ავტორის pov

ბიჭი გამწარებული შევარდა ჯეონის ოთახში და ყველაფერი მიაყარა ერთ დროულად:

თეჰიონი:ჯო კანგჯიონი ის გაანთავისუფლეს! ვეღარავინ შემიშლის ხელს რომ მოვკლა

ჯონგუკი:დამშვიდდი!თუ მოკლავ ვერასდროს გაიგებ სად არის შენი ძმა!

თქვა ბიჭმა და ეცადა წონასწორობა შეენარჩუნებინა

თეჰიონი:ძმაო კარგად ხარ?

კითხა ბიჭმა როდესაც ჯონგუკის ფერმკთალი სახე შენიშნა

ჯონგუკი:კი კარგად ვარ!თუ მეტი არაფერია შეგიძლია წახვიდე

თეჰიონი:არა არაფერია მაგრამ თავს მოუფრთხილფი

ჯონგუკმა თავი დაუქნია და თეჰიონიც წავიდა

ვივიანის pov

დილით როცა გამეღვიძა ჩემს ითახში ვიყავი

ემა:უკვე გაგიღვიძია,თავს როგორ გრძნობ?

მე:უკეთ მადლობა

ვუთხარი და წამოვჯექი ისკი გვერდით მომიჯდა და ხელი ხელზე დამადო:

ემა:ყველაფერი კარგად იქნება!მას პასუხს მოვთხოვთ ყველაფრისთვის

გავუღიმე და საწოლიდან ავდექი

ემა:არჯობია დღეს დაისვენო?

მე:არა გმადლობთ,ეველინი როგორ არის?

ემა:ეხლა ვაპირებდი მასთან შესვლას წამოდი

ეველინის pov

ღმერთო თავი საშინლად მტკივა ახხ

უეცრად კარებზე კაკუნის ხმა გავიგონე:

ვივიანი:შეიძლება?

მე:კი შემოდით

ვუთხარი,ვივი და ემა შემოფრინდნენ ოთახში და ჩემს საწოლზე დახტნენ:

ემა:კარგად ხარ?

მე:კი

ვივიანი:შარიანო რატომ არ გვითხარი რომ საქმეზე აპირებდი წასვლას?

შეყვირა ვივიმ

უეცრად ოთახში მია შემოვიდა წვნიანით ხელში:

მია:მეც მოვედი

თქვა და ისიც შემოგვიერთდა

მია:წვნიანი გაგიკეთეთ თქვენ ორს

ჩემსკენ და ვივიანისკენ ანიშნა:

ემა:იმედია არ მოგწამლავთ

თქვა და სიცილი დაიწყო

მია:ჰაჰა სასაცილოა!ეველინ მოგვახსენე რის გარკვევას შესწირე შენი თავი?

ამოვისუნთქე:

მე:ქარდს მისი მტრების განადგურება უნდა და კიდევ ის რისიც ყველაზე მეტად გვეშინოდა

ყველამ ერთმანეთს შევხედეთ

მია:ამას არ დავუშვებთ მან კარგად იცის!

ვივიანი:ჩვენ ვერ მოგვერევა

თქვა ვივიანმა და ერთმანეთს ხელები ჩავკიდეთ

მე:ერთად ყოფნა კარგია მაგრამ ემა ისევ გაგვიანდება

ემა:ღმერთო

იყვირა და წამოხტა

ემა:თავს მოუფრთხილდით

თქვა და ოთახიდან გავარდა

მია:მეც უნდა წავიდე!ლუქსში კარგახანია არ ვყოფილვარ

თქვა და წამოდგა

ვივიანი: მეც გავალ შხაპს მივიღებ

მე:კარგი მაშინ მე ჩავიცმევ და ქვემოთ ჩავალ საქმე არ მაქვს მაინც

ემას pov

როდესაც ჯეონის სახლში მივედი ზედმეტად სიწყნარე იყო, ცოტათი გამიკვირდა მაგრამ ყურადღება არ მივაქციე

რადგან არავინ არ იყო სახლში ჯეონის კაბინეტში შევედი

იქაურობას ვათვალიერებდი თან დოკუმენტებს ვეძებდი არაფერი იყო ჯანდაბა როგორც ჩანს ყველაფერი საგულდაგულოდ შეინახა

უეცრად მაგიდაზე ფოტოები შევნიშნე

მე:ეს რა არის?

ვიკითხე და ფოტოები ავიღე

ღმერთო ნუთუ ეს ქარდია?

რამდენიხანია არ შევხვედრივარ ალბათ 7 წელი გავიდა

ფოტოების თვალიერება განვაგრძე როდესაც ქარდი დავინახე პატარა ბავშვთან და უცნობ კაცთან ერთად

მოიცა მგონი ეს ბავშვი ჯეონია

როგორც ჩანს ისიც პირადად იცნობს ქარდს

ფოტო ავიღე და ჯიბეში ჩავიდე

კაბინეტიდან გამოვედი და მისაღებში გავედი როდესაც დაცვა მოვარდა ჩემთან

მეკი ავღელდი რადგან მეგონა გამომიჭირეს

??:ქალბატონო კიმ ბატონ ჯეონი ძალიან ცუდად არის შეგიძლიათ შეამოწმოთ რასჭირს?

გამიკვირდა და ვკითხე

მე:მე?

??:ვინმეს კიდევ იცნობთ ქალბატონ კიმს ამ სახლში?დიახ თქვენ

მე:კარგი მივდივარ

ვთქვი და ჯეონის ოთახისკენ დავიძარი

როდესაც შევედი სიწყნარე იყო

ჯონგუკი კი საწოლზე იწვა და სიცხისგან ოფლი მისდიოდა:

მე:ბატონო ჯეონ კარგად ხართ?

ვკითხე მაგრამ ხმა არ გამცა

მას მიუახლოვდი და საბანი გადავძრე

შუბლზე ხელი მივადე იწვოდა

ჯონგუკი:რა..ს აკეთებ?

მე:ტემპერატურას გიმოწმებ

უეცრად მის თეთრ პერანგზე შევამჩნი სისხლი

არარსებობს ნუთუ გუშინ ჭრილობა არ შეიხვია:

მე:ნუთუ ჭრილობა არ შეიხვიე?ინფექცია რომ შეგჭროდა?სასწრაფოდ ექიმს უნდა დავურეკოთ

წამოვდექი როდესაც მითხრა

ჯონგუკი:არ არის საჭირო კარგად ვარ

მე:არ არის საჭირო?სიცხერომ გქონდა ვიცოდი მაგრამ ამდენად მაღალი?დამიცადე ახლავე მოვალ

ვივიანის pov

პარკში გავედი რათა განტვირთვა გამეკეთებინა

ტბასთან ახლოს ერთერთ სკამზე დავჯექი

უეცრად გვერდით ვიღაც მომიჯდა

როდესაც შევხედე ეს შუგა იყო

შემომხედა შემდეგ კი შეხვეულ ხელებზე დამაკვირდა:

შუგა:ხელებზე რა დაგემართა?

მე:ისე ნუ იქცევი თითქოს გადარდებდეს

შუგა:იმიტომ გკითხე რომ მადლობა გადავუხადო იმ ადამიანს ვინც ეს გაგიკეთა

მე:მაშინ მადლობა მითხარი

შუგა:რა?

მე:რაც გაიგონე!ხომ თქვი რომ იმ ადამიანს ვინც ეს გამიკეთა მადლობა უნდა გადაუხადო?ხოდა გადამიხადე!

ვუთხარი ყვირილით

ცოტახანი ჩუმად იყო შემდეგ კი მკითხა

შუგა:შენ იყავი?

მე:რა?

შუგა:გუშინ შენ გატეხე ჩემი კომპიუტერი ისევ?

ღრმად ამოვისუნთქე:

მე:გინდ დაიჯერე გინდ არა მაგრამ მე არაფერი გამიკეთებია.

შუგა:დაუშვათ ასეა რატომ უნდა გენდო?

მე:არმაინტერესებს მენდობი თუ არა!მაგრამ!მე არასდროს ვიტყუები!

ვთქვი და წამოვდექი

ისიც ადგა:

შუგა:შეიძლება ასეა მაგრამ გაფრთხილებ არცისეთი ლმობიერი ვარ როგორიც ვჩანვარ და ჩემი დამარცხებაც არარის ადვილი პატარავ

ჩავიცინე

მე:მე სხვა გოგონებს არ ვგავარ არვარ მათსავით სუსტი და თუ ჩემთან თამაშს გადაწყვეტ სულიერად ძალიან ძლიერი უნდა იყო რადგან ადამიანებს სუსტ ადგილზე ვაბიჯებ

ვუთხარი ისე რომ ვერცკი შევამჩნიე როგორ ახლოს ვიყავი მასთან

ეს ძალიან უცნაური იყო

მხარი გავკარი და იმ ადგილიდან წამოვედი

მიას pov

ლუქსში ფეხით გადავწყვიტე წასვლა

ქუჩაში არცთუისე ბევრი ხალხი იყო

გზაზე გადასვლას ვაპირებდი როდესაც დავინახე პატარა ბავშვი როგორ გადადიოდა ნელა ქუჩაზე

ჩემი ყურადღება კი იმ მანქანამ მიიქცია რომელიც მთელი სისწრაფით მიქროდა

ღმერთო ჩემო ბავშვს გაიტანს

სწრაფად გავიქეცი რომ ბავში გამომეყვანა

ბავშვთან უცებ ავიტაცე ხელში მაგრამ უკვე ძალიან გვიანი იყო მანქანა ძალიან ახლოს იყო

ბავშვი მივიხუტე როდესაც ვიღაცამ ხელზე გამომქაჩა და გამომწია

ოდნავ აღელვებულმა იმ ადამიანს მოვშორდი და შევხედე

სერიოზულად?ამას აქ რაუნდა

რაღაცა უნდა ეთქვა რომ ბავშვმა ტირილი დაიწყო

გზიდან გადავედით და ბავშვი ძირს დავსვი:

მე:ჰეი პატარავ ყველაფერი კარგად არის,ხომარ დაშავდი?

??:ა...ლა

ჯიმინი:შენი დედიკო სად არის?

??:სად..გაცც აქ უნდა ი..კოს

თქვა სლუკუნით

უეცრად აცახცახებულმა ქალმა მოირბინა ჩვენთან და ბავშვი ჩაიხუტა:

??:პატარავ როგორ შემაშინე

ჯიმინი:თქვენ მისი დედა ბრძანდებით?

??:დიახ გმადლობთ,რომ მას ყურადღება მიაქციეთ

თქვა და თავი დაგვიკრა

ჯიმინი:ჩვენ რომ არ ვყოფილიყავით ბავშვს მანქანა გაიტანდა უფრო ყურადღებით უნდა იყოთ!

თქვა ყვირილით

მე:ასეთი უხეშობა რა საჭიროა?ბოდიშს გიხდით ქალბატონო მისი ასეთი უხეშობისთვის მაგრამ გთხოვთ უფრო ყურადღებით იყავით ასეთმა რაღაცამ შეიძლება ბავშვზე ფსიქოლოგიური გავლენა მოახდინოს

??:მწუხვარ და გმადლობთ უფრო ყურადღებით ვიქნები

ქალბატონს გავუღიმე და პატარას მივუბრუნდი:

მე:შენკი პატარავ დედიკოს არ მოშორდე

ქალბატონ დავემშვიდობე და წამოვედი:

ჯიმინი:მადლობის გადახდა არ არის საჭირო

მე:მადლობა რისთვის უნდა გადაგიხადო უკან რომ მომყვებოდი და იარაღის სროლას რომ აპირებდი ჩემთვის მანამდე სანამ მე ბავშვის დასჭერად გავიქცეოდი??

ჯიმინი:ყველაფერი გცოდნია ამიტომ დაწყებულ საქმეს დავასრულებ

კარგი რა ბავშვივით იქცევა

მე:ვიღაც ჩემს წამებას აპირებდა და ასე უცებ უნდა მომკლა?და თან აქ ქუჩაში ამდენ ხალხში ვერაფერს ვერ იზამ ამიტომ თუ არ შეწუხდები აქიდან განეცალე

მან ვეღარაფერი ვეღარ მითხრა და წავიდა

მალევე მივედი ლუქში იქ კი არეულება

მე:აქ რამოხდა

ვიკითხე როდესაც ყველაფერი დამტვრეული დავინახე ძვირადღირებული სასმელების ჩათვლით:

მე:აქ რა ჯანდაბა მოხდა ვინმე ამიხსნით?

ვიღრიალე ბოლო ხმაზე:

იზი:ქალბატონო მია დილით ვიღაც კაცები მოვიდნენ და ყველაფერი დაამსხვრიეს

მე:შენ აქ იყავი?

იზი:კი მაგრამ ვერაფრი ვერ მოვიმოქმედე მეუხვარ

მე:ეგ არაფერია მაგრამ! ხომარ დაშავდი შენ ან რომელიმე თქვენგანი?

იზი:არა მია ყველანი კარგად ვართ! ვიღაცამ ბართი დაგიტოვა

თქვა იზიმ და ბარათი

წერილი მოვკუჭე

კარგი რახან ასე გინდა შემდეგი სვლა ჩემი იქნება ნაბიჭვარო

ემას pov

ექიმმა ჯონგუკს ჭრილობა შეუხვია ინფექციაც არ შეჭრია რაც მისთვის კარგია

სახიდან ნაჭრით ოფლს ვწმენდდი

როგორი სულელია ჭრილობა როგორ არ შეიხვია?ეხლა სიცხისგან იწვის

ნეტავ ქარდთან რა კავშირი აქვს?

წასვლას ვაპირებდი როდესაც ხელზე დამექაჩა:

ჯონგუკი:არ წახვიდე

მითხრა ისე რომ თვალები არ გაუხელია

არმივაქციე ყურადღება და ისევ დავაპირ წასვლა როდესაც ისევ ხელზე დამექაჩა ამჯერად ისე რომ მის გვერდით დავეცი და ხელები მომხვია

მე:რასაკეთებ გამიშვი!

ვუთხარი და ფართხალი დავიწყე მაგრამ ხელები უფრო მაგრად მომიჭირა

ჯანდაბა მტკივა

ვცადე თავის დაღწევა მაგრამ არაფერი გამომივიდა

იმდონემდე დაღლილი ვიყავი რომ მალევე გავითიშე და ჩამეძინა

——————————————-

ესეც ახალი თავი მაინტერესებს რას ფიქრობთ ღირს გაგრძელება?