《Still With You✔》~20~
Advertisement
-"Удаан уулзсангүй шүү! Жонгүг өөрчлөгдөөгүй байх шив?"
-"Тийм ээ, Мисү намайг өөрчлөхгүй байна. Харин Тэхён? Яажшуухан байна даа?"
-"Гайхалтай! Сураад л байна, өөр хийж байгаа зүйл алга даа"
Ким Тэхён уу? Багын минь найзуудын нэг. Санаж байгаа бол ахлах сургуульд хамтдаа сурч байсан хүү.
Одоо бол гэрэл зурагчин болох гээд үзэж тарж байгаа хүн.
Бид гудмын дагуу байрлах сандал дээр суугаад нэлээн зүйл ярилцлаа. Түүнийг харьцдаг охинтой болсныг нь мэдсэн, тэр нь бүр Мисүгийн найз Жиён. Хачин тохиолдол шүү.
Мөн сурдаг сургууль, ажил, ар гэрийнхээ талаар ярилцаж цагийг өнгөрөөсөн юм.
-"Ингэхэд нөгөөх чинь ирчихсэн юм уу?" гэхэд би түүнийг яаж мэдсэнийг гайхаж байв.
-"Яаж мэдсэн юм?"
-"Боль доо, Жиён надад бүгдийг хэлдэг юм шүү. Би ухаад ойлгочихсон юм, за тэгээд?" гэхэд нь би ойлголоо, нээрээ Жиёнтой харьцдаг гэсэн шүү дээ. Жиён Тэхёнд кино үзүүлж байгаа юм шиг ярьж өгсөн биз.
-"Ирчихсэн байна лээ.."
-"Яая гэж бодож байна даа?" гэсээр боллгоомжлонгуй асуухад нь би газар дэлхийг доргитол санаа хүчтэйгээр санаа алдав.
-"Мэдэхгүй ээ, өвөл сүй тавих талаар төлөвлөчихсөн байсан юмсан. Наад хүүхнээс чинь болж амьдралаа хоёр дахь удаагаа баллах юм байна л даа"
-"Өө, Жунинтай нийлүүлчихвэл таарна даа, тийм ээ?"
-"Чи чинь?"
-"Надад утас, интернет бас Жиён байна. Өөр яалгах гээв? Жуниныг наана чинь сурч байгааг мэдчихсэн юм. Жиён байхад надад кино үзэх хэрэг ч барагтаа гардаггүй."
Жиён бас л хэлж өгөө биз, амыг нь үдчихдэг ч юм билүү? Ингэсээр байгаад бүр нуух хаах зүйлгүй болох юм байна л даа.
-"Тагнуулын газар ажилд орвол таарна" гээд үнэхээр цаашдаа яах тухайгаа бодож байлаа. Энэ хүүхэн гараад ирчихсэн юм чинь дараа нь юу болох бол?
-"Би чамайг түүнтэй асуудалтайг л мэднэ, яагаад тэр өрөөнд түүнтэй хамт түгжигдээд бараг л хүчиндүүлэх шахсаныг чинь бол мэдэхгүй, тэр үед ямархуу байсан бэ? Чи хэлж байгаагүй.. Үгүй ээ.. Асууж ч байгаагүй юм байна"
-"Би өөрөө ч сайн мэддэггүй шд, тэр явдлыг сайн ч санадаггүй, дурсамж бас тэр үеийн мэдрэмж нь их бүдэгхэн мэдрэгдэж, харагддаг юм. Амьд мэнд тэр авгайгаас салж гарч ирсэн нь л сайн байх...
Advertisement
Үгүй ер нь чамд 16 настай бэлгийн бойжилтны насан дээрээ явж байсан юугаа ч мэдэхгүй бацаан хэдий завхай бодолтой байсан ч өөрөөсөө таван насаар эгч хүнд хүчиндүүлэх шахахдаа таатай байх байсан юм шиг харагдаад байна уу?"
Тэхён толгойгоо сэгсрээд псс хийтэл инээснээ, дахин надаас асуулт асуув.
-"Зүгээр тэр хүүхнээсээ салчихаж болдоггүй юм уу? Нээх сүртэй холбоотой биш биз дээ? Тэгээд аз жаргалтайгаар Мисүтэйгээ үлдээд.... Би буруу яриад байна уу?"
-"Бага байхад л аав ээжийн найзууд гээд хэдэн хүмүүс гэрт ирж тухалчихаад охиноо л суулгана, охиноо бла бла бла гээд байдаг байсан юм. Би тэр үед ширээн дээр зэрэгцүүлээд л суулгаад болчих ухааны юм ойлгодог байсан юм"
Тэхён инээсээр, бүр инээдээ барьж ядсаар "Тэгээд?"
-"Үгүй яахав дээ, 8 хүртлээ тэгж боддог байж байгаад яг тэр хөгийн өрөөнд орохоосоо хоёр хоногийн өмнө аавын яриаг бие засах гэж яваад сонсчихсон. Тэгээд л санахгүй юу! Өөр юу хэлүүлэх гээв?"
-"Юундаа уурлаад байгаа юм? Би яачихаав? Би ямар яасан юм?" гэхэд нь хүрмийг нь хараад шууд л дургүй минь хүрч орхилоо. Яахаараа...
-"Наад хүрэм чинь тэрний өмсөж байсан шиг харагдаад байна шд. Одоо бодсон чинь бүр дургүй хүрчихлээ! Ер нь энэ чинь амь настай холбоотой сүртэй асуудал"
Тэхёнд хамаг уураа чадахаараа бага багаар гаргасан ч ашгүй тэр хүндээр тусгаж авалгүй эсрэгээрээ намайг шоолж байгаа нь таалагдаж байлаа.
-"Мэнд мэдээд явъя гэсэн биш нэлээн удаан ярьчихлаа"
-"Одоо яв аа, би орж Мисүг тэвэрч унтлаа"
-"Цаг заваа гаргаад шөнөөр нэг хийгээд аваач?" гэсээр над руу харан жуумалзаад нэг хөмсгөө өргөн зогслоо.
-"Аль хэдийнээ хийчихсэн, одоо яв. Бусдадаа өмнөөс маань мэнд мэдээрэй" гээд Тэхёнтой салах ёс гүйцэтгээд гэртээ оров.
~~~
Зөөлнөөр өлмий дээрээ алхсаар, хаалнаа ч бас өөрийн нарийн мэдрэмж ур чадвараа ашиглан чимээ гаргахгүй онгойлгоод хөнжлөө сөхөх хажууд нь хэвтээд тэвэрсэн юм.
Унтаж байгаа чинь дэндүү хайр татам юм, нүүр нүдгүй үнсээд хаячихмаар, аль эсвэл жаахан ширүүдээд бүхий л бие дээр нь тамгаа үлдээчихмээр, бүр болохгүй бол барьж авч суучихаад гэртээ хийцгүйрэн тоглоод хэвтэх юмсан ч гэж бодох шиг.
-"Уучлаарай.. Одоохондоо чи Айлисын талаар мэдэхгүй байж байсан нь дээр"
Advertisement
~~~~~
-"Новш гэж! Тэр яг ямар хүүхэн болоод!!"
-"Тайвшир, энд тэндгүй хараал хэлээд л.. Буруу ойлгочихсон байвал алийг тэр гэхэв?"
-"Би бас тэгж бодоод эргэлзээд цурам ч хийгээгүй?!"
Худлаа ярьчихлаа! Би өглөө Жонгүгийн тэвэрт тухтай гэгч унтаад сэрсэн. Гэтэл өглөө сургууль дээр ирээд тэр хүүхэнтэй таарчихдаг байна шүү! Халууцаад байх юм, зангиа байсан бол эрчүүд шиг татаад суллахсан.
-"Нэрийг нь мэдэх үү?" гээд мууран нүдлэн Жиёноос асуувал тэр духаа алгадаад ийш тийш харж байснаа-
-"Баяртай, би загасны ой санамжтай, хичээл рүүгээ явлаа" гээд зугтаад алга болчихов.
Ингээд орхиод явчих байсан юм уу? Ханилгаагүй юм.
Хүний найзууд яадгийг мэдэхгүй ээ, минийх бол ийм байна.
~~~
Эмч болох гэж байж хачин хүүхнээс бол хайран бичих цаг дээрээ тэр хүүхнийг зураад түүн дээрээ задлан хийж анагаахын нэршлээр тэмдэглээд, зүрхэн хэсгийг нь Х-лэж дараад будаад сууж байх ч гэж дээ!
Бодоод байсан чинь.. Би их хартай хүн байх нь.
Жаахан аймар ч гэсэн..
Дөрвөн мөчийг нь солиод, шүднүүдийг нь сугалаад хаячих юмсан! Дөнгөж сая ч гэсэн тэр багш хойноос нь гүйгээд л, цаас дамжуулж өгөөд л, нөгөө Жонгүг нь цаасыг нь халааслаад л...
-"НҮДЭН ДЭЭР АЛЦАГАНААД БАЙГААРАЙ!!"
Би бодолдоо хөлчүүрэн танхим дүүрэн ингэж орилоход бүгд над руу харж харин би уучлалт хүсээд нүүрээ даран ширээ дэрлэнэ.
Бурхан минь! Энэ цаг хурдан дуусаасай билээ...!
Арай гэж хонх дуулдаж, цүнх цаас дэвтэр юутай ийтэй нь цүнхлээд ариун цэврийн өрөө рүү зүглэсэн юм. Ичиж үхэх нь л дутаж гэнэ.
Хаалгаа хааж усаа гоожуулаад гараа угааснаа, нойтон гараараа үсээ норгож аваад толинд харж хэсэг зогслоо.
-"Хог гэж! Энэ мөрнүүд нь бүр арилахгүй юм байна л даа" хэмээгээд ганцаараа санаа алдан зогсоно...
Хачин өдөр байсан болохоор би үлдсэн хичээлээ таслаад номын санд суухаар шийдэв. Яадаг юм, тэглээ ч би түүнээс илүүг сурчихна, гэхдээ гол нь өнөөдөр л ингэчихье..
-"Номын санд"
Жаахан л хүлээчихье дээ, тэгвэл надад өөрөө ирээд хэлэх байх, өөрөө тайлбарлах байх, бүхнээ миний нүд рүү хараад хэлэх байх. Долоохон хоног...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Otayy!
Чипснүүдээ! Зза зүгээр random нэр бодоод хэлчихлээ.
Заа тэгэхээр, иб нь
Та нарын үлдээж байгаа хөөрхөн асуулт, хөгжилтэй сэтгэгдлүүдээр, мөн зарим нэг ирдэг watt-message-д ирдэг асуултаа Q&A болгож оруулахаар боллоо!😅👀✨
Бусад бичээч нар ингээд байдаг юм байна лээ, надад ч бас ирсэн асуултууд байгаа болохоор одоо харж байгаад бөөгнүүлээд цогц болгоод хийчихье💜❤️🌝
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
-За эхэлье дээ.. Түдэй Мисү оролцоогүй байгаа xD
Бүгд: Чи муу flashback mack оруулахгүй мурьчих юмаа? Ингэхэд энэ ямар газар вэ? Барьцаалах гээд байна уу? Үгүй юу? Бид тулааны урлаг мэднэ!
-Хүний олон хүнээ барихгүй шүү, андуудаа! Кхмм, тэр яахав ярилцлага явагдаж байна, мессежээр хоёр хүн Жунины талаар асуусан байгаа
Жунин: Үнэнээ л хэлье, би бүр яагаа-
-Асуултаа хэлээгүй байна, жоо тайван андаа. Эхний асуулт "Энэ Жунин яах гээд хормой хот эргүүлээд яваад байгаа юм бэ??" гэж асуусан байсан л даа, тайлбар хийнэ үү? Манайхан Мисүдээ ч жинкэн амь л даа~
Жунин: Үгүй яахав, хэлчихээр спойлдчихгээд байна ш дээ, бичээч ээ~ хэлчих үү?
Бичээч[бас л би]: Даварцгаа муу нуснууд минь!
Жунин: Үгүй гэнэ ээ.
-Дараагийн асуулт "Жунинаа мань хоёрыг тайван байлгаад маньтайгаа үерхчих" ухааны юм бичсэн байсан.
Жунин: Одоогоор тэр багшийг эргүүлж байгаа ч.... Яахав чи хүсвэл хоёула-
-Ярилцлагын үеэр бүү заваар! *чухам үнэнийг цөөн үгээр*
Дараагийн асуулт Жонгүгт ирсээр байгаа, ирсээр ч байх болно!!!
Жонгүг: Үхсэндээ уурлаад байгаа юм? Дугай асуугаач.
-Айшш, Мисү харж байна уу? Айн, наад хүн чинь бүр барьж авж зодлоо л доо, заза.. Чамайг өнгөрсөндөө юу хийж балайгаа тарьж явсан хүн бэ гэж асуусан байсан.
Жонгүг: Хэлчихвэл наад бичээчинцэр чинь боогоод алчихна.
Бичээч би: Сонсож байгаа шүү!
Жонгүг: Ёоо хар даа! харин энэ ингээд байгаа байхгүй юу? Тэгж яривал хүний эрхийн хуульд зааснаар- заа заа, больчий би больчий!
-Өвөл юу хийхгээд байгаа юм гэж асуулт их ирсээн, миний анд аа~
Жонгүг: Мэдчихээ биз дээ, би сүй тавих гэж байсын заюу!
-Заа одоо чи яваа, дараа нь Жиёнд ирсэн. Тэхёнтой нялуурж харьцдаг гэдгээ why биднээс нуув?
Жиён: Тэр үедээ хэлчихсэн бол Мисү намайг тайван байлгахгүй байх байсан, бас би өөрөө бичээчдээ хэлэхгүй байх талаар зөвлөсөн. Тэгвэл илүү сонирхолтой.
Баярлалаа, бичээчээ хайртай шүү^^
Бичээч төрхтэй би: Ауввв, та нар Жиён шиг байгаач, ийм хөөрхөн шд💕
Бүгд: Пялдага амьт-
-Эхний ярилцлага хэсэг дууссаан, одоо арилцгаа, би явах хэрэгтэй байна
Бүгд: Энэ ийм заваан ааштайшд
[❤️
Advertisement
- In Serial6 Chapters
A Game of Villains
Top-rated Russian Dystopian LitRPG Series is now available on Amazon.They lied, they lie, they will lie. This world is built on deception. Vasily entered the store that fateful evening and became involved in a life-or-death game arranged by a mysterious creature. He survived, but instead of being on Earth, he now appeared to be in a different world, with other people who had passed a similarly deadly test. Some made it through by using force, some by using their cunning… Everyone has their own story, but they all have one thing in common — there are no good people among them. The world of Karik turned out to be akin to a game. In it, one can level up, grow stronger, even resurrect in case of failure. But if one makes a mistake of believing the wrong person, they will die for good. Will the magic that Vasily needs to conceal, or maybe his patron, who seems incapable of telling the truth, help him? Who can say?
8 173 - In Serial32 Chapters
The Ballad of Tears
The Shadow looked at what they did, and saw and loved, and feared. And the Shadow shivered, and the world shivered with them. And then they said:‘I will be one with what I made, but promise me, father, promise to look after this world. Let no evil touch it.’And the father gave his word to the child he loved the most.He failed.Before the dawn of time, a god gave themselves to protect this world. Their name and form are lost to history. Only the Regent remembers but the last person the Regent talked to, was the very First Vandrainor – a being more legend than legit: She rallied the forces of the continent to fight against the darkness that threatened to take over the world for the Unknown.Wonders were lost in this war. The giants are gone now, the Green Mountains fell in the wrath of the gods –But the twospirits, the Vandrainor of Old, they are still there. And as humanity’s strength weakens, they are called to the Dead Mountains, driven by mystery, prophecy even.To face a long lost foe – and answer the last question: How important are warriors – if there is no war? This is my first fiction and I'm kind of learning my way around here.Currently, I upload a new chapter every Wednesday (Around 16pm CEST).When I split a chapter into parts, there are usually more uploads a week but the new chapter will always start on the next Wednesday. (I am still playing around with the uploading rhythm, and whether to break up chapters in the first place).
8 204 - In Serial12 Chapters
Questioning the Basic
As children grew up to became adult, they learnt to accept reality and the law of physic who governed them. Fascinated by fairy tales and role-playing game since it were ever told. A person partake great length in defying the revered, most-holy, and absolute truth of """"Science"""" in dreaming to become a Wizard verself. True, you could simply put glowing phosphorus to illuminate your hand, but how fun it would be if your very hand could glow by itself? Isn't magic just a perfectly controlled fusion and fission?
8 104 - In Serial8 Chapters
Mindfulness
"Mindfulness? What do you mean Bradley?" I was speechless and I wasn't able to comprehend."You already know Stef, you can understand it by the way I look at you, I'm completely aware of what I feel, we have families and I have a daughter, but nothing will take me away from you. You are my Zweisamkeit, you know what I mean?" I looked at him, he was smiling and it was the best smile in the entire world. and I started to laugh. "I don't speak German Bradley, you know." "This word describes the self-imposed isolation of a couple in love. Their togetherness creates a kind of loneliness around the two of them. And you, you are the only one who makes me feel like this. I can't let you go and I have to tell you, I love you Stefani, more than the word can say, more than anything, I'm in love with you from the first day I met you at your home, you were smiling with your blonde hair messed up, and when you started to sing, I saw heaven. I use this world, Mindfulness because I'm aware of my feeling from the first time." He started to get closer to me and...
8 149 - In Serial17 Chapters
The Angel Anbu
When Naruto was no older than three years old, the villagers beat him to with an inch of his life. The Anbu, Dog, (Kakashi) found him and took him to the Hokage. As he was getting there, Dog saw that Naruto painfully grew a pair of white wings that were bloody from the process of growing them. Dog cleaned the blood and took him to the Hokage. Dog has personally trained Naruto, and he became an Anbu at the age of five. He became Anbu captain at the age of seven and Anbu commander at age ten. All through out his period of growth, Dog was always his right-hand man. The only Anbu, besides the Hokage, whose seen his face. Whenever he gets a mission, people know to be wary of the Bloody Angel.
8 114 - In Serial12 Chapters
"I'm a slut for you Daddy" Demon time😈
8 167

