《Still With You✔》~8~
Advertisement
Сэтгэлийг нь олж, хад чулууг нь хөнгөлсөн учиртай тэр оройн ярианаас хойш түүний хөгжилтэй зан төлөв, шогч гэхдээ хааяадаа базаад авчихмаар эгдүүтэй төрхөө гаргах тоо олширсон.
Тэр оройноос хойш 7 хоног.
Миний хэлсэн ухаарлын хэдхэн өгүүлбэрээс хойш 7 хоног.
Жонгүгийн барайж ядарсан төрх эрч хүчээр солигдсон юм. Дуу нь цаашаа орчихоод, асуултанд минь ганц үгээр аргалан хариулдаг байсан Жонгүг одоо үнэхээр ам хуурайгүй чалчиж байгаа.
~
Зуны аагим халуун, бүгчим цаг агаарыг үзэн ядаж нэг нүдээрээ ч тоож хардаггүй би өнөөдрийг эхлүүлэхдээ л сөхрөөд уначихсан байх.
Хачин гэмээр, энэ байгалын үзэгдэл.
Үүлс хуралдан тэнгэрийг бүрхэж бороо асгарахаас наагуур барайсан атал зөвхөн нарыг тойрон олширч, түүнээс зугтаан дөлж байгаа нь сонин.
Яг л шоовдорлогдсон хүүхэд аятай бүгд л нарнаас зай барина.
-"Мисү, харьцгаах уу?" гэсээр барьж буй дэвтрээрээ намайг сэвэн сэрүүцүүлнэ. Дэндүү их жаргалыг түүний үүсгэж буй дэвтэрний салхиар мэдэрч байсан тул хэсэгтээ үг хэлэлгүй чимээгүй зогссон юм.
-"Зүгээр дээ, бага зэрэг нозоороод байгаа ч ер нь дажгүй шүү!"
-"Гэртээ агааржуулагчаа асаагаад сайхан тэврэлдээд хэвтье, тэгэх үү? Сонирхолтой нэвтрүүлэг үзэж, зайрмаг долоогоод, тэндээ сэрүүцсэн нь илүү дээр"
Түүний хэлсэн санаа яагаад ч юм бүгд сэтгэлд хүрээд шууд л маш чангаар 'тэгье!' гэж орилмоор байсан ч энэ их халуун тэгэх хүчийг минь ер олгосонгүй.
Гэсэн ч түүнээр ямар нэг байдлаар тогломоор санагдаж ямар хариу үйлдэл үзүүлэхийг нь харахыг ихэд хүсэв.
-"Яахав.. Тэгвэл тэгье ээ, зайрмагнуудаа явж авъя" гэж хэлэхдээ аль хэдийн нөгөө санаагаа тархиндаа зуун хувь боловсруулж, бүр болоогүй Б хувилбартайгаа хамтад нь бодоод амжчихав.
Эмэгтэй хүн зэрэг зэрэг юмсыг амжуулдаг гэж үнэн л юм. Ээжийг гайхдаг байсан сан, бүх зүйлээ нэг дор хийгээд дуусгачихдаг, харин аав дарааллаар нь хийх гэж нэлээн цагийг бардаг байж билээ.
Жонгүг дэлгүүрээс гарч ирэхдээ захисан зүйлсээ аваад, мөн марталгүй бананатай сүүгээ амандаа зуучихсан инээд алдана.
Эрэгтэй хүний ухаан нь бус бие нь л өсдөг гэж үнэн байжээ. Хэдий том болсон ч жаахан хүүхэд шиг сэтгэж, хүүхдийн тоглоомоор тоглож, нэг бол эрхэлж аль эсвэл туньчихдаг. Насан буурал болсон ч Жонгүг гэх энэ залууг 'ширтэлцэж тоглоё' гэхэд нь лав би гайхахгүй л байх..
Advertisement
Гэрийн хаалгаар шагайв уу үгүй юу, шууд л агааржуулагч сэнсээ залгаж асаагаад өмнө нь сууж цамцаа чимхэн сэвнэ.
-"Сууж бай, би очлоо" гээд гялс өрөөндөө ор хувцсаа түргэхэн шиг солиод зочны өрөөний буйдан дээр очлоо.
Эхэндээ бид хайрын тухай хөөрхөн кино үзэж байлаа, үүнийг нь би түүнтэйгээ учрахаас өмнө олоод үзчихсэн байсан болохоор ач холбогдол өгөлгүй зүгээр л томоотой сууна.
Гэвч Жонгүг анх удаа энэ киноны гэгээн дүрийг харж буй нь болохоор харцаа ч салгалгүй үзэж, нүд нь бараг л зурагт руу орох нь холгүй байсан юм.
Дуудлага ирсэн мэт утас руугаа хараад, хурдхан шиг шүүрч аван "Дараа ярья аа, түүнтэй хамт байна..заа, хайртай шүү, үнсье" гэж хуурамч дуудлагандаа шивнэчихээд утсаа буйдангийн нөгөө зах руу шидчихэв.
Түүнийг анзаарсан байх гэж бодоод би суугаад л байлаа, суугаад л байлаа. Гэвч Жонгүг төв царайлсаар дэлгэцнээс нүдээ холдуулах шинжгүй. Тэрүүхэн тэндээ бүр мартаж орхиод түүний аясыг даган чимээгүй киногоо үзэж байтал чангахан хоолой засах нь дуулдлаа.
-"Цочоочих юм!"
-"Хэн юм?" гэхэд нь би эхэндээ ойлгоогүй ч сүүлд нь санаад худлаа мэдэн будилж өдмөөр санагдахдаа
-"Юу хэн гэж?" гэж хэлэхэд гүнзгий амьсгаа аваад миний утас руу сунахад нь би болиуллаа. Хардаж байгааг чинь мэдэж байна даа, би зүгээр л уйдаад байсан юм.
-"Юу гэсэн үг юм? Чи айлын ганц тэгэхээр дүү байхгүй юм чинь ингэж ярихгүй, ээж аавтайгаа ч чухам нялуун үнсье болоод байдаггүй, найзууд чинь бас нялуун гээд бөөлжчих гээд байдаг. Хэнтэйгээ яриад байгаа юм?"
Түүнийг нэлээн ширүүн хэлэхэд би жаахан айж, одоо үнэнээ хэлээд тоглосон юм аа гээд үнсчихдэг юм билүү ч гэж бодлоо. Хардахаараа уг нь их нялхраад, гомдоод, яг л жаахан хүү чихрээ ахдаа булаалгаад өмөлзөн уйлах гэж байгаа царай гаргаад байдаг юм. Гэтэл түүнийг ингэж ширүүн хэлнэ гэж төсөөлөөгүй болохоор бага зэрэг гайхаж байв.
-"Өөр хүнтэй болчихсон юм уу?"
-"Үгүй ээ, юу.... нөгөө..." гэсээр үг хэл минь толгойд замбараагүйтэн юу гэж тайлбарлах учраа үл олон сандарна. Аман дээр бэлэн үг нь байгаа хэдий ч ерөөсөө гарч ирэхгүй байсанд би дэмий л дотроо уурлана.
Advertisement
-"Хөөе, Мисо гуай. Сонсож бай!" гээд миний толгойг зөөлөн илээд "Туулайгаараа тоглох гэж байгаа бол ядаж арай үнэмшилтэй зүйл бодож ол. Юу сэтгэдэг болохоороо утас нь дуугараа ч үгүй байж хүнтэй ярина гэж төсөөлдөг байна аа? Бас чи өөрөө саад болно гээд утсаа миний нүдэн дээр унтраагаа биз дээ?"
Түүнийг ингэж хэлэхэд нээрээ л тэгсэн шүү дээ гэж бодон бантсандаа чимээгүй л суугаад байсан юм. Кино дуусахад удирдлага шүүрч аваад цэснээс аймшгийн киног нүдээ дарж байгаад сонгочихсон, Жонгүгийг айна гэж бодсон юм аа, тэгээд өөрөө анхаарал хандуулахгүй байж байгаад дуусгачихъя гэсэн төлөвлөгөө гаргасан юм.
Гэхдээ өөрөө үзэхгүй байна гэдэг чинь үнэхээр худлаа юм билээ. Аймшгийн гэдгийг нь мэдсээр байж би өөрөө хурууныхаа завсраар харж үзчихээд дараа нь айгаад байна гэж байгаа нь Жонгүгт бол таатай л байгаа байх даа. Хүний урманд бүр энгэртээ наагаад тэвэрчихгүй, өөдгүй амьтан.
Кино дуусахыг секунд тоолон хүлээсэн нэг нь би л байх. Ашгүй THE END гэсэн бичиг нүдний минь өмнө мэлтийхэд баярласандаа бараг л уйлчихаагүй.
-"Сонирхолтой байлаа, би Кевин байсан бол аллага хийгээд байгаа амьтныг очоод алчих байсан юм. Гэхдээ л Анна зөв шийдвэр гаргасан" гэх мэтээр бараг л айгаагүйгээ гайхуулж байгаа аятай ихэд бахдалтай ярьж байв.
-"Яахав дээ, хөөрхий Кевин над шиг айсан юм байгаа биз" гэж хэлэхдээ сая зурагтаар гарсан аймшгийн үзэгдэл бодогдоод эгээтэй л салаад уначихсангүй.
-"Манай Мисү айсан юм уу?"
-"Үгүй ээ, айгаагүй!" гэж хэлчихээд ус уухаар гал тогоог зүглэхэд тэр ч бас шоолсон аятай араас дагасаар л байлаа.
Түүнтэй учирснаас хойш л амьдрал гэдэг зүйлийн утга учрыг ойлгож эхэлж байх шиг. Яг хоосон цаасан дээр өнгөт бийрээр үзэсгэлэнт уран зургийг зурж байгаа юм мэт. Хааяадаа хажууд нь байхаад өөрийгөө түүний хамгийн хайртай уран бүтээл аятай төсөөлдөг л юм.
Үнэхээр Жонгүг гэдэг хүнээс болж янз бүрийн, бүр байж болох бүх л мэдрэмжийг мэдэрч үзэж байна. Ичиж, баярлаж, гомдож хардаж, бахархаж.. гээд л. Гэхдээ нэг зүйлээс бусад нь.. Хайр энхрийлэл, дур хүсэл тачаал, хүлээмээргүй тэчъяадан байх тэр мэдрэмж... Тэгээд...
-"Жонгүг аа, би унтлаа!!"
-"Ганцаараа юу? Би тэ-" гээд үгийг нь дуусгалгүй хаалга савахад угаалгын өрөөнд байсан түүний орилох хоолой ч сонсогдохоо болив.
Хамаг юм аймшгийн киноноос л боллоо, хэн л тэгээд үхэх гэж байж хоорондоо хурьцаад байж байдаг байна даа? Үгүй ер нь надаас л болсон юм байна, эхэлж би өдөөгүй байсан бол бантахгүй тэр хачин киног үзэхгүй байх байж.
Би бүр түүнийг уурлуулчихаад таван хайрцаг гадилтай сүү авч өгье ч гэж бодож байсан, гэтэл тэр анхнаасаа мэдэж байж. Хаашаа харж үхэх вэ?
~~~~~
Тэр нүүр гараа угаачихаад хөнжилдөө шурган орчихоод албаар намайг тэврэхгүй зайтай байгаад байгаа ч уурыг минь улам л асааж байв. Өөрөө очмоор байвч уурлачихсан болохоор чадахгүй, хаашаа ч явж болохгүй хавчигдмал байдал үүсчихсэн байсан юм.
-"Бурхан минь, Мисү! Намайг тэврэхээс нааш чи бүр ирж тэврэхгүй нь ээ? Тэгж яривал эхэлж өдсөн нь чи юм чинь" гэж үглэсээр араас ирж бэлхүүсээр гараа гүн оруулаад тэвэрлээ. Араас нь нуруун дээр үнсээд хүзүү рүү амьсгалаад байгаа болохоор яах ч аргагүй биеэ чангалан ухаан санаагаа удирдахыг хичээнэ.
Сая л гэхэд би юу бодож байлаа даа, дуртай байгаа ч айгаад байгаа болохоор хүсэж бас хүсэхгүй байгаа болохоор эргэлзээд байгаа юм.
-"Би хүлээнэ ээ, чамайг бэлэн болсон үед.. Одоо биеэ сулла, би чамайг хүчлэхгүй шүү дээ, айгаад байж болохгүй" гээд хөнжлийг минь над дээр хучна.
Хэсэг нам гүм байдал үргэлжилж хэн нь ч үг хэлэхгүй байсан болохоор түүнийг унтчихжээ л гэж бодсон. Гэтэл тийм байгаагүй юм.
-"Мисү уурлачихвал надад хэцүү, тийм болохоор чиний буруу байсан ч би өөрсдийнхөө эрхэм харилцаа нандин хайрыг авч үлдэхийн тулд хатандаа үргэлж буулт хийж ярилцдаг хаан нь байх болно"
-"Хатан чинь улам давраад эрх мэдэлд нь санаархаад байвал яах вэ?"
-"Тэгэхгүйг нь мэдэж байгаа болохоор, манай хатан тийм хөнгөн хуумгай үйлдэл хийхгүй мэдээд итгэж байгаа болохоор л ингэж байгаа юм"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
A/N:
😂❤️💜
🥰😳💜
Advertisement
- In Serial25 Chapters
Saltworld: An Apocalypse LitRPG
August 18, 2018. Earth is at peace. Then the sun explodes, and the world changes forever. Sen Salazar, a third year in Dubai's renowned Belmont University, is thrust into a world where only monsters are found aplenty. Resources are dwindling, survivors are scarce, and safety is nowhere to be found. And when it's combined with an otherworldly system designed to bring out humanity's hidden potential? Sen's watched enough movies to know what to do: Survive. ...He just has to figure out how to stop himself from turning into one of the monsters, first.
8 196 - In Serial9 Chapters
Rose
Rose The universe is dominated by a matriarchy society where different faction holds sovereignty over different galaxies. Lersinean Empire. An Empire that Rules over countless of star systems. It could even be considered a Galactic Empire in terms of power. Strong in both military and economically but due to the constant infighting and the tug of war between The Emperor and the parliament. which divided the nation into two factions. The Parliament and the Loyalists but in the endboth will lose... After the fall of the fallen King and after years of battle The Loyalist finally restored back the Monarchy installing A new but quite controversial Empress Rose Lé FrancirLong may she reign may Nockias guide her may darkness lead her way... my email address: [email protected]
8 145 - In Serial16 Chapters
The Ultimate Supporter
Mona stood there, her body has stopped shaking as she stared at Sarah with no expression. “... do I have to set a goal?” Mona asked quietly. “Yes, if you do not then you will not be allowed to play Road Builder.” “...why? Why do we have to set a goal?” “This game is about inspiring people to work hard towards something that they wish to achieve. Don’t you have something you wish to achieve too ma’am?” “... I… do.” “What is your goal then ma’am?” “My goal… my goal is to become the ultimate supporter.” Feelings rushed back into Mona’s eyes as she clenched both her fists hard. “I want to help others succeed. I don’t need to be the main character. I want other people to be the main character.” Mona yelled as tears began to stream down her face. “I just… I just want to feel needed again.” Mona sniffled. Sarah looked at her with a soft expression on her face. “Is ‘I want to become the ultimate supporter’ your final choice?” Sarah asked. Mona bit on her lip as tears continued to stream down her face. She slowly nodded her head. “Alright then… this goal has been registered onto your avatar. You will soon spawn into a town and began your journey.” Sarah smiled, her eyes illuminating warmth to Mona. Mona nodded her head understanding as she wiped away the tears. A blue circle appeared around her as numbers counting down from ten appeared in front of her. 10… 9… 8… “By the way ma’am.” Sarah said. 7… 6… “Yes?” 5… 4… “I am sure you will achieve that goal, and to guarantee that, I give you my blessings.” 3… “What?” 2… “Enjoy your time in Road Builder.” 1… ********* Please point out if you notice any mistakes so that I can fix it. Also, because I re-edit this a lot so the chapters are going to come out very slowly(and because the blue tables take a while to do). Any comments and reviews are welcomed and are appreciated! Thanks for reading!
8 162 - In Serial7 Chapters
Another World Priest
Musa is an ordinary man living on earth. But something unexpected happened after he sleeps and guess what? He awakes on another world! Being unfamiliar on another world is a bit difficult but, surprisingly, he got some amazing powers and great knowledge from the most unexpected things like... Animes and Mangas! This is the story of a man who, from being an ordinary man, is now well-known throughout many places as [Priest] or [Divine Hero].
8 136 - In Serial44 Chapters
Transmigration to the Otherworldly Heavens
Transmigration is really tough ordeal. You never know what is awaiting you on the other side of summoning circle. There is bound to be misunderstanding, confusion, perhaps a certain amount of violence. Isekai, or an Otherworld, can be full of danger, it’s people might have too different beliefs and customs. They might be monsters or treat you as one. It’s always full of surprises, both good and bad. Mostly bad. Especially if the summoner is not "kidnapping" you to hire as the Hero.. but as the God. With every single trouble that entails. Published weekly on Scribblehub, RoyalRoad, Honeyfeed and Patreon*.*One chapter ahead so far. Discord channel: https://discord.gg/7SDw4gFZX6
8 192 - In Serial14 Chapters
Aula de la élite - Reacciones
(all this takes place after volume Y 2 V4.5)Well, you will already know what it is going to be about but still an explanation, the members of the school will react to what happens on their backs, although there are several actions, the look will be different, I will put a god that teleportation but some things will change in things and they will discover them, I will also display the personalities of each one.without more to say I hope you like it.
8 165

