《Adult ✅》The End !
Advertisement
ორი თვის შემდეგ
_________________________
სამსახურიდან დაღლილი დავბრუნდი , არაფრის თავი არ მქონდა . მაგრამ საჭმელს ყველაფერი მირჩევნია , ამიტომ პირდაპირ სამზარეულოში შევედი და მაცივართან დავდექი თან მუცელზე ხელს ვისვამდი , ჩემი
მუცელი ნელ-ნელა იზრდება . დიახ! დიახ ! მე ორსულად ვარ ! უკვე სამი თვის ფეხძიმე ვარ . ჰარი თავს მეველება , პირიქით მეჩხუბება აღარ იმუშავო დაჯექი სახლშიო , მაგრამ მე უარზე ვარ ისიც მეყოფა მუცელი რომ გამეზრდება და სახლში რომ უნდა ვიყო .
მაცივრიდან ცეზარი გამოვიღე და ჭამას შევუდექი , ჰარი სახლში არა არის . ის ცოტა გვაინ ბრუნდება ჩემთან შედარებით .
როდესაც ჭამა დავასრულე , მისაღებ ოთახში გავედი , ტელევიზორი ჩავრთე და არხებზე დავხტოდი , როდესაც ჩემი და ჰარი საყვარელი გადაცენა ვნახე და სიხარულით ჩავუჯექი . უცბად ფორთოხალი მომინდა , ტელეფონი ავიღე და ჩემს ჰაზაზუნას დავურეკე .
>
- ჰაზ
- ხო ჩემო ტკბილო !
- მე და პატარას ფორთოხალი , ანანასი და შოკოლადები გვინდა .
- კიდე გინდა რამე ?
- ამმ ჯერ არა . მალე მოხვალ ?
- კი .
- კარგიი გელოდები .
- აჰამმ მიყვარხარ
- მეც .
>
ისევ დივანზე დავბრუნდი მაგრამ დავიწყე ფიქრი ჩვენი განვლილი ცხოვრების შესახებ . იმდენი ტკივილი და ტანჯვა გადავიტანეთ . მაგრამ ჩვენ მაინც არ ვნებდებოდით, რატომ ? არ ვიცი ალბათ ეს ჩემი ნამდვილი სიყვარული იყო . და არის კიდევაც ალბათ ედ არ მაძლევდა საშუალებას რომ დავნებებულიყავი . ფიქრი კარის ხმამ გამაწყვეტინა , ჰარი შემოვიდა ბევრი პარკით ხელში . მაშინვე მასთან მივედი და შოკოლადი გამოვტაცე და ეგრევე ვეცი .
- იქნებ მომესალმო ?
- ამ , გამარჯობა საყვარელო .
- გაგიმარჯოს .
- დღეს მინდა სადღაც წაგიყვანო .
- სად ?
- სურპრიზია .
- კარგი
დიდიად სურპრიზები არ მიყვარა მაგრამ .... ჰარისგან ამას მივეჩვიე უკვე . ამიტომ რეაქცია აღარ მაქვს ამ ყველაფერზე .
*საღამოს*
ჰარიმ მთხოვა რომ მოვმზადებულიყავი, ამიტომ მეც მომზადება დავიწყე .სააბაზანოში შევედი შხაპი მივიღე , მერე კი გარდერობში შევძვერი . ბევრი ფიქრის მერე ლამაზი გრძელი კაბა ავარჩიე და ფეხზე მაღლები ჩავიცვი . ცოტა მაკიაჟი გავიკეთე , თმები დავიხვიე . და ჩემი თავი სარკეში შევათვალიერე , კმაყოფილი ვიყავი . ჩემივე შედევრით .
დაბლა როგორც კი ჩავედი ჰარისც სმოკინგში იყო გამოწყობილი , ვერაფერს ვხვდებოდი , სანამ
რამე სისიულელეს ვიტყოდ და მთელ ღამეს ჩავაშხამებდი , გავჩუმდი და უკან გავყევი ჰარის .
Advertisement
ჯელტმენურად გამიღო კარები, რამაც გამახარა , შემდეგ თვითონ დაჯდა და ესე წავედით სადღაც .
პატარა ტყეში გააჩერა მანქნა , მეც გარემო მოვათვალეირე და გავოგნდი , მთელი ტყე განათებული იყო , ლამაზი და ფერადი ნათურებით , რამოდენიმე მაგიდა იდგა , მაგიდაზე კი პატარა თეთრი თაიგულები . წინ ' საკუთხეველი ' იყო , თეთრ და ვარდისფერ ყვავილებში მორთული , იქ კი მამაო გვიცდიდა.
ჰარის გაკვირვებული ვუყურებდი , ის კი იღიმოდა . მართლა ვერ ვხვდებოდი სანამ ბავშვები არ გამოჩნდნენ ყველა აქ იყო . ნაილი, ლუი , ზეინი , ლიამი , ბეტი ( ლიამის შეყვარებული ) , ევა , ნიკი და ემა მისი დანახვა ყველაზე მეტად გამიხარდა თითქმის ერთი წელი არ მინახავს .
მე და ჰარინსაკურყხეველთან მივედით . ძალიან ლამაზი იყო ყველაფერი , დაბალ ხმაზე სასიამოვნო სიმღერა ისემოდა .
იცით ეს ჩემი ოცნება იყო . დავქორწინებულიყავი ისეთ ადამიანზე რომელიც სიგიჟემდე მიყვარს და გადამეხადა ქორწილი საღამოდ , ზუსტად ისეთ სიტუაციაში , როგორიც წეღან ავღწერე . ჰარიმ ორივე სურვილი შემისრულა .
ვგრძნობ რომ რაღაც მაკლია , მაგრამ რა ? იქნებ დედა და მამა ? არ ვიცი . ამის გაფუქრება იყო და თავზე დედაჩემი და მამაჩემი დამსდგნენ , ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა . ყველაფერი მქონდა ბედნიერებისთვის , რაც კი საჭირო იყო .
- ჯიჯი
- ხო მა
- რაღაც მინდა გითხარა
- გისმენ მა !
- შენ ძმა გყავს !
- რა ?
- ხო .
- რანაირად ? სად არის ?
- შენ მას იცნობ . თან ძალიან კარგად .
- ვინ არის ?
-
უცბად თავში დამარტყა იდეამ რომ ეს ჰარი იქნებოდა და გული ამოვარდნას მქონდა . მაგრამ როდესაც მამამ მისი სახელი თქვა მთლიანად გავშეშდი . გავქვავდი .
- ნიკი
- რაა ?
- ხო , შვილო ის ჩემი შვილია .
- ანუ დედას უღალატე და მართასთან იწექი ? ( ნიკის დედა )
- ამას უკვე მნიშვენელობა არ აქვს .
- მან იცის ?
- კი
- და არ მითხრა ?
- შეეშინდა .
- რის ?
- რომ მიაატოვებდი . რა სისულელეა . ის ხომ ჩემი ძმა არის . აი ახლა გასაგებია რატომ გამომიშვი ნიკთან ერთად და რატომ დამსდევდა კუდში .
- ხო , მაპატიე .
- კარგი მამა არ ინერვიულო .
მამას მოვშორდი და გზა გავაგრძელე , სად მივდიოდი ? მე თვითონაც არ ვიცი . ამ ფიქრებში კი ნიკთან აღმოვჩბდი , მაგიდასთან იდგა და სვამდა .
Advertisement
- რამდენი ხანია რაც იცი ?
- რა ? ( დაიბნა )
- ის რომ ჩემი ძმა ხარ !
- შენ ...შენ საიდან გაიგე ? ( მკითხა ანერვიულებულმა)
- მამამ მითხრა .
- მაპატიე , რომ არ გითხარი მაგრამ ვერც გეტყოდი , რადგან მაგ დღეს კომაში ჩავარდი , ვაპირებდი მეთქვა შენთვის მაგრამ ვერ გავბედე , მეშინიდა რომ დაგკარგავდი .
- სულელო ! ამის გამო არასდროს დაგკარგავ . ძალიან მიყვარხარ ძამიკო .
- არ მიბრაზდები ?
- ცოტა .ქორწილის მერე შემომირიგებ იცოდე .
- აჰამ )))
ქორწილმაც კარგად ჩაიარა , ყველაფერი თავსი ადგილზეა ახლა კიდევ სახლში მივდივართ მე და ჰარი . რადგან ძალიან დავიღალე . უკვე ფეხზე ძლივს ვდგავარ .
სახლში შევედით თუ არა , მაშინვე მაღლები გავიძრე . ფეხები ისე მეტკინა ტკივილისგან ამოვიკვნესე .
მსიამოვნებდა ფეხშიშველა ცივ იატაკზე რომ ვაბიჯებდი , ესე მეგობა ფეხებზე ცეცხლი მეკიდა და ცივი იატაკი აქრობდა .
კიბებზე ნელა ავდიოდი , როდესაც უცბად ჰარიმ ხელში ამიყვანა და ჩემს ტუჩებს დააცხრა , კოცნა კოცნით მივედით ითახამდე , კარები ფეხით გააღო მერე კი ლოგინზე დამაწვინა , ჩემს ზემოდან მოექცა და კიდევ ერთხელ ჩემს ტუჩებს დაეწაფა . მეც ავყევი რათქმაუნდა , უბრალოდ შეუძლებელია ჰარის ტუჩებზე უარი თქვა .
- ფრთხილად !
- კარგი !
ერთი ხელის მომსით მომაშორა კაბა ...
ხუთი წლის შემდეგ
________________________
-ივიი ! გაიღვიძე ! გაგვიანდება
- ჰმ
- იზაბელა !
- ხო
- ადექი დე , ბაღში დაგაგვიანდება .
- კაი ხუთი წუთიც .
- არავითარი ხუთი წუთი ადექი
- კარგი ხო .
სუფთა ჩემი პატარაობა , მეც ასე მაღვიძებდა დედა სულ , და მეც სულ ასე ვეხვეწეოდი ხუთი წუთი ათი წუთითქო . მაგრამ ყოველთვის მე ვრჩებოდი წაგებული .
დაბლა ჩავედი , ჰარი ყავას ამზადებდა . მეც მას მივუჯექი გვერდით .
-ივის შენ წაიყვან დღეს ?
-ხო
-მიყვარხარ
-მეც .
ჰარი და ივი გავაცილე, მეც გამოვიცვალე და გარეთ გავედი, დღეს ჰარის დაბადების დღეა , და მინსა სურპრიზი მოვუწყო .
საკანცელაროში შევიარე და სახლის მოსართავად , ყვაფერი ვიყიდე , მერე ტკბილეულის მაღაზიაში გავიარე და ტორტი შევუკვეთე .
სახლში როგორც კი დავბრუნდი მაშინვე სახლის მორთვა დავიწყე , ბევრი ბუშტი გავბერე , ალბათ ფილტვებში ჰაერი აღარ მაქვს .
როგორც იქნა ყველაფერი დავასრულე .
ბავშვებს დავურეკე , ჰარისაც ვთხოვე ივი გამოეყვანა ბაღიდან , და ერთაც მოსულიყვნენ . მერე გამხსენდა რომ ტორტი არ გამომიტანია და დაფეთებულივით გავარდი .
რიგში დიდი ხანს მომიწია დგომა ,სადღაც ნახევარი საათი , როგორც იქნა ტორტი გამოვიტანე , სანთლებიც ვიყიდე და წაავედი სახლისკენ ...
კიდევ კარგი არ მოსულან , მე შევედი სახლში და კარზე ზარიც იყო , უცბად შუქები ჩავაქვრეთ შუახუნები ავანთეთ , სანთელიც და კარები გავაღეთ მერე კი ერთხმად დავიწყეთ სიმღერა
ჰარი გაოგნებული იყო ივი კი სიხარულისგან იცინოდა , ივიმ და ჰარიმ სანთელი ერთად ჩააქვრეს , ჰარიმ სურვილი ჩაიფიქრა მერე კი ჩემთან მოვიდა და ტუჩებზე ვნებიანად მაკოცა .
ბევრი ვიხალისეთ , გავერთეთ და ვიმაიმუნეთ , ათასი რამე გავაკეთეთ . მაგრამ დარჩა ერთი რამ არაც არ გაგვიკეთებია .
- ყველა დაბლა დაჯექით , სიმართლე თუ მოქმედება უნდა ვითამაშოთ .
- კარგი .
როგორც ადრე ახლაც წრე შეიკრა და ყველამ თამაში დავიწყეთ პირველი ჩემსა და ნაილს შორის გაჩერდა .
-წიწო , ს თუ მ ?
-მ
-კარგი ! ეხლა ადექი და ერთი ბოთლი არაყი მოიყუდე . მანაც დიდი სიამოვნებით ჩაცალა არაყი .
შემდეგ ლუისა და ლიამს შორის გაჩერდა
-სტაფილო სთუმ ( ლიამი)
-ს
-ვინმე მოგწონს ?
-კი
-კაი
ახლა ზეინი და ბეტი .
-ს თუ მ ?
-მ
-ლიამს აკოცე ! მანაც დიდი სიამოვნებით აკოცა .
-მე და ნაილი
-ს თუ მ( ნაილი)
-მ
-ჰმ . თმები შეიღებე ,
-საღებავი არ მაქვს .
ნაილი წამოდგა და გრეთ გავარდა ორ წუთში კი წითელი და ყვითელი საღებავით დაბრუნდა . თმა შევიღებე
-სთუ მ? ( ეკითხება ნაილი ნიკს )
-მ
-მიდი და შენც შიღებე თმები
-კაი
ნიკმაც შეიღება თმა , უნდა ვაღიარო უხდებოდა ყვითელი თმა .
-სთუ მე ( ბეტი ეკითხება ჰარის)
-მ
-მეორე ბავშვი გააკეთე . ეხლა კიდე აკოცე
-კაი .
ჰარი ჩემსკენ დაიხარა და მაკოცა , იმდენად ვნებიანად რომ მეც ავყევი . ჰაერის უკმარისობის გამო მოვშორდით .
ამ წამს მივხვდი რომ მე ყველაზე ბედნიერი ქალი ვარ მთელ მსოფლიოში მყავს მოსიუვარულექმარი , შვილი და მეგობრები . მეტი რა არის საჭირო ბედნიერებისთვის ?
არაც არაფერი
-მიყვარხარ !
-მიყვარხარ!
the end!
_______________
🍭
💜💜💜💜💜
Advertisement
- In Serial20 Chapters
Farmer Boy
Evel was just a farmer boy in a remote village. Where other boys left to go on adventures, he stayed with what remained of his family, toiling away at the field his father had left him with. One day, as he explored the woods, he was attacked by a wild goblin. Afraid and weak, he could only cower when a knight came to his rescue, saving him from his untimely death. Then, as he stared at the corpse of the goblin, he had an idea, and buried the goblin into the soil before planting some seeds over it. He thought the goblin would act as a good fertilizer! At least, according to that old book he read. To be fair, it was. But how was he supposed to realise that it would bear so much more? A slice-of-life story of a fantasy farmer boy growing towards the future, and all that happens along the way. -Updates roughly twice a week. New chapters every Tuesdays and Fridays-
8 94 - In Serial8 Chapters
Bionic
The son of a billionaire is almost killed in a horrible accident at an amusement park and his only option to save him was to use the power of bionic technology. The son's life is saved, but he will never be the same. The son, Jiro, can't remember what his life was like before the accident, and now, where ever he goes trouble seems to follow him, often in the form of death. Years after the accident, his father is murdered. The circumstances of his death are extremely questionable and his case is given to a secret unnamed organization that deals with cases that the government just can't handle. The headquarters of this organization is hidden, however, the office of the detectives who work for them, are scattered throughout the regions of Japan. We meet one of these groups, who work out of a small office in the middle of a very large urban Japanese city. The detectives, a single team of specialists. Sonia Kiyama and Lucas Sato are assigned to the case, under the hand of their boss Hideki Oba. His daughter, Sakura Oba, also works there as a secretary, amongst other things. Not much is known about headquarters itself. Mr. Oba is the one who deals directly with them. The young man, Jiro, had his accident when he was 11 and most of his body is now metallic. Bionic. He started off in a wheelchair, eventually, he gained the strength to walk, thanks to his doctor, Dr. Monroe. After his father's death, Dr. Monroe is nowhere to be found. Could he be behind it all?
8 73 - In Serial15 Chapters
P.A.L
Christopher Carthage is your prototypical video gaming shut-in. He has an "annoying" mother who enjoys being the center of attention, a prodigious little brother who is better than him at almost everything (minus gaming) and a psychotic former stepfather who believes that he and his brother are aliens. Oh, and recently Christopher made a new PAL. But is his PAL really a pal, or is she something far more sinister? Immerse yourself in this unique real-world LitRPG/GameLit adventure and help me to improve my writing along the way. :)
8 115 - In Serial13 Chapters
The Raven Effect
As childhood friends re-connect and fall in love, all that they know about their lives and those in it, is about to change. Family secrets long forgotten are unearthed... Murder for Hire, Kidnapping, Devestation... The past is in the past... The present is surrounded by danger... There may be no future...
8 113 - In Serial106 Chapters
Kali Yuga
When the last period of the great cycle, Kali Yuga, arrived, zombies and demons roamed the world. Sending all the civilization to crumble before them. At the same time, the existence who rule over the period gave humanity weapon to fight back. Thus, among the survivors rise heroes with supra natural power. But rather than unite to defeat demons, some use the power for their own greed.Kingdom arise and fight. Who will unite the land and rise as the leader of all? Will the demons win and rule over human? Will one of the king able to drive the demons back to their realm and save humanity?Among the gifted was one young man who had low self esteem and must struggle to find his place in this new world. Caught and entangled by various interest, could he free himself and be one of the most prominent character in this new world?*Beware of mature content, including ntr.
8 123 - In Serial20 Chapters
The Slump God (Stokeley Imagines)
Imagine that...
8 254

