《Adult ✅》part 21
Advertisement
სახლში როგორც კი შევედი მაშინვე ჩემს ოთახში ავედი , ტანზე გამოვიცვალე , სპორტიულები ჩავიცვი ნაუშნიკები და ტელეფონი ავიღე და გერეთ გამოვედი ისევ , ჩემი საყვარელი მდელოსკენ წავედი , იქ კი პატარა გოგონა დავინახე .
მაგრამ ის პატარა გოგონა არ იყო ამჯერად სხვა გოგონა იყო . თვალები სულ ცრემლიანი ჰქონდა , თავისი ცისფერი თვალები მომწვანოში გადასულიყო , პატარას მივუახლოვდი და ფრთხილას ვკითხე
- ჰატარავ გამარჯობა !
- გამარჯობა .
- კარგად ხარ ?
- არა !
- რატომ ?
- დედა დავკერგე .
- როგორ ?
- ვარსკვლავებთან წავიდა ასე მეუბნება მამა , მაგრამ მე ის ძალიან მენატრება .
- პატარავ , მეც ძალიან მენატრება ჩემი საყვარელი მეგობრები რომელბიც ცაში ვარსკვლავებთან არიან მაგრამ , შენ ამის გამო არ უნდა იტირო , დედა ყოველთვის გიყურებს ზემოდან , და სულ შენთან იქნება , შიძლება ფიზიკურად არა მაგრამ სულიერად შენთან იქნება . ამიტომ ეხლა მოიწმინდე შენი ლამაზი თვალები და გამხიარულდი . მართალია დედა აღარ არის მაგრამ მამა ხომ გყავს ?
- კი , კიდევ სამი და .
- მითუმეტეს , შენ ხომ საყვარელი ადამიანები გყავს ?
- კი .
- ხოდა აღარ იტირო კარგი ?
- კარგი
- მე ჯიჯი მქვია შენ ?
- სოფიკო .
- მამა იცი რომ აქ ხარ სოფიკო ?
- არა .
- მერე ხო ნერვიულობს ეხლა ?
- კი
- ამიტომ მიდი გაიქეცი მამასთან ., გინდა გაგცილო ?
- არა მადლობა .
- კარგი
პატარა გოგონა წავიდა და ისევ დავუბრუნდი რეალობას. მდელოზე გადავწექი და ვარსკვლავების ყურება დავიწყე . რას ამბობდნენ ვარსკვლავები ? არაფერს უბრალოდ გვიყურებდნე ? ამ
ფიქრებში გართული ვიყავი როდესაც ჩემა ტელეფონმა დარეკა .
>
- ნიკ
- სად ხარ ?
- მდელოზე შენ ?
- სახლში მალე მოხვალ?
- არ ვიცი
- კაი
>
მდელოდან წამოვდექი უცბად თავბრუ დამეხვა . მაგრამ არ მივაქციე ყურადღება ფეხზე წამოვდექი და სიარული დავიწყე , გზაში რაღაცეები მახსენდებოდა . ჰარი , ნიკი , პარიზი , გატაცება , ალექსი . მაგრამ ბოლო პერიოდი არ მახსენდებოდა . ავარია
ამ ფიქრებში სახლთანაც მოვედი .კარებს ვაღებდი როდესაც თავი ამტკივდა . და ყველაფერი ამომიტივტივდა თავში . უცბად დავჯექი კარებთან და ხელები თავზე მაგრად მოვიჭირე , თავის ტკივილი იმდენად გაუსაძლისი იყო რომ სადაცა გავგიჟდებოდი . მადლობა ღმერთს ნიკი გამოვიდა ხმაურზე , ესეთ მდგომარეობაში რომ დამინხა გაოცებული იყო . და არ იცოდა რა გაეკეთებინა .
Advertisement
- ჯიჯი!
-
- ჯიჯი !
-
- მიპასუხე !
ხმას ვერ ვიღებდი , ყველაფერი თავში ამომიტრიალდა . კინო , ჩხუბი , ავარია , სასწრაფო, პოლიცია .
სრულიად ყველაფერი გამახსენდა .
ამ ეიფორიდან რომ გამოვედი უკვე ოთახში ვიყავი და ნიკი გაგიჟებული იყო . წყალს მასხავდა სახეზე .
- ნიკ
- ჯიჯი კარგად ხარ ? რა გჭირს ? ექიმს დავუძახო ? რამე ხო არ გინდა ?
- ნიკ დამშვიდდი , უბრალოდ ყველაფერი გამახსენდა .
- რა ?
- ხო ! ავარია , ჰარი , კინო , ჩხუბი , სისხლი .
- ნიკმა გულში ჩამიკრა და თან თავზე მკოცნიდა , და იძაოდა ყველაფერი კარგადაა .
- უნდა წავიდე .
- სად ?
- მალე მოვალ
გარეთ რომ გამოვედი თავსხმა წვიმა იყო , მაგრამ ამან ვერ შემაშინა, და ჰარის სახლისკენ წავედი , თან გზაში სიხარულის ცრემლები მომდიოდა .
როგორც იქნა ჰარის სახლთან მივედი ,სახლის კარებთან გავჩერდი , ღრმად - ჩავისუნთქ და ამოვისუნთქე მერე კი კარებზე ზარი დავრეკე . ერთხელ , ორჯერ , სამჯერ .
უკვე იმედი გადაწურული მქონდა როდესაც , თმა აჩეჩილი ჰარი გამოვიდა , მის უკან კი შავგვრემანი მწვანეთბალება გოგონა . ყველაფერი გაჩერდა , ესე მეგონა იმ ადგილას გავქვავდი . უკანმოიხედავად დავტოვე სახლი . ყველაფერი გადამიტრიალდა თავში . აბა რა გეგონა სულელო ჯიჯი , ამდენი ხანი გონება რომ გქონდა დაკარგული, შენ დაგელოდებოდა ? და სხვა არავის გაიკარებდა ? თან რა ლამაზი იყო ის გოგო . მე ვერაფერს ვერ დავაბრალებ , რათქმაუნდა მეწყინა , მაგრამ არ ვუბრაზდები . ჩევენ თითქმის დაშორებულები ვიყავით და არ მქვს უფლება რამეზე პასუხი მოვთხოვო . უბრალოდ ეხლა ვერაფერს ვერ ვეტყოდი.
- ჯიჯი !
მომესმა უკნიდა ჰარის ყვირილი , მაგრამ არ მიმიხედავს .
- ჯიჯი
ისევ , მაგრამ მე მაინც ჯიუტად არ ვიხედები უკან, რადგან ვიცი ისეთ ადამიანს დავინახავ რომელიც სიგიჟემდე მიყვარს . წვიმამ
უმატა , უკვე მთლიანად
სველი ვარ , მაგრამ ამინც გავრბივარ , არ ვიცი სად მაგრამ
გავრბივარ .
- ჯიჯი !
- რა ?
- მომისმინე გთხოვ !
- რა მოგისმინო ჰარი ?
- აგიხსნი
- რას ამიხსნი ? ვალდებული არ ხარ რამე ამიხსნა . უბრალოდ იმის სათქმელად მოვედი რომ გონება აღმიდგა და ყველაფერი გამახსენდა . მაგრამ ამას უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს . ამიტომ გთხოვ დაბრუნდი იმ გოგოსთან . და გააგრძელე ჩვეულებრივად ცხოვრება .
- მასთან არ ვწოლილვარ .
- ამას უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს .
- რატომ ?
- იმიტომ
Advertisement
- ეგ პასუხი არ არის ? იცი რატომ იმიტომ რომ გიყვარვარ , მეც მიყვარხარ . და ამას თით მამა ზეციერიც ვერ შეცვლის . ის ჩემი ნახევა და ამიტომ იყო ჩემთან , მე კიდებ ამ 3 თვის განმავლობაში არავის მივკარებივარ , ამას ვერც გავაკეთებდი რადგან , მე შენ მიყვარხარ !
ვერაფერი ვიპასუხე მისმა სიტყვებმა გამაოცა , მერე გამახსენდა რომ ქუჩაში ვიყავით გარშემო მოვიხედე და ყველა ჩვენ გვიღებდა , ყველა ჩვენ გვიყურებდა .
-ჰარი , მეც მიყვარხარ ! მაგრამ არ მინდა ჩემთან უბედური იყო..
- საიდან მოიტანე რომ უბედური ვარ ?
- ამას ვგრძნობ !
- პირიქით ჯიჯი შემთან ძალიან ბედნიერი ვარ !
- მართლა ?
- ხო !
- მიყვარხარ ! მასთან გავიქეცი და მის მარწყვისფერ ტუჩებს ვეცი , იმდენი ხანია არ შემიგვრძნია მომენატრა.
- მაპატიე !
- ეს მე მაპატიე , მე რომ იმ ღამეს ესე ჩქარა არ მეტარები... სიტყვა გავაწყვეტინე
- არ მინდა მაგ წყეული დღის გახსენება , ცხოვრება ახალი ფურცლიდან დავუწყოთ გთხოვ !
- კარგი !
გარშემო მოვიხედე ყველა ტაშს გვიკრავდა და ბედნიერებას გვისურვებდა , ყვალეს მადლობა გადავუხადეთ და ბოდიში მოვიხადეთ შეფერხებისთვის მათ კი მხოლოდ გაგვიღიმეს .
ესე წვიმაში სულ მთლად სველებმა , ხელიხელ ჩაკიდებულები მივდიოდით ჰარის სახლისკენ.
სახლში როგორც კი შევედით , მიდი და დავინახე , შემრცხვა მაგ გოგოსი რა არ გავიფიქრე მასზე . ესა შენი მთავარი პორბლემა ჯიჯი , ჯერ გაიგე , და მერე გაბრაზდი .
თავი დახრილი მაგ გოგოს თვალებში ვერ ვუყურებდი , უცბად ჩემთან ჰარი გაჩნდა და თავი ამაწევინა მერე კი მითხრა
- ნუ გრცხვენია , არ დახარო თავი !
- კარგი !
მე და ჰარი ოთახში ავედით რათა გამოგვეცვალა სულ სველები ვიყავით , აქ არაფერი არ მქონდა ამიტომ ჰარის ტანსაცმლის ჩაცმა მომიწია რომელიც ორი ზომით დიდი მქონდა , ჰარი რო გამოვიდა სიცილით კვდებოდა , მე კიდე მაგის გამო გავებუტე , მაგრამ თავისი ტკბილი ტუჩებით შემომირიგა . მერე კი დაბლა ჩავედით .
ნატალია ახლოდან გავიცანი , საკმაოდ საყვარელი და მხიარული გოგოა .
- ეხლა თქვენ მითხარით როგორ გაიცანით ერთმანეთი ?
- ამ ... ოფისში
- ოხ ეს ოფისი რა .
- მანდ გავიცანით ერთმანეთი. , მერე შენი ძმა გადამეკიდა და ასე მოვედით აქმადე .
- მე გადადეკიდე ხო ?
- კი
- კარგი ! ისეთი სახით შემომხედა მე შენ მოგივლის ნუშნავდა
ბევრი ვილაპარაკეთ , რაღაცეები გავიხსენეთ , ვიცინეთ ბოლოს კი დაწოლა გადავწყვიტეთ . მაგრამ მერე გამახსენდა რომ ნიკითვის არაფერი მითქვამს , ამიტომ დარეკვა გადავწყვიტე მაგრამ ჰარიმ გამაჩერა .
- ნიკს ველაპარაკე და იცის რომ ჩემთან ხარ !
- კარგი !
ოთახში ავედით ჰარიმ კარები ჩაკეტა და კარებს ამაკრო , მალევე კი ჩემს ტუჩებს დააცხტა , ნელა და ნაზად მკოცნიდა , კოცნა გააღრმა იმდენად სინქრონიულად მოძრაობდნენ ჩევენი ენები მეგონა ერთამანეთისთვის იყვნენ შექმნილები , ჰაერის უკმარისობის გამო, ერთმანეთს მოშორდით მან ყელზე გადაინაცვლა და ისე მწარედ მიკბინა სიამოვნებისგან და ტკივილისგან ამოვიკვნესე , ჩემი კანის მოწოვა დაიწყო რაც ნაწილობრივ სასიამოვნო იყო . ხელი წელზე მომხვია და ლოგინისკენ წამიყვანა ერთი წუთით არ წყვეტდა ჩემს კოცნად , თავისი მაისური გადამაძრო , და ახლა მკერდის დაკოცვნა დაიწყო. მალე ბიუსჰაიტერიც მომაშორა და ჩემი მკერდი ხელის გულებში მოიქცია . მკერდზე მოკლე და სველ კოცნებს მიტოვებდა , მე კიდევ სიამოვნებისგან ვკვნესოდი .
-მომენატრე ! კოცნებს შორის ამოილაპარაკა!
-მეც მომენატრე
__________________________
კომენატარები მჭირდება !!!
მიყვარხართ ყველა 💜💜😍
პ.ს დავოუთება არ დაგავიწყდეთ ❤️🥰
Advertisement
- In Serial93 Chapters
Starcraft Unbound
Earth has been taken over by beings well beyond our control, their reason was boredom. Now, a set number of individuals have been selected based on methods and means only these beings understand to enter into pocket universes, or game worlds. The 'players' may never leave these worlds, the original story can be changed. It is ever growing and evolving, some get fairly lucky and enter simple games, like minecraft, others enter horrendous landscapes of doom, litterally, several were sent into the game Doom, and are viewed by all those on earth not forced into this arena like hell. Earn a following, earn extra prizes, die...then you die for real and another is sent to take your place from the beginning. No one knows what happens if you beat your respective game, because no one has...Me? I'm a an ex soldier, fought in the last real war against these 'Beings'. For some reason, likely a final fuck you, they have sent me into my own personal favorite ancient game, will I find redemtion, or death?
8 453 - In Serial37 Chapters
Providence of Wisdom
Ride, a naive and honest adventurer whose goals of being an S rank far far away. Effinshia, an older swordswoman with many years of experience, accompanied by sentient weapons who sometimes(always) give her troubles. Although being different people and travelling their own separate ways, their fate always cross. Follow them on their travels across a fantasy world as they encounter Elves, Catgirls, Demons, Machines, and Godlike Beings that just simply do whatever they want and many more!
8 200 - In Serial638 Chapters
Delicate as Glass
[participant in the Royal Road Writathon challenge] Nuri, an [Assistant Glassworker], only has a single Skill. It’s really not fair. He’s worked in the hot shop his entire life, following in his father’s footsteps after his parents passed away, but he’s stuck. Despite possessing above-average talent as an artisan, he still hasn’t shed his [Assistant] status, gained a second Skill, or even leveled enough to reach the first Threshold. Besides, he’s bored; most days he daydreams of adventure and becoming a hero, or pines for the renown that’s sure to be his if he evolves his Class into a [Master Glass Smith], but nothing ever changes—until suddenly, fate strikes, and nothing is ever the same again. These days, Nuri sees more magic, prestige, and adventure than he can handle as he gets swept up in realm-shaking conspiracies and desperate fights for his life. Maybe a boring life wasn’t so bad after all. Disclaimers: 1) Names were mostly chosen through random generators and aren’t necessarily final. If they seem derivative or boring, blame RNG. 2) Skills, Classes, levels, and the entire system is currently a work in progress; please be kind if it’s not very well fleshed out yet. 3) This is the first full-length novel I've set out to write without a single plot point ready. I had nothing in mind other than a recent visit to a hot shop. Molten glass is pretty awesome. 4) Related, I know much less about glass than I’d like. I did some research, but mistakes are bound to happen. If you have a correction, thanks! Please be polite about it. 5) The prose is my experimental attempt at first-person, present tense. I realize it may not be everyone’s preference, but I hope you’ll give it a try anyway!
8 345 - In Serial10 Chapters
Doom rising
There four cardinal heroes that have a task of saving the world during one of there meetings a strange stone table with a a mark appeared read to find out more
8 154 - In Serial18 Chapters
The Calm Death God
In the Year 2084, the most brutal and inhumane crime of all time occurred. The perpetrator? John Sixth, a ten years old boy.He entered the maximum security prison cell at the age of ten. And he absorbed all kinds of information inside his mind and made it as his own by reading books given by his cell guards.Now, after ten years, is his execution day.Mainly Inspired by DN and the Good Reaper
8 213 - In Serial6 Chapters
Amethyst x Reader (Steven Universe)
A human and a gem.
8 57

