《Still With You✔》~8~
Advertisement
Сэтгэлийг нь олж, хад чулууг нь хөнгөлсөн учиртай тэр оройн ярианаас хойш түүний хөгжилтэй зан төлөв, шогч гэхдээ хааяадаа базаад авчихмаар эгдүүтэй төрхөө гаргах тоо олширсон.
Тэр оройноос хойш 7 хоног.
Миний хэлсэн ухаарлын хэдхэн өгүүлбэрээс хойш 7 хоног.
Жонгүгийн барайж ядарсан төрх эрч хүчээр солигдсон юм. Дуу нь цаашаа орчихоод, асуултанд минь ганц үгээр аргалан хариулдаг байсан Жонгүг одоо үнэхээр ам хуурайгүй чалчиж байгаа.
~
Зуны аагим халуун, бүгчим цаг агаарыг үзэн ядаж нэг нүдээрээ ч тоож хардаггүй би өнөөдрийг эхлүүлэхдээ л сөхрөөд уначихсан байх.
Хачин гэмээр, энэ байгалын үзэгдэл.
Үүлс хуралдан тэнгэрийг бүрхэж бороо асгарахаас наагуур барайсан атал зөвхөн нарыг тойрон олширч, түүнээс зугтаан дөлж байгаа нь сонин.
Яг л шоовдорлогдсон хүүхэд аятай бүгд л нарнаас зай барина.
-"Мисү, харьцгаах уу?" гэсээр барьж буй дэвтрээрээ намайг сэвэн сэрүүцүүлнэ. Дэндүү их жаргалыг түүний үүсгэж буй дэвтэрний салхиар мэдэрч байсан тул хэсэгтээ үг хэлэлгүй чимээгүй зогссон юм.
-"Зүгээр дээ, бага зэрэг нозоороод байгаа ч ер нь дажгүй шүү!"
-"Гэртээ агааржуулагчаа асаагаад сайхан тэврэлдээд хэвтье, тэгэх үү? Сонирхолтой нэвтрүүлэг үзэж, зайрмаг долоогоод, тэндээ сэрүүцсэн нь илүү дээр"
Түүний хэлсэн санаа яагаад ч юм бүгд сэтгэлд хүрээд шууд л маш чангаар 'тэгье!' гэж орилмоор байсан ч энэ их халуун тэгэх хүчийг минь ер олгосонгүй.
Гэсэн ч түүнээр ямар нэг байдлаар тогломоор санагдаж ямар хариу үйлдэл үзүүлэхийг нь харахыг ихэд хүсэв.
-"Яахав.. Тэгвэл тэгье ээ, зайрмагнуудаа явж авъя" гэж хэлэхдээ аль хэдийн нөгөө санаагаа тархиндаа зуун хувь боловсруулж, бүр болоогүй Б хувилбартайгаа хамтад нь бодоод амжчихав.
Эмэгтэй хүн зэрэг зэрэг юмсыг амжуулдаг гэж үнэн л юм. Ээжийг гайхдаг байсан сан, бүх зүйлээ нэг дор хийгээд дуусгачихдаг, харин аав дарааллаар нь хийх гэж нэлээн цагийг бардаг байж билээ.
Жонгүг дэлгүүрээс гарч ирэхдээ захисан зүйлсээ аваад, мөн марталгүй бананатай сүүгээ амандаа зуучихсан инээд алдана.
Эрэгтэй хүний ухаан нь бус бие нь л өсдөг гэж үнэн байжээ. Хэдий том болсон ч жаахан хүүхэд шиг сэтгэж, хүүхдийн тоглоомоор тоглож, нэг бол эрхэлж аль эсвэл туньчихдаг. Насан буурал болсон ч Жонгүг гэх энэ залууг 'ширтэлцэж тоглоё' гэхэд нь лав би гайхахгүй л байх..
Advertisement
Гэрийн хаалгаар шагайв уу үгүй юу, шууд л агааржуулагч сэнсээ залгаж асаагаад өмнө нь сууж цамцаа чимхэн сэвнэ.
-"Сууж бай, би очлоо" гээд гялс өрөөндөө ор хувцсаа түргэхэн шиг солиод зочны өрөөний буйдан дээр очлоо.
Эхэндээ бид хайрын тухай хөөрхөн кино үзэж байлаа, үүнийг нь би түүнтэйгээ учрахаас өмнө олоод үзчихсэн байсан болохоор ач холбогдол өгөлгүй зүгээр л томоотой сууна.
Гэвч Жонгүг анх удаа энэ киноны гэгээн дүрийг харж буй нь болохоор харцаа ч салгалгүй үзэж, нүд нь бараг л зурагт руу орох нь холгүй байсан юм.
Дуудлага ирсэн мэт утас руугаа хараад, хурдхан шиг шүүрч аван "Дараа ярья аа, түүнтэй хамт байна..заа, хайртай шүү, үнсье" гэж хуурамч дуудлагандаа шивнэчихээд утсаа буйдангийн нөгөө зах руу шидчихэв.
Түүнийг анзаарсан байх гэж бодоод би суугаад л байлаа, суугаад л байлаа. Гэвч Жонгүг төв царайлсаар дэлгэцнээс нүдээ холдуулах шинжгүй. Тэрүүхэн тэндээ бүр мартаж орхиод түүний аясыг даган чимээгүй киногоо үзэж байтал чангахан хоолой засах нь дуулдлаа.
-"Цочоочих юм!"
-"Хэн юм?" гэхэд нь би эхэндээ ойлгоогүй ч сүүлд нь санаад худлаа мэдэн будилж өдмөөр санагдахдаа
-"Юу хэн гэж?" гэж хэлэхэд гүнзгий амьсгаа аваад миний утас руу сунахад нь би болиуллаа. Хардаж байгааг чинь мэдэж байна даа, би зүгээр л уйдаад байсан юм.
-"Юу гэсэн үг юм? Чи айлын ганц тэгэхээр дүү байхгүй юм чинь ингэж ярихгүй, ээж аавтайгаа ч чухам нялуун үнсье болоод байдаггүй, найзууд чинь бас нялуун гээд бөөлжчих гээд байдаг. Хэнтэйгээ яриад байгаа юм?"
Түүнийг нэлээн ширүүн хэлэхэд би жаахан айж, одоо үнэнээ хэлээд тоглосон юм аа гээд үнсчихдэг юм билүү ч гэж бодлоо. Хардахаараа уг нь их нялхраад, гомдоод, яг л жаахан хүү чихрээ ахдаа булаалгаад өмөлзөн уйлах гэж байгаа царай гаргаад байдаг юм. Гэтэл түүнийг ингэж ширүүн хэлнэ гэж төсөөлөөгүй болохоор бага зэрэг гайхаж байв.
-"Өөр хүнтэй болчихсон юм уу?"
-"Үгүй ээ, юу.... нөгөө..." гэсээр үг хэл минь толгойд замбараагүйтэн юу гэж тайлбарлах учраа үл олон сандарна. Аман дээр бэлэн үг нь байгаа хэдий ч ерөөсөө гарч ирэхгүй байсанд би дэмий л дотроо уурлана.
Advertisement
-"Хөөе, Мисо гуай. Сонсож бай!" гээд миний толгойг зөөлөн илээд "Туулайгаараа тоглох гэж байгаа бол ядаж арай үнэмшилтэй зүйл бодож ол. Юу сэтгэдэг болохоороо утас нь дуугараа ч үгүй байж хүнтэй ярина гэж төсөөлдөг байна аа? Бас чи өөрөө саад болно гээд утсаа миний нүдэн дээр унтраагаа биз дээ?"
Түүнийг ингэж хэлэхэд нээрээ л тэгсэн шүү дээ гэж бодон бантсандаа чимээгүй л суугаад байсан юм. Кино дуусахад удирдлага шүүрч аваад цэснээс аймшгийн киног нүдээ дарж байгаад сонгочихсон, Жонгүгийг айна гэж бодсон юм аа, тэгээд өөрөө анхаарал хандуулахгүй байж байгаад дуусгачихъя гэсэн төлөвлөгөө гаргасан юм.
Гэхдээ өөрөө үзэхгүй байна гэдэг чинь үнэхээр худлаа юм билээ. Аймшгийн гэдгийг нь мэдсээр байж би өөрөө хурууныхаа завсраар харж үзчихээд дараа нь айгаад байна гэж байгаа нь Жонгүгт бол таатай л байгаа байх даа. Хүний урманд бүр энгэртээ наагаад тэвэрчихгүй, өөдгүй амьтан.
Кино дуусахыг секунд тоолон хүлээсэн нэг нь би л байх. Ашгүй THE END гэсэн бичиг нүдний минь өмнө мэлтийхэд баярласандаа бараг л уйлчихаагүй.
-"Сонирхолтой байлаа, би Кевин байсан бол аллага хийгээд байгаа амьтныг очоод алчих байсан юм. Гэхдээ л Анна зөв шийдвэр гаргасан" гэх мэтээр бараг л айгаагүйгээ гайхуулж байгаа аятай ихэд бахдалтай ярьж байв.
-"Яахав дээ, хөөрхий Кевин над шиг айсан юм байгаа биз" гэж хэлэхдээ сая зурагтаар гарсан аймшгийн үзэгдэл бодогдоод эгээтэй л салаад уначихсангүй.
-"Манай Мисү айсан юм уу?"
-"Үгүй ээ, айгаагүй!" гэж хэлчихээд ус уухаар гал тогоог зүглэхэд тэр ч бас шоолсон аятай араас дагасаар л байлаа.
Түүнтэй учирснаас хойш л амьдрал гэдэг зүйлийн утга учрыг ойлгож эхэлж байх шиг. Яг хоосон цаасан дээр өнгөт бийрээр үзэсгэлэнт уран зургийг зурж байгаа юм мэт. Хааяадаа хажууд нь байхаад өөрийгөө түүний хамгийн хайртай уран бүтээл аятай төсөөлдөг л юм.
Үнэхээр Жонгүг гэдэг хүнээс болж янз бүрийн, бүр байж болох бүх л мэдрэмжийг мэдэрч үзэж байна. Ичиж, баярлаж, гомдож хардаж, бахархаж.. гээд л. Гэхдээ нэг зүйлээс бусад нь.. Хайр энхрийлэл, дур хүсэл тачаал, хүлээмээргүй тэчъяадан байх тэр мэдрэмж... Тэгээд...
-"Жонгүг аа, би унтлаа!!"
-"Ганцаараа юу? Би тэ-" гээд үгийг нь дуусгалгүй хаалга савахад угаалгын өрөөнд байсан түүний орилох хоолой ч сонсогдохоо болив.
Хамаг юм аймшгийн киноноос л боллоо, хэн л тэгээд үхэх гэж байж хоорондоо хурьцаад байж байдаг байна даа? Үгүй ер нь надаас л болсон юм байна, эхэлж би өдөөгүй байсан бол бантахгүй тэр хачин киног үзэхгүй байх байж.
Би бүр түүнийг уурлуулчихаад таван хайрцаг гадилтай сүү авч өгье ч гэж бодож байсан, гэтэл тэр анхнаасаа мэдэж байж. Хаашаа харж үхэх вэ?
~~~~~
Тэр нүүр гараа угаачихаад хөнжилдөө шурган орчихоод албаар намайг тэврэхгүй зайтай байгаад байгаа ч уурыг минь улам л асааж байв. Өөрөө очмоор байвч уурлачихсан болохоор чадахгүй, хаашаа ч явж болохгүй хавчигдмал байдал үүсчихсэн байсан юм.
-"Бурхан минь, Мисү! Намайг тэврэхээс нааш чи бүр ирж тэврэхгүй нь ээ? Тэгж яривал эхэлж өдсөн нь чи юм чинь" гэж үглэсээр араас ирж бэлхүүсээр гараа гүн оруулаад тэвэрлээ. Араас нь нуруун дээр үнсээд хүзүү рүү амьсгалаад байгаа болохоор яах ч аргагүй биеэ чангалан ухаан санаагаа удирдахыг хичээнэ.
Сая л гэхэд би юу бодож байлаа даа, дуртай байгаа ч айгаад байгаа болохоор хүсэж бас хүсэхгүй байгаа болохоор эргэлзээд байгаа юм.
-"Би хүлээнэ ээ, чамайг бэлэн болсон үед.. Одоо биеэ сулла, би чамайг хүчлэхгүй шүү дээ, айгаад байж болохгүй" гээд хөнжлийг минь над дээр хучна.
Хэсэг нам гүм байдал үргэлжилж хэн нь ч үг хэлэхгүй байсан болохоор түүнийг унтчихжээ л гэж бодсон. Гэтэл тийм байгаагүй юм.
-"Мисү уурлачихвал надад хэцүү, тийм болохоор чиний буруу байсан ч би өөрсдийнхөө эрхэм харилцаа нандин хайрыг авч үлдэхийн тулд хатандаа үргэлж буулт хийж ярилцдаг хаан нь байх болно"
-"Хатан чинь улам давраад эрх мэдэлд нь санаархаад байвал яах вэ?"
-"Тэгэхгүйг нь мэдэж байгаа болохоор, манай хатан тийм хөнгөн хуумгай үйлдэл хийхгүй мэдээд итгэж байгаа болохоор л ингэж байгаа юм"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
A/N:
😂❤️💜
🥰😳💜
Advertisement
- In Serial18 Chapters
The Path to Pacifism is Long and Paved with Blood
Felix is an adventurer. He likes to go out, defeat zombies, loot dungeons, all that good stuff. What he doesn't like is loss of life. That's why he became a cleric. This is a story about his journey on the path to pacifism.
8 74 - In Serial14 Chapters
I Have A Dagger
Bored, I browsed my spam folder. I clicked on some interesting spam, summoning me to another world. All I have is this dagger: [Dagger] Broad leaf blade made by a dwarf blacksmith while drinking. Hilt slapped on by an elf high on shrooms. The handle is pleasantly smooth, which makes for a terrible gripping experience. Upgradeable, if you upgrade it. Has a chance of killing something if you stab said something in the right place. Fully editable Google Doc for the whole story.
8 83 - In Serial43 Chapters
Judas Valiant: Chorus of the Machine Giants
The world of Judas Valiant is bustling with Fantasy and a touch of Steampunk. This is an original tale made as an homage to the famed Studio Ghibli and Guillermo Del Toro, all-the-while taking inspirations from numerous animes and fantasies alike (Too many to love! Too many to name!). When a bloody catastrophe strikes a young boy's home, desperation brings about an unknown visitor. Plagued with gut-wrenching fear and an oncoming spiral into madness comes the boy's only hope of survival. Ripe with desperate opportunity, arrives the many-faced creature rushing to make a deal worth several lifetimes. "To find your way into your parent's arms again, you'll need to become a Valiant." He explained. "A Valiant?" I responded suspiciously. "...One must perform a 3-part task in which you must demonstrate the essence of a Mother, the essence of a Father, and earn the essence of a Gaurdian." He explained with haste. Innocently playing into the unknown visitor's tempting hand, the boy agrees to a deal hopelessly intertwined with a journey like no other and is sent to the mysterious and massive city of New Dwarden. Faced with outrageously colorful characters, towering and seemingly alien animal life, and even talking frogs-lemur's, the boy must adapt to grand adventure to complete his impossible task. This a steampunk story about a second chance at life, one that grows beyond life and death. Join me Frankie, as I guide you through the original tale of Judas Valiant: Chorus Of The Machine Giants Primarily Inspired by: Hayao Miyazaki (Studio Ghibli) Dedicated To: D-Ward Special Thanks: Erick M. Justin C. Mauricio L. Liam G., Nino V. Very Loosely Based On The Life Of: Frankie S. Cover Credit To Whom It Pertains (I'm open to put artist name up here)
8 102 - In Serial13 Chapters
Lizards Ascent
A small lizard woke up. Its eyes were gleaming with an Intelligence never seen before in its species. Follow the story of a lizard, as It learns about the world it lives in and gets stronger. Not actually Isekai.
8 127 - In Serial77 Chapters
The Song of Swords by InsaneMoonCake
In a world where Songs are Power, Jia Yuan is a young slave with simple yet big dreams. With his goal being to join his elder slave brother in the army watch as his actual fate blows up into striving to become the strongest when he wanders upon """"The Song of Swords"""" (Synopsis is by TheLeecher very sorry for my horrible synopsis) Author is InsaneMoonCake/MoonCake I have gained his permission to post this on RoyalRoadlPower Levels:Absorption (Level 1-10), Manipulation (Level 1-10), True Disciple (Level 1-10), Demi-God of Song (Early, Middle, Late),God of Song (Early, Middle, Late), Emperor of Song (False, Adept, True)Also found on insanemooncakewrites.com and http://forum.wuxiaworld.com/discussion/575
8 187 - In Serial11 Chapters
Anathema of the Eldritch
The youth of a fool ends shortly with a burst of light and a pressing question. A question that may not influence the quickly ending course of his current life, but one that will bring about great changes in the next. The balance of power within the forest of Eleanor starts to shift, as conflict is brought to its borders. The powers in the wider world are constantly moving, keeping a delicate balance held only by the continuous bloodshed of the enemy. In this world, those that can banish the foreign powers and stop the infighting aren't heralded. They are shunned for the experiments of their pears, banished from their homes for being gifted the 'wrong' talent, and hunted for practicing that which made them outlaws. In this age, the Anathema of the Eldritch shall be made.
8 89

