《from battle to love》6.come back
Advertisement
ეს თამაში არ არის ეს ბრძოლაა რომელსაც წესები არექნება!ბრძოლაა რომელმაც ყველას საყვარელი ადამიანი წაართვა და ზოგს ცხოვრებაც დაუნგრია! ბრძოლაა რომელმაც ოთხი დაუცველი ადამიანი გააერთიანა
თითოეული მათგანის ცხოვრება ჯოჯოხეთს დაემსგავსა. არცერთ მათგანს არ სურდა რომ ასეთი ცხოვრება ჰქონოდათ მაგრამ არჩევანი არ ქონდათ
ოთხი სრულიად განსხვავებული გოგონა ოთხი განსხვავებული ისტორიით. ყოველივე მათგანს ზურგი აქციეს როდესაც დახმარება ჭირდებოდათ და შეიძლება ითქვას სწორედ ადამიანების გამოა რომ ყოველივე მათგანს ცხოვრება დაენგრა მათ არ დაუჯერეს არ ენდეს და ზურგი აქციეს შეეშინდათ და გაიქცნენ კიდეც
ისინი ერთი ოჯახნი გახდნნენ და ვაი ის საწყალი თუ რომელიმე მათგანს აწყენინებს.
ავტორის pov
დაღლილი გოგონა სახლში შედის და სკოლის ჩანთას იქვე აგდებს:
??:ეველინ შენ ხარ?
გოგონამ ფეხსაცმელები გაიხადა:
ეველინი:კი ძალიან დავიღალე
თქვა გოგონამ და მისაღებ ოთახში შევიდა სადაც დედამისი და უცნობი კაცი დახვდა:
ეველინი:დედა ეს კაცი ვინ არის?
ქალბატონი ნოელი ფეხზე წამოდგა:
ნოელი:ეველინ გაიცანი ბატონი ჯეიმსი ის ჩვენთან ერთად იცხოვრებს
გოგონა გაკვირვებული იყო და კაცს დააკვირდა რომელიც საზარლად იღიმოდა
ეველინი:დედა სერიოზულად?
იყვირა გაცოფებულმა
გოგონა თავის ითახში შევარდა და კარები ხმაურიანად დახურა,ცოტახანში კი დედამისიც უკან შემოყვა:
ნოელი:ეველინ რას ნიშნავს შენი საქციელი?
ეველინი:ჩემი საქციელი რას ნიშნავს?შენ როგორ იქცევი?მამა სულ რაღაც 2თვეა მოკვდა და იმას თავი გავანებოთ რომ ეს სახლი ბორდელად აქციე ახლა კი ვიღაც კაცი მოყვანე და განმიცხადე რომ მან აქ უნდა იცხოვროს
ეველინს ცრემლები წასკდა:
ნოელი:ხომიცი რომ ამ ყველაფერს შევეშვი ხომიცი რომ ფული გვჭირდებოდა რითი უნდა მერჩინე?
ეველინი:სამუშაო გეშოვნა დედა ნორმალური სამუშავო
ნოელი:განათლება არმაქვს! შენიაზრით არ ვცადე?ოფიციანტის ვაკანსიაზეც არ ამიყვანეს ეველინ!ჩემი ბრალი არ არის რომ ღარიბი ოჯახის შვილი ვიყავი და სკოლაში ვერ ვიარე
თქვა ყვირილით
ნოელი:უკვე უნივერსიტეტში აბარებ ჩემი უნდა გესმოდე
ქალბატონი უკვე სულიერად იმდენად გატეხილი იყო რომ ისიც ატირდა
ეველინი:დედა მე მწუხვარ მაპატიე კარგი? თუ ბედნიერი იქნები მე პრობლემა არ მექნება
თქვა გოგონამ და დედა მიიიხუტა
ნოელი:კარგი მე გავალ ჯეიმსი მარტოა
ცრემლები მოიწმინდა
ნოელი:მიყვარხარ
თქვა და გოგონას შუბლზე აკოცა
როდესაც ნოელი ოთახიდან გავიდა ეველინი საწოლზე დაეცა და ფიქრიდაიწყო
ვერხვდებოდა რაუნდა გაეკეთებინა რომ დედამის უკეთ ეგრძნო თავი, ხვდებოდა რომ ეს არასწორი იყო მაგრამ სხვა გამოსავალი არ ქონდა უნდა შეგუებოდა
მან მტკიცეთ გადაწყვიტა რომ ხვალიდან სამსახურს მოძებნიდა და მუშაობას დაიწყებდა რადგან დედამისს დახმარებოდა
ისე მალე გავიდა დრო რომ ვერცკი შეამჩნია რომ უკვე ღამის 2 საათი იყო
უეცრად კი საწოლის ჭრაჭუნის და დედამისის კვნესის ხმა გაიგონა რომელიც საშინლად ასატანი იყო მისთვის
თვალებიდან ცრემლები წასკდა და ყურსასმენები აიღო,სიმღერებს კი ბოლო ხმაზე აუწია რადგანა ხმა არ გაეგონა
Advertisement
??:ეველინ?
გოგონას ხმა ასმედო
??:ეველინ გამოფხიზლდი
ეველინმა თვალები დაახამხამა და გამოფხიზლდა:
ვივიანი:რაგჭირს?
გოგონამ თვალები მოიფშვნიტა:
ეველინი:მე უბრალოდ ჩავფიქრდი
თქვა და გაიღიმა
ვივიანი:მია სად დაიკარგა?მიააა
იყვირა ვივიმ მიაც მაშინვე ჩამოვიდა
მია:გისმენ
ვივიანი:მოიცადე ემას დავურეკავ და მაშინ გეტყვით
ვივიანმა ტელეფონი ამოიღომ და ემას დაურეკა მანაც მალევე უპასუხა:
ემა:გისმენთ
ვივიანი:ყურადღებით მომისმინეთ დღეს საქველმოქმედო აუქციონი გაიმართება ობოლთა ბავშვების დასახმარებლად და კარგი იქნება თუ წავალთ
მია:რათქმაუნდა წავალთ
ემა:ამას კითხვა არც უნდა ვივიან მთავარია ჯეონს თავი დავაღწიო
ეველინი:ეგ ყოველთვის პრობლემას წარმოადგენს
ემა:ხო და ვივი გაარკვიე იმ ფოტოზე ვინ იყო?
ვივიანი:კი გავარკვიე როგრც ვიცით ერთერთი მამაკაცი ქარდია პატარა ბავშვი ჯეონი და ის მეორე მამაკაცი კი ჯონგუკის მამა ანუ ბატონი ჯეონი,თუ ჭორები არ იტყუებიან ქარდმა ჯონგუკის მამა მოკლა
მია:აი კავშირიც ჯეონსა და ქარდს შორის
ეველინი:ყველაფერი გაირკვა
ემა:კარგი უნდა წავიდე საღამოს შევხვდებით
ვივი:კარგად
თქვა და ტელეფონი გათიშა
ჯონგუკის pov
მე:დედა
წამოვიყვირე და წამოვდექი
ოფლში ვცურავდი
როგორც ჩანს ისევ დედაჩემი დამესიზმრა მახსოვს ძილში როგორ ვეხუტებოდი თითქოს ის მართლა აქ იყო და ვეხუტებოდი
უეცრად ტელეფონზე დამირეკეს:
ჯიმინი:ჯონგუქ როგორ ხარ?
მე:კარგად ჯიმინ
ჯიმინი:მომიყვა თეჰიონმა რაც მოხდა იცი რომ ჭრილობა უნდა შეიხვიო ან ექიმს აჩვენო რომ საიქიოში არ მოხვდე?
მე:ხო რაღაც ეგეთზე მსმენია!რისთვის დამირეკე?
ჯიმინი:უბრალოდ მოგიკითხე აუცილებელია მიზეზი მქონდეს?
მე:კარგი ახლა საქმეზე გადადი
ჯიმინი:დღეს საქველმოქმედო აუქციონია ობოლთა ბავშვებისათვის ხომ გახსოვს?კარგი იქნება თუ მეწყვილე გეყოლება
მე:აჰ აუცილებელია?
ჯიმინი:შენთვის იქნება უკეთესი და ხო მართლა თუ ვინმეს წამოიყვან ეცადე ნორმალური წამოიყვანო და არა სტრიპტიზიორი
მე:აჰ კარგი კარგი!
ჯიმინი:საღამოს თეჰიონი გამოგივლის აბა ჰე წავედი
მე:კარგად
ვთქვი და გავუთიშე
როგორციქნა
მიმოვიხედე და წყალი დავლიე
ამდროს კი ოთახში ემა შემოვიდა:
ემა:ბატონო ჯონგუკ თავს როგორ გრძნობთ?
მე:კარგად
ემა:იცით თუ სიცოცხლე გინდათ ვაჟკაცობაზს არუნდა იფიქროთ და ექიმთან წახვიდეთ
მე:ვინმემ რჩევა გთხოვა?
ემა:უმჯობესი იქნებიდა მომკვდარიყავი?
იყვირა
ღრმად ამოვისუნთქე:
მე:დღეს საქველმოქმედო აუქციონია მეკი მეწყვილე მჭირდება ამიტომ შენ უნდა წამომყვე
ემა:რა?მე?კიმაგრამ
მე:შენთვის პასუხი არ მითხოვია კაბა აარჩიე თუ კაბა არ გაქვს ფულს მოგცემ და იყიდე ძონძებით არ წამოხვიდე
მე:არა გმადლობთ ჩემით ვიყიდი
თქვა და ოთახიდან ხმაურიანად გავიდა
ავტორის pov
მია:იზი მიაგვარეთ რაც დაგავალეთ?
იზი:კი ყველაფერი მოვაგვარეთ არინერვიულო
მია:კარგი მადლობა!კარგად
უთხრა გოგონამ და ტელეფონი გაუთიშა:
ეველინი:ვის ელაპარაკებოდი?
მია:იზის
თქვა და ჩაიღიმა:
ვივიანი:ამ ღიმილს ყველგან ვცნობ!რა ჩაიდინე?
Advertisement
მია:ისეთი არაფერი პატარა ბიჭს პრობლემები შევუქმენი
უეცრად წარმოიდგინა ჯიმინის გაბრაზებული სახე როდესაც გაიგებდა რომ მისი ყველა მომუშავე და კაცების გამრთობი ქალები სამსახურიდან წამოვიდნენ
ვივიანი:მოკლედ გადაწყვიტეთ რას იცვამთ?
იკითხა მოულოდნელად ვივიანმა
მაგრამ ეველინს ეს არ გაუგია ისევ ფიქრებში ჩაიძირა
უკვე 1 კვირაა რაც ჯეიმსი მათთან ერთად ცხოვრობს ეველინი კი სივიწროვის მეტს. ერაფერს გრძნობს ესკაცი არ მოსწონს ცუდ შთაბეჭდილებას უტოვებს
გოგონამ სამსახური უკვე იშოვა
და ერთ დღესაც როდესაც ეველინი სამსახურიდან სახში მივიდა შინ მხოლოდ ჯეიმსი დახვდა ვერცკი წარმოიდგენდა იქ რა მოხდებოდა
როდესაც ჭურჭელს რეცხავდა ჯეიმსი მას უკნიდან მიეკრო:
ეველინი:რასაკეთებ გამიშვიიი
იყვირა გოგონამ
ჯეიმსი:დამშვიდდი ვერავინ ვერაფერს გაიგებს
თქვა და გოგონას ყელზე კოცნა დაუწყო
ის ყვირიდა მაგრამ ვერაფრით დაიხსნა თავი მისი მკლავებიდან
უეცრად კარების ხმა გაისმა და სახში ქალბატონი ნოელი შემოვიდა
ჯეიმსი გოგონას მოშორდა და ისე მოიქცა თითქოს არაფერი მომხდარა:
ნოელი:ახ როგორ დავიღალე!რასაკეთებდით სანამ მე არ ვიყავი?
იკითხა დაღლილმა ქალმა:
ჯეიმსი:არაფერს მე ტელევიზორს ვუყურებდი ეველინი კი ჭურჭელს რეცხავდა!ხომასეა ეველინ?!
კითხა კაცმაა საზარელი ღიმილით
გოგონა შეშინებული იყო:
ეველინი:კი ასეა!დედა ძალიან დავიღალე მე დავიძინებ
თქვა ისე რომე დედას პასუხსაც არ დაელოდა
ოთახში შევიდა და კარები ჩაკეტა
ტირილი დაიწყო მას მეტი არაფრის გაკეთება არ შეეძლო ის ტიროდა
მეტს ვერაფერს აკეთებდა
მია:ჰეი ეველინ?გამოფხიზლდი!
თქვა და გოგონას ხელებს სახესთან უფრიალებდა:
მია:საერთოდ გვისმენდი?
ეველინი:არა მაპატიე
ვივიანი:გადაწყვიტე წვეულებაზე რას იცმევ?
ეველინი:კი
ვივიანი:მაშინ მოემზადეთ ემა ჯონგუკთან ერთად მოვა მას დაჟინებით მოსთხოვეს რომ ჯეონს პარტნიორი სჭირდებოდა და წაეყვანა
გოგონებმა მომზადება დაიწყეს და დიდი დრო არც დასჭირვებიათ
ვივიანი:
ეველინი
მია
ყველანი გასასვლელთან შეიკრიბნენ:
მია:წავედით?
ეველინი:თქვენ ორნი ერთად წადით მე ჩემით წამოვალ
ვივი:როგორც შენიტყვი
თქვა ვივიმ და სახლიდან გავიდნენ
ჯონგუქის pov
სად არის ეს გოგო ამდენხანს უკვე ძალია დაგვაგვიანდა:
თეჰიონი:ძმაო წავედით?
მე:ჯერ არა ემას ველოდებით
თეჰიონი:აი ისიც
თქვა და კიბეებისკენ მანიშნა საიდანაც. ემა ჩამოდიოდა
შავი კაბა ეცვა:
ვაუ
მე:ამდენხას სადიყავი?დაგვაგვიანდა!
ვთქვი და სახლიდან გავედი მალე ის ორიც გამოვიდნენ და ლიმუზინით დანიშნულების ადგილისკენ წავედით
ეველინის pov
მანქანიდან გადმოვედი ძალიან ბევრი ჟურნალისტი იყო რადგან ამ აუქციონს მთავრობის წევრებიც ესწრებიან
იქაურობას თავი დავაღწიე
შენობაში შევედი და ლიგტი გამოვიძახე ისევ გამახსენდა წარსული
ვლოცულობდი, რომ სახლში დედა ყოფილიყო მაგრამ ჩემი ლოცვა უიმედო აღმოჩნდა
ჩემს ერთერთ მასწავლებელს მოუყევი ყველაფრის შესახებ მანკი უბრალოდ ვერ დაგეხმარები ეს ჩემი საქმე არ არის მითხრა და წავიდა
ოთახში უნდა შევსულიყავი რომ ჯეიმსმა კარები მიმახურინა
ჯეიმსი:დღეს უკვე ვეღარავინ გიშველის
ესთქვა თუ არა ფეხი დავრტყი და გავიქეცი სამზარეულოში შევედი მაგრამ დამეწია თმებში ხელი ჩამავლობდა ძირს დავვარდი
ჯეიმსი:მოისვენე ძ***ნა
თქვა და სახეში ხელი გამარტყა
ჩემი ტანსაცმელი კი ნაფლეთებათ აქცია
ყველანაირი იმედი გადამეწურა როდესაც:
ნოელი:ჯეომს რას აკეთებ
იყვირა და ჩემი დახმარება სცადა
ჯეიმსი მე მომშორდა და დედაჩემს ყელში
წვდა ის მას ახრჩობდა
წამოვდექი და ჯეიმს ხელების რტყმა დავუწყე მაგრამ ხელი მომიქნია და ისე ძირს დავვარდი
ჯეიმსსმა ნოელს ხელი გაუშვა
დედამ თავი მაგიდას ჩამოარტყა შემდეგ კი ძირს დავარდა და იატაკი წითლად შეიღება:
მე:დედაააააა!
წარმოიდგინეთ კივილი რომელიც ექოსავით გაისმის სწორედ ასეთი კივილის ხმა იყო იმ ღამეს
დედასთან მისვლა ვცადე მაგრამ მან არ მიმიშვა გაააგრძელა თავისი დაწყებული საქმე
ვტიროდი ვფართხალებდი ვთხოვდი მაგრამ ამაოდ ვყვიროდი რომ მოკვდებიდა მაგრამ მას მხოლოდ მისი ჰორმონები აინტერესებდა
უეცრად მოვახერხე და უჯრიდან დანა ამოვიღე.ვერ ვიაზრებდი რა ხდებოდა და რას ვაკეთებდი მე მხოლოდ დედაჩემის გადარჩენა მინდოდა
დანა ჯეიმს პირდაპირ მუცელში გავუყარე
ისკი უგონოდ ძირს დაეცა მეკი დედასთან მივარდი მაგრამ გვიანი იყო ის.....ის უკვე მოკვდა
ემას დავურეკე და ისიც წამსვე ჩემს გვერდით გაჩნდა
??:ისევ შენ?
უეცრად გამოვფხიზლდი გვერდით მივიხედე და თეჰიონი იდგა
ლიფტის კარები იკეტებოდა გასვლა დავაპირე მაგრამ მან ხელზე მომწქაჩა და წელზე ხელი შემომხვია:
თეჰიონი:ასე სწრაფად სად მიიჩქარი?
მე:გთხოვ ჩხუბის ხასიათზე არ ვარ?
ჯანდაბა რატომ არის ის ჩემთან ასე ახლოს? უკვე სუნთქვა მეკვრის
თეჰიონი:ლამაზად გამოიყურები
მითხრა და ტუჩები გაილოკა
მე:ნამდვილად თეჰიონი ხარ?
თეჰიონი:შენ ბამდვილ თეჰიონს არ იცნობ
თქვა და ჩვენ შორის ისედაც შემცირებლი ადგილის კიდევ უფრო შემცირება დაიწყო
უნდა ეკოცნა რომ ლიფტის კარებები გაიხსნა და მეც თავიდან მოვიდორე
ეველინის pov
მშვენიერია ჯონგუკი სადღაც გაიქცა გოგონებს ვერ დაველაპარაკებ რადგან არაფერი იეჭვონ შესანიშნავია მარტო დავრჩი.მოიცა აპარატურა დამვიწყდა რომ გავიკეთეთ
მე:გოგონებო გესმით?
ვიკითხე და ყურზე ხელი მივიდე რათა უკეთ მომესმინა:
სამივე:კი გვესმის
მე:მოვიწყინე სად ხართ
მია:მე შენს უკან ოდნავ მოშორებით ვდგავარ
ემამ მიმოიხედა
ემა:აა დაგინახე!სამივე დაგინახეთ
ვთქვი და სიარული განვაგრძე როდესაც ნაცნობი სიულეტი შევნიშნე
ვივიანის pov
რა ჯანდაბააა?
შუგა სად ჯანდაბაშია ამ ეამს დავინახე
თუ ეს მან გააკეთა მოვკლავ
აი ისიც საუბრობს
მასთან მივედი:
მე:მინ იუნგი?ერთიწუთით შეგიძლიათ დამითმოთ?
შემოტრალდა და გაიკვირვა მეგობრებს დაემშვიდობა და მე გამომყვა:
შუგა:რა გინდა?
მე:ისე თქვენ შემოიჭერით ჩვენთან?არკმარა?
შუგა:რა?ჩვენ არაფერი გაგვიკეთებია
მე:რა სერიოზულად?
შევიცხადიე
შუგა:სრული სერიოზულობით გეუბნები
უეცრად დავიბენი
მე:მაშინ ვინ შეი..... ჯანდაბა!შუგა შეამოწმე თქვენი ოფისი სასწრაფოდ რაიმე ხომარმოხდა
შუგა:რახდება?
მე:გააკეთე რასაც გეუბნები
შუგა:ჯანდაბა
ტელეფონი ამოიღო და დარეკა ცოტახანში კი გამომეტყველება შეეცვალა:
მე:რამოხდა?
შუგა:ოფისი გატეხეს
მე:ან ეს მახეა ან იცოდნენ რომ აქ მოვიდოდით!
შუგა:მართალი ხარ
უეცრად სტუმრების თვალიერება დავიწყე ეს უცნაური დამთხვევაა:
მე:შუგა დააკვირდი ყველა არა მაგრამ რამოდენიმე ადამიანი ვინც აქ იმყოფებიან ისინი არიან ვინც შავი კარტა მიიღო ქარდისგან
შუგამ თვალიერება დაიწყო და მართლაც რომ ყველაფერი ასე იყო:
შუგა:ეს დაგეგმილ მახეს არ გავს!მან ყველაფერი წინასწარ იცოდა იცოდა რომ უნეტედობა აქ იქნებოდა ამიტომ დრო იხელთა
მე:ჯანდაბა გოგონები უნდა ვიპოვო
ავტორის pov
გოგონა ნაცნობ სიულეტს გაჰყვა
და ერთერთ ცარიელ ოთახში შევიდა:
??:დიდიხანია ერთმანეთს არ შევხვედრილვართ ემა
ემამ კარგად იცნო ეს ხმა:
ემა:დაბრუნებას გილოცავ ეუნჰა
თქვა სარკასტულად
გართობა მხოლოდ ახლა იწყება
—————————————————-
ვერავინ ვერ ხვდება როგორ განიცდის ვერავინ ვერ ხვდება როგორ ცუდად არის
————————————————-
ექვს ოცი უკლია საერთოდ არ მეძინება😂😂😂😂😂
Advertisement
- In Serial18 Chapters
Tera: Still Untitled
A story told from the point of view of an NPC that became sentient. With the help of a friendly player or two, they set about recovering her memories and finding out the cause of her awakening. Set in the MMORPG TERA(The Exiled Realm of Arborea). I got bored on the long commute to and from work(about 1.5 hours each way) and decided to flesh out some of the ideas I've had about my character in game. I write about a chapter a day on weekdays, maybe on weekends too depending on the stuff I have to do irl.
8 138 - In Serial10 Chapters
Love by Chance Smuts (One shots)
Love by Chance smuts and lemons if you want. And fluffs maybe.There is seven now: Tin x Can (x 2), Tum x Tar (x 2), Kengkla x Techno (x 2) and Ae x Pete. (smuts)#9 in aepete#1 in tumtar
8 201 - In Serial17 Chapters
Zero Gravity / 無重力(Gakuen Alice)
*GAKUEN ALICE FANFICTION!* Natsume x OC-Completed ✅✔************************************************"Yue-chan, why are you in the faculty room again..." The teachers stared in awe and slight caution at the smaller girl leisurely eating a mug-cake in the corner couch. She blinked her light azure eyes, an amused smile on her pale face. "Waiting for Natsume and Ruka."************************************************DISCLAIMER:This fic, does NOT belong to me, it belongs to "яαιη (Shinnah)" from quotev, I loved so much this fic that I decided to publish it here.Sadly this fic doesn't have a sequel.---------------------------------------------------All rights to their respective owners.specially the author of this amazing story!and the creator of "Gakuen Alice"************************************************Highter Ranks:#1 Aliceacademy#2 GakuenAlice#2 MikanSakura#2 HotaruImai#2 RukaNogi#6 AliceAcademy#2 NatsumeHyuuga
8 166 - In Serial30 Chapters
brian's note book
where i write poems and the more you scroll down the older they get, so in turn the lower you look the worse they get, this started durring the summer of 2016, beware its edgy asf
8 179 - In Serial50 Chapters
Reaper's Game
When Shin Kagerou beat the VR game """"Death Defiance Online"""" he did not expect to end up being the one """"Chosen"""" by the Reaper to be the player in a game between gods. And definitely did not expect to be forced to become a murderer.*Note: First FF and still new to the site, any advice, critique and help would be greatly appreciated.
8 161 - In Serial17 Chapters
The Rebirth of a Emperor
An Emperor reaches the end of his days, exiled and living in misery in a faraway land together with his entire dynasty and some friends from his time of rule. He regrets never being able to return to his beloved country and wonders if he made the right choice by leaving his throne to avoid a massive conflict but tries to comfort himself knowing many lives were spared. As he dies however, visions of a strange future appear as if to answer his doubt, making him shed tears of remorse, for his country's fate is not a good one after him, making his end truly a miserable one. However unexpectedly, his eyes open again to a place never seen before to a people he had no recollection of, in the embrace of a woman he at first has no idea of who it was. This strange, absurd situation quickly makes him realise what just happened, he does not know how he came to grasp the situation, but something made him understand this: This isnt his world and there is no turning back, no way to see his homeland again nor his family. In this horrible realisation, he cried, much like the infant he was now, marking his rebirth to this new world, which he saw as a punishment from God for his actions. ----------- Note from author: this story is the first i ever published, so please, to anyone who takes an interest in it, have a bit of patience with me and if you can, give me a bit of good old criticism. For now i will publish small chapters for i am not very confident in this, but as i write more and gain some experience i will release longer and better ones. Also English isn't my mother language so any advice or correction is welcomed.
8 89

