《Still With You✔》~8~
Advertisement
Сэтгэлийг нь олж, хад чулууг нь хөнгөлсөн учиртай тэр оройн ярианаас хойш түүний хөгжилтэй зан төлөв, шогч гэхдээ хааяадаа базаад авчихмаар эгдүүтэй төрхөө гаргах тоо олширсон.
Тэр оройноос хойш 7 хоног.
Миний хэлсэн ухаарлын хэдхэн өгүүлбэрээс хойш 7 хоног.
Жонгүгийн барайж ядарсан төрх эрч хүчээр солигдсон юм. Дуу нь цаашаа орчихоод, асуултанд минь ганц үгээр аргалан хариулдаг байсан Жонгүг одоо үнэхээр ам хуурайгүй чалчиж байгаа.
~
Зуны аагим халуун, бүгчим цаг агаарыг үзэн ядаж нэг нүдээрээ ч тоож хардаггүй би өнөөдрийг эхлүүлэхдээ л сөхрөөд уначихсан байх.
Хачин гэмээр, энэ байгалын үзэгдэл.
Үүлс хуралдан тэнгэрийг бүрхэж бороо асгарахаас наагуур барайсан атал зөвхөн нарыг тойрон олширч, түүнээс зугтаан дөлж байгаа нь сонин.
Яг л шоовдорлогдсон хүүхэд аятай бүгд л нарнаас зай барина.
-"Мисү, харьцгаах уу?" гэсээр барьж буй дэвтрээрээ намайг сэвэн сэрүүцүүлнэ. Дэндүү их жаргалыг түүний үүсгэж буй дэвтэрний салхиар мэдэрч байсан тул хэсэгтээ үг хэлэлгүй чимээгүй зогссон юм.
-"Зүгээр дээ, бага зэрэг нозоороод байгаа ч ер нь дажгүй шүү!"
-"Гэртээ агааржуулагчаа асаагаад сайхан тэврэлдээд хэвтье, тэгэх үү? Сонирхолтой нэвтрүүлэг үзэж, зайрмаг долоогоод, тэндээ сэрүүцсэн нь илүү дээр"
Түүний хэлсэн санаа яагаад ч юм бүгд сэтгэлд хүрээд шууд л маш чангаар 'тэгье!' гэж орилмоор байсан ч энэ их халуун тэгэх хүчийг минь ер олгосонгүй.
Гэсэн ч түүнээр ямар нэг байдлаар тогломоор санагдаж ямар хариу үйлдэл үзүүлэхийг нь харахыг ихэд хүсэв.
-"Яахав.. Тэгвэл тэгье ээ, зайрмагнуудаа явж авъя" гэж хэлэхдээ аль хэдийн нөгөө санаагаа тархиндаа зуун хувь боловсруулж, бүр болоогүй Б хувилбартайгаа хамтад нь бодоод амжчихав.
Эмэгтэй хүн зэрэг зэрэг юмсыг амжуулдаг гэж үнэн л юм. Ээжийг гайхдаг байсан сан, бүх зүйлээ нэг дор хийгээд дуусгачихдаг, харин аав дарааллаар нь хийх гэж нэлээн цагийг бардаг байж билээ.
Жонгүг дэлгүүрээс гарч ирэхдээ захисан зүйлсээ аваад, мөн марталгүй бананатай сүүгээ амандаа зуучихсан инээд алдана.
Эрэгтэй хүний ухаан нь бус бие нь л өсдөг гэж үнэн байжээ. Хэдий том болсон ч жаахан хүүхэд шиг сэтгэж, хүүхдийн тоглоомоор тоглож, нэг бол эрхэлж аль эсвэл туньчихдаг. Насан буурал болсон ч Жонгүг гэх энэ залууг 'ширтэлцэж тоглоё' гэхэд нь лав би гайхахгүй л байх..
Advertisement
Гэрийн хаалгаар шагайв уу үгүй юу, шууд л агааржуулагч сэнсээ залгаж асаагаад өмнө нь сууж цамцаа чимхэн сэвнэ.
-"Сууж бай, би очлоо" гээд гялс өрөөндөө ор хувцсаа түргэхэн шиг солиод зочны өрөөний буйдан дээр очлоо.
Эхэндээ бид хайрын тухай хөөрхөн кино үзэж байлаа, үүнийг нь би түүнтэйгээ учрахаас өмнө олоод үзчихсэн байсан болохоор ач холбогдол өгөлгүй зүгээр л томоотой сууна.
Гэвч Жонгүг анх удаа энэ киноны гэгээн дүрийг харж буй нь болохоор харцаа ч салгалгүй үзэж, нүд нь бараг л зурагт руу орох нь холгүй байсан юм.
Дуудлага ирсэн мэт утас руугаа хараад, хурдхан шиг шүүрч аван "Дараа ярья аа, түүнтэй хамт байна..заа, хайртай шүү, үнсье" гэж хуурамч дуудлагандаа шивнэчихээд утсаа буйдангийн нөгөө зах руу шидчихэв.
Түүнийг анзаарсан байх гэж бодоод би суугаад л байлаа, суугаад л байлаа. Гэвч Жонгүг төв царайлсаар дэлгэцнээс нүдээ холдуулах шинжгүй. Тэрүүхэн тэндээ бүр мартаж орхиод түүний аясыг даган чимээгүй киногоо үзэж байтал чангахан хоолой засах нь дуулдлаа.
-"Цочоочих юм!"
-"Хэн юм?" гэхэд нь би эхэндээ ойлгоогүй ч сүүлд нь санаад худлаа мэдэн будилж өдмөөр санагдахдаа
-"Юу хэн гэж?" гэж хэлэхэд гүнзгий амьсгаа аваад миний утас руу сунахад нь би болиуллаа. Хардаж байгааг чинь мэдэж байна даа, би зүгээр л уйдаад байсан юм.
-"Юу гэсэн үг юм? Чи айлын ганц тэгэхээр дүү байхгүй юм чинь ингэж ярихгүй, ээж аавтайгаа ч чухам нялуун үнсье болоод байдаггүй, найзууд чинь бас нялуун гээд бөөлжчих гээд байдаг. Хэнтэйгээ яриад байгаа юм?"
Түүнийг нэлээн ширүүн хэлэхэд би жаахан айж, одоо үнэнээ хэлээд тоглосон юм аа гээд үнсчихдэг юм билүү ч гэж бодлоо. Хардахаараа уг нь их нялхраад, гомдоод, яг л жаахан хүү чихрээ ахдаа булаалгаад өмөлзөн уйлах гэж байгаа царай гаргаад байдаг юм. Гэтэл түүнийг ингэж ширүүн хэлнэ гэж төсөөлөөгүй болохоор бага зэрэг гайхаж байв.
-"Өөр хүнтэй болчихсон юм уу?"
-"Үгүй ээ, юу.... нөгөө..." гэсээр үг хэл минь толгойд замбараагүйтэн юу гэж тайлбарлах учраа үл олон сандарна. Аман дээр бэлэн үг нь байгаа хэдий ч ерөөсөө гарч ирэхгүй байсанд би дэмий л дотроо уурлана.
Advertisement
-"Хөөе, Мисо гуай. Сонсож бай!" гээд миний толгойг зөөлөн илээд "Туулайгаараа тоглох гэж байгаа бол ядаж арай үнэмшилтэй зүйл бодож ол. Юу сэтгэдэг болохоороо утас нь дуугараа ч үгүй байж хүнтэй ярина гэж төсөөлдөг байна аа? Бас чи өөрөө саад болно гээд утсаа миний нүдэн дээр унтраагаа биз дээ?"
Түүнийг ингэж хэлэхэд нээрээ л тэгсэн шүү дээ гэж бодон бантсандаа чимээгүй л суугаад байсан юм. Кино дуусахад удирдлага шүүрч аваад цэснээс аймшгийн киног нүдээ дарж байгаад сонгочихсон, Жонгүгийг айна гэж бодсон юм аа, тэгээд өөрөө анхаарал хандуулахгүй байж байгаад дуусгачихъя гэсэн төлөвлөгөө гаргасан юм.
Гэхдээ өөрөө үзэхгүй байна гэдэг чинь үнэхээр худлаа юм билээ. Аймшгийн гэдгийг нь мэдсээр байж би өөрөө хурууныхаа завсраар харж үзчихээд дараа нь айгаад байна гэж байгаа нь Жонгүгт бол таатай л байгаа байх даа. Хүний урманд бүр энгэртээ наагаад тэвэрчихгүй, өөдгүй амьтан.
Кино дуусахыг секунд тоолон хүлээсэн нэг нь би л байх. Ашгүй THE END гэсэн бичиг нүдний минь өмнө мэлтийхэд баярласандаа бараг л уйлчихаагүй.
-"Сонирхолтой байлаа, би Кевин байсан бол аллага хийгээд байгаа амьтныг очоод алчих байсан юм. Гэхдээ л Анна зөв шийдвэр гаргасан" гэх мэтээр бараг л айгаагүйгээ гайхуулж байгаа аятай ихэд бахдалтай ярьж байв.
-"Яахав дээ, хөөрхий Кевин над шиг айсан юм байгаа биз" гэж хэлэхдээ сая зурагтаар гарсан аймшгийн үзэгдэл бодогдоод эгээтэй л салаад уначихсангүй.
-"Манай Мисү айсан юм уу?"
-"Үгүй ээ, айгаагүй!" гэж хэлчихээд ус уухаар гал тогоог зүглэхэд тэр ч бас шоолсон аятай араас дагасаар л байлаа.
Түүнтэй учирснаас хойш л амьдрал гэдэг зүйлийн утга учрыг ойлгож эхэлж байх шиг. Яг хоосон цаасан дээр өнгөт бийрээр үзэсгэлэнт уран зургийг зурж байгаа юм мэт. Хааяадаа хажууд нь байхаад өөрийгөө түүний хамгийн хайртай уран бүтээл аятай төсөөлдөг л юм.
Үнэхээр Жонгүг гэдэг хүнээс болж янз бүрийн, бүр байж болох бүх л мэдрэмжийг мэдэрч үзэж байна. Ичиж, баярлаж, гомдож хардаж, бахархаж.. гээд л. Гэхдээ нэг зүйлээс бусад нь.. Хайр энхрийлэл, дур хүсэл тачаал, хүлээмээргүй тэчъяадан байх тэр мэдрэмж... Тэгээд...
-"Жонгүг аа, би унтлаа!!"
-"Ганцаараа юу? Би тэ-" гээд үгийг нь дуусгалгүй хаалга савахад угаалгын өрөөнд байсан түүний орилох хоолой ч сонсогдохоо болив.
Хамаг юм аймшгийн киноноос л боллоо, хэн л тэгээд үхэх гэж байж хоорондоо хурьцаад байж байдаг байна даа? Үгүй ер нь надаас л болсон юм байна, эхэлж би өдөөгүй байсан бол бантахгүй тэр хачин киног үзэхгүй байх байж.
Би бүр түүнийг уурлуулчихаад таван хайрцаг гадилтай сүү авч өгье ч гэж бодож байсан, гэтэл тэр анхнаасаа мэдэж байж. Хаашаа харж үхэх вэ?
~~~~~
Тэр нүүр гараа угаачихаад хөнжилдөө шурган орчихоод албаар намайг тэврэхгүй зайтай байгаад байгаа ч уурыг минь улам л асааж байв. Өөрөө очмоор байвч уурлачихсан болохоор чадахгүй, хаашаа ч явж болохгүй хавчигдмал байдал үүсчихсэн байсан юм.
-"Бурхан минь, Мисү! Намайг тэврэхээс нааш чи бүр ирж тэврэхгүй нь ээ? Тэгж яривал эхэлж өдсөн нь чи юм чинь" гэж үглэсээр араас ирж бэлхүүсээр гараа гүн оруулаад тэвэрлээ. Араас нь нуруун дээр үнсээд хүзүү рүү амьсгалаад байгаа болохоор яах ч аргагүй биеэ чангалан ухаан санаагаа удирдахыг хичээнэ.
Сая л гэхэд би юу бодож байлаа даа, дуртай байгаа ч айгаад байгаа болохоор хүсэж бас хүсэхгүй байгаа болохоор эргэлзээд байгаа юм.
-"Би хүлээнэ ээ, чамайг бэлэн болсон үед.. Одоо биеэ сулла, би чамайг хүчлэхгүй шүү дээ, айгаад байж болохгүй" гээд хөнжлийг минь над дээр хучна.
Хэсэг нам гүм байдал үргэлжилж хэн нь ч үг хэлэхгүй байсан болохоор түүнийг унтчихжээ л гэж бодсон. Гэтэл тийм байгаагүй юм.
-"Мисү уурлачихвал надад хэцүү, тийм болохоор чиний буруу байсан ч би өөрсдийнхөө эрхэм харилцаа нандин хайрыг авч үлдэхийн тулд хатандаа үргэлж буулт хийж ярилцдаг хаан нь байх болно"
-"Хатан чинь улам давраад эрх мэдэлд нь санаархаад байвал яах вэ?"
-"Тэгэхгүйг нь мэдэж байгаа болохоор, манай хатан тийм хөнгөн хуумгай үйлдэл хийхгүй мэдээд итгэж байгаа болохоор л ингэж байгаа юм"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
A/N:
😂❤️💜
🥰😳💜
Advertisement
- In Serial160 Chapters
Eight
His name is Eight. Not really, but that’s what the System decided after a slip of the tongue. One moment, he was stepping out the office door on the way home, and the next waking up on a hillside below a town wall. Oh, and the gate guard drove him off, because he thought Eight was a monster. Life’s tough when you’re trapped in an eight-year old body on another world. The first book focuses on Eight's survival on a dangerous new world. If you're a fan of Gary Paulsen's Hatchet, you'll enjoy it. The story is one of discovery, bushcraft, and finding one's way. Note that, while this is very much LitRPG, progression is slow, and Eight spends much of the first book alone. The second book recounts what happens when Eight and friends head east to the village of Voorhei. Expect a blend of fantasy adventure, ghost story, cozy mystery, and family drama. Books one and two make a complete story, while book 3 has just gotten underway.
8 691 - In Serial6 Chapters
Reaching for One's Desire: Kane's Ascension
After living most of his life as a worthless orphan, Michael Kane only desired for the chance to make something of himself in this world of monsters and magic. In a world where only wealth and power mattered, he was literally at the bottom of the food chain. He fucking hated it. Always having felt that he was destined for something greater than what was essentially a beggar’s life, Michael held hope that things would change with the arrival of the Day of Gaia’s Gift, which happened exactly halfway through the year. It was the day in which everyone that was fifteen years old was given access to the System and was given a ‘Class’ depending on your aptitude, two if you were exceptional and lucky. It was his hope that he was given at least one class worthy of becoming an Adventurer, which would help him start his path to a life of wealth, fame, luxury and pleasure. Being an orphan that never knew his parents and having no one that he cared for nor that cared for him, it was not surprising that these were Michael’s goals. Little does he know, that he is destined for even greater things.
8 140 - In Serial96 Chapters
Breaking The Game
In a world full of heroes, dragons, and magic, a select group of people has been chosen to participate in the Genesis Program. These people come from all walks of life and even different worlds. Not everyone is suited for life as an adventurer, but some have risen to the challenge. Follow a team of "gifted" individuals who utilize Genesis to the best of their abilities and completely break the game, after learning how it works. New Chapters Every Weekday!
8 707 - In Serial10 Chapters
Space Knight
In a universe where technology and magic co-exist, Nicholas Lyons desires one thing: to serve his queen as a Space Knight in the Royal Trident Forces. But when his final mission as an Academy cadet goes horribly wrong, Nicholas discovers he possesses illegal magical abilities that grant him power far beyond that of a normal man, knight, or mage.When a clandestine assignment lands Nicholas on the worst starship in the kingdom’s fleet, he finds a motley crew of warriors hiding their own terrible secret. Death and betrayal lurk around every corner, and Nicholas finds himself torn between his loyalties to his new crew, or the oath he swore to his queen.
8 122 - In Serial13 Chapters
Nine Rebirths [Title in Progress]
A young boy forced to cultivate a Devilish Technique that greatly overdrew his vitality drew what he thought would be his last breaths on a blood soaked battlefield. However, nearing the end of his life, he meets someone that helps him restore his vitality, disperse the vile cultivation and start anew again. This is the story of Ji Curo, a young man on his path to the top.
8 121 - In Serial16 Chapters
Hiccup (HTTYD) x reader
You are (y/n) a mysterious Dragon rider who spends your time traveling with your Night Fury, Midnight. What will happen when you meet other dragon riders that will change your life forever?...(Written sometime between 2017-2018 when I was a Freshman in High school)
8 164

