Киноны эхлэл яг л гэнэн хайрын түүх шиг, бидний хайрын эхлэл шиг л өрнөж байлаа. Бүх зүйл яг л жаахан хүүхдийн цав цагаан сэтгэлээр үйл явдал болж байсан болохоор бидэнд хөөрхөн бас өхөөрдмөөр санагдаж байв.

-"Мисү ч зөв киногоо олж сонгожээ" гээд үсээр минь оролдоно.

Эхний хорин минут бяцхан жаалуудын тоглоом аятай өрнөсөн ч түүнээс цааш...

Хоёр хүүхэд насанд хүрснээр үйл явдал нь яг гол хэсэгтээ орж байгаа юм байх. Тэгснээ тэдний хийдэг ганц зүйл нь ор дэрний ажил?

-"Би у-ус уучихаад ирье, Күүкий"

-"Тэг ээ"

Насанд хүрчихээд насанд хүрэгчдийн кино үзэхээс ичээд ч байх шиг, юу сонгочихсон юм бэ?

Уг нь киноны нэр нь их энгийн яг л "Тоглоомын түүх, Алис гайхамшгийн оронд, Үнсгэлжин" гэдэг шиг нэртэй байсан. Харин зураг нь зэрэгцэн суугаад инээж байгаа хоёр хүн байсан. Ийм байхад яаж би тийм кино гэж бодох юм бэ?

Усаа аягалж хоёр удаа том балгачихаад гүнзгий амьсгаа аваад аягатай усаа барьсаар Жонгүг дээр буцаж ирлээ.

Гэхдээ гайхаж байна, тэр үнэхээр юу болоогүй юм шиг, адал явдалтай кино үзэж байгаа аятай нухацтай царайлж байна гээч.

Гол дүрийн бүсгүй чангаар орилон гиншихэд миний хүртэл би арзайж байлаа. Жонгүг харин яаж байгаа бол?

-"Дажгүй л юм" гэхэд нь ууж байсан усандаа хахаад золтой л үхчихсэнгүй. Энэ бүх өдөөн хатгасан гиншилтийн дараа дажгүй л юм гэж хэлж байгаа хэрэг үү?

Түүнийг гол дүрийн шаргал үстэй бүсгүйнх нь бие рүү хараад байхаар хардмаар санагдаж, цаанаасаа л дургүй хүрээд эхлэв.

"Би ч гэсэн гоё биетэй шд" гэж бодоод гараа энгэртээ зөрүүлэн хөмсгөө зангидна.

Урьдын адил кино дуусахын чин сэтгэлээсээ хүлээсэн ганц хүн нь би л байх шиг. Эцэст нь нөгөө хоёр гэрлээд дуусдаг, ганц байсан энгийн үзэгдэл тэр л байх.

THE END гэсэн бичиг доороос дээш гүйхэд би год хийн босож ирээд аягаа хурааж зурагтаа унтраагаад биеийнхээ чилээг гарган суниалаа.

-"Надад үнэнийг хэлэхэд хангалттай эвгүй байлаа. Алив ээ, бос. Наад өвөр дээрх том дээрээ буцааж байранд нь тавиад хүрээд ир би ор луугаа орлоо"

꧁꧂

Чөтгөр гэж!

Намайг одоо ямар ихээр биеэ барьж байгаа гэж бодно? Тиймэрхүү насанд хүрэгчдийн үзэгдэл гарах бүрт амьсгаагаа жигд гаргахыг хичээж, аль болох тайван тогтуун байдлаа хадгалан сууна.

Түүнийг тэвэр дээрээс минь босоод явчихаасай гэж хүсэж байлаа, учрыг нь хэлэх илүүц биз...

Ус уухаар явахад нь хэд хэдэн удаа гүнзгий амьсгаа авж гаргаж өөрийгөө сэвээд буйдангийн том дэрийг өвөр дээрээ тавив.

Ямар хараал идсэн бузар тархитай нь энэ киног хийдэг байна аа? Юу бодож явдаг болохоороо ийм завхарсан...! Заза.

Бүсгүйнх нь гинших дууг сонсох бүрт шар үс босож биеэ барихад улам л хэцүү болж байв. Ил үзэгдэл нь цэлийсэн том дэлгэцээр бүхэлд нь гараад байхаар хэн л зүгээр үзэж чадах вэ дээ.

Гэхдээ гиншихийг нь сонсох тоолондоо Мисүгийн хоолойноос юу гарах бол гэх бодол намайг ангуучилж байв.

Гол дүрийн бүсгүйн нүцгэн биеийг хараад түүнийх нь сайхныг бус Мисүг яаж харагдах бол, яах бол гэх зөвхөн Мисүгийн талаарх бодол төсөөллүүд толгойд эргэлдэж байлаа.

Би яг галзуурлаа! Ганц кинон дээр гох дарагдчих гэж!

Кино дуусахад энэ хачин хөшөө шиг байдлаасаа гарч чадаагүй хэвээр, босчихвол яагаад байгааг минь Мисү мэдчих гээд байсан болохоор би зүгээр л суугаад байсан.

-"Надад үнэнийг хэлэхэд хангалттай эвгүй байлаа. Алив ээ, бос. Наад өвөр дээрх том дээрээ буцааж байранд нь тавиад хүрээд ир би ор луугаа орлоо"

Мисү ингэж хэлээд унтлаганы өрөө рүү түрүүлж ороход удаан түгжсэн амьсгаагаа гаргаад шүршүүрт орохоор бослоо.

Гэхдээ Мисү шүршүүрт орж байсан учраас дуусах хүртэл нь хүлээхээс өөр аргагүйд хүрэн, нааш цааш холхин өөрийгөө сатааруулах гэсэн боловч тэр кино байн байн тархинд тоглогдож байх нь хараал идмээр.

Мисү ашгүй дуусаад, ус дуслах чимээ алга болоход би яаран яаран зөрж орсон боловч харамсалтай нь ус тасарчихсан байсан.

Одоо ингээд амьдаараа тарчлах хэрэгтэй болж байгаа юм!

Ядаж л хүйтэн ус ууя гэж бодоод усаа уунгаа өрөө рүүгээ ортол тэр биеэ ороосон алчуураа авчихаад шүүгээнээс хувцас олж өмсөхөөр нүцгэн зогсож байхаар нь ууж байсан усаа харсан зүйлээсээ болоод цацаад хаячихсан.

-"Бурхан минь! Бурхан минь! Би тогших хэрэгтэй байж!"

-"Зүгээр дээ, би угаасаа халатаа өмсөж байна" гээд нэг их сүр болгоод байсангүй.

Энэ дунд ганц би л тэнэг юм шиг сандраад үхчих гээд байгаа нь байх.

Арай гэж саяны киног мартаж байхад, одоо ингээд дахиад Мисүгийн биеийг мартах хэрэгтэй болж байгаа юм уу?

-"Унтацгаая, Жонгүг"

-"Хүлээ, юу гэнэ ээ?! Аан, тийм ш дээ.. За"

Би буруу бодсон бодлоо дотроо хараагаад удаанаар түүн дээр очлоо. Хөнжлөө сөхөөд хэвтсэн ч араас нь тэврэн хэвтэх гэхээр амьсгал давчдаад, үнэр нь хаа сайгүй хамар цоргиулаад доторхыг минь улам ихээр шатаана.

-"М-Мисү, б-би..." гээд үгээ хэлж дуусгаагүй байтал тэр минь дороо эргээд уруул дээр минь үнслээ. Бодоод байхад үнсээгүй удчихаж, бараг л бүтэн өдөр үнсээгүй юм байна.

Яагаад гэдгийг гадарлаж байгаа ч бүтэн ойлгохгүй хэвээр, гэхдээ түүний өгч байгаа үнсэлт жирийн нэг үнсэлт биш болохыг анзаарсан.

Ямар нэгэн юм надаас хүсэн эрэлхийлэх аязтай, хэрэв удаан байвал бие биенээ идчихээр тийм л үнсэлт.

Оройн үнсэлт байдаг ч хөнгөхөн үнсээд л болчихдог. Гэтэл энэ... Удаан бас нялуун.

Бараг л юу гэх гээд байгааг нь би ойлгочих шиг болсон юм...

Тийм ээ, би ч гэсэн байна.... Маш ихээр. Чамайг ....

~~~~~

😈