《My Love Story 1 || [✔️]》👫💕Хайраа🥰💏
Advertisement
Инү бид хоёр ааваас зөвшөөрөл авангуутаа гадуур зугаалахаар болсон юм. Шууд л аавынхаа зөвшөөрлийг авав уу? гэсэн шиг хажууд нь наалдаад байх нь аавын дургүйг хүргэх байх гэж бодсондоо л тэр. Монголын гудамжаар аз жаргалтайгаар инээд алдан алхах хэдий ч хар халуунаар тас хар малгай, маск зүүсэн Инү дэндүү өрөвдөлтэй ч гэмээр, инээдтэй ч гэмээр харагдаж байлаа.
Инү халууцсандаа үе үехэн хошуугаа цорвойлгосоор өрөвдөлтэйн аргагүй ундаа ууя, зайрмаг идье гэх нь яг л 8 настай дүүгийн минь "аниа надаа гоё юм аваад өг" хэмээн муурийн нүд гарган гуйхыг санагдуулж байлаа. Төгс сайхан залуу хэрнээ эгдүү хүргэм тэр дүр төрх нь сэтгэлийн минь утсыг хөндөх шиг л болж байлаа.
Бид хоёр хуучин цагаа дурсан парк луу явцгаахаар болов. Бид явах замдаа элдэв зүйлсийг ярилцсаар явлаа.
Инү: Хоёулаа одооноос бие биеээсээ юм нуулгүй байцгаана шүү. Жаргалтай зүйл болсон ч...зовлон шанлалтай зүйл тохиолдсон ч... хэзээ ч нуухгүй шүү!
Инү намайг хөтлөн алхангаа ийнхүү хэлэхэд нь би алхаагаа удаашруулан зогсон түүний нүдрүү харж инээмсэглэн
Би: Тэгэлгүй яахав. Би өөртөө тохиолдсон бүх зүйлсээ хэзээд чамд хэлсээр байх болно.
Бид бие биерүүгээ харан инээмсэглэх ба Инү хөтлөлцсөн гараа дээш өргөж миний гаран дээр үнсэв. Энэ залуу хүний сэтгэлийг хэн хүнээс ч илүүтэйгээр хөдөлгөж чадах юмаа. Уг нь өөрийгөө иймэрхүү тал дээр чадваргүй гэж хэлдэг хэрнээ мэргэжлийн юм шиг л байна... Гэхдээ энэ нь надад таалагдаж байна.
Би: Инү! Хоёулаа бас илэн далангүй байсан дээр байх. Бие биеэсээ санаа зоволтгүйгээр бодож явдаг эсвэл хэлэхийг хүсдэг ч юм уу? Тийм биз дээ?
Инү: Аан наадах чинь яг зөв. Ухаантай гэдэг нь.
Би: Тэгвэл надаа чамаас асуух нэг зүйл байна.
Инү: Юу юм?
Би: Чамд хааяа өөрийнхөө цариалаг төрхөөрөө онгирмоор санагддаг байх тэ?
Инү миний асуултанд цочирдсон бололтой над руу гайхан харлаа. Би алхаагаа зогсоон инээмсэглэсээр "Тэгэж санагддаг тэ? Үнэнгээ хэл л дээ?" хэмээн эрхлэх маягтай асуухад Инү над руу харж хэсэг зогссноо цааш дахин алхангаа ийн хэлэв.
Инү: Яг үнэндээ бол намайг дунд ангиа төгсөх хүртэл хүүхдүүд ч том хүмүүс ч тэр намайг "Хөөх, ямар цариалаг юм бэ?, Том болоод сайхан залуу болох нь дээ" гэж дандаа хэлдэг байсан болохоор хааяа өөрийгөө цариалаг гэдгээрээ онгирмоор санагддаг байсан. Гэхдээ ахлах сургуульд орох үед хичээлээ хийх гэхээр охидууд шавчихдаг байсан болохоор өөрийгөө ийм төрсөндөө бага зэрэг санаа зовдог болж эхэлсэн. Түүний дараагаар Fantagio-д дадлагач болох үед шүтэн бишрэгчид маань намайг "сахиусан тэнгэр, төгс визиул, анимийн бодит дүр, хүн биш баримал юм байна" гэх зэрэг сайшаасан сэтгэгдлүүдийг уншаад бага зэрэг өөрөөрөө бахархах ч юмуу онгирох бодол төрдөг байсан ч одоо дасчихсан болохоор тэгэж бодохоо больсон.
Би: ............. Би ч бас чамайг анх хараад л яаж ийм хүн байдаг байна аа л гэж бодож байсан. Анх амьдаар чинь харахад зүрх зогсох гээд ч байгаа юм шиг дэндүү их гайхаж бас хайр хүрч билээ. Тэр мэдрэмж өдийг хүртэл мэдрэгддэг нь үнэхээр гайхмаар... Хэрвээ... Хэрвээ ш дээ...
Инү: Хэрвээ юу гэж?
Би: Хэрвээ өөрөөрөө бахархаж онгирмоор санагдвал хүссэнээрээ онгирч болно шүү. Би чамайг өөрөөрөө байхыг чинь хармаар байна. Надаас санаа зоволтгүйгээр хүссэн үедээ хэзээ ч хамаагүй онгироорой за!
Advertisement
Инү над руу харж инээмсэглэсэн хацар нь бага зэрэг ягаарсаар толгой дохив. Би энэ үгийг Инүд хэлэхийг үргэлж хүсдэг байсан. Ийм төгс залуу өөрийнхөө сайхан төрхөөр онгирохыг хүсдэг л байж таараа гэж дандаа боддог байсан болохоор энэ үгийг хэлэхийг хүсдэг байсан юм. Одоо л бодож байсан хийхийг хүсдэг байсан зүйлс минь нэг нэгээрээ биелэлээ олж байна...
Биднийг парк дээр ирэхэд нар жаргаж байсан тул Инүд хандан "Одоо маскаа авчихаа. Удахгүй нар жаргалаа. Нэг их хүн анзаарахгүй байх" гэж хэлэхэд Инү санаа алдсаар "Тийм байлгүйдээ" хэмээн хэлсээр намайг хөтөлж байсан гараараа маскаа авлаа. Тэр нэлээн халууцсан бололтой байдгаараа улайчихсан байх нь инээдийг минь хүргэж, тэсэлгүй чанга дуугаар инээд алдлаа. Инү намайг инээж байгаад гайхан хошуугаа цорвойлгосоор ийнхүү хэлэв.
Инү: Яааа! Яагаад гэнэт инээгээд унав аа?
Би элгээ тэврэн инээсээр арай хийн тэвчисээр "Чи цариалаг бас дээрээс яагаад ийм эгдүүтэй байдаг байна аа?" гэж юм бодолгүйгээр ам алдан хэлсэн үгэнд Инү надаас анх удаа эгдүүтэй гэдэг үг сонссондоо ч тэр үү нүүр нь лооль шиг болтлоо улааж орхив. Би ч бас ам алдан хэлсэн үгэндээ бантан хацар халуу түүгж эхлэв. Бид өөр өөр зүгрүү хэсэг харж зогссны дараа Инүгийн гар зөөлнөөр гарт минь хүрэв. Түүнийг гэнэт гарт минь хүрсэнд цочисондоо ч тэр үү бүх биеээр минь тог гүйх шиг л болов. Инү намайг хөтлөн инээмсэглэсээр "Одоо алсыг харагч дээр сууя" гэж хэлээд цааш алхаж эхлэхэд нь ард нь хоцрон алхах ба бага зэрэг инээмсэглэл дотруулан алхлаа.
Биднийг алсыг харагчид суух үед нар бүрэн жаргасан байх агаад паркийн өнгө өнгийн гоёмсог гэрлүүд асан улам үзэсгэлэнтэй харагдана. Бид өөд өөдөөсөө харан суух боловч гэнэт л хэл нь татсан аятай чимээгүй сууцгаана. Бид нэлээн удаан суусны эцэст гэнэт нэг зүйл санаанд оров. Би инээмсэглэсээр Инүрүү харан "Хуучин дурсамж сэдэрчихлээ" хэмээн хэллээ.
Инү: Ямар дурсамж?
Би: Өнгөрсөн зун Astro Монголд тоглолтоо хийхээр ирэх үед хоёулаа хамтдаа алсыг харагчид сууж байсан ш дээ...
Инү: Аан тийм ш дээ. Тэр үед жаргаж буй нарны туяа тусаад үнэхээр сайхан харагдаж байсан.
Би: Сайхаан? Тэр үед би даараад юун анзаарах мантай л байсан. Бас хоёулахнаа байсан болохоор дэндүү эвгүй байсан...
Инү: Надад ч бас... Гэхдээ эвгүй гэхээс илүүтэйгээр сайхан байсан.
Би: Тэгэхээр тэр үед надад сайн байсан байх нь ээ?
Инү "Тэгэлгүй яадаг юм бэ? Тэрнээс өмнө нь сайн болчихсон байсан" гэж хэлчихээд нүдээрээ инээсээр байлаа. Би хариуд нь юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй халуу түүгэж буй хацраа дарсаар сууна. Бид алсыг харагчын хамгийн дээд талд ирэх үед Инү бидний суусан пуфэтыг яг л дүүжин даажин шиг нааш цааш хөдөлгөж эхлэв. Би өндрөөс их айдаг ба ялангуяа ингэж хөдөлхөөс дэндүү их айдаг болохоор өөрийн эрхгүй "Аааааа" хэмээн орилж гарлаа.
Би: Аааааа, Инү болиоч ээ. Болилдоо!!
Инү миний үгийг тоосон шинжгүй үргэлжлүүлсээр байв. Энэ үед би Инүг болиулах санаатай суудлаасаа босон Инүд яг хүрэхийн даваан дээр аслыг харагч гэнэт зогсчихов... Гэнэт зогссон учраас бидний суусан пуфэт улам хүчтэйгээр савлах нь тэр. Үүнтэй зэрэгцэн би хөл алдан Инүгийн цамцнаас зууран унахад Инү бэлхүүсээр минь тэврэн газарт унахад нэг их хугацаа шаардагдаагүй байлаа.
Advertisement
Яг энэ үед бидний байрлал яг л кинон дээр гардаг шиг байх нь тэр. Миний нуруу их өвдөж байгаа ч миний дээрээс давхарлан унсан Инүд хамаг анхаарал минь төвлөрч байсан юм. Бидний бие наалдсан байх ба зөвхөн толгойн хооронд 5 см зай л байлаа. Бид бие биеийнхээ нүдрүү цоо ширтсээр байх ба надад түүний зүрхний цохилт мэдрэгдэж байв. Энэ үед алсыг харагчийн ажилтан бололтой нэг эгч чанга яригчаар "Уучлаарай, алсыг харагчийн тогонд бага зэрэг саатал үүсчихлээ. Та бүхэн хүлээцтэй хандан түр хүлээж байхыг хүсэж байна. 30 минутын дотор гэхэд бид та бүхнийг буулгах болно. Биднийг уучлаарай" гэх нь сонсогдов.
Хамаг бие хөшчихсөн яахаа мэдэхгүй бие бие нь рүүгээ нүдээ бүлтийлгэн харах бид юу хийхээ мэдэхгүй нэлээн удаан ийм байдалтай байцгаалаа. Удалгүй Инү надруу харж инээмсэглэсээр "Бид энд удах нь бололтой" хэмээн хэлэхэд би гайхсаар "Тэгээд яана гэж?" хэмээн асуухад Инү надруу толгойгоо ойртуулсаар түүний бүлээхэн уруул миний уруул дээр зөөлнөөр буух нь тэр.
Инүгийн хийж буй энэ үйлдэлд гайхан нүдээ улам томоор бүлтийлгэсээр харахад Инү нүдээ аньсан байх нь харагдана. Би ч бас өөрийн эрхгүй нүдээ аньж орхилоо. Миний анхных бас бидний анхны үнсэлт болоод ч тэр үү дэндүү гайхалтай байлаа... Сэтгэл зүрх минь зүгээр л Инүд ховсдуулсан мэт болж зүрх минь цээжээ нэвтлээд гараад ирэх нь үү гэлтэй бөмбөрдөж байв.
Инүгийн уруул уруулнаас минь хөндийрөх үед би зүгээр л нүдээ аньсаар хэвтэж байлаа. Инүгийн "Одоо нүдээ нээж болно оо" гэх дуунаар нүдээ нээх үед Инү дээрээс минь босон намайг түшин босголоо. Хацар минь гал шиг л халуу түүгэж байна... Би хурдан хурдан амьгалсаар "Ёооо энд ямар халуун байна аа. Яг саун шиг байна шүү. Тийм ээ?" гэж хэлэнгээ гараараа нүүрээ сэвж байлаа. Инү рүү харахад бас л нүүр нь мэнчийтлээ улаасан байв. Инү надруу харсаар "Айн, т-тийм ээ...тийм байна" хэмээн сандарсан маягтай хэлэв.
10 минутын турш ам нээгээгүй бид хоёр цонхоор гадаад орчиныг харан суусаар л. Энэ байдлыг эвдэн Инү ам нээв.
Инү: Сая өөрийгөө барьж чадсангүй ээ. Зүгээр л чи дэндүү хөөрхөн харагдсан болохоор үнсмээр санагдаад үнсчихлээ. Арай гэнэт байсан бол уучлаарай.
Би: Ү-үгүй дээ, зүгээр. Бага зэрэг гайхсныг эс тооцвол гайгүй ээ.
Инү: Ашгүй дээ...
Бараг 30 минут суусны дараа өнөөх эгч "Алсыг харагч одоо ажиллах гэж байна. Та бүхэн юмнаас барина уу?" хэмээн хэлэхэд алсыг харагч огцом хөдөлж эхлэлээ. Гэнэт хөдөлж эхлэсэн болохоор айсандаа хажууд суух Инүгээс тас зуурчихав. Түүний цээжинд наалдахад Инүгийн инээдээ барьж ядаж буй нь мэдрэгдэж байлаа. Инү удалгүй намайг тэврэн "Одоо зүгээрдээ" хэмээн хэлээд нурууг минь илж байлаа.
Бид нүүрэндээ аз жаргалтайн аргагүй инээмсэглэл тодруулан хөтлөлцөн алхах ба өнөөдөр яагаад ч юм инээгээд л баймаар өдөр байна. Магадгүй... Өөрсдийнхөө эцэс эхээс бүгдэнгээс нь зөвшөөрөл авч чадсандаа, санаа зовох зүйлгүй болсондоо ийм их аз жаргалтай байгаа байх. Алхах зуураа ийм аз жаргалтай байгаа Инү рүү харан энэ сайхан залуутай уулзах гэж хэр хол зам туулсанаа бодож байлаа.
Хамгийн анх түүнийхээ тоголсон киног үзээд анхны харцаараа дурлаж байснаа
Энэ залуугаас болж өөрийнхөө эсэргүйцэж жигшдэг байсан кпопдоо яаж уруу татагдсанаа
Инээдтэй ч гэмээр ичмээр ч гэмээр ухаан алдаж байсан анхны учралаа
Нойлын өрөө хайж яваад чамтай уулзсан төсөөлөөд ч барамгүй тэр нэгэн өдрийг
Яг л мөрөөдөж байсан шигээ хэрхэн айдолын стилист болсоноо
Хэзээ ч мартагдахааргүй тэр нэг сайхан оройны төрсөн өдрийн бэлгийг
Ароха болсоноос хойших мөрөөддөг байсан Astro-ынхоо тоглолтыг Монголын тайзнаа тольлуулахыг тайзны ард хэрхэн сэтгэл догдлон баярлаж байснаа
Надад санаа зовон анхаарал тавьж байсан тэр сайхан залуугын дүр төрхийг
Хэзээ ч хэнээс ч сонсож байгаагүй БИ ЧАМД ХАЙРТАЙ гэдэг үгийг шөнийн 00:00 цагт зөвхөн надад зориулан зориг гарган хэлж байсан тэр нэгэн шинэ жилийн үдшийг
Хүйтэн мэс биед зоогдсон ч түүндээ хэлж чадаагүй үгээ үхсэнийхээ дараа харамсахгүйн тулд цусаар халиалган байж хэлж байснаа
Хайртай залуугаа ичих ч үгүй мартсан тэр адгийн өдөр хоногуудыг
Эмэгтэй байтугай эрэгтэй хүний харцыг булаасан залуутай үерхэж над шиг хүний юунд нь татагдсаныг сонсоод ямар их догдолсоноо
Ажилыг нь мэдсээр байж тэнэг юм шиг хардаж байснаа
Эцэг эхтэй нь анх уулзаад санаа зовж байсан ч зөвшөөрлийг нь хэрхэн авч чадсанаа
Бүхнийг өөрөө зохицуулж чадах мэт зөрүүдэлсээр аавыгаа ятгах гэж ямар холион бантан хутгаснаа
Худлаа хэлж байгааг минь мэдсээр байж мэдээгүй дүр эсгэн хаа байсан Солонгосоос Монголд зориг гарган ирсэн энэ залуугийн гайхалтай зоригыг
Аавынхаа өмнө ч өвдөг зөгдөж үзээгүй аав ээжийн нандин хүүг аавынхаа өмнө өвдөг сөгдүүлэн байж хэрхэн зөвшөөрөл авч чадсанаа...
Багаасаа л зүүдэлж, мөрөөддөг байсан...цэцэгнээс ч илүү хүний сэтгэл зүрхийг татаж чаддаг ийм сайхан залуутай үерхэх юмсаан гэж. Энгийн л нэг фэн охины 6 жилийн мөрөөдөл одоо л биелэлээ олоод байж байна. Үнэхээр гайхалтай.
Энэ бүх дурсамжаа эмнэлэгт сэрээд мартсан ч эргүүлэн санасандаа талархаад ч барамгүй сайхан байна. Хэрвээ мартсан хэвээр байсан бол өөрийнхөө аз жаргалыг алдах байсан байж ч болох юм.
Энэ бүхэн Инү бид хоёрт бурханаас илгээсэн шалгуур байх. Эцэст тэр шалгуурыг давах үед бидэнд гайхамшиг ийг хайр найргүй бэлэглэсэн байх...
Удахгүй биднийг үерхэж байгааг хэн нэгэн мэдээд олон нийтийн сүлжээгээр цацах л байх. Гэхдээ би түүнээс айхгүй байна. Би...биш ээ бид түүнийг даваад гарах л болно...
Инүгийн "Юу бодоод байгаа юм бэ?" гэх дуунаар гүн бодлоосоо салан инээмсэглэсээр түүнийг сугадан авлаа.
Би: Зүгээр л өөрийгөө ямар азтай хүн болох оо бодож байсан юм. Ийм сайхан залуутай байгаа нь гайхамшиг биш гэж үү?
Инү: Үгүй ээ, харин ч би азтай хүн. Чамайг минь бурхан надад буцаан ирүүлсэн нь л гайхамшиг.
Би: Тэгвэл хоёулаа л азтай юм байна. хэмээн хэлээд түүнийг улам ихээр чангаар тэвэрлээ.
Инү: Сү И... Биш ээ Урангоо. Хоёулаа одооноос бие биенийгээ хайраа гэж дуудаж байх уу?
Би: ...Мммм... Тэгье.
Инү: Болж байна.... Хайраа. хэмээн хэлээд нүдээрээ инээсэглэх нь тэр.
Би: Миний хайр чинь сайхан инээмсэглэдэг шүү. Үүнийгээ мэддэг үү хайраа?
Инү: Мэдэлгүй яахав хайраа.
Инү бид хоёрын аль алинд нь хайраа гэж дуудах нь эвгүй байсан тул бие бие рүүгээ харан хэсэг зогсон хоёулаа зэрэг инээлдэж эхлэв...
❤️❤️
💕💕
😂💕👌✋💕
🦋🌸
Advertisement
- In Serial21 Chapters
Falling Petals
Death isn’t always the end, and sometimes we mistake it for a short nap at the end of a very long, and very stressful day. A frontier village was unnecessarily put to the sword. A father stoked the fires of war to punish an errant daughter, and perhaps set her straight, but as often happens when fire is applied in a measure too much: it can get rather out of hand. Nobody was supposed to die that day… but the village burned all the same, and the woman she loved was among the dead! Enraged, and seized with inspiration, she became something new, something stronger, and she will have her revenge! (on hiatus)
8 139 - In Serial10 Chapters
Let Me Make You a Star
Lee Hyun, the man once known as the 'Midas of music'. He got thrown out of his agency and his wife betrayed him. He lost everything and there was no hope left for him, but life gave him another chance to redeem himself. He found himself in 2010. The time when the entertainment industry has just started to get popular all over the world. With his knowledge of the future and his composing skills, Lee Hyun decided to make a mark in the entertainment industry. This time, he would become the 'God of Entertainment'.
8 117 - In Serial185 Chapters
The Village Girl Who Jinxes Her Husband Is Filthy Rich
SynopsisLin Xinlan, who possessed both spatial and wood manipulation abilities, was betrayed by her boyfriend and best friend. They had drugged her and sent her to a laboratory to become a test specimen all for the sake of a month's worth of food supply. Having suffered both physical and mental torture, she chose to self-destruct, taking the lab researchers down with her! When she woke up again, she found herself in another era as a twelve-year-old girl named Lin Yuelan.When Lin Yuelan was nine years old, a Taoist who had been begging for water asserted that she would grow up to jinx her husband! Rumors spread and the assertion of her jinxing her husband turned into jinxing her parents, to her relatives, then her friends, and eventually she was said to be a jinx of the world. Her grandparents, uncles, and awful relatives were terrified of being jinxed to death, so they resolutely severed ties with nine-year-old Lin Yuelan. They removed her from the family register and made her live on her own. Her foolish father had obeyed the clan's wishes, her mother was a crying mess, and her siblings couldn't do anything to help. Being separated from the family at nine years old, she was given a shabby and shaky little hut, one paddy field, and two dry fields as severance compensation. From then on, the Lin family had nothing to do with Lin Yuelan, and Lin Yuelan became a girl with no background. She warily reached the age of twelve, but accidentally offended the village's bully. The bully's comrade eventually beat her to death, and that allowed Lin Xinlan to transmigrate onto her."I have spatial abilities, and the world will be mine! Watch as I, Lin Xinlan, command authority wherever I go, and become a supreme being!"_______________https://bonnovel.com/manga/the-village-girl-who-jinxes-her-husband-is-filthy-rich-novel/
8 880 - In Serial52 Chapters
Buffy and Spike
Another Fanfiction.Not set in a particular season.Spike and Buffy live in Sunnydale at Buffy's house (no Joyce no Dawn) Xander and Anya are together and Willow and Tara are together.Set in college (so around season 4 or 5).
8 169 - In Serial69 Chapters
Villainess undercover the truth :MOMMY VILLAINESS
In Tilly' past life, she was a villainess who neglected her husband and son for power. Then, the "real woman of the prophecy" came and took them away from her. When she failed to seize the throne for herself, she was executed for all the crimes she committed.Then, came her rebirth.She wants to meet her son again so she vowed to be a good person this time. Good enough to seduce Captain Kiho--- her husband in her past life.But soon, she realized that flirting with the captain is the least of her worry. After all, she discovered that her "evilness" in the past was caused by the true villain--- someone who wanted her dead to steal the special power that she didn' know she possessed.Power that has something to do with the Four Ancient Beasts of the Moonc.h.e.s.ter Empire: The Red Phoenix, the Blue Dragon, the Golden Tiger, and The Black Serpent.Apparently, she' the Beast Priestess...... and her lineage isn' supposed to exist anymore.Because of her blood, there are people who want her gone.So now, aside from having a happy life with Kiho and their son, she has a new goal: to burn down the b*tches who want to ruin her family again.*****story contains adult scenes read on your on risk****Its only for offline purpose credit goes to the writer only . If its your story please contact us@sola_cola
8 123 - In Serial74 Chapters
Abhishree ~ The Queen of Mahabaleshgarh
Losing this war means captured by the enemy empire and considered as their prostitutes and servants. Dreaming that situation made my heart race even more. I settled myself on the floor, close to the door. Time passed but no one came unlocking the door and allow me to fight for our pride. "Attention..." the speaker said loudly. I quickly stood up and I could feel my heart coming out of the skin. Anything can be announced at this moment. " As the Prince of Pratapgarh killed mercilessly by our strongest army, I declare the war won by the Mahabaleshgarh and all the property belonging to Pratapgarh claimed by our empire including all Money, Royalties, children and all the ladies..." I Stood Frozen at that moment. I can't hear anything else. I tried escaping the place but suddenly the door stand banged open. I ran and in the hurry, I banged to the table and fell on the floor. I tried to stand up but They came fastly and one of them caught me by pulling my hair and made me stand. It hurt like hell. I cried, I cried loudly feeling the fear and most of all losing my everything. The person holding my hair try to press his hand against my cheeks and then one of them said " Keep her for the Prince, she is the Princess Abhishree""yes... I agree, Don't touch her. Princess can only be the prostitute of the Prince" Another one said.~~~The story is set back in the sixteen century When The most powerful empire Mahableshgarh attacked the another Empire Pratapgarh and won the battle effortlessly. Losing the battle doesn't come with the loss but with the dangerous situation for the ladies. They would be treated as prostitutes, Raped, work as a slave and in the most dangerous condition sold or killed. The never saw dream of Abhishree came true. She was taken by the Prince and has to work as his slave. But her attitude was never giving up. She considered that She was the Princess, She is the Princess and she will be the Princess.THE BATTLE IS NOT ENDED YETMature content!!!
8 194

