꧁꧂

Сонссон зүйлдээ итгэж ядан харагдах тэрээр хацран дээр минь тас хийтэл алгадан, галзуу солиотойгоор маань дуудаж, хувцсаа өмсөөд хаалга саван гүйн гарч одлоо. Харин би өрөөгөөр нэг орилж, удаан гаргаагүй нуур шиг их хэрнээ далай шиг шорвог нулимсаа цагаан даавуун шингээгээд ганцаар хүйтэн өрөөнд үлдсэн юм..............

______________

-"Хөөе, би чамайг орхиод явчихгүй, гэнэт чимээгүй гөлрөөд суучихаар чинь гайхлаа... Одоо ярьж болно"

-"Бурхан минь, Мисү!" гэсээр би цочин түүн рүү харахад тэр их л санаа зовсон үзэгдэнэ.

-"Төсөөлөхөө больж үз! Би чамд юу гэж хэллээ дээ..."

Тийм ээ, би төсөөлчихөж.. Хэлсэнд минь уурлаад, худалчаар минь харааж алгаа хорстол намайг алгадаад итгэл нь хөсөрдөөд надаас хөндийрч байна гээд бодчихож, больё, Мисүгийн хэлдгээр бодол маань надад аюултай..

-"Хэлчихвэл чи гайхах уу? Иймэрхүү юмыг кинон дээрээс л харж бас сонсож байсан байх, гэхдээ үнэн гэвэл итгэх үү?"

-"Битгий айлгаад бай.. Зүгээр л хэл, би итгэх болно"

Санаа алдаж амандаа өөрийгөө зэмлэн хараал урсгачихаад гүнзгий амьсгаа аван би ярьж эхэллээ.

-"Би шилжиж ирснийг чи мэдэж байгаа, Тэхён, Жимин, Намжүүн гээд л байгаа зургаан найзаасаа холдоод ирсэн нь үнэн ч гол шалтгаан нь найзуудын харилцаж уулзах зайнаас болоогүй юм. Юуны тулд тээврийн хэрэгсэл, гар утас байдаг билээ дээ. Тэгэхээр товчхон бас тодорхой хэлье дээ.."

"Тав эсвэл зургаан настай байхад аав ээжийн танилууд долоо хоног болгон манайд ирдэг байсан, гэхдээ нэг ах охиноо нэг хүүтэй байнга авч ирдэг байлаа. Үнэхээр дүргүй байсан төдийгүй түүнийг ганц би л сэтгэцийн өөрчлөлттэй гэдгийг жаахан байхдаа анзаарсан. Тэгээд арван нас хүртэл маань ирж дургүйг минь хүргэдэг байж байгаад нэг л өдөр тэр охин бас хүү ирэхээ байчихсанд нь би тэнгэрт тултлаа баярлаж байснаа санаж байна"

"Ерөнхийдөө тэр охин бол одоогийн тэр шинэ багш, чи харсан ч байж магадгүй, И Айлис гэдэг юм.

Тэгээд би түүнийг бараг л мартаж арван жил өнгөрч байлаа, харих нэг өдөр унтаж байтал яг давсаг хагардгийн даваан дээр босчихоод, буцаад явж байхдаа аавын яриаг сонссон. "Тийм ээ, Жонгүг явна, зүйтэй, баярлалаа танд, баяртай" гээд утсаа тасалсныг сайн санаж байна, гэхдээ тэр үедээ юм бодоогүй ч хоёр хоногийн дараа хичээл тараад намайг хаанаас ч юм хэдэн хүн гарч ирээд чирээд аваад явчихсан. Үхдэг юм байна гэж бодсон шүү!"

Мисү яриаг минь сонсонгоо гарыг минь тавилгүй атгасан байх ба эрхий хуруугаараа зөөлөн илж байв.

"Нүдийг маань таглаж явсаар байгаад нээтэл намайн бүр галзуу ягаан өнгөтэй өрөөнд оруулчихсан байсан. Харин ханаар нь төрөл төрлийн жижиг гарын хутганууд бас хэд хэдэн амьтны толгой байсан байх. Би хаалга налан сууж байтал гэнэт л Айлис шүүгээн дотроос гарч ирээд алхам тутамдаа хувцсаа тайлсаар над руу ойртож байсан. Аймшигтай, бодохоор л жигшмээр. Үнэндээ би арван зургаа ч хүрээгүй байсан. Гэтэл хорин нэгэн настай хагас нүцгэн эмэгтэй хүн өөдөөс намайг хүчиндэхээр ирээд л.. Ёстой л зүүдэнд ч ормооргүй явдал байх."

Мисү санаа алдах ч миний туулсан бүхэнг өөрөө туулсан юм шиг зовлонг үүрчихсэн мэт царай гарган суух юм гэнэ. Ийм зүйл ярьж байгаад уучил, сэтгэл санаагаар чинь зовоохыг хүсээгүй юмсан...

"Тэр үед юу гэж ярьснаа санахгүй байна, ямар ч байсан мэддэг бүх хараалаа урсгасан, бас явуулаач, юу хүсээд байгаа юм гэж орилоод л... Нэг тиймэрхүү, гэтэл юу болсон юм бүү мэд намайг "Одоо яв! Сонирхолгүй, бас сул дорой..! Чихэнд чийртэй.." гээд хөөчихсөн. Би гараад шууд л зугтаж, гэртээ ирэхдээ энэ бүхэнд эхлээд аавыг буруутгаж байлаа"

-"Тэгэхээр аав чинь зохион байгуулсан гэсэн үг юм уу?" Мисү аяархнаар ингэж асуухад би зөөлөн хэр нь жинхэнэ бусаар инээгээд толгой сэгсрэв.

-"Үгүй ээ, Айлис тэгсэн. Хүн бүр Айлист дуртай байдаг байсан болохоор аав шууд л зөвшөөрсөн гэнэ лээ. Харин уйлаад очиход Айлис тэгж амлаагүйг надад тайлбарласан юм. Бүх зүйл дууссан гэж бодсон ч Айлис хаа нэгтэйгээс гарч ирсээр байсан болохоор нүүж, би танай сургуульд шилжин орсон, гэхдээ би ээжээсээ өөр эмэгтэй хүнд итгэхээ байж, бүр айдаг болчихсон байсан. Гэхдээ чамайг харж, сэтгэл алдарсан тэр үеэс эхлээд зөвхөн чамтай л ойртохыг ихэд хүсэх болсон юм.

Гоё байгаа биз? Цор ганц нь чи байсан гэхээр..."

Үнэхээр чи цор ганц нь...

"Тэгээд юу ч бололгүй удсаар бид их сургуульд ч орж аз жаргалд умбаж байсан ч Жунин-"

-"Хүлээ, юун Жунин?"

-"Аан.. Тийм, Айлистай манайд ирдэг байсан хүү, гэхдээ хааяа л ирдэг байсан ч бид уулзах болгондоо бараг зодолддог байсан гэхэд хилсдэхгүй ээ. Хаа явсан газар түүний сураг чихэнд "Жунин үерхсэн байна, салсан байна, ингэсэн байна, үерхлээ саллаа" гэсэн үгсээр л орж гардаг байсан болохоор угаасаа ийм хөгийн гар байж гэж боддог болчихсон байсан. Үнэндээ Айлист туслах гэж чамайг надаас салгах гээд байгаа юм. Одоо яагаад би түүнд дүргүйг ойлгосон уу?"

Харин Мисү толгой дохисныхоо дараа уртаар санаа алдлаа. Би Жуниныг зүгээр бидний голоор ороод байхыг хараад байж чадахгүй..

-"Одоо гол зүйл нь. Хамгийн их айж байгаа нь. Айлис ирчихсэн л бол надад ч чамд ч аюултай. Би өмнө нь хэдэн хөвгүүнийг хүчирхийлж заримыг нь буудаад алчихсаныг мэдэхгүй байна л даа, гэхдээ..."

Мисү над руу хөмсөг зангидан харах ба юу ярихыг минь хүлээсээр байгаа нь илт.

"Гэхдээ тэр намайг хоргоож байна аа гэдэг нь хийгээгүйгээ л хийх гэж ирсэн гэсэн үг. Хэрвээ би эсэргүүцвэл яах вэ? Мэдээж ганц би-гээр тогтохгүй чи ч гэр бүл минь ч үхэх байх. Аллагын хэргүүд яагаад төд удалгүй намждаг гээч? Эрх мэдэл гол түлхүүр нь байдаг болохоор. Харин тэр эрх мэдэл нь Айлист байдаг. Одоо бага сага ойлгож байна уу? Лав түүнийг хэдэн хүн тамласныг таашгүй.."

-"Т-тийм ээ.. Тэгээд чи яана гэсэн үг юм?"

-"Яахав дээ, нэг бол Айлис дээр очих болно. Үгүй бол яаж ийж байгаад л зугтах байх. Гуйя гэхдээ ойлгоорой, тэр үнэхээр бүр галзуу. Яг л сүүдэр шиг, амьд байх хугацаанд чинь салахгүй дагах мөртлөө үхсэн хойно чинь гэнэт л алга болчихно. Айлис яг тийм"

-"Гэхдээ.."

-"Би ч бас чамаас холдмооргүй байна.. Аавын надад өртэй байсан зүйл нь энэ. Одоохондоо би яахаа ч өөрөө мэдэхгүй байна. Тийм ээ, ярих зүйл минь дуусчихлаа.. Асуулт байвал асуугаарай"

-"Жонгүг.." намуухан хоолойн нь надад тайвшралыг өгөх шиг болсон, гэсэн ч сэтгэл минь түгшсээр.

-"Ммм?"

-"Айж байна уу?" Бурхан минь! Миний зүрх айснаасаа болоод зогсчихсон байсан байх, гэхдээ чи л намайг л амьд гэдгийг мэдрүүлэх юм даа.

-"Намайг орхичих байх гээд, ийм хачин зүйл ярьсан байхад итгэхгүй явчих байх гээд айж байна"

-"Тэгвэл хариултыг нь өгье, би юу ч болсон бай орхихгүй ээ, итгэж байгаа болохоор"

Энэ хэсэг бараг тэр чигтээ өнгөрсний тухай болохоор нуршсан байж магадгүй ээ ххэ😅

Ууг нь өчигдөр орой нийтэлье гэж бодож байсан ч би хэн нэгнийг бараг л гомдоочихсон юм шиг болоод бас гомдоочихлоо доо гэж бодох тусам түүнээсээ айгаад сэтгэл санаа жаахан тавгүй л байлаа. Миний хувьд аймар хүндэлдэг, чин сэтгэлээсээ гомдоохыг хүсдэггүй харин тус болохыг дотно байхыг хүсдэг нэгэндээ тэрхэн үедээ хэт хөөрснөөсөө болоод зохисгүй үг хэлчихсэн. Одоо бол бараг харамсаад энд чинь би үхэж байна шд😂яасныг нь сайн мэдэхгүй байгаа болохоор жаахан айгаад л байгаа😅🌝😭

Заа тэр яахав, та нар ч бас болж бүтэхгүй юм байвал энд хамаагүй бичмээр байвал бичиж байгаарай~ бүгдийг нь уншаад хариулна💕

Бас асуулт байвал асуухаа мэдэж байгаа тийм ээ?

Хайртай шүү, үнсье ээ💕💓

(харж байгаа бол уучлаарай🥺😅😭)

😂