.

- Та бүхэндээ нэвтрүүлэгтэй холбогдсонд маш их баярлалаа . Үнэхээр хөгжилтэй ярилцлага болж өнгөрлөө. Баярлалаа. За тэгэхээр гадаа үнэхээр сайхан байна.

Яг л жаахан хүүхэд шиг хөөрөн баясаж тогломоор. Зүрх сэтгэл хаашаа ч хамаагүй нисээд явчих шиг гайхалтай сайхан өдөр байна. Яагаад үүнийг сонсож байгаа хосууд маань энэ амралтын өдрөөр зугаалж болохгүй гэж. Эсвэл болзооны цагаа хүлээн догдлон суугаа юм уу? Тэгвэл одоо ганцаараа байгаа синглүүдээ та нар яагаад өнөөдөр сохор болзоо ч юм уу эсвэл найзуудтайгаа хамт зугаалж болохгүй гэж ийм сайхан нарлаг өдрийг яав ч зүгээр өнгөрөөж болохгүй шүү. Тогло, инээ, хөөр сайхан бүхнийг мэдэрч болох бүхий л хэмжээгээрээ тултал нь мэдэр. Учир нь өнөөдөр ганцхан удаа олдоно шүү дээ.

Ингээд сайхан өдрийн эрч хүчтэй залуусдаа зориулаад Justinbieber ын 'love yourself' дууг зориулаад нэвтрүүлгээ өндөрлөе.

Гэж хэлээд дуу явж эхэллээ.

Хөшигний завсраар тусах нарны хурц гэрэл хөнжил дээр минь бууна. Хэдий гэрэл над дээр тусахгүй байгаа ч бүх биеээрээ дулааныг мэдрэн таашаалыг авч цээж дүүрэн амьсгалан орноосоо бослоо.

Өнөөдөр бол өнөөх энгийн нэг амралтын өдөр гэвч миний хувьд амралтын өдөр биш, уйтгартай ажлын өдөр.

Эмч нарт амралт гэж байхгүй. Зөвхөн ажил. Ганц хором ганц минут л хэн нэгнийг үхэл, амьдралыг шийдэх учраас цагыг маш сайн барьж, цагтай уралдах ёстой.

Сэрүүлэг ч үүнтэй зэрэгцэн дуугарч ороо хураагаад, нүүрээ угаахаар угаалгын өрөөнд очлоо.

Радиогоор явах дууг сонссоор би толгойгоо хэмнэл дагуулан дохино.

Өглөөний цайгаа уухыг хүссэнгүй тул хувцсаа өмсөөд л гэрээсээ гаран явган хүний замаар өглөөний нарны илчийг мэдрэн моддын хажуугаар итгэлтэй нь аргагүй алхана.

Радио нэвтрүүлэгчийн хэлсэн үнэхээр үнэн байж гадаа үнэхээр бүр үнэхээр сайхан байна. Зуны эхэн сарыг ч хэлэх үү дулаахан нар дээрээс ээж, тэнгэрт бүртийх ч үүл алга. Өнөөдөр өмнөх гунигт хэдэн жилүүдийг бодвол яагаад ч юм хамаагүй дээр байлаа. Гэхдээ зөн совин гээч хачин зүйл ардаас минь тухгүй нь аргагүй зулгаана.

Хараахан аниагүй байгаа шарх шиг.

Эмнэлэгийн хаалгаар ортол өвчтөнүүд цөөхөн харагдана. Хэдий сайхан ч ийм үед хэзээд саад гарч ирдгийн адил дандаа жаргалыг минь бусниулан орой гэхэд эмнэлэг өвчтөнүүдээр дүүрчихдэг. Өрөөндөө орж ирээд хувцсаа солин өвчтөнүүдээ ээлж дарааллан үзлээ. Бүгд хэвийн. Залхмаар өнөөх нэгэн хэвийн амьдрал эхэллээ.

Өдөр бүр хийдэг энэ ажлыг үзэн ядах ч надад үүнээс өөр хийх юу байгаа юм бэ хэмээн бодсоор нүүрэндээ худлаа инээмсэглэл тодруулах үзлэгээ дуусгах ажээ.

Ингэж нэг юм орой болж ажлаа дуусгав. Гэртээ харьж хоол иднэ гэвэл дэндүү оройтох болохоор эмнэлэг дотроос л жаал юм авч идэхээс гэж бодон цахилгаан шатаар доош буун 1 давхарт очтол яаралтай түргэн тусламжын багынхан хагалгааны өрөө рүү нэг хүн түрсээр авч явах нь харагдав. Хальт харахад өвчтөн үнэхээр хүнд байх нь тэр.

Амаа ангайсаар цахилгаан шатнаас буутал сувилагч

- Эмчээ та намайг сонсож байна уу гэсээр хувцаснаас минь чангаан сэрээгээд

- Та чинь яачихаа вэ ? Хүнд өвчтөн ирээд байна алив хагалгааны өрөө рүү гэсээр дагуулан гүйлээ.

Хагалгаанд бэлдэж дуусан өрөөнд ортол орон дээрх өвчтөн дэндүү аймшигтай харагдана. Харахаас ч нүд хальтрам юм.

Сувилагч надад өвчтөний түүхийг мэдээллэх бөгөөд цус залгуулан амьсгалын аппарат зүүсэн залуу их л танил санагдана.

- Өвчтөн Пак Жимин машины осол. Зүрхний цохилт буурсан, их хэмжээний цус алдалт, хэвлий хэсэгт 2,8см гүн шил зоогдсон, баруун хөлний өвдөг цууралттай шилбэний яс хугарсан, хавирганы яс зөрүүтэй хугарсан, нүүрний баруун хэсэгт ил шарх.....цааш олон зүйлс хэлсэн ч надад юу ч сонсогдсонгүй. Чихэнд ганцхан "дүүн" гэх урт чимээ тасралтгүй тоглогдоно. Хүмүүсийн яриа тасалдан өөдөөс минь хий л амаа ангалзуулж байгаа нь харагдлаа. Түших гэсэн ч гарт юу ч тааралдаагүйд золтой л уначихсангүй.

Сая яг юу гээчээ сонсчихвоо ямар хараал идсэн үгийг сонсчих нь тэр вэ?

Би орой бүр унтахынхаа өмнө залбирдаг байсан. Чамайг эмнэлэгт ийм байдалтай битгий ирээсэй гэж. Гэвч бурхан миний залбирлыг хүлээж аваагүй бололтой. Хагалгааны өрөө хоёр хүн ч багтахааргүй жижигхэн санагдаж хоолой олсоор боогдсон мэт чангарч хамаг агаар сороод авчирсан юм шиг бүгчим санагдахын эрхэнд нүдээ тас анина.

Сувилагч намайг сэгсэрснээр би манаралтнаасаа гарсан юм.

-Хагалгааг эхлэх хэрэгтэй байна эмчээ та зүгээр үү Эмчээ эээ.

Толгойгоо хоёр тийш нь сэгсэрээд доош өвдгөө тулан зогстол

- Эмчээ яг одоо хагалгааг эхлэхгүй бол өвчтөн цус алдаж үхэх нь та яг одоо босох хэрэгтэй байна .

Тиймээ би одоо л өөрийгөө захирч босохгүй бол болохгүй. Ийм байдалтай байвал тэр үхэх нь би гүнзгий амьсгаа аван дээш босоод анхаарлаа төвлөрүүллээ. Гартаа жижигхэн мэсийн хутга атгаад хагалгааг эхлэхээр болов.

Маш удаан үргэлжлэх гэнэтийн хагалгаа.

Хэдэн цаг болсныг таах ч арга алга.

Одоо л нэг юм өвчтөний биен байдал сайжирч бүгд амьсгалахтайгаа болж тайвшрав. Хөлс нь бурзайж үс сэгсийж нүд нь анилдах эмч сувилагч нар хагалгааны өрөөнд тэрийн хэвтэх ажээ.

- Сайн ажиллаа эмч нараа. Бие биендээ урмыг үгийг хангалттай гэгч нь хэлсээр нэг нэгнээ тэврэн хагалгаа амжилттай болсонд баярлан ядарсан царайндаа жижигхэн баярын инээмсэглэл зүүсээр өрөөнөөс хувцсаа солихоор гарцгаалаа.

Ганцаар үлдсэн энэхэн цаг мөчид надад түүнээс өөр хэн ч бодогдсонгүй. Бүхэл өдрийн турш бодол санаандаа ганцхан хүнийг л бодсоор байсан юм.

Жиминд алгуурхнаар ойртоод царайг нь дээрээс нь харлаа. Таазнаас хурц бас том гэрэл тусан нүүрийг нь даржээ. Үүнээс болоод түүний цусанд будагдсан хацран дээрх сорви тодрон харагдана. Дүүрэн шарханд будагдсан түүний гоо үзэсгэлэн. Чамд яг юу тохиолдоо вэ? Чи яг ямар хэрэг хийсэн болоод бурхан ийм сайхан царайг сийчиж орхив оо. Дээш босон хацраа даган урсах нулимсаа ханцуйгаараа шувтран арчаад тааз өөд бодолд автан ширттэл.

Хаалга гэнэтхэн онгойн сувилагч орж ирээд

- Эмчээ гадаа баахан сэтгүүлч

сурвалжлагч нар ирчхээд өвчтөнд хагалгаа хийсэн эмчтэй уулзмаар байна гээд шалгаагаад байна. Та очихгүй бол болохгүй нь гэж хэлсээр над руу хариулт эрсэн харцаар харна.

Мэдээжийн хэрэг тэгэлгүй яахав дээ

Алдарт boyband хамтлаг тарчихаад ямар ч сураг чимээгүй алга болчихоод гэнэт нэг нь осолд ороод гараад ирвэл ямар ч хүний сонирхолыг татаж уулга алдуулна шүү дээ.

-За алив явъя гэж хэлээд сувилагчийг дагуулан хүлээлгийн өрөөнд очтол үнэхээр олон хүмүүс байлаа.

Нүд гялбам хурц гэрэл хаашаа ч харсан олон камер мик барьсан хүмүүс намайг бүчиж аван олон асуултаар булна.

- өвчтөний биен байдал хэр байна вэ?

- тэр зүгээр үү?

- түүнд юу тохиолдсон юм бэ?

- та өвчтөнийг таних уу?

- хэзээ эмнэлгээс гарах вэ?

- хагалгаа хэр болсон бэ?

-түүнийг юу ийм байдалд хүргэв?

-үхэх сэхэхийн даваан дээр байна гэдэг үнэн үү?

Гээд энд тэндээс олон олон асуултаар булна. Арай гэж хамгаалагч нар ирж сэтгүүлч нарыг холдуулснаар арай гэж амьгалахтайгаа болов.

-Тайвшир өвчтөний биен байдал хэвийн, хагалгаа амжилттай, харин юу болсныг цагдаагаас асуу гэж хэлээд хурдхан шиг тэндээс арай гэж холдон өвчтөний ар гэрийнхэнтэй уулзахаар жиминий хэвтэж байгаа өрөө рүү нь явлаа.