《Adult ✅》part 21
Advertisement
სახლში როგორც კი შევედი მაშინვე ჩემს ოთახში ავედი , ტანზე გამოვიცვალე , სპორტიულები ჩავიცვი ნაუშნიკები და ტელეფონი ავიღე და გერეთ გამოვედი ისევ , ჩემი საყვარელი მდელოსკენ წავედი , იქ კი პატარა გოგონა დავინახე .
მაგრამ ის პატარა გოგონა არ იყო ამჯერად სხვა გოგონა იყო . თვალები სულ ცრემლიანი ჰქონდა , თავისი ცისფერი თვალები მომწვანოში გადასულიყო , პატარას მივუახლოვდი და ფრთხილას ვკითხე
- ჰატარავ გამარჯობა !
- გამარჯობა .
- კარგად ხარ ?
- არა !
- რატომ ?
- დედა დავკერგე .
- როგორ ?
- ვარსკვლავებთან წავიდა ასე მეუბნება მამა , მაგრამ მე ის ძალიან მენატრება .
- პატარავ , მეც ძალიან მენატრება ჩემი საყვარელი მეგობრები რომელბიც ცაში ვარსკვლავებთან არიან მაგრამ , შენ ამის გამო არ უნდა იტირო , დედა ყოველთვის გიყურებს ზემოდან , და სულ შენთან იქნება , შიძლება ფიზიკურად არა მაგრამ სულიერად შენთან იქნება . ამიტომ ეხლა მოიწმინდე შენი ლამაზი თვალები და გამხიარულდი . მართალია დედა აღარ არის მაგრამ მამა ხომ გყავს ?
- კი , კიდევ სამი და .
- მითუმეტეს , შენ ხომ საყვარელი ადამიანები გყავს ?
- კი .
- ხოდა აღარ იტირო კარგი ?
- კარგი
- მე ჯიჯი მქვია შენ ?
- სოფიკო .
- მამა იცი რომ აქ ხარ სოფიკო ?
- არა .
- მერე ხო ნერვიულობს ეხლა ?
- კი
- ამიტომ მიდი გაიქეცი მამასთან ., გინდა გაგცილო ?
- არა მადლობა .
- კარგი
პატარა გოგონა წავიდა და ისევ დავუბრუნდი რეალობას. მდელოზე გადავწექი და ვარსკვლავების ყურება დავიწყე . რას ამბობდნენ ვარსკვლავები ? არაფერს უბრალოდ გვიყურებდნე ? ამ
ფიქრებში გართული ვიყავი როდესაც ჩემა ტელეფონმა დარეკა .
>
- ნიკ
- სად ხარ ?
- მდელოზე შენ ?
- სახლში მალე მოხვალ?
- არ ვიცი
- კაი
>
მდელოდან წამოვდექი უცბად თავბრუ დამეხვა . მაგრამ არ მივაქციე ყურადღება ფეხზე წამოვდექი და სიარული დავიწყე , გზაში რაღაცეები მახსენდებოდა . ჰარი , ნიკი , პარიზი , გატაცება , ალექსი . მაგრამ ბოლო პერიოდი არ მახსენდებოდა . ავარია
ამ ფიქრებში სახლთანაც მოვედი .კარებს ვაღებდი როდესაც თავი ამტკივდა . და ყველაფერი ამომიტივტივდა თავში . უცბად დავჯექი კარებთან და ხელები თავზე მაგრად მოვიჭირე , თავის ტკივილი იმდენად გაუსაძლისი იყო რომ სადაცა გავგიჟდებოდი . მადლობა ღმერთს ნიკი გამოვიდა ხმაურზე , ესეთ მდგომარეობაში რომ დამინხა გაოცებული იყო . და არ იცოდა რა გაეკეთებინა .
Advertisement
- ჯიჯი!
-
- ჯიჯი !
-
- მიპასუხე !
ხმას ვერ ვიღებდი , ყველაფერი თავში ამომიტრიალდა . კინო , ჩხუბი , ავარია , სასწრაფო, პოლიცია .
სრულიად ყველაფერი გამახსენდა .
ამ ეიფორიდან რომ გამოვედი უკვე ოთახში ვიყავი და ნიკი გაგიჟებული იყო . წყალს მასხავდა სახეზე .
- ნიკ
- ჯიჯი კარგად ხარ ? რა გჭირს ? ექიმს დავუძახო ? რამე ხო არ გინდა ?
- ნიკ დამშვიდდი , უბრალოდ ყველაფერი გამახსენდა .
- რა ?
- ხო ! ავარია , ჰარი , კინო , ჩხუბი , სისხლი .
- ნიკმა გულში ჩამიკრა და თან თავზე მკოცნიდა , და იძაოდა ყველაფერი კარგადაა .
- უნდა წავიდე .
- სად ?
- მალე მოვალ
გარეთ რომ გამოვედი თავსხმა წვიმა იყო , მაგრამ ამან ვერ შემაშინა, და ჰარის სახლისკენ წავედი , თან გზაში სიხარულის ცრემლები მომდიოდა .
როგორც იქნა ჰარის სახლთან მივედი ,სახლის კარებთან გავჩერდი , ღრმად - ჩავისუნთქ და ამოვისუნთქე მერე კი კარებზე ზარი დავრეკე . ერთხელ , ორჯერ , სამჯერ .
უკვე იმედი გადაწურული მქონდა როდესაც , თმა აჩეჩილი ჰარი გამოვიდა , მის უკან კი შავგვრემანი მწვანეთბალება გოგონა . ყველაფერი გაჩერდა , ესე მეგონა იმ ადგილას გავქვავდი . უკანმოიხედავად დავტოვე სახლი . ყველაფერი გადამიტრიალდა თავში . აბა რა გეგონა სულელო ჯიჯი , ამდენი ხანი გონება რომ გქონდა დაკარგული, შენ დაგელოდებოდა ? და სხვა არავის გაიკარებდა ? თან რა ლამაზი იყო ის გოგო . მე ვერაფერს ვერ დავაბრალებ , რათქმაუნდა მეწყინა , მაგრამ არ ვუბრაზდები . ჩევენ თითქმის დაშორებულები ვიყავით და არ მქვს უფლება რამეზე პასუხი მოვთხოვო . უბრალოდ ეხლა ვერაფერს ვერ ვეტყოდი.
- ჯიჯი !
მომესმა უკნიდა ჰარის ყვირილი , მაგრამ არ მიმიხედავს .
- ჯიჯი
ისევ , მაგრამ მე მაინც ჯიუტად არ ვიხედები უკან, რადგან ვიცი ისეთ ადამიანს დავინახავ რომელიც სიგიჟემდე მიყვარს . წვიმამ
უმატა , უკვე მთლიანად
სველი ვარ , მაგრამ ამინც გავრბივარ , არ ვიცი სად მაგრამ
გავრბივარ .
- ჯიჯი !
- რა ?
- მომისმინე გთხოვ !
- რა მოგისმინო ჰარი ?
- აგიხსნი
- რას ამიხსნი ? ვალდებული არ ხარ რამე ამიხსნა . უბრალოდ იმის სათქმელად მოვედი რომ გონება აღმიდგა და ყველაფერი გამახსენდა . მაგრამ ამას უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს . ამიტომ გთხოვ დაბრუნდი იმ გოგოსთან . და გააგრძელე ჩვეულებრივად ცხოვრება .
- მასთან არ ვწოლილვარ .
- ამას უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს .
- რატომ ?
- იმიტომ
Advertisement
- ეგ პასუხი არ არის ? იცი რატომ იმიტომ რომ გიყვარვარ , მეც მიყვარხარ . და ამას თით მამა ზეციერიც ვერ შეცვლის . ის ჩემი ნახევა და ამიტომ იყო ჩემთან , მე კიდებ ამ 3 თვის განმავლობაში არავის მივკარებივარ , ამას ვერც გავაკეთებდი რადგან , მე შენ მიყვარხარ !
ვერაფერი ვიპასუხე მისმა სიტყვებმა გამაოცა , მერე გამახსენდა რომ ქუჩაში ვიყავით გარშემო მოვიხედე და ყველა ჩვენ გვიღებდა , ყველა ჩვენ გვიყურებდა .
-ჰარი , მეც მიყვარხარ ! მაგრამ არ მინდა ჩემთან უბედური იყო..
- საიდან მოიტანე რომ უბედური ვარ ?
- ამას ვგრძნობ !
- პირიქით ჯიჯი შემთან ძალიან ბედნიერი ვარ !
- მართლა ?
- ხო !
- მიყვარხარ ! მასთან გავიქეცი და მის მარწყვისფერ ტუჩებს ვეცი , იმდენი ხანია არ შემიგვრძნია მომენატრა.
- მაპატიე !
- ეს მე მაპატიე , მე რომ იმ ღამეს ესე ჩქარა არ მეტარები... სიტყვა გავაწყვეტინე
- არ მინდა მაგ წყეული დღის გახსენება , ცხოვრება ახალი ფურცლიდან დავუწყოთ გთხოვ !
- კარგი !
გარშემო მოვიხედე ყველა ტაშს გვიკრავდა და ბედნიერებას გვისურვებდა , ყვალეს მადლობა გადავუხადეთ და ბოდიში მოვიხადეთ შეფერხებისთვის მათ კი მხოლოდ გაგვიღიმეს .
ესე წვიმაში სულ მთლად სველებმა , ხელიხელ ჩაკიდებულები მივდიოდით ჰარის სახლისკენ.
სახლში როგორც კი შევედით , მიდი და დავინახე , შემრცხვა მაგ გოგოსი რა არ გავიფიქრე მასზე . ესა შენი მთავარი პორბლემა ჯიჯი , ჯერ გაიგე , და მერე გაბრაზდი .
თავი დახრილი მაგ გოგოს თვალებში ვერ ვუყურებდი , უცბად ჩემთან ჰარი გაჩნდა და თავი ამაწევინა მერე კი მითხრა
- ნუ გრცხვენია , არ დახარო თავი !
- კარგი !
მე და ჰარი ოთახში ავედით რათა გამოგვეცვალა სულ სველები ვიყავით , აქ არაფერი არ მქონდა ამიტომ ჰარის ტანსაცმლის ჩაცმა მომიწია რომელიც ორი ზომით დიდი მქონდა , ჰარი რო გამოვიდა სიცილით კვდებოდა , მე კიდე მაგის გამო გავებუტე , მაგრამ თავისი ტკბილი ტუჩებით შემომირიგა . მერე კი დაბლა ჩავედით .
ნატალია ახლოდან გავიცანი , საკმაოდ საყვარელი და მხიარული გოგოა .
- ეხლა თქვენ მითხარით როგორ გაიცანით ერთმანეთი ?
- ამ ... ოფისში
- ოხ ეს ოფისი რა .
- მანდ გავიცანით ერთმანეთი. , მერე შენი ძმა გადამეკიდა და ასე მოვედით აქმადე .
- მე გადადეკიდე ხო ?
- კი
- კარგი ! ისეთი სახით შემომხედა მე შენ მოგივლის ნუშნავდა
ბევრი ვილაპარაკეთ , რაღაცეები გავიხსენეთ , ვიცინეთ ბოლოს კი დაწოლა გადავწყვიტეთ . მაგრამ მერე გამახსენდა რომ ნიკითვის არაფერი მითქვამს , ამიტომ დარეკვა გადავწყვიტე მაგრამ ჰარიმ გამაჩერა .
- ნიკს ველაპარაკე და იცის რომ ჩემთან ხარ !
- კარგი !
ოთახში ავედით ჰარიმ კარები ჩაკეტა და კარებს ამაკრო , მალევე კი ჩემს ტუჩებს დააცხტა , ნელა და ნაზად მკოცნიდა , კოცნა გააღრმა იმდენად სინქრონიულად მოძრაობდნენ ჩევენი ენები მეგონა ერთამანეთისთვის იყვნენ შექმნილები , ჰაერის უკმარისობის გამო, ერთმანეთს მოშორდით მან ყელზე გადაინაცვლა და ისე მწარედ მიკბინა სიამოვნებისგან და ტკივილისგან ამოვიკვნესე , ჩემი კანის მოწოვა დაიწყო რაც ნაწილობრივ სასიამოვნო იყო . ხელი წელზე მომხვია და ლოგინისკენ წამიყვანა ერთი წუთით არ წყვეტდა ჩემს კოცნად , თავისი მაისური გადამაძრო , და ახლა მკერდის დაკოცვნა დაიწყო. მალე ბიუსჰაიტერიც მომაშორა და ჩემი მკერდი ხელის გულებში მოიქცია . მკერდზე მოკლე და სველ კოცნებს მიტოვებდა , მე კიდევ სიამოვნებისგან ვკვნესოდი .
-მომენატრე ! კოცნებს შორის ამოილაპარაკა!
-მეც მომენატრე
__________________________
კომენატარები მჭირდება !!!
მიყვარხართ ყველა 💜💜😍
პ.ს დავოუთება არ დაგავიწყდეთ ❤️🥰
Advertisement
- In Serial163 Chapters
Alpha Princess’s Possessive Mate
She wanted to just end her mission and go back to her political marriage, but he had already claimed her his possession.
8 2884 - In Serial26 Chapters
The Destiny of a Mortal God (Hiatus)
Currently on hiatus, in part because I'm unsatisfied with how the story was starting to develop, and even though I had ideas how to run it, I still made mistakes far too big to correct them. Secondly I'm currently stressed about university, and sincerely, I don't see myself keeping this project. I may or may not retake this project or even start a new one, but one thing's for sure, it isn't happening anytime soon (Meaning until june, aprox, or until I can keep up with class). ... Lyon Ironblood, 19 years old and orphan, is taken by Kronos from the present Earth to another world, where he shall fight and struggle to get stronger so that he shall acomplish the mission Kronos assigned him. He shall fight gods, demons, dragons and monsters and even mortals who surpass those. But to do so he shall receive, though only after he proved himself worthy, a power beyond imagination. This power will not be handed freely to him, and he'll have to work hard to develop it. He shall receive the X-Men System. A magic system designed to enhance Lyon and give him the mutations from the X-Men serie. He shall start from scratch, with powers that will seem less than a mere human, and develop them with effort, to surpass the gods. [I don't claim ownership of any of the X-Men powers or characters, neither the cover, only thing I claim are the ideas which make the story and put together their powers, how they'll develop from scratch to even higher worlds than they were suposed on the series, other than that, all X-Men characters named (which I'll try to avoid to a certain point) are not of my property]
8 129 - In Serial71 Chapters
Doomsday 2020
January 2020 the world come to an end.. When the plague started it, it brought death upon 80% of the population. When the survivors thought there was no more hope. They came. 1008 pillars dropped from the sky and spread all around the world in more than 100 countries. The pillars became defensive bases to all of the survivors. But in the end.. after 10 years of struggle, The human race still lost. This is a story of Alex, given a second chance to start anew, one month before it all started. This time it will be different for his family, friend, and the human race.
8 137 - In Serial8 Chapters
Dudley's good???
People are flawed creatures and they do things, good and bad. No one grows up doing only good things. Most people eventually get around to live a normal life, a mixture of good and bad decisions. But some are raised as hellspawn. They fail to see what wrong they have done. Oftentimes, they need a push from an external force to steer them in the right direction. Some remain a hellspawn. So, what will happen when Dudley gains a new set of memories and finds himself questioning his life??? Read to find out more.
8 187 - In Serial6 Chapters
Gaston (Disney)
Gosh, its awesome to see him (Gaston). He’s never down in the dumps! Every guy here'd love to be him (Gaston) even when taking his lumps. There's no man in town as admired as him, he's everyone's favorite guy! Everyone's awed and inspired by him and it's not very hard to see why: No one's slick as Gaston. No one's quick as Gaston. No one's neck's as incredibly thick as Gaston For there's no man in town half as manly! (perfect, a pure paragon) Ask any Tom, Dick or Stanley, and they'll tell you whose team they prefer to be on! Who plays darts like Gaston? Who breaks hearts like Gaston? Who’s much more than the sum of his parts like Gaston? As a specimen, yes, he’s intimidating; my, what a guy, that Gaston! He doesn’t need encouragement, you boneheaded fools. The only ones who need encouragement is you! (Was that too much? I say no.) No one fights like Gaston, douses lights like Gaston. In a wrestling match nobody bites like Gaston! When he hunts, he sneaks up with his quiver – beasts of the field say a prayer! First he carefully aims for the liver… then he shoots from behind! Is that fair? He doesn’t care. No one hits like Gaston, matches wits like Gaston. In a spitting match nobody spits like Gaston. (He’s especially good at expectorating!) Ten points for Gaston! When he was a lad he ate four dozen eggs every morning to help him get large. And now that he’s grown he eats five dozen eggs, so he’s roughly the size of a barge! Who has brains? Entertains? Who can make up these endless refrains like Gaston? (He uses antlers in all of his decorating!) Say it again: Who’s a man amongst men? Who’s a super success? Don’t you know? Can’t you guess? Ask his fans and his end(less) hangers-on! There’s just one guy in town who’s got all of it down! And his name’s G-A-S-T-O-N GASTON!
8 112 - In Serial34 Chapters
The Rise of the Skeleton Warrior
After perishing mid-battle, Cade found himself inside the frame of a skeleton, faced with yet another battle. After overcoming that, a holographic screen appeared before him, calling itself the system. As he begins his journey of exploration in this new reality, he slowly becomes stronger with the help of the System. He manages to create a few comrades and his adventure becomes a little easier. Until the System's last mission begins testing the loyalty of everyone he knows. ◇•-▪︎Cover art by Jason Nguyen on ArtStation ▪︎-•◇
8 61

