Би: Хөөе Хун Жисү утсаа аваач ээ!

Жисү: Одоохоон хайраа одоохон.

Жисү бид хоёр хуримаа хийгээд аль хэдийнээ 3дах жилийнхээ нүүрийг үзэж байна.

Би саяхан нярайлсан гэх үү дээ.

Гам бариад өчигдөр л дууссан. Нялх үрээ унтуулчихаад өрөөний хаалгыг зөөлхөн хаан гарч ирэхэд галт тогоо дэлбэ үсэрчихсэн Жисү миний ягаан хормогчийг зүүчихсэн хацар үсэн дээрээ дүүрэн гурил нялчихсан утсан дээр зогсож байлаа.

Жисү: Мэдэж байна аа захирал аа. Би таны руу орой факсаар явуулъя. Заа. Заа.

Жисү утсаа тавин эргэж харан намайг байхыг харан инээмсэглэн ирж тэврээд "Хайраа хэвтэж байхгүй юу хийж байгаа юм?" гэсээр гал тогооны өрөөнд оруулан хөргөгч уудлан шоколад жимс гаргаж ирэн "Амттан идэх үү хайраа? Ядарч байна уу? Хайр нь гялс хоолоо хийчихээд гар хөлийг нь бариад өгөх үү?"

Ингээд харахад би энэ хүнээс салах тухай үгүй бүр яаж салсан байдаг байна аа! Хэтэрхий тэнэг байжээ.

Түүнийхээ хацарт хүрэн хормогчийг нь тайлуулан өөрөө зүүхэд Жисү надруу гайхан харж би түүнийхээ хацар дээр нь үнсээд үс хацар дээрх гурилийг нь буулган амар гэж хэлэн өрөөрүү түлхлээ.

Жисү өрөөнд орсон хэдий ч буцаж гарч ирэн "Хайраа би охиноо сэрээчих байх буйдан дээр унтлаа" гэсээр хөнжил дэрээ барин гарч ирэв.

Гал тогоогоо цэвэрлчихээд хоолоо хийгээд яг дуустал цаад өрөөнөөс охины минь уйлах дуу сонстон би ч нөхрөө сэрээхгүйн тулд гялс гүйж очин охиноо хөхүүлчихээд нөхөр дээрээ иртэл бөх гэг чинь унтаж байна.

Шүлс нь гоожчихсон байна. Энэ нэг сарын хугацаанд их л ядарсан бололтой.

Нөхрийнхөө духан дээр үнсэхэд тэр минь сэрэн намайг хараад тэвэрч аван хөнжилдөө орууллаа.

Жисү: Ингээд тэвэрч унтаагүй нэг сар болчихсон байна. Охиндоо хайртай эхнэрээ алдчих гэж. Гэсээр шүлсээ арчихад нь би шоолон инээхэд Жисү "Өө за нөхрөө шоолох бодолтой байна уу?" гэсээр цамцан доогуур минь гараа оруулан гэдсийг минь илээд "Одоо хүүтэй болох уу?" гэсээр инээлээ.

Мангар чинь.

Анх танилцаж байснаа бодох төдийд л нүүрэнд минь инээмсэглэл тодорлоо. Жисү буйдан дээр босож суун утсаа аваад миний зургийг дараад байв.

Гараас нь татан хөмсгөө зангидтал Жисү "За за болъё оо хөөрхөн эхнэрийнхээ зургийг ч дарж болохгүй нь ээ" гэхэд нь инээн хажуудаа хэвтүүлээд "Хамт даруулья" гээд инээмсэглэлээ.

Жисү ч өөдөөс инээн баахан зургаа даруулж байгаад бослоо.

Жисү хоолоо идчихээд ажлийн ширээнийхээ ард суусан бол би охиноо тэврэн бохир даавууг нь цэвэрлээд бүүвэйлэн унтуулаад орхив.

Жисү дээр очин мөрөн дээр нь гараа тавьтал Жисү миний гаран дээрээс өөрийнхөө гарыг давхарлан тавиад удахгүй дуусах аа хэлээд намайг өрөөндөө очиж байхыг санууллаа. Өнөөдрөөс эхнэр хүүхэдтэйгээ хамт унтах нь ээ гээд бөөн баяр байна.

Өнгөрсөн нэг сарын хугацаанд яагаад хамт унтаагүй вэ гэхээр уг нь Жисү тийм ч их хөдлөөд байдаггүй л дээ гэхдээ охиноо төрөөд удаагүй байхад нь бид гурав гурвуулаа унтаж байтал Жисү нойрондоо охиныхоо дээр гараа нилээн хүчтэй тавьчихсан юм. Тэрнээс болоод охиноо дахиад уйлуулахаас айн хамт унтахаа больчихсон байсан юм.

Би охиныхоо хажуугаар орон ширээний гэрлийг асаалттай орхиод тэр жижигхэн хүнийг ширтэн хэвтэнэ. Үнэхээр эгдүүтэй биш гэж үү?

Удалгүй Жисү орж ирэн охиныхоо цаад талд нь зөөлхөн орж хэвтэн мөн л миний адил охиноо бүдэг гэрэлд ширтэхдээ ямар өхөөрдөмийг нь асууж байлаа.

Жисү шивнэн "Ёстой нэг базаад авчихмаар эгдүүтэй юм аа энэ золиг" гэлээ. Яана вэ энэ хүнийг?

Түүнийг шоолон гаран дээр нь зөөлхөн цохин унтахаар нүдээ анихад Жисү дахин "Хайр аа маргааш Жихүн Сүён хоёр ирнэ гэсэн хайр нь сая ажлаа явуулчихсан ойрын хэд хоног амрах байх маргааш гарч жаахан юм авах уу?" би толгоы дохин Жисүгийн гараас зөөлхөн атган унтахыг сануулаад өөрөө бараг л унтаад өгчихсөн байв.

💎💎💎

Охиноо урдаа тэвэрчихээд хөл хүнтэй газраар нэг их яваад байхыг хүсээгүй ч Жисүг ганцаараа нь хүнсээ цуглуул гэж хэлж чадаагүй болохоор тэрэг түрэн Жисү ард бяцхан амьтан аа тэврэн алхана.

Юмнуудаа бичүүлэн зогсож байх хооронд Жисүг тойроод эсрэг байрны баахан эгч нар зогсчихсон манай нөхрийн ямар царайлаг, халамжтай болохыг нь яриад зогсож байдаг юм байна. Би гэдэг хүн чинь тэрүүхэн тэндээ нөхрөө харамлаад амжчихсаан.

Гялс Жисүг сугадахад, Жисү надад охиноо тэврүүлэн өөрөө тортой зүйлсээ барин гэрийн урд ирэхэд Жисү охиноо аваад салхинд жаахан сууя гээд би түрүүлж гэртээ орж ирэн хоол унд бэлдэн дуусахдаа Жисүг дуудахаар утас руу гаа гүйтэл хаалганы хонх дуугаран нээх мөчид манай жижигхэн хосууд нэг царайлаг залуутай ороод ирэх нь тэр хэхэ.

Сүён миний бодлыг мэдсэн мэт "За за бид хоёрын хүүхдүүд бол өндөр болно" гэсээр том гэдсээ тэвэрсээр зочны өрөөний буйдан дээр суув.

Охин аль хэдийнээ унтчихсан. Жисү өрөөнд оруулж тавьчхаад ирье гээд цааш ороход Хажүн аавынхаа араар орон надаас бишүүрхсээр ээжрүүгээ гүйлээ.

Хажүн бол Жихүн Сүён хоёрын том хүү. Нөгөө Вашингтонд болдог том хэрэг дээр ээжийнхээ гэдсэн дотор байсан баатар байгаа юм.

Жтхүн толгойгоо сэгсэрсээр надад авчирсан жаал жуул зүйлээ өгөөд зочны өрөөрүү оров.

Бид хэд хооллож ундлаад дуусах мөчид охин уйлах шинжтэй болж эхлэхэд нь зөөлхөн гүйн очтж хөхүүлчихээд буцан ирэхэд Хажүн аль хэдийнээ аавынхаа өвөр дээр ядраад унтчихсан гурьан томчууд юм ярьцгаан инээлдэж байв.

Сүён: Хүүе Киюүн аа ер нь хүүхдээ хазчихмаар эгдүүтэй юм гэж эрхлүүлдэг хүн байх уу энэ чинь одоо айн?

Би инээмсэглэн "Жисү бүр базаад авчихмаар юм гэж хэлдэг гээд л бод" гэсээр Жисү рүү харахад Жисү над руу харан хошуугаа унжуулсан болчихоод инээв.

Сүён: Энэ одоо эрчүүдийн стиль юм уу юу юм айн?

Энэ бүр айн айн гээд эмээ шиг болчихжээ.

Жихүн: Айн айн л гээд байх юм. Наснаасаа эрт хөгшрөөд байгаарай чи!

Энэ үг жаахан хатуу санагдчихлаа.

Гэтэл Сүёны нус аа татах дуулдлаа. Аргагүй дээ эмэгтэй хүн чинь эмзэг. Тэр тусмаа жирэмсэн үедээ бүр ч эмзэг.

Жисү Жихүнийг амбаардан "Надаас хөлдүү байгаад байгаарай" гэхэд нь Жихүн дагзаа илэн эхнэрээ тэврэн уучлалт хүснэ.

Муудах нь амархан эвлэрэх нь ч амархан сайхан улсууд юм даа. Гэхдээ би тэдний муудаж байсныг ер санахгүй юм.

Хажүн сэрэн нойл орно гэхээр нь томчууд чинь яриандаа халчихсан сонссонгүй.

Хажүн өөрөө хайхаар шийдсэн бололтой нэг давхрын өрөөнүүдээр явж байхдаа жижигхэнээгийн өрөөнд орж ирээд өдий гурав хүрсэн том ах орон дээр шанаагаа тулан "Чи жаахан том байхгүй дээ надад энд тоглох хүн байхгүй байна шт ээ" гэсээр санаа алдах нь тэр.

Жижигхэнээ сэрэх мэт хамар нь сарталзалж эхлэхэд Хажүн сандран хамар дээр нь зөөлөн үнэрлэх мөчид охин инээмсэглэн буцан унтлаа.

Хажүн тайвширан хөлсөө арчих мэт болон буцан охиныг харахад, хаалганы гаднаас харж байсан эцэг эхчүүд тэднийг өхөөрдөн буцан зочны өрөөнд очин инээлдэн

Жихүн:Миний хүү ч аав шиг ээ эр хүн болж ээ.

Жисү: Өдий багаасаа охин эргүүлээд.

Сүён: За битгий хуц.

Жихүн: Хүүхдүүдээ том болох үед нь гэрлүүлэх үү?

Би:За солиороорой манай охиноос намхан байвал юу гэж гэрлүүлэх юм!

Энэ удаа миний тоглоом хатуудчихлаа хэхэ.

Жисү хүртэл муухай хараад байх юм хэхэ.

Би: Хэхэ за за би томоотой сууя даа... Намайг ингэж хэлэх мөчид бүгд инээлдэн жижигхэн жаалыг сэрээн Хажүнийг цочоож орхив. Ёстой нэг.

Бидний амьдралын нэг өдөр ингэж л өнгөрсөн юм даа.