《Love Joshua》13. Сэтгэл
Advertisement
Өглөө үүрээр сэрүүлгэндээ цочин сэрээд хурдхан дарж унтраачихаад босон нүдээ нухсаар угаалгын өрөөнд орлоо.
Угаалгын өрөөний цонхоор харахад гадаа дөнгөж үүр цайж байх шиг байна. Нүүр гараа угаачихаад дүрэмт хувцасаа өмсөн өөртөө жүүс хийж авчихаад гарах хооронд л тэнгэр бүрхчихэж.
Ахиад л чихэвчээ зүүн дугуйгаа гэрийнхээ хашаанаас түрж гарган зам уруудан буулаа. Өнөөдөр автобусаар явах хүсэл алга. Сун Киюүнийг надад сэтгэлтэй гэж бодох төдийд л зүрх минь өвдөж байна. Би уг нь тэр болгон эмэгтэй хүүхдийг тэгэж сийндэж орхидоггүй ч түүнийг сийндчихсэн.
Миний огт мэдэхгүй охин намайг зүрхэндээ гурван жил намайг хайрлачихсан байна шүү дээ. Энэ яг л намайг нэг л гэм хийчихсэн юм шиг мэдрэмжинд унагаж байсан юм.
Ангийнхаа цонхыг нээн агаар салхи оруулсан болсон шиг дэлгэж хаячихаад цүнхээ орхин гарлаа.
Гадаа бороо орж харин Киюүн замын эсрэг талд зам гарах гээд зогсож гэж байсан юм. Би түүнтэй ярилцах хэрэгтэй.
Сургуулийн хашаанаас гаран замруу хартал Сун Киюүн эсрэг талын замруу цоо ширтэж байлаа. Түүний харц шүхэрнийхээ доороос гунигийн очийг зөөлөн цацруулж байв.
Түүнрүү нүдээ ч цавчихгүй харах харцыг дагуулан харвал энэ л байж. Тэр Ан Киюүнрүү харан зогсоно. Би ацан шалаанд орчихлоо...
Би замын хажууд ирэн цүнхээ дээрээ барин гэрэл солигдохыг хүлээх Киюүн дээр ирэн дүрэмт хувцасаа тайлан дээгүүр нь бариад урагш хамт гүйлээ. Тэгэх замдаа би Сун Киюүнрүү харсан ч тэр яг л биднийг хараагүй мэт сургууль руу зүглэлээ.
Ан Киюүнийг сургуулийн нь урд хүргэж өгөөд норсон үсийг нь бага зэрэг сэгсийлгэж өгөөд инээмсэглэн эсрэг тийшээ сургуулийнхаа зүг гүйлээ. Сун Киюүн өдийд сургууль руу орсон байх өдрийн цайны цагаар уулзах хэрэгтэй.
💭💭💭
Цайны цагаар Киюүний ангийн үүдэнд ирэн цонхоор нь Киюүнийг хайн харахад тэр ангидаа алга ийм хурдан гараад явчихна гэж баймааргүй юм даа.
Киюүний ангийн эсрэг талын цонхоор харан зогсож байхад араас
: Киюүн өнөөдөр ирээгүй.
Намайг эргэж харахад Киюүний нийлдэг охин байх Сүёон билүү?
Би: Айн яагаад би өглөө замын эсрэг талд дүрэмт хувцастайгаа зогсож байхыг харсан даа.
Advertisement
Сүёон: Мэдэхгүй ээ өглөө сургууль дээр огт орж ирээгүй.
Би: Дугаарыг нь өгөөч.
Сүёон: Яах гэж? Тэглээч чи-
Сүёоныг үгээ гүйцээж амжаагүй байтал Жонханы дуу гаран
: Та хоёр юу ярьж байгаа юм.
Сүёон яг Киюүний нэрийг хэлэх гэхээр нь би түрүүлэн ам нээн
: Юу ч биш дээ.
Жонхан: Нээх худлаа юм нуудаг болцон чи бүүр.
Сүёон Жонханруу нэг ярвайчихаад анги руугаа орох гэтэл Жонхан татан цаашиллаа.
Жонхан энэ охинд сайн болчихоо юу?
💭💭💭
Орой сургуулиас гарахдаа ч Сун Киюүнийг харсаар үнэхээр ирээгүйг нь ойлгон дугуйгаа түгжээнээс нь мултлан сургуулийн хашаанаас гарлаа.
Гараад удаагүй байтал утсанд минь зурвас ирж эгч хажуу дүүрэгт байдаг бэкерийн газарт өгсөн захиалга нь бэлэн болсон тул аваад ирээрэй гэчихсэн байхаар нь шууд тийшээ зүгэллээ.
Хажуу дүүрэг ч нилээн зайтай газар. Бас Ан Киюүний гэр танд байдаг замаараа уулзаж ч болох юм.
Намайг залгахад утсаа авсангүй. Завгүй байгаа бололтой.
Бэкеригээс эгчийн бялууг авчихаад дугуйныхаа үрүүлнээс зүүгээд дугуйгаа эргүүлтэл холгүй байдаг тоглоомын талбай дээр танил царай үзэгдэв.
Жаахан дөхөж очин хажуугаар нь зөрөх гэж байгаа юм шиг өнгөрөх гэтэл миний бодож байсан хүмүүс яг мөн байх юм.
Ан Киюүн манай сургуулийн 1дүгээр ангийн хөвгүүнтэй юу?
Түүнийг надруу ширтэн дальдчиж эхэлхэд би зүгээр л толгойгоо сэгсрэн түүнийг орхилоо.
Ийм охин гэж мэдсэнгүй.
💭💭💭
Жонхан: Сүёон аа!
Сүёон: Яав
Жонхан: Өнөөдөр яагаад Киюүн ирээгүй юм?
Сүёон: Бие нь өвдсөн гэсэн.
Жонхан: Аан маргааш ирэх үү?
Сүёон: Ирнээ.
Жонхан: Аан. Би чамаас Киюүний талаар юм асууя даа.
Сүёон: За юу?
Жонхан: Киюүн Жисүд сайн биз дээ.
Сүёон: Та яаж мэдсийн?
Жонхан: Урлагийн үзлэгийн үеэр дээврийн өрөөний шатан дээр уйлаад дуулж байхыг нь сонссон юм. Тэгээд цаашаа явахдаа Жтсүгийн нэрийг дуудаад байсан тэгээд л.
Сүёон: Мм. Удаж байгаа.
Жонхан: Хэр удаан?
Сүёон: 3 жил.
Жонхан: "seen"
Сүёон "Та арай Киюүнд сэтгэлтэй юм биш биз дээ?"
Advertisement
- In Serial10 Chapters
The Forging : Chronicles of Invernia
The world is no more, the gods had a choice of saving one of two worlds with Earth losing. They instead transitioned all to Invernia in hopes they could help that planet survive the coming horrors. Out of those who survived the transition, one god who lost his children would rest his hopes on the one individual who chose to have his new life randomly set up, in an attempt to bring them back into existence. How would you handle waking up to a new world that till now you thought could only happen in VR games? Well our MC is about to find out. Hello! I have always wanted to write though never got around to it, now with all the extra time, I find myself with I have decided to finally pursue it. I would appreciate critiques and advice anyone can offer to help me be better at it. Thank you in advance!
8 89 - In Serial7 Chapters
rabb be banna di Jodi..
a cute little story on riansh how they met n fall in love
8 81 - In Serial29 Chapters
Troubled // Irondad
Peter's been through a lot in his life, so when something so horrible happens to his aunt, it messes with him and causes a chain of events.
8 186 - In Serial11 Chapters
Obstinate Han
A power progression fantasy with a main character who trains constantly but who lacks purpose, direction, and motivation. The world he lives in, however, is not a peaceful one. As obstinate as Han can be, with all of humanity edging slowly towards annihilation, will he truly be able to avoid becoming entangled in the affairs of the deities fighting over his new universe? This story is a slow burn rather than a fast paced action/adventure, and is centered around the perspective of a main character who struggles with depression, apathy, anhedonia, and asociality. This world was doomed well before he arrived, and he knows it. Rather than following the traditional hero model, he just wants to train for its own sake, and to scrape out occasional moments of happiness in a ruined and dying world.
8 191 - In Serial7 Chapters
DESIRE.
THAT ONE SONG FROM DEFTONES. ( tbhk oneshots, discontinued srry )
8 205 - In Serial40 Chapters
Remember Me
Takashi and Toryn met each other when they were five. Became best friends at ten. Were inseparable by time they were fifteen. Built an indestructible bond at twenty. And now at the age of twenty five, after twenty years of friendship, due to the slowly deteriorating memory Toryn has had since she was a baby, she will one day forget everything. Including the one thing Takashi told her the first time they met. "Don't forget about me." -Takashi MaxwellCover by: @lucida-
8 108

