეველინი:ნამდვილად არვიცი!
ცოტახნით სიჩუმე ჩამოვარდა მოულოდნელად კი ეველინი აწითლდა როდესაც წინა ღამე გაახსენდა თუ როგორ მოშორდა და დატოვა თეჰიონი
ელისაბედი:ქალბატონო ვივიან წერილია თქვენს სახელზე
თქვა და კონვერტი გოგონას მიაწოდა
ეველინი:რაწერია
კითხა გოგონას როდესაც წერილის კითხვა დაიწყო
ვივიანს მალევე შეეცვალა გამომეტყველება:
ვივიანი:მივდივარ
ეველინმა ვივიანს წერილი გამოართვა და ხმამაღლა კითხვა დაიწყო:
ეველინი:დადამ მე ისევ დავბრუნდი!ნუთუ არ მოგენატრე არგინდა ისევ ძველებურად ვითამაშოთ?ამ ადგილას მოდი******** თუ ჩემი ნახვა ისევ გინდა პატარა ბავშვო!ვივიან შენთან ერთად მოვდივარ!
ვივიანი:არავითარ შემთხვევაში
ეველინი:არმაინტერესებს მოვდივარ!
მიას pov
ლუქსში იმ მიზეზით მივედი რათა სასმელების ახალი ტავარი მიმეღო მაგრამ იქ სრულიად სხვა სიტუაცია დამხვდა:
მე:აქ რაჯანდაბას აკეთებ?
ჯიმინი:როგორციქნა მოხვედი
მითხრა ისე რომ სკამიდან არ წამომდგარა მეც მას გვერდით მივუჯექი:
მე:სწრაფად ამოღერღე სანამ ჩემი ხელით გაგაგდე აქიდან
ეს ვუთხარი თუ არა სასმელი მოსვა და დოკუმენტები მაგიდაზე გამომიცურა
მეც წავიკითხე და სახის გამომეტყველება შემეცვალა მას სერიოზულად გონია რომ ლუქს ვიყიდი:
მე:შენ რა ამას სერიოზულად მეუბნები?
ჯიმინი:კი რატომაც არა
თქვა და ჩაიცინა
ჯიმინი:5 მილიონი ნამდვილად არ არის ცოტა ამ სანაგვისთვის
მითმინების ფიალა ამომეწურა
Advertisement
წამოვდექი და ყელში ხელი მივუჭირე:
მია:იცნებასაც გიკრძალავ რომ ჩემს ლუქს მოგყიდი!გაიგე?და არცკი გაბედო და აქ ისევ აღარ მოხვიდე
მან ხელზე მომიჭირა,მისი ყელიდან ხელი მომაშორებინა და მასთან ახლოს მიმწია ისე რომ ფეხზე არ ამდგარა:
ჯიმინი:ასე ძალიან გიყვარს ფული?გინდა რაოდენიბა გავზარდო?
მე:შენ მე ვინ გგონივარ ნაბიჭვარო?
სახეში ხელი უნდა დამერტყა რომ გამაჩერა,ხელი დამიჭირა მის კალთაში მომათავსა და ხელები დამიჭირა:
ჯიმინი:აღარასოდეს გაბედო რომ ნაბიჭვარ დამიძახო და იცოდე ერთდხესაც ეს ლუქსი ჩემი გახდება
თქვა და ბევრი ფართხალის შემდეგ ხელები გამიშვა:
მე:აქიდან გაეთრიე სანამ გაგაგდებ
ვუთხარი როდესაც ესემესი მომივიდა
ჯიმინი:ისედაც...
მე:ერთიწუთით მოკეტე შენი ბინძური პირი
ვუთხარი და ესემესის კითხვა დავიწყე
ეველინისგან იყო
სასწრაფოდ აქ მოდი******** კანგჯიონი გამოჩნდა
ტელეფონი გამოვრთე და ჯიმინს მივუბრუნდი რომელიც ფაქტობრივად ცოფებს ყრიდა:
ჯიმინი:ზედმეტები მოგდის!ამას განანებ პატარა ქალბატონი
აჰამ კი როგორ არა
მე:საინტერესოა ამას როგორ აპირებ? და თუ ისევ დაბრ.....
ვერ დავამთავრე თქმა როდესაც სუნთქვა შემეკვრა არა გთხოვ ოღონდ ახლა არა !ისევ არა გთხოვ!
ჯიმინი:თუ დავბრუნდები რა?
უკვე ვეღარაფერს ვეღარ ვხედავდი და თავბრუ მეხვეოდა:
ჯიმინი:რაგჭირს ენა გადაყლაპე
ვეღარ ვსუნთქავ:
მე:იზი!
დავუძახე იქვე მყოფს
იზი:გისმე..ქალბატონო მია კარგად ხართ?
ჯიმინი:რაგჭირს?
თქვა და მომიახლოვდა
მე:იზი ჩემი ინფა...
ვერ დავამთავრე თქმა როდესაც გავითიშე
ჯიმინის pov
უეცრად მიამ გონება დაკარგა და დავიჭირე რა ჯანდაბა დაემართა
მისმა დამხმარემ მის კაბინეტში შემაყვანინა იგი და იქვე დავაწვინეთ:
ჯიმინი:რა დაემართა?
იზი:მას შეტევები აქვს დიდიხანია არ დამართნია მაგრამ ისევ აწუხებს
ცოტა არიყოს ფამიკვირდა როგორი სუსტია
მისი კაბინეტის თვალიერება დავიწყე და მაგიდაზე მდგარ ჩარჩოს დავაკვირდი სადაც ოთხი გოგონას სურათი იყოს
ის და მისი მეგობრები ვიცანი მაგრამ ჩემი ყურადღება მეოთხე გოგონამ მიიქცია რომელიც ვერ ვიხსენებდი სად მენახა ძალიან ნაცნობი სახეაქვს
ნუთუ
იზი:გმადლობთ დახმარებისთვის შეგიძლია წახვიდეთ
თქვა და კაბინეტიდან გამიყვანა
ავტორის pov
გოგონები მალევე დანიშნულების ადგილას მივიდნენ
წყნარი ადგილი იყო გარშემო მხოლოდ ერთი სახლი იყო
ვივიანმა მანქანის კარები მიაჯახუნა და სახლისკე დაიძრა მაგრამ ეს უფრო ქოხს წააგავდა:
ეველინი:ეს ყველაფერი არ მომწონს
თქვა გოგონამ და ვივიანს გაყვა
სახლი ცარიელი იყო
ვივიანი და ეველინი დაიყვნენ და ოთახებს ამოწმებდნენ
ვივიანი მისაღებ ოთახში შევიდა როდესაც სკამზე რაღაც დაინახა:
ეველინი:ეს რა არის,
ვივიანი:ჯანდაბა შემაშინე
უთხრა და სკამს მიუახლოვდა
მან ბიმბი დაინახა რომელიც 3 წამში აფეთქდებიდა:
ვივიანი:ეველინ ეს ბომბია
იყვირა და ძირში წაიქცნენ
??:ბუხ!
ეს ადამიანის ხმა იყო შემდეგ კი ისტერიკული სიცილი გაისმა:
??:ისევ ისეთი მშიშარა ხარ,ნუთუ მართლა გეგონა რომ ასე ადვილად მიპოვნიდი?
ვივიანი გონს ვერ მოდიოდა ფეხზე წამოდგა და ბომბს შეხედარათქმაუნდა ეს ნამდვილი არიყო და სკამი გადააყირავა:
ვივიანი:ჯანდაბა სადხარ
კანგკჯიონი:რა ფეთქებადი ხარ!ნუთუ გგონია რაც შენ გააკეთე ამის შემდეგ ასე იოლად დაგნებდები?შენს გამო ცალი თვალით ვეღარ ვხედავ,შენს გამო მთელი საქონელი დავკარგე,შენს გამო 5 წელი ციხეში ვიჯექი და გგონია ასე იოლად შეგეშვები??!!!
Advertisement
იღრიალა
ეველინი:ვივიან ეს ხმა დინამიკებიდან მოდის
ჩაჩურჩულა გაცოფებულ გოგონას
კანგჯიონი:მანამ არ მივისვენებ სანამ შენთვის ყველაზე საყვარელ ადამიანებს შენ თვალწინ არ მოვკლავ.გაწამებ მანამდე სანამ არმთხოვ რომ მოგკლა.ყველა ადამიანი გადაარჩინე შენი საუკეთესო მეგობრის გარდა მშიშარასავით გაიქეცი და ის ჩემთან დატოვე!ის შენს გამო 5 წელია იტანჯება შენკი ერთხელაც არგიცდია მისი მოძებნა შენს გამო ის მკვლელი გახდა!ახლაკი უნდა წავიდე შენკი თავი იტანჯე ამ ყველაფრის გამო მინდა რომ მთელი დღე დანაშაულის გრძნობამ შეგაწუხოს!მინდოდა გამემწარებინე და შენი სახის გამომეტყველებით ამას ვხვდები!
თქვა და ხმა შეწყდა
გოგონა განადგურებული იდგა ყველა ის ტრავმა გაახსენდა რაც მას მიაყენეს მისი მეგობარი რომელიც ვერ გადაარჩინა
მუშტები შეკრული ქონდა და ცრემლები მოდიოდა ბოლოს კი მისი ყვირილი ექოსავით გაისმა მთლიან სახლში
ეველინმა გოგონას მხარზე ხელი დაადო:
ეველინი:ეს შენი ბრალი არ არის
უეცრად ხმაურის ხმა გაიგონეს
ვივიანმა იარაღი გადატენა და უკან შეტრიალდა:
ვივიანი:შენ აქ რას აკეთებ?
იკითხა გაკვირვებულმა გოგოგონამ როდესაც თეჰიონი დაინახა:
თეჰიონი:წერილი მომივიდა კანგჯიონისგან და მეც აქ მოვედი
შუგა:ჩემთან ერთად!კანგჯიონი ვისზე ლაპარაკობდა?
ეველინი:ვივიანის ძველ მეგობარზე
ვივიანმა თმაზე ხელი გადაისვა და იარაღი ჩაწია:
თეჰიონი:ბავშვობაში შენც მან მოგიტაცა?თუ ასეა შეიძლება ჩემს ძმას იცნობდე
ვივიანი:მითხარი შენი ძმის სახელი იქნებ დაგეხმარო დიდიხნისწინ მე და რამოდენიმე ბავშვმი მისგან წამოვედით და მას თავი დავაღწიეთ
თეჰიონი:მას ჯინი ერქცა!კიმ სოკჯინი იცნობდი?
ვივიანს ყველაზე მეტად ამის გაგონება არუნდოდა მან თვალები მაგრად დახუჭა და დამშვიდება ცადა:
ეველინი:კანგჯიონი სწორედ მასზე ლაპარაკობდა
ცოტახნით სამარისებული სიჩუმე ჩამოვარდა ყველანი ჩუმად იყვნენ ვერავინ ბედავდა ხმის ამოღებას განაკუთრებით ვივიანი:
თეჰიონი:შენ მას იცნობდი
ვივიანი:მწუხვარ თეჰიონ
თეჰიონმა მუშტები შეკრა:
თეჰიონი:შეგეძლო მის დასახმარებლად დაბრუნებოდი და დახმარებოდი
ვივიანმა თავი ჩახარა
ვივიანი:დავბრუნდი მაგრამ ძალიან გვიანი იყო
თეჰიონი:მაშინ შეგეძლო მოგეძებნა!შენ ჩვენი დაცვსი სისტემა გატეხე რაც შეუძლებელია! წამში დაბლოკე ჩვენი სისტემა და ვერშეძელი რომ კანგჯიონი გეპოვნა?!
იღრიალა თეჰიონმა:
თეჰიონი:შენს გამო ის იტანჯებოდა ხუთი წლის განმალობაში!ღმერთმა იცის მას რა დაემართა და რა გადახვდა თავს
ვივიანი:მე...ბოდიშს გიხდი
თეჰიონი:ბოდიში ვერაფერს უშველის მას ვერ დააბრუნებს და ვერ მაპოვნინებს!შენ შეგეძლო რომ რომელიმე მისი ახლობელი მაინც მოგეძებნეთ შენ შეგეძლო
ვივიანი მხოლოდ ცრემლების ამარაღა დარჩა
ეველინი:საკმარისია!
ეველინმა ვეღარ მოითმინა და იყვირა :
ეველინი:ეს მისი ბრალი არ არის
თეჰიონი:მართალიხარ ეს ჩემიბრალია
თქვა და სახლიდან გავიდა ეველინიც მას გაყვა
ბიჭმა ბოლო ხმაზე იღრიალა ვეღარ გაუძლო მის მშობლებს დაპირდა დაპირდა რომ მას იპოვიდა მაგრამ უკვე 10 წელი გავიდა რაც ის მოიტაცეს ჯინი თეჰიონზე მხოლოდ ერთი წლით უფროსია ის ნერვიულობს მის უფროს ძმაზე ნერვიულობს:
ეველინი:კარგად ხარ?
კითხა გოგონამ თეჰიონს მშვიდი ხმით
თეჰიონი:შენი აზრით კარგად ვარ?
ეველინი:ეცადე დამშვიდდე ეს შენი ბრალიც არ არის!ნუ იდანაშაულებ თავს
ბიჭი გოგონასკენ შეტრიალდა
თეჰიონი:ეს შენთვის იოლი სათქმელია!მე ჩემ მშობლებს დავპირდი რომ ვიპოვიდი.შენ ვერცკი წარმოიდგენ რამდენი რამ გადავიტანე რამდენი რაღაც გავაკეთე!არვიცი როგორააა ჩემი ძმა სად არის და რას ჭამს საერთოდ ცოცხალია თუ არა!ჩემი ბრალია ის მეუნდა დამეც...
ბიჭი ზედმეტად აღელვებული და გაბრაზებული იყო.თვალები სისხლისფერი ქონდა და მძიმედ სუნთქავდა
ამიტომ გოგონამ გაუაზრებლად და მის დასამშვიდებლად ლოყაზე ხელები დაადო ბიჭი მისკენ მიწია და აკოცა
თეჰიონი ვერ იაზრებდა რამოხდა
ეველინი მას მოშორდა და უთხრა:
ეველინი:მწუხვარ ეს არუნდა გამეკეთებინა შენი დამშვიდება მინდოდა
მას მოშორდა და წასვლა დააპირა როდესაც თეჰიონმა მისკენ შემოატრიალა და ამჯერად მან აკოცა
რთულია როცა შენი მტერი გიყვარდება
მოდით ამას აკრძალული სიყვარული დავარქვათ
ძნელია არა?როცა ის ადამიანი გიყვარდება ვისი შეყვარებაც არ შეიძლება
ადამიანი რომელიც ყველაფერს აკეთებს რომ მოგკლას და ერთხელ თითქმის მოგკლა კიდეც
უცნაური და უაზროა არა?
საინტერესოა ეს ნამდვილი სიყვარულია თუ არა
ჯონგუკის pov
უკვე მოსაღამოვდა მეკი მომხდარს ჯერ კიდევ ვაანალიზებ ეს რატომ გავაკეთე ან ვუთხარი რომ დამლოდებოდა რატომ წავიდა
კლუბში არც უთქვამს ისე წავიდა მაგრამ ყველაზე საინტერესო ისაა რომ ის გოგონები მართლა შემთხვევით გაიცნო თუ იცნობდა
მხოლოდ ისაა ჩემთან ასეთი პირდაპირი ვერავინ ვერ ბედავს ჩემთან მაღალი ტონით ლაპარაკს და მითუმეტეს რასგავხართ თქმას
არა რა ეს გოგო გამაგიჟებს ისიც საინტერესოა იმდღეს სამზარეულოში რომ დამაგდო
უეცრად ტელეფონის ხმა გავიგონე ჯიმინი იყო ნეტა ამას რაღა უნდა:
მე:გისმენ ჯიმინი
ჯიმინი:სად ხარ?
მე:სახლში რახდება?
ჯიმინი:არსად არ წახვიდე მნიშვნელოვანი ამბავი გავიგე
მე:კარგი გელოდები
ჯიმინს ტელეფონი გავუთიშე და კაბინეტიდან გავედი
სიწყნარე იყო ემა კი არსად ჩანდა ამიტომ მისი ოთახისკენ წავედი
კარები შევაღე ისკი წიგნს კითხულობდა
და როცა დამინახა ფეხსზე წამოფრინდა:
ემა:გისმენთ ბატონო ჯეონ!ვახშამი მზადაა ყველაფერი გავაწყვე შეგიძლიათ ივახშმოთ
მისი ოთახის კარები დავხურე და ნელ ნელა ვუახლოვდებოდი:
მე:ამისთვის არ მოვსულვარ
ემა:მა..შინ რისთვის მოხვედით?
მასკიდევ უფრო მივუახლოვდი:
მე:გუშინ გითხარი,რომ არ წასულიყავი
არმოვისვენე სანამ სახე არ გავუსწორე და ძალიან არ მივუახლოვდი:
მე:რატომ წახვედი?ყოველთვის რატომ მეწინააღმდეგები და საპირისპიროს რატომ აკეთებ?შემომხედე!
ნიკაპზე ხელი მოვკიდე და თავი მაღლა ავაწევინე:
ემა:მე არ მინდოდა დარჩენა
მე:არმაინტერესებს!ამიერიდან მხოლოდ იმას გააკეთებ რაც მემინდა და რასაც მე გეტყვი!
ჩვენს შორის ადგილებს ვამცირებდი და მის რეაქციას ვაკვირდებოდი
მუშტები შეკრული ქონდა და თვალები მაგრად და უჭული
მისიკენ გადავიხარე და ყურში ჩავრჩულჩულე:
მე:აღარასოდეს შემეწინააღმდეგო
ვუთხარი და მისი ოთახიდან გავედი
უეცრად ჯიმინი შემეჯახა
ავტორის pov
ჯონგუკი:ასე სწრაფად როგორ მოხვედი
ჯიმინი:ჩვეულებრივად!კაბინეტში შევიდეთ
ჯონგუკი:კარგი
ბიჭები კაბინეტში შევიდნენ და კარები მიიხურეს:
ჯონგუკი:გისმენ რახდება?
ჯიმინი:დღეს იმ გოგოს კლუბში ვიყავი და გონება დაკარგა
ჯონგუკი:ასეთი რაუქენი?
ჯიმინი:მე არაფერი!შემდეგ კაბინეტში შევიყვანე იქკი მის მაგიდას ვათვალიერებდი
ჯონგუკი:და?
ჯიმინი:ყველაზე საინტერესო ის იყო რომ იქ ფოტო იყო სადაც ოთხი გოგონა იყო და ერთერთი მათგანი ვერცკი დაიჯერებ ვინ იყო ძალიან დიდხანს ვფიქრობდი ბოლოს კი მივხვდი
ჯონგუკი:და ვინ იყო?
ემას pov
ოთახიდან როცა გამოვედი სამზარეულოსკენ წავედი მაგრამ ჯონგუკი იქ არ იყო
ვერვხვდები რას აკეთებს ჩემი მსახიობობის დიდი ნიჭი და მოთმინების უნარი რომ არა იქვე მოვკვლავდი
მისაღებ ოთახში გავედი საინტერესოა ალბათ მის კაბინეტშია:
ჯონგუკი:კიმ ემა!
მისიხმა გავიგონე თუ არა უკან შევტრიალდი:
ჯონგუკი:ვიცი ვინც ხარ და რა მიზანი გაქვს!
—————————————————
იმედია მოგეწონათ❤️
Advertisement
- In Serial47 Chapters
Travelers [DROPPED]
DROPPED. The story focuses less on dungeon building than on the why of dungeons and how they fit into the universal order. While I am working from a grand plot, the writing is going slice of life style because I need to do that to work out how things progress into that grand plot. The original story seed idea / synopsis is below. The Grand Tapestry protects Rhofhir from Primal Chaos by imposing Order via patterns. However, the patterns grow stiff, stagnant, and so the Tapestry is nearing a time of Unraveling. Evidence of past civilizations wiped out during previous Unravelings foreshadow the apocalyptic catastrophe looming over the world. The mages of the Arcane Asylum reach out across dimensions, searching for some way to prevent, or at least stall, the coming Unraveling. Among the many voices they find is a gifted graduate student researching machine-assisted telepathy -- and his gaming group. Lena never expected that the chance to play DnD with telepathy would result in her becoming an actual Dungeon Master, nor that her friends could become the bosses of her dungeon. This is, in many ways, her dream come true, but there's a catch: What happened to Brad, the creator of that telepathy machine?
8 146 - In Serial8 Chapters
Response From A Distant Sky
In the age of airships, where the royal navy rules the skies, the empire is threatened by a rising power.Fredrik, loyal sailor on the RSS Sunseed, has his life turned around when he discovers an old friend fighting on the enemy side. Torn between his childhood friend and his duty, his choice will shape the start of the coming conflict. (Also uploaded on Scribblehub)
8 189 - In Serial10 Chapters
Eleeah
Empaths are revered. Witches are persecuted. This young girl has too much of both. (NaNoWriMo = Quantity > Quality)
8 121 - In Serial32 Chapters
The Chronicles of Sorataki: Phantom rocket
In a world that was almost kicked back to the stone ages, a power long forgotten returns once again. Countless unseen realms bridge themselves with ours bringing with it earth's second wind of ever change. But alas, no matter the change, it is still man who is cruelest to man... Losing her parents and turned into a lab rat by scientists, Natalie, now burdened with the powers of the divine interveners sets off into this bleak and ever-changing world to get revenge; this quest for vendetta however soon grows bigger than herself, when she crosses horns with a powerful and foreboding man who holds the same powers of divinity she was given. As she and her childhood friend Andrew try to uncover the face of their enemies they are led to the rumors of the 'phantom rocket' by a pair of mysterious manipulators far from their western homes. With the myth being as allusive their foreboding targets Natalie seeks to follow their lead in hopes that who she's looking for and who they might find are one and the same. Now siding with the two manipulators they pinpoint the location on a map to where such a myth likely stemmed from. A long-abandoned bomb shelter some ways away from a humble village of Aqua falls. For Andrew, however, this location hits a personal nerve, and for events yet known to the others; marks an eve of a great turning point in these four people's lives.
8 247 - In Serial38 Chapters
The Story Of The Shadow Hunters
A boy grown up on a farm just living his daily live slowly turns into a nightmare. Follow him on his journey through many adventures trying to find his parents and defeat 'The Shadows', and maybe other foes as well.
8 69 - In Serial58 Chapters
Scars Of Regret | COMPLETED✔️
[FEATURED IN TEEN-FICTION]❝You lost me, now all you have are regrets.❞Haunted by her dreadful past, seventeen year old Aria Williams is trying her best to take herself out of this dark hole she's been pushed into with blame of something eating her from inside everyday. Even her nightmares creeps under skin and make her feel awful and guilty. Trying to prove herself innocent, Queen of Ice-Hockey, Aria is back in Senior High after almost an year of that incident happened but what she didn't know was her worst nightmare Ethan Anderson is back in New York. The person she trusted the most, blames her each day. Seventeen Years old, Ethan Anderson has been through a lot in the past one year but not anymore. Fate brought them together again but things are nowhere near good. Ace in his game of Ice, Ethan came for one thing. To destroy her. The one he used to love with all his heart. A dreadful past has built this wall of hatred between them. Two broken souls, one past.What happened between them which turned their lives completely against each other. Will they be together again? or Will there be Regrets? ★★★⚠️Warnings: ▪Bullying▪Swearing▪Self-Harm▪Anxiety ▪Depression ★★★❝This book is gonna be full of emotions, so hang tight✨ ❞ ★★★© The Storyline is purely fictional, and belongs to me. This is the only platform I've publish this book. © Book cover by Myself..▪Highest Ranking:#1 in regret (7-7-21)#1 in Ice Hockey (2-09-21)#1 in Anxiety disorder (29-09-21)#1 in murder mystery (18-10-21)#2 in Depression (16-11-21)#1 in Murder (29-11-21)#1 in Bullying (21-4-22)#4 in Enemies to lovers (22-5-22)#1 in Athlete (17-8-22)#3 in Suspense (17-11-22)#11 in Teen Fiction (18-11-22)
8 180

