Жисүд ээжийнхээ надад яаж хандсан талаар хэлэхэд тэр зүгээр л инээмсэглэсэн. Тэгээд дараа нь

:Сургуулийн амралтаар хамт аялалд явцгаая.

🌺🌺🌺

Жошуа яагаад тийм хариу үйлдэл гаргасанг нь би одоо болтол ойлгоогүй болохоор толгойгоо гашилгасаар л явна. Харин ойрын үед Сүёон их жаргалтай байх болсон. Ер нь л ингэж инээдэггүй хүн. Бүр хамгийн дургүй багшруугаа хүртэл инээмсэглээд мэндэлсэн. Манайхан байтугай багш өөрөө хүртэл эвэртэй туулай үзсэн мэт л өнгөрч байлаа.

Яг сүүлийн цаг математик орж байсан тул самбарлуу ширтсэн чигтээ гөлөрчихсөн байсанд дүрэмтний минь халаасанд утас чичирч би багшийн нүдийг хариулж байгаад ширээн доогууроо орон утсаа авлаа.

Би: Байна уу?

Жошуа: Тараагүй байгаа юм уу?

Би: Тийн.

Жошуа: За тараад инстаграмдаа ороод ирээрэй.

Би утасны цаанаас эвшээсээр "за" гэхэд Жошуа ч бас эвшээх нь сонсогдов. Хөөрхөн хүүхэд шүү.

Намайг ширээн доороос гаран суудалдаа суух гээд эргэтэл яг л багш ширээний хажууд ирчихсэн хүүхдүүд надруу харж байв.

Би нүүрнийхаа урдуур орсон үсээ чихнийхээ араар хийчихээд хоолойгоо засан өнөөдрийн он сараа хүртэл тавиагүй дэвтрээ нуулаа.

Багш барьж явсан саваагаараа гар түлхчихээд дэвтэр харснаа намайг ангиас гарахыг шаардаад урагш самбарын урд гарав. Надад ангиас гарахаас өөр сонголт байсангүй.

Сүүлийн цаг байсан тул цүнх номоо аван гарлаа. Угаасаа суух ч сонирхол байгаагүйгээс хойш сайн л биз.

Ангиас гараад л шууд инстаграмдаа ороход Жошуагын шинэчлэлт гарч ирсэн бөгөөд энэ тийзний зураг байсан юм.

Тэгтэл мессэж ирсэн бөгөөд

j

Сургуулиас гарч очиход Жошуа зогсож байх бөгөөд Үжи ч бас харагдах бөгөөд тэд их л жаргалтай инээмсэглэнэ.

Намайг очиход Үжи гараа өргөн мэндлээд Жошуа инээмсэглэсээр Сүёоныг асуулаа.

Би: Анги тараагүй байгаа. Би сая хөөгдчихсөн.

Жошуа: Би залгасанаас болоод уу?

Би: Аан үгүй ээ. Би зүгээр хэтэрхий чанга инээчихсэн юм.

Жошуа: Тэнэг шт! Хаха.

Удалгүй сургуулийн хонх дуугаран Сүёон цүнхээ үүрэн нэг бондойсон юм гарч ирээд бид хэдийг хайж байснаа олж харав бололтой гүйхээрээ хүрч яг урд ирдэгийн даваан дээр хальтраад уначихдаг юм даа.

Үүнээс илүү сонин нь Үжи Сүёон дээр гялс гүйж очоод босгосоноо

: Болгоомжтой яв л даа. Сүёонаа!

Гээд загнах ч биш өхөөрдөх ч биш нэг тийм хоолойгоор яриад эхлэв.

Байз даа би юу харалгүй өнгөрүүлчихэв?

Жошуа: Наад 2ыгоо үерхэж байгааг мэдээгүй байсан юм уу?

Би: ЮУ! ХЭН ХЭНТЭЙ ЯААСАААН!?

Сүёон Жошуаруу нэг гар далайгаад намайг Сүёонруу харахад Сүёон худлаа инээн "харин ийм юм болчихсон" гэсээр Үжигийн гараас атгалаа. Янзтай!

Жошуа: За хурдан явцгаая. Жонхан Жүн хоёр студи дээр оччихсон байна.

Би: Студи явж яах юм?

Жошуа: Үжид нэг реппэр дуу хийлгэхийг хүссэн. Тэгээд чиний ч дуу бусдынх нь ч дууг сонссон бүгдэнтэй нь танилцахыг хүсэж байна гэсэн.

Сүёон: Реппэр? Хэн юм.

Би: Тиймээ хэн юм? Манай хүн реппэрүүдийг ёстой андахгүй дээ.

Үжи: Нэг хүн бий. Очоод хараарай. Хурдан явцгаая.

Тэр хоёр урд хөтлөлцөн алхаж харин Жошуа бид хоёр ард нь хөтлөлцөхчгүй халаасандаа гараа хийн нэгнээсээ бага зэрэг зайтай чимээгүй алхаж байна. Сүёон Үжигийн ярьсан юманд чангаар инээхэд Жошуа "Сүёоныг ингэж инээдэг гэж мэдсэнгүй" гэсээр надруу харахад би түүнд "Надтай байхдаа байнга" гэж хариулаад цааш юм ярьсангүй.

Үжигийн гэрлүү орж ирэхэд Жонхан Жүн хоёр бараг номхон командад орчихсон зогсож байв.

Үжи: Хөөе?

Жонхан Үжигийн хоолойнд цочин зүрхээ дараад "Ёо юу вэ?! Энд тэр хүнээс айгаад байж ядаж байхад хүн айлагчих юм?"

Үжи: Хаана байна.

Жүн: Дуу бичлэгийн өрөөнд орчихоод огт гарч ирээгүй.

Үжи: За орцгооё.

Биднийг дуу шуу болсоор өрөөнд ороход нэг залуу цааш шилэн ханаруу харчихсан нэг эмэгтэй буйдан дээр утсаараа оролдон сууж байлаа.

Биднийг орж ирснийг мэдсэн залуу нааш эргэж харахад нь өө бурхан минь бараг л ухаан алдаад уначихсангүй.

Сүёон: Ж.жон ВОНҮ!

Би: Хөөх янзтай.

Намайг намуухан хоолойгоор хэлэхэд

Жошуа: Таньдаг юм уу?

Би: Сүёоны ганц хайртай реппэр. Нэг удаа энэ хүний тоглолтыг үзэх гэж бүхэл бүтэн шөнийн 2цагт босож тоглолт болох газар очиж оочирлосон. Тэгээд бүр намайг дагуулаад шүү!

Жошуа: Хаха хөгжилтэй юм.

Биднийг ярьж байх хооронд Сүёон аль хэдийнээ гарын үсгийг нь аваад хамт зургаа даруулчихаад зогсож байв.

Вонү: Би чам дээр нэг дуу бичүүлнэ Үжи. Тэгээд хэрвээ тэр амжилттай явж чадах юм бол бид цаашид ч хамт ажиллаж болох юм.

Тэнд байсан бүгд уулга алдан "Янзтай" гэж орилох нь холгүй шивнэж байхад Жошуа төв царай гарган Үжи харин инээмсэглэн ширээнийхээ ард суугаад

:Үнэндээ таны мэргэжлийн хүн эсэх чинь надад хамаагүй таны хоолойны чадвар л биднийг цааш хамт байх уу үгүй юу гэдгийг шийднэ.

Жошуа амандаа зөөлхөн исэгрэн нэг талруугаа инээмсэглэлээ.

Тэгтэл буйдан дээр сууж байсан эмэгтэй босож ирэн Вонүд дөхөн чихэнд нь юм шивнэчихээд инээмсэглэн буцаад суув.

Вонү: Болж байна. Та нар таалагдаж байна. Моникатай танилц. Тэр дуучин хийхээр хүн ч хэзээ ч хоолойгоо хүнд сонсгож байгаагүй. Гэхдээ тэр охинтой хамт дуулмаар байна гэнэ.

Вонүг надруу заахад нь би ямар ч үйл хөдлөл гаргасангүй. Өрөөнд чимээ аниргүй тогтоход

Сүёон: Та хоёр үерхдэг бил үү? Юу билээ?

Моника: Тийм. Жил болох гэж байна. Харин чи?

Сүёон: Би энэ хүнтэй үерхээд удаагүй байна.

Сүёон Үжигийн дэргэд очон гараас нь атгахад Үжи инээмсэглэн гаран дээр нь үнслээ.

Жошуа: За алив залуусаа хурдхан дуунуудаа бичэцгээе. Надад болоод Киюүнд ажил байна.

Түүнийг алгаа ташин Вонүг дуу бичлэгийн өрөөнд орохыг урьхад Киюүн Моникагийн хажууд суун ямар дуу дуулмаар байгааг нь сонирхлоо.

Харин түрүүнээс хойш чимээгүй байсан Жүн Жонхан хоёр орилолдон Үжи дээр очин сандалнаас нь татаж чангаан инээлдэж байв.

Үжи тэднийг даган инээж байсан ч сүүлдээ залхан чанга дуугаар

:Чимээгүй байгаач! Гэж уурлахад манай хоёр Үжигээс холдон өрөөнөөс гаран гал тогооруу инээлдсээр орохыг харлаа.

Удаасанд уучлаарай. Яг заасан вөүтэндээ хүрэхийг нь хүлээсэн ч хүрэхгүй юм шиг байна.