Өрөөгөө нэг бүтэн тойруулж хэсэг харлаа.

Шүлсээ гүд хийн залгин бодно.

Цэвэрлэгч эгч ирээд уулга алдах байхдаа.

Харин буйдан болон газраар нэг тарсан BTSынхан саад болохгүй гэсэндээ сэмээрхэн Жиминийг орон дээрээ суулгаад хажууд нь зэргэцэн очоод түүнийг налан жижигхэн ч наддаа том гарынх нь хурууг оролдон

-Би хэзээ эндээс гарч болох юм бол гэхэд

-Эндээс гарах гэж нэлээд удах байх аа даа.

-Яагаад миний бие бараг зүгээр болчихсон тэгж их санаа зовоод байх хэрэггүй юмсан гэхэд Жимин толгойгоо сэгсрэн

-Үгүй ээ болохгүй тэр мууг гэмт хэрэгтэнг барьтал чи эндээс гарах шаардлаггүй. За юу хэрвээ гарч яваад тэрэнтэй тааралдчихвал би юу ч хийж чадахгүй. Тийм болохоор ядаж тэрнээс сураг чимээ гартал эндээ сайхан амарч бай. Чамайг хамгаалж чадах ганц арга нь л энэ байх шиг байна.

-Зза гээд толгойгоо дохин мөрийг нь налан урагшаа хартал

Гишүүд бүгд бид хоёр луу харчихсан ширтэнэ.

Гэнэт буруу зүйл харсан юм шиг огцом хөдөлж хоолойгоо засах нь тэр.

Жин, Тэхён, Жонгүк, Хусог 4тэй хамт хивсэн дээр суугаад дуу сонсонгоо хааяахан ам руугаа чихэр шидчихээд хамтлаг болон бие биенийхээ хөгтэй явдал гээд бүгдийг нь ярилаа.

Яг л тэднийг мэддэггүй хүн шиг. Хэлсэн үг бүхэнд нь гайхаж, баярлан, хөөрч жүжиг тоглоно.

Гэхдээ энэ баярлах шалтгаан байж болно шүү дээ. Би аз жаргалтай байна. Тэдний дуртай хүн байхын тулд хичээх хэрэгтэй.

Гэтэл ард Юнги Намжүүн 2 Жиминтэй ярих нь сонсогдоно.

Намжүүн-Тэр дээрийн интернэтэд тавигдсан байсан бичлэг дээрх залуу ХэЖинийг ийм болгосон хэрэг үү?

Жимин-Мөн байна лээ яах аргагүй мөн би тэр өдрийг сайн санаж байна. Тэр бичлэгэн дээр ч бас. Ер нь ХэЖинийг хаалгаар аваад гарахдаа юу бодож байдаг новш вэ?

Юнги-Тэрнийг олчихвол болоо юм биш үү? Муу новшийг эмэгтэй хүнд гар хүрснийх нь төлөө шоронд хатаавал таарна.

Намжүүн-Явуулсан хүмүүсээс чинь сураг байна уу?

Жимин-Одоохондоо алга л байна. Ингэж их хайж байхад олдохгүй байгааг бодоход нилээн зэвүүн нөхөр бололтой. Гэхдээ тэр муугаас айхгүй ээ одоо над дээр хүрээд ирвэл шууд л цохиод авахад бэлэн байна.

Юнги-Өөрийгөө тэгж зовоох шаардлага байна уу? Хөлсөлж авсан хүмүүстээ л даатга л даа.

Жимин-Тийм л дээ гэхдээ Хён та бод доо амьнаасаа ч илүү хайрладаг эмэгтэйг чинь нэг галзуу амьтан өвтгөж байна гээд. Хариуг нь өгөх боломж гарвал хэн нэгнээр биш би өөрөө л хийх болно. Муу гөлгийг олдог л юм бол газартай нь тэгшлэнэ дээ.

Намжүүн Юнги-Тийм дээ би ч бас адилхан үйлдэл хийх байсан юм байна

Орой нар шингэх ч болж хөвгүүд гадуурх хувцсаа өмсөн гарахдаа бэлдэнэ.

Жонгүк-Хён биднийг гаргаж өгөхгүй юм уу? Ажилтай болохоор нэг хэсэгтэй л ингэж уулзалдахгүй байх.

Жимин-Та нарыг гаргаж өгөх хооронд өнөөх чинь хүрээд ирвэл яах болж байна та нартай дараа уулзаж болно. Харин ХэЖинийг гэмтэхийг хармааргүй байна. Гээд гараа даллатал.

Бүгдээрээ алга ташин

-Вүүх манай Жимин ч үнэхээр халамжтай юм аа. ХэЖин~аа энэ хүүхэд хэрвээ чамд муухай хандаад үгнээсээ буцаад байвал ах нартаа хэлээрэй мэдүү гээд гараараа утсаар ярьж байгаа дүр үзүүлнэ.

Жимин амандаа бүтэхгүй ээ эд нар нээрээ яаядаа гэсээр үглэн хаалгыг хаалаа.

Би ч амжиж тэдэнд гар даллаад буцаад орондоо оров.

Жимин-Ааш тэд нар нээрээ хэрэгтэй хэрэггүй юм яриад чамайг бүр ядраачих шиг боллоо. Гайгүй юу?

-Зүгээр дээ харин ч их хөгжилтэй байлаа.

-Зза тийм бол ашгүй дээ. Нээрээ тэдний яриад байсан өмнөх найз охин, мохин бас тэр жирэмсэн эдр бүгд худлаа шүү. Итгээгүй биз дээ.

-Мэдээж хэрэг юу гэж итгэх вэ дээ. Намжүүн хён худлаа гэж хэлсэн.

-Тэд нар үнэхээр сахилгагүй хэвээрээ байна. Хүүхэд байхаа болиод удаж байж энэ зангаа хаяхгүй нээрээ. Дандаа ингэж тоглож байх юм.

-Өөрөө ч гэсэн адилхан байжыж

-Би яасын???

-Яагаав анх яг л хүүхэд шиг дуулаад өг гээл, хамт унтах талаар хэлчихээд ичээд хөнжил доороо шургаал байсан биз дээ.

-Тэр чинь тэр чинь нөгөө . Гүээ өөрт чинь амьхандаа ханд өгөх гээд л үзэж тарж байхад миний сэтгэлийг ойлголгүй зүгээр хүүхэд шиг гээд байхын.

-Өөө надад л эрхлэх гээд байсымуу даа.

-Эрхлэх гэнэ шүү! Тиймээ тийн чамд л эрхлэх гэж байгаа царай нь.

-Эгдүүний туйл байж өөрт чинь тийм зүйл хэрэггүй ээ? Байгаагаараа байхад л хангалттай.

-Зза ойлголоо. Гээд над руу инээмсэглэн ширтсээр л байна

-Юу вэ? Битгий ингэж ширтээд бай!!!

-Найз охиноо ширтэж болдоггүй юм уу?

-Болохгүй ээ болохгүй ичээд байна. Битгий хар гээд нүдийг нь гараараа таглатал.

Миний гарыг удаанаар доош буулган нүд ээ аньсан чигээрээ гарыг маань хацрандаа хүргээд зөөлөн зөөлнөөр үнсэнэ.

-Дахиж энэ гаранд шарх үүсгэж, өвдөлт мэдрүүлмээргүй байна. Яг энэ хэвээр нь байлгамаар байна. Зөөлхөн, дулаахан бас булбарай.

-Харин миний гарыг хэзээ ч тавихгүй биз дээ. Хөгширтлөө хамт байж. Энэ гарнаас хөтлөлцсөөр л байна биз дээ.

-Мэдээжийн хэрэг энэ гарнаас хэзээ ч тавихгүй. Амлая. Гэсээр духыг минь илж хацарт минь гараа хүргэнэ.

"Удаан услаагүй хатаж хорчийсон тэр цэцгийг чи л усалсан. Услах ёстой хүн нь ч чи байсан. Чинийх л биш бол би өөр нэгний мөнхийн рашааныг ч үл тоон өнгөрнө. Чиний балгахан ус намайг сэргээж дахин ургах, амьдрах бүр дэлбээлэх шалтгаан минь болж өгсөн. Одоо ч чи миний дэргэд байж надтай үүрд хамт гэдэг сонголтыг хийж байгаа бол би хатаж гандсан байсан ч чамд зориулж өөрийн сарнайг гарт чинь атгуулах болно."

Шархан дээр минь удаан гэгч нь үнсэн нүдээ зөөлхөнөөр анин бодолд автана.

Хүн яаж ийм төгс төгөлдөр ийм гайхалтай байж болдог байна аа?

Үйлдэл бүр нь зүрхийг минь дэлсүүлж бөмбөрийн нүрээн аятай цохилуулах юм.

Юу бодож байгаа болоод ингэж удаан нүдээ анина вэ?

Түүний биеийн хэсэг бүрийг ажиглана.

Сормуус нь бага зэрэг чичирхийлэн хөдлөх бөгөөд хагас аниастай нүд. Өтгөн биш ч өөртөө зохисон хөмсөг. Жижигхэн хамар. Жиминийг бүрэн тодорхойлох өнөөх зөөлхөн уруул. Энэ уруул одоо миний гаран дээр байна. Гэхдээ сайн сонс энэ бол миний мөрөөдөл биш. Өмнө нь зөвхөн зүүдлээд л авч чадна гэдэг байсан бол одоо яг урд минь ганцхан намайг гээд бодолт автана.

Гэнэтхэн нүдээ нээн уруулны минь хажуудах шархыг гараараа зөөлхөн бөгөөд удаанаар илэн нүдээрээ инээмсэглэчхээд

-Одоо унт даа дэндүү оройтчихож. Чамайг бүр ядрааж орхилоо. Унт унт гээд хөнжлийг минь дээш татаж өгөөд гараа даллан гараад явна.

Хаалга хаагдаж өрөө тэр чигтээ гүн аниргүйд автана.

Одоо надад ганц л зорилго байна. Түүнтэйгээ хамт аз жаргалтай амьдрах. Жиминийг өмнө нь амссан тэр хэцүү зовлонг дахин амсуулахгүй байх.