《from battle to love》8.i know who you are
Advertisement
ჯონგუკის pov
??:ბატონო ჯეონ
გავიგე კარების მეორე მხრიდან
ჯანდაბაა ემას მოვშორდი:
მე:აქ დარჩი
ვუთხარი და გარეთ გავედი:
მე:გისმენ
??:სტუმარი გყავთ
მე:ამ შუაღამისას?
??:დიახ
მეც ქვემოთ ჩავედი იქ კი ის გოგო დამხვდა რომელიც წინ დღით მოვიყვანე;
მე:ამშუაღამისას აქ რა გინდა?
??:კიდევ კარგი მოხვედი თორემ გავიყინებოდი! ვიფიქრე გავერთობოდით
მე:დღეს არა სხვადროს
??:კიმაგრამ ამხელა გზა გამოვიარე
მე:ჩემი მძღოლი წაგიყვანს!კარგად!
კარები მივუხურე და მძღოლიც მასთან ერთად გავუშვი
ემას pov
როგორცკი ჯეონი ოთახიდან გავიდა მეც მალევე გავედი ოთახიდან მიუხედავათ მისი ნათქვამისა
ჯერაც ვერ ვიჯერებდი რა მოხდა ან ამის უფლება რატომ მივეცი
ოთახში შევედი და კარებები ჩავკეტე
საწოლში ჩავწექი და დაძინება ვცადე
ეველინის pov
ახხხხ თავი მისკდება ჯანდაბა გუშინ რა მოხდა
როდესაც წამოვდექი ჩემს ოთახში ვიწექი შემდეგ კი ოთახში მია შემოვიდა:
მია:ოჰ გაიღვიძე ძლივს
მე:გუშინ რა მოხდა?
ვკითხე
მია:არაფერი გახსოვს?
უარის ნიშნად თავი გავაქნიე:
მია:ძალიან ბევრი დალიე და გაითიშე შემდეგ კი მედა ვივიანმა აქ ამოგათრიეთ
მე:და ემა?
მია:არვიცით გუშინ მოულოდნელად გაქრა იმედია კარგად არის!ახლაკი სწრაფად მოწესრიგდი და ჩამოდი
ავტორის pov
გოგონა მალევე მოწესრიგდა და ქვემოთ ჩავიდა
მაგიდას მიუჯდა და ლაპარაკი დაიწყო:
ეველინი:მოიცადე მია სად წავიდა?
ვივიანი:ლუქსში საქმეები გამოუჩნდა
ეველინი:კარგი დღეს რაიმე გეგმა გვაქვს?
ვივიანი:დღეისთვის არა მაგრამ შევიტყვე, რომ რამოდინემე დაჯგუფებას ქალები აუყვანიათ მძევლებათ თავისი სტრიპტის ბრებისთვი.მათ უნდა დავეხმაროთ არავის ააქვს უფლება ქალის სხეულით ივაჭროს
ეველინიც მას დაეთანხმა:
ეველინი:უცნაურად არგეჩვენება?ისინი სახლში შემოიჭრნენ მაგრამ არაფერი მოუპარავთ და გაუტეხიათ
ვივიანი:ვიცი მეც არ მომწონს ეს ყველაფერი რა შეიძლება გაეკეთებინათ?
ეველინი:ნამდვილად არვიცი!
ცოტახნით სიჩუმე ჩამოვარდა მოულოდნელად კი ეველინი აწითლდა როდესაც წინა ღამე გაახსენდა თუ როგორ მოშორდა და დატოვა თეჰიონი
ელისაბედი:ქალბატონო ვივიან წერილია თქვენს სახელზე
თქვა და კონვერტი გოგონას მიაწოდა
ეველინი:რაწერია
კითხა გოგონას როდესაც წერილის კითხვა დაიწყო
ვივიანს მალევე შეეცვალა გამომეტყველება:
ვივიანი:მივდივარ
ეველინმა ვივიანს წერილი გამოართვა და ხმამაღლა კითხვა დაიწყო:
ეველინი:დადამ მე ისევ დავბრუნდი!ნუთუ არ მოგენატრე არგინდა ისევ ძველებურად ვითამაშოთ?ამ ადგილას მოდი******** თუ ჩემი ნახვა ისევ გინდა პატარა ბავშვო!ვივიან შენთან ერთად მოვდივარ!
ვივიანი:არავითარ შემთხვევაში
ეველინი:არმაინტერესებს მოვდივარ!
მიას pov
ლუქსში იმ მიზეზით მივედი რათა სასმელების ახალი ტავარი მიმეღო მაგრამ იქ სრულიად სხვა სიტუაცია დამხვდა:
მე:აქ რაჯანდაბას აკეთებ?
ჯიმინი:როგორციქნა მოხვედი
მითხრა ისე რომ სკამიდან არ წამომდგარა მეც მას გვერდით მივუჯექი:
მე:სწრაფად ამოღერღე სანამ ჩემი ხელით გაგაგდე აქიდან
ეს ვუთხარი თუ არა სასმელი მოსვა და დოკუმენტები მაგიდაზე გამომიცურა
მეც წავიკითხე და სახის გამომეტყველება შემეცვალა მას სერიოზულად გონია რომ ლუქს ვიყიდი:
მე:შენ რა ამას სერიოზულად მეუბნები?
ჯიმინი:კი რატომაც არა
თქვა და ჩაიცინა
ჯიმინი:5 მილიონი ნამდვილად არ არის ცოტა ამ სანაგვისთვის
მითმინების ფიალა ამომეწურა
Advertisement
წამოვდექი და ყელში ხელი მივუჭირე:
მია:იცნებასაც გიკრძალავ რომ ჩემს ლუქს მოგყიდი!გაიგე?და არცკი გაბედო და აქ ისევ აღარ მოხვიდე
მან ხელზე მომიჭირა,მისი ყელიდან ხელი მომაშორებინა და მასთან ახლოს მიმწია ისე რომ ფეხზე არ ამდგარა:
ჯიმინი:ასე ძალიან გიყვარს ფული?გინდა რაოდენიბა გავზარდო?
მე:შენ მე ვინ გგონივარ ნაბიჭვარო?
სახეში ხელი უნდა დამერტყა რომ გამაჩერა,ხელი დამიჭირა მის კალთაში მომათავსა და ხელები დამიჭირა:
ჯიმინი:აღარასოდეს გაბედო რომ ნაბიჭვარ დამიძახო და იცოდე ერთდხესაც ეს ლუქსი ჩემი გახდება
თქვა და ბევრი ფართხალის შემდეგ ხელები გამიშვა:
მე:აქიდან გაეთრიე სანამ გაგაგდებ
ვუთხარი როდესაც ესემესი მომივიდა
ჯიმინი:ისედაც...
მე:ერთიწუთით მოკეტე შენი ბინძური პირი
ვუთხარი და ესემესის კითხვა დავიწყე
ეველინისგან იყო
სასწრაფოდ აქ მოდი******** კანგჯიონი გამოჩნდა
ტელეფონი გამოვრთე და ჯიმინს მივუბრუნდი რომელიც ფაქტობრივად ცოფებს ყრიდა:
ჯიმინი:ზედმეტები მოგდის!ამას განანებ პატარა ქალბატონი
აჰამ კი როგორ არა
მე:საინტერესოა ამას როგორ აპირებ? და თუ ისევ დაბრ.....
ვერ დავამთავრე თქმა როდესაც სუნთქვა შემეკვრა არა გთხოვ ოღონდ ახლა არა !ისევ არა გთხოვ!
ჯიმინი:თუ დავბრუნდები რა?
უკვე ვეღარაფერს ვეღარ ვხედავდი და თავბრუ მეხვეოდა:
ჯიმინი:რაგჭირს ენა გადაყლაპე
ვეღარ ვსუნთქავ:
მე:იზი!
დავუძახე იქვე მყოფს
იზი:გისმე..ქალბატონო მია კარგად ხართ?
ჯიმინი:რაგჭირს?
თქვა და მომიახლოვდა
მე:იზი ჩემი ინფა...
ვერ დავამთავრე თქმა როდესაც გავითიშე
ჯიმინის pov
უეცრად მიამ გონება დაკარგა და დავიჭირე რა ჯანდაბა დაემართა
მისმა დამხმარემ მის კაბინეტში შემაყვანინა იგი და იქვე დავაწვინეთ:
ჯიმინი:რა დაემართა?
იზი:მას შეტევები აქვს დიდიხანია არ დამართნია მაგრამ ისევ აწუხებს
ცოტა არიყოს ფამიკვირდა როგორი სუსტია
მისი კაბინეტის თვალიერება დავიწყე და მაგიდაზე მდგარ ჩარჩოს დავაკვირდი სადაც ოთხი გოგონას სურათი იყოს
ის და მისი მეგობრები ვიცანი მაგრამ ჩემი ყურადღება მეოთხე გოგონამ მიიქცია რომელიც ვერ ვიხსენებდი სად მენახა ძალიან ნაცნობი სახეაქვს
ნუთუ
იზი:გმადლობთ დახმარებისთვის შეგიძლია წახვიდეთ
თქვა და კაბინეტიდან გამიყვანა
ავტორის pov
გოგონები მალევე დანიშნულების ადგილას მივიდნენ
წყნარი ადგილი იყო გარშემო მხოლოდ ერთი სახლი იყო
ვივიანმა მანქანის კარები მიაჯახუნა და სახლისკე დაიძრა მაგრამ ეს უფრო ქოხს წააგავდა:
ეველინი:ეს ყველაფერი არ მომწონს
თქვა გოგონამ და ვივიანს გაყვა
სახლი ცარიელი იყო
ვივიანი და ეველინი დაიყვნენ და ოთახებს ამოწმებდნენ
ვივიანი მისაღებ ოთახში შევიდა როდესაც სკამზე რაღაც დაინახა:
ეველინი:ეს რა არის,
ვივიანი:ჯანდაბა შემაშინე
უთხრა და სკამს მიუახლოვდა
მან ბიმბი დაინახა რომელიც 3 წამში აფეთქდებიდა:
ვივიანი:ეველინ ეს ბომბია
იყვირა და ძირში წაიქცნენ
??:ბუხ!
ეს ადამიანის ხმა იყო შემდეგ კი ისტერიკული სიცილი გაისმა:
??:ისევ ისეთი მშიშარა ხარ,ნუთუ მართლა გეგონა რომ ასე ადვილად მიპოვნიდი?
ვივიანი გონს ვერ მოდიოდა ფეხზე წამოდგა და ბომბს შეხედარათქმაუნდა ეს ნამდვილი არიყო და სკამი გადააყირავა:
ვივიანი:ჯანდაბა სადხარ
კანგკჯიონი:რა ფეთქებადი ხარ!ნუთუ გგონია რაც შენ გააკეთე ამის შემდეგ ასე იოლად დაგნებდები?შენს გამო ცალი თვალით ვეღარ ვხედავ,შენს გამო მთელი საქონელი დავკარგე,შენს გამო 5 წელი ციხეში ვიჯექი და გგონია ასე იოლად შეგეშვები??!!!
Advertisement
იღრიალა
ეველინი:ვივიან ეს ხმა დინამიკებიდან მოდის
ჩაჩურჩულა გაცოფებულ გოგონას
კანგჯიონი:მანამ არ მივისვენებ სანამ შენთვის ყველაზე საყვარელ ადამიანებს შენ თვალწინ არ მოვკლავ.გაწამებ მანამდე სანამ არმთხოვ რომ მოგკლა.ყველა ადამიანი გადაარჩინე შენი საუკეთესო მეგობრის გარდა მშიშარასავით გაიქეცი და ის ჩემთან დატოვე!ის შენს გამო 5 წელია იტანჯება შენკი ერთხელაც არგიცდია მისი მოძებნა შენს გამო ის მკვლელი გახდა!ახლაკი უნდა წავიდე შენკი თავი იტანჯე ამ ყველაფრის გამო მინდა რომ მთელი დღე დანაშაულის გრძნობამ შეგაწუხოს!მინდოდა გამემწარებინე და შენი სახის გამომეტყველებით ამას ვხვდები!
თქვა და ხმა შეწყდა
გოგონა განადგურებული იდგა ყველა ის ტრავმა გაახსენდა რაც მას მიაყენეს მისი მეგობარი რომელიც ვერ გადაარჩინა
მუშტები შეკრული ქონდა და ცრემლები მოდიოდა ბოლოს კი მისი ყვირილი ექოსავით გაისმა მთლიან სახლში
ეველინმა გოგონას მხარზე ხელი დაადო:
ეველინი:ეს შენი ბრალი არ არის
უეცრად ხმაურის ხმა გაიგონეს
ვივიანმა იარაღი გადატენა და უკან შეტრიალდა:
ვივიანი:შენ აქ რას აკეთებ?
იკითხა გაკვირვებულმა გოგოგონამ როდესაც თეჰიონი დაინახა:
თეჰიონი:წერილი მომივიდა კანგჯიონისგან და მეც აქ მოვედი
შუგა:ჩემთან ერთად!კანგჯიონი ვისზე ლაპარაკობდა?
ეველინი:ვივიანის ძველ მეგობარზე
ვივიანმა თმაზე ხელი გადაისვა და იარაღი ჩაწია:
თეჰიონი:ბავშვობაში შენც მან მოგიტაცა?თუ ასეა შეიძლება ჩემს ძმას იცნობდე
ვივიანი:მითხარი შენი ძმის სახელი იქნებ დაგეხმარო დიდიხნისწინ მე და რამოდენიმე ბავშვმი მისგან წამოვედით და მას თავი დავაღწიეთ
თეჰიონი:მას ჯინი ერქცა!კიმ სოკჯინი იცნობდი?
ვივიანს ყველაზე მეტად ამის გაგონება არუნდოდა მან თვალები მაგრად დახუჭა და დამშვიდება ცადა:
ეველინი:კანგჯიონი სწორედ მასზე ლაპარაკობდა
ცოტახნით სამარისებული სიჩუმე ჩამოვარდა ყველანი ჩუმად იყვნენ ვერავინ ბედავდა ხმის ამოღებას განაკუთრებით ვივიანი:
თეჰიონი:შენ მას იცნობდი
ვივიანი:მწუხვარ თეჰიონ
თეჰიონმა მუშტები შეკრა:
თეჰიონი:შეგეძლო მის დასახმარებლად დაბრუნებოდი და დახმარებოდი
ვივიანმა თავი ჩახარა
ვივიანი:დავბრუნდი მაგრამ ძალიან გვიანი იყო
თეჰიონი:მაშინ შეგეძლო მოგეძებნა!შენ ჩვენი დაცვსი სისტემა გატეხე რაც შეუძლებელია! წამში დაბლოკე ჩვენი სისტემა და ვერშეძელი რომ კანგჯიონი გეპოვნა?!
იღრიალა თეჰიონმა:
თეჰიონი:შენს გამო ის იტანჯებოდა ხუთი წლის განმალობაში!ღმერთმა იცის მას რა დაემართა და რა გადახვდა თავს
ვივიანი:მე...ბოდიშს გიხდი
თეჰიონი:ბოდიში ვერაფერს უშველის მას ვერ დააბრუნებს და ვერ მაპოვნინებს!შენ შეგეძლო რომ რომელიმე მისი ახლობელი მაინც მოგეძებნეთ შენ შეგეძლო
ვივიანი მხოლოდ ცრემლების ამარაღა დარჩა
ეველინი:საკმარისია!
ეველინმა ვეღარ მოითმინა და იყვირა :
ეველინი:ეს მისი ბრალი არ არის
თეჰიონი:მართალიხარ ეს ჩემიბრალია
თქვა და სახლიდან გავიდა ეველინიც მას გაყვა
ბიჭმა ბოლო ხმაზე იღრიალა ვეღარ გაუძლო მის მშობლებს დაპირდა დაპირდა რომ მას იპოვიდა მაგრამ უკვე 10 წელი გავიდა რაც ის მოიტაცეს ჯინი თეჰიონზე მხოლოდ ერთი წლით უფროსია ის ნერვიულობს მის უფროს ძმაზე ნერვიულობს:
ეველინი:კარგად ხარ?
კითხა გოგონამ თეჰიონს მშვიდი ხმით
თეჰიონი:შენი აზრით კარგად ვარ?
ეველინი:ეცადე დამშვიდდე ეს შენი ბრალიც არ არის!ნუ იდანაშაულებ თავს
ბიჭი გოგონასკენ შეტრიალდა
თეჰიონი:ეს შენთვის იოლი სათქმელია!მე ჩემ მშობლებს დავპირდი რომ ვიპოვიდი.შენ ვერცკი წარმოიდგენ რამდენი რამ გადავიტანე რამდენი რაღაც გავაკეთე!არვიცი როგორააა ჩემი ძმა სად არის და რას ჭამს საერთოდ ცოცხალია თუ არა!ჩემი ბრალია ის მეუნდა დამეც...
ბიჭი ზედმეტად აღელვებული და გაბრაზებული იყო.თვალები სისხლისფერი ქონდა და მძიმედ სუნთქავდა
ამიტომ გოგონამ გაუაზრებლად და მის დასამშვიდებლად ლოყაზე ხელები დაადო ბიჭი მისკენ მიწია და აკოცა
თეჰიონი ვერ იაზრებდა რამოხდა
ეველინი მას მოშორდა და უთხრა:
ეველინი:მწუხვარ ეს არუნდა გამეკეთებინა შენი დამშვიდება მინდოდა
მას მოშორდა და წასვლა დააპირა როდესაც თეჰიონმა მისკენ შემოატრიალა და ამჯერად მან აკოცა
რთულია როცა შენი მტერი გიყვარდება
მოდით ამას აკრძალული სიყვარული დავარქვათ
ძნელია არა?როცა ის ადამიანი გიყვარდება ვისი შეყვარებაც არ შეიძლება
ადამიანი რომელიც ყველაფერს აკეთებს რომ მოგკლას და ერთხელ თითქმის მოგკლა კიდეც
უცნაური და უაზროა არა?
საინტერესოა ეს ნამდვილი სიყვარულია თუ არა
ჯონგუკის pov
უკვე მოსაღამოვდა მეკი მომხდარს ჯერ კიდევ ვაანალიზებ ეს რატომ გავაკეთე ან ვუთხარი რომ დამლოდებოდა რატომ წავიდა
კლუბში არც უთქვამს ისე წავიდა მაგრამ ყველაზე საინტერესო ისაა რომ ის გოგონები მართლა შემთხვევით გაიცნო თუ იცნობდა
მხოლოდ ისაა ჩემთან ასეთი პირდაპირი ვერავინ ვერ ბედავს ჩემთან მაღალი ტონით ლაპარაკს და მითუმეტეს რასგავხართ თქმას
არა რა ეს გოგო გამაგიჟებს ისიც საინტერესოა იმდღეს სამზარეულოში რომ დამაგდო
უეცრად ტელეფონის ხმა გავიგონე ჯიმინი იყო ნეტა ამას რაღა უნდა:
მე:გისმენ ჯიმინი
ჯიმინი:სად ხარ?
მე:სახლში რახდება?
ჯიმინი:არსად არ წახვიდე მნიშვნელოვანი ამბავი გავიგე
მე:კარგი გელოდები
ჯიმინს ტელეფონი გავუთიშე და კაბინეტიდან გავედი
სიწყნარე იყო ემა კი არსად ჩანდა ამიტომ მისი ოთახისკენ წავედი
კარები შევაღე ისკი წიგნს კითხულობდა
და როცა დამინახა ფეხსზე წამოფრინდა:
ემა:გისმენთ ბატონო ჯეონ!ვახშამი მზადაა ყველაფერი გავაწყვე შეგიძლიათ ივახშმოთ
მისი ოთახის კარები დავხურე და ნელ ნელა ვუახლოვდებოდი:
მე:ამისთვის არ მოვსულვარ
ემა:მა..შინ რისთვის მოხვედით?
მასკიდევ უფრო მივუახლოვდი:
მე:გუშინ გითხარი,რომ არ წასულიყავი
არმოვისვენე სანამ სახე არ გავუსწორე და ძალიან არ მივუახლოვდი:
მე:რატომ წახვედი?ყოველთვის რატომ მეწინააღმდეგები და საპირისპიროს რატომ აკეთებ?შემომხედე!
ნიკაპზე ხელი მოვკიდე და თავი მაღლა ავაწევინე:
ემა:მე არ მინდოდა დარჩენა
მე:არმაინტერესებს!ამიერიდან მხოლოდ იმას გააკეთებ რაც მემინდა და რასაც მე გეტყვი!
ჩვენს შორის ადგილებს ვამცირებდი და მის რეაქციას ვაკვირდებოდი
მუშტები შეკრული ქონდა და თვალები მაგრად და უჭული
მისიკენ გადავიხარე და ყურში ჩავრჩულჩულე:
მე:აღარასოდეს შემეწინააღმდეგო
ვუთხარი და მისი ოთახიდან გავედი
უეცრად ჯიმინი შემეჯახა
ავტორის pov
ჯონგუკი:ასე სწრაფად როგორ მოხვედი
ჯიმინი:ჩვეულებრივად!კაბინეტში შევიდეთ
ჯონგუკი:კარგი
ბიჭები კაბინეტში შევიდნენ და კარები მიიხურეს:
ჯონგუკი:გისმენ რახდება?
ჯიმინი:დღეს იმ გოგოს კლუბში ვიყავი და გონება დაკარგა
ჯონგუკი:ასეთი რაუქენი?
ჯიმინი:მე არაფერი!შემდეგ კაბინეტში შევიყვანე იქკი მის მაგიდას ვათვალიერებდი
ჯონგუკი:და?
ჯიმინი:ყველაზე საინტერესო ის იყო რომ იქ ფოტო იყო სადაც ოთხი გოგონა იყო და ერთერთი მათგანი ვერცკი დაიჯერებ ვინ იყო ძალიან დიდხანს ვფიქრობდი ბოლოს კი მივხვდი
ჯონგუკი:და ვინ იყო?
ემას pov
ოთახიდან როცა გამოვედი სამზარეულოსკენ წავედი მაგრამ ჯონგუკი იქ არ იყო
ვერვხვდები რას აკეთებს ჩემი მსახიობობის დიდი ნიჭი და მოთმინების უნარი რომ არა იქვე მოვკვლავდი
მისაღებ ოთახში გავედი საინტერესოა ალბათ მის კაბინეტშია:
ჯონგუკი:კიმ ემა!
მისიხმა გავიგონე თუ არა უკან შევტრიალდი:
ჯონგუკი:ვიცი ვინც ხარ და რა მიზანი გაქვს!
—————————————————
იმედია მოგეწონათ❤️
Advertisement
- In Serial24 Chapters
Magriculture
When Aurum Industries announced the first Full Immersion Virtual Reality Massive Multiplayer Online Role Playing Game (FIVRMMORPG if you're hip) Limitless Online, most people saw it as an opportunity to live out their sword and sorcery fantasies. John, however, saw it as the opening of a new and as of yet uncrowded job market. One he was willing, and eager, to exploit. Determined to make money through virtual hard work and effort, John sets his sights not on the heights of magic or the perfection of the sword, but instead upon the tilling of the soil and the sowing of seeds as he explores the wide and wonderful world of magical agriculture all from the comfort of his own bed. Disclaimer: This is, at best, a very rough draft. I have already had to do one major rewrite and several minor rewrites of entire sections of the story, and it is a virtual certainty I will have to do re-writes again. Such changes may be as small as editing a few numbers (such as going back and changing how much mana an object holds) or it may force me to re-write entire chapters (this has happened once already, and I'm really hoping it doesn't happen again, but... life). Minor re-writes will probably never be posted here. Major rewrites probably will.Anyway, what this boils down to is: If you're looking for a fully cohesive story with few to no errors and publisher level editing, this is not the story for you. If your looking for a cohesive plot that's more than "Man farms, man farms, man farms well, man maybe makes money" you're probably also in the wrong place, but I will attempt to entertain you anyway.
8 156 - In Serial60 Chapters
Celestial Teahouse System [Slice Of Life LitRPG]
“I guess this is the end of my lifespan? How pathetic.” An infamous Immortal Emperor from Black Heaven Realm was at the end of his lifespan as he shut his old and wrinkled eyelids, awaiting his impending death with a hint of regret. However, when he was on his last breath– the serenity was disrupted by a simple-looking pebble that started glowing intensely out of nowhere as it entered his dantian and he lost consciousness. After what seemed like forever, he finally woke up and to his amazement– he discovered that his body had recovered to the state of his once youthful self with his cultivation only regressing by a little, while ending up in a foreign world filled with modern technology– Earth. He realized that a mysterious robotic voice had suddenly established its presence in his mind unknowingly, issuing him missions and rewards that would help and guide him in a certain direction. Enjoying his new life with a carefree attitude in a new world, running a teahouse with the help of the Celestial Teahouse System– Li Qu will slowly unravel the mysteries behind the pebble and the reason for his transmigration. Was he the only one to do so? Or was there a deeper meaning behind all of this? Will be releasing chapters daily until it gets knocked off the Rising Star list. From then on, it'll be Monday - Friday. Important Note: It's written in a style of a 'Chinese-translated-to-English' type of story. I get the confusion in the earlier chapters, however– NO harem. It's mostly a turn-off-your-brain chill type of story. Author's Note: As this is the first story that I've ever written, there will be occasional errors and as such, please forgive me in advance.
8 156 - In Serial7 Chapters
The Fire Within Can Be Scary
In a fantasy world similar to ours, magic worked similarly to physics, with each elemental spirit magic being tied to a state of matter. Earth is solid.Water is liquidAir is gas.Fire is plasma. Four elements, four states of matter. However in the ancient world of Hitarea, "Plasma" hadn't been discovered yet. The people of this world believe that only three states of matter existed, and thus, only three elemental magic could exist. For years, Earth, Water, and Air stood alone as the three main elements from which all others originated. Advanced arts like metal from earth, or Ice from water were only extensions of their original element . . . so what does that make Fire? Fire is powerful as the earth with its mighty explosions, flexible like water as it writhes around in the air, and swift like the wind. All at the same time. Fire, in regards to combat, is the most powerful element by far. This fearsome power is Alden's to master, but this power is a double-edged sword. One shouldn't play around with fire if you don't want to be burned. The fire within can be scary, you know?
8 173 - In Serial41 Chapters
Journey On Pokemon Island
Survive in a wilderness filled with mysterious and dangerous beasts? Then why do these beasts resemble Pokemon that he is familiar with in his memories? Edward Johnson signed his name on the agreement and was brought into the island as a pioneer. [That damn yellow rat, I was nearly killed by its lightning strike!][Watch out for that purple ball monster. The toxic gasses it emits can kill you!] The audience watched on as many contestants besieged constantly by wild beasts during the live stream. Still, only Edward led many Pokemon to start a leisurely life. DISCLAIMER:I don't own any character other than my OCs.The cover pic is also not mine.
8 188 - In Serial8 Chapters
The Mountains of Mourning
After his rebellion failed, Patrick and his team escaped to another world, thinking to be safe there, and live out what remained of their broken lives in whatever peace they might find. But the world he found wasn't the one he expected, and that remainder of his life threatened to become very short, unless he found a way to survive in this monster-ridden hostile environment. To make matters worse, more refugees started to come in, falling through portals, disturbing the balance. With them they brought tales of war and chaos, the horrors of those who were left behind, and the ravenous hunger for blood of the Tyrant they thought they left behind. Unable to leave the new settlers to their fate, Patrick and his team take on the roles that are pushed onto them, some with enthusiasm, some with reluctance, all striving to build a better world than the one they left behind. They should have realized that portals that open once, can be opened again, and that what they thought they left behind, might one day catch up.
8 91 - In Serial17 Chapters
A Wish
This is a story where there are no heroes and no villains. This is a tale about revenge, despair, and hope. This is a story where the truth is constantly hidden deep beneath the surface, and nothing is ever as it initially appears. The world is a stage. Every character has their part to play before their exit. They are actors, dancing on a stage set for them while searching for the truth behind the façade. Only time will tell whether they will be able to escape their predestined fate, to search for their happy end, or whether the promised end is nothing more than, a wish. Author's Note: Update will be very unpredictable as I travel quite a bit for my work.
8 171

