《My Love Story 1 || [✔️]》🔮☯️Гайхалтай мэдрэмж🥰💑
Advertisement
Ажил дээр ирэх үед стилистын багынхан хуралтай болохыг мэдэгдлээ. Гайхан алхсаар хуралдаа орлоо.
Наби дарга: Astro хамтлаг дараа сар гэхэд photobook гаргах гэж байгаа. 2 долоо хоногийн дараа Бусанд photobook-ны зураг авалт явагдана. Photobook-д юу юу багтах болон ямархуу зохиомжтой болох талаар тарааж өгсөн материалд бичсэн байгаа. Тэдгээр зохиомжуудад тохируулан ямар нэгэн загвар зохиох шаардлаггүй. Зүгээр брендүүдийн хувцас худалдаж авахад болно. Тиймээс бидний ажил бол зураг авалтанд зохицох хувцас олох юм. Энэ долоо хоногт багтааж хувцсаа авах хэрэгтэй. Өөр ямар нэгэн анхаараад байх ажил байхгүй учир бүгд дор бүрнээ энэ тал дээр анхааран нөгөөдрийн хурлаар танилцуулаад авах хувцсаа сонгоцгооё. За ингээд ажилдаа. *алгаа таших*
(Энтертайментууд хамтлагуудынхаа хувцсыг яаж сонгодогыг зохиолч нь мэдэхгүй болохоор ингэсгээд л биччихлээ ойлгоорой😂😂🙏🏻)
Бүгд: За
Хурал дуусч хувцасны судалгаандаа орлоо. Олон төрлийн брендүүдийн сайтруу орж энэ жилийн тренд болж буй хувцас загваруудыг сонирхон үзлээ.
~1 долоо хоногийн дараа~
Photobook-ны зураг авалтанд зориулан хувцсаа бэлэн болгож зөвхөн хөвгүүдийн маань цагийн хувиар дуусахыг хүлээх л үлдлээ. Ажил ажил гэж явсаар байгаад Инүгээ ч мартаж орхиж. Инү ч бас цагын хувиараа зохицуулах гээд завгүй байгаа байх. Түүнийг санаад л байна. Түүнийг үнэхээр их санаж байгаач анх удаагаа л үерхэж байгаа болохоор энэ мэдрэмж үнэхээр гоё юм...
~Бусан явах өдрийн өмнөх өдөр~
Зураг авалт 3 өдрийн турш үргэлжлэх учир өмсөх хувцсаа бэлдлээ. Бусан халуун болохоор шорт, фубволк, плаж гэх мэтийн хувцас авч явахаар болов. Уг нь маргааш Инү бид хоёрын үерхсэний 1 сарын ой болно. Гэхдээ Инү завгүй байгаа болохоор мартчихсан ч байж магадгүй. Би түүнд өөрийн гараар хийсэн хос бугуйвч бэлэглэхээр бэлдсэн. Бугуйвчаа чамин хайрцаганд хийгээд ачаандаа хийчихэжд унтахаар орлуугаа явж байтал утас дууграв. Очоод хартал Инү видео дуудлагаар залгаж байв. Дуудлагыг автал
Инү: Юу хийж байна?
Би: Авч явах зүйлээ бэлдчихээд одоо унттаг юм билүү гээд байж байлаа. Чи юу хийж байна?
Инү: Аан би юу? Би бас унтах гээд л хэвтэж байна. Санаад үхэх гээд байсан болохоор унтахаасаа өмнө чамайг хардаг юм билүү гээд л...
Би: Хөөрхөн гэдэг нь...*бувтнах*
Инү: Юу?
Би: Ааан юу ч бишээ. Тоох хэрэггүй. Маргааш уулзах юм чинь одоо унтаж амар за!
Инүг утасны цаанаас "Хөөе байж байлдаа" гэж хэлж байхад нь дуудлагыг тасаллалаа. Инү байнга л намайг санаад байна гэж хэлдэг... Би ч бас маш их санадаг лдаа. Гэхдээ...Түүнийг намайг санаад байна гэж хэлэхээр л зүрх минь тэсэхээ байчих юм. Догдлоод л тэр байх. Тэр үгээ ямар хөөрхөн хэлдэг гээч. Тэр байгаа төрх нь намайг өөртөө улам дурлуулдаг... Яг одоо хацар минь лооль шиг улаасан байгаа гэдэгт итгэлтэй байна. Тийм болохоор л түүний дуудлагыг тасалчихлаа. Тэгэхгүй бол дахиад намайг шоолоод эхлэх байх. Намайг улааж ичингүүт л Инү "ичээд байгаа юм уу, чи улаачихаараа ямар цариа муутай болдог гээч эсвэл лооль шиг улаадаг Сү И" гээд л намайг шоолж өгдөг. Гэхдээ түүний ингэх нь надад ямар их эгдүүтэй санагддаг гээч. Инээж байгаа нь толгой доторхыг минь бүхэлд нь хоослох шиг л болдог. Зөвхөн түүн рүү хараад л баймаар... Бидний дунд маш их хөгжилтэй зүйлс болдог. Энэ надад амьдралын аз жаргалыг мэдрүүлж өгдөг... Анхны үерхэл минь болохоор Инүтэй хийж буй бүхийл зүйл минь үнэцэнтэй сайхан байдаг байх..
Advertisement
~Маргааш нь~
Бусан руу явахынхаа өмнө бүгд цугларахад Инү надруу харж инээсээр гараараа далалж байлаа. Мэдээж бусдад мэдэгдэлгүйгээр... Надруу харахаараа байдгаараа инээгээд игдүүтэй цариалаад бусад руу харахаараа нэг төв цариа гаргаад л. Түүний энэ үйлдэл нь яг л жоохон хүүхэд чиг өхөөрдөм харагдаж байна. Бүгд цугларч дуусахад замдаа гаран Бусандаа ирлээ. Бид зураг авалт болох газартайгаа ойрхон буудалд байрлав. Би Наби дарга болон Сара эгчтэй нэг өрөөнд орохоор болж бид өрөөндөө орон юм хумаа цэгцэллэлээ. Бусанд нэлээн орой ирсэн учир өнөөдөртөө амарцгаагаад маргаашнаас зураг авалтаа эхлэх болов. Энд дэндүү халуун байсан тул өмд фудволкоо цагаан өнгийн плажаар солин өмсөөд буудлынхаа тагтаар гадаах орчинг харлаа. Тагтан дээр гараад харахад шууд л Бусаны далай харагдаж байв. Үнэхээр үзэсгэлэнтэй... Цэнгэг агаар, нарны дулаан илч, үзэсгэлэнтэй далай гээд л... Хоолоо идэцгээе гэсэн дуугаар далайгаас арай хийн харцаа салгасаар өрөөнөөсөө гарлаа.
Бүгд хоолоо идэцгээгээд өрөөндөө орон амарцгаав. Наби дарга болон Сара эгч хоёр их ядарсан бололтой шууд л орондоо ороод унтаад өгөв. Би ийм сайхан газарт ирчихээд эрт унтмааргүй байсан тул тагт руу гаран далайг харан суулаа. Сууж байхдаа Инүд бугуйвчаа өгөөгүйгээ санан суутал утсанд минь Инүгээс "Өрөөний үүдэнд чинь байна гараад ир" гэсэн зурвас ирсэн байлаа. Би баярласандаа шуудхан түүнд өгөх бэлгээ аван өрөөнөөс гаран явлаа. Намайг гарахад Инү хар малгай өмсчихсөн бас том хар цүнх үүрчихсэн үүдэнд зогсож байв. Намайг гараад очих үед Инү "Хоёулаа далайн эргээр алхах уу?" гэв. Би дуртайн аргагүй зөвшөөрөхөд Инү гарнаас минь хөтөлсөөр буудлаас гарлаа. Бид хөтлөлцсөөр далайн эргээр хэсэг алхан явлаа.
Би: Нөгөө... Энэ цүнхэнд чинь юу байгаа юм бэ?
Инү "Аан тийм" гэсээр газарт суун цүнхнээсээ баахан амттан гаргаж ирэн "Өнөөдөр бидний үерхсэний 1 сарын ой шүүдээ. Бид тэмдэглэх хэрэгтэй" гэж хэлэв. Тэр өнөөдрийг мартаагүй байж.... Би инээсээр түүний хажууд суун амттангаасаа идэцгээлээ. Гэнэт хүйтэн салхи салхилахад даарснаа мэдрэн гараа илэхэд Инү надад цамцаа тайлан өгөөд халаасанд нь гарыг минь хийлгэв. Хэсэг хугацааны дараа Инү гэнэт ийнхүү хэлэв.
Инү: Наад халаасанд чинь юм алга уу? Эсвэл зүгээр бариад суугаад байгаа юмуу?
Би: Айн юу яриад байгаан?
Инү: Наад халаасанд чинь нэг юм байгаа биздээ.
Би гараа халааснаас гаргаж ирэн *юу ч байхгүй байна* гэхэд Инү надад өмсгөсөн цамцныхаа халаасыг ухаж эхлэв. Дараагаар нь гэнэт ухас хийн босоод өмднийхөө халаасаа уудалж үзсэнээ "Би цамцныхаа халаасанд хийхээ мартчихаж" гэж хэлээд өмднийхөө халааснаасаа нэг хайрцага гаргаж ирэн надад өглөө.
Би: Чи арай энийг халаасандаа хийгээд надад цамцаа өмсүүлээд, би халаасанд чинь гараа хийнгүүт энийг гаргаж ирнэ гэж төлөвлөсөн юм биш биз?
Инү том нүдэлсээр "тийм ээ" гэж хэлэхэд нь миний инээд хүрэн чангаар инээхэд Инү надаас "яагаад инээгээд байгаа юм бэ?" гэсээр асуулаа.
Advertisement
Би: Хөөе. Чи ямар хоцрогдсон арга хэрэглэдэг юм бэ? Тийм байхаа гарыг минь халаасанд хийлгээд байсан юм. Ийм учиртай байж ээ. *инээх*
Инү намайг инээж байгаад нэлээн уурласан бололтой хамаг үрчлээгээ духан дээрээ овоолон надруу муухай харсаар "Яахаараа хоцрогдчихдог юм бэ? Охидууд ийм юманд дуртай байдаг гэсэн шд. Би сонссон зүйлээ л хийсэн. Битгий инээгээд бай" гэх нь тэр. Би арай хийн инээдээ тэвчисээр хайрцагыг нээн үзтэл дотор нь хүзүүний зүүлт байв. Хайрцагнаас нь зүүлтээ гарган барьсаар Инүрүү хартал нэлээн ууртай сууж байв. Би зүүлтээ Инүгийн урд барин "зүүлгээд өг" гэж хэлэхэд хошуугаа унжуулсаар надад зүүлтээ зүүлгэж өгөв. Би "Их гоё юмаа. Баярлалаа. Гэхдээ энэ их үнэтэй харагдаж байна. Миний бэлэг энэний хаана нь ч хүрэхгүй байх" гэж хэлээд халааснаасаа бэлгээ гаргаж ирэн Инүд өглөө.
Инү инээсээр бэлгийг минь аван задлан үзээд "Чи өөрөө хийсэн байх тийм үү?" гэхэд нь би "Тийм ээ, муухай байна уу?" гэхэд нэгийг нь өөрөө зүүн нөгөөг нь надад зүүлгээд "Үгүй ээ. Минийхээс ч илүү гоё бэлэг байна" хэмээн хэлээд надруу гэрэл цацарсан инээмсэглэлээрээ инээв. Түүний уур гарчихсан бололтой... Яг л жоохон хүүхэд шиг түргэн зантай гэдэг нь... Инү надруу дөхсөөр намайг тэврэн "Баярлалаа Сү И. Миний хажууд байгаад..." хэмээн хэлэв. Би түүнийг мөн адил тэврэн "Чамд ч бас баярлалаа. Надад сайн байгаад чинь" хэмээн хэллээ. Бид халуун дулаан тэврэлтэндээ хэр их удаан байсанг зөвхөн бурхан л мэдэх байх.
Одоо болж буй мөч бүхэн минь дэндүү сайхан юм. Анх удаа найз залуугаасаа бэлэг авч үзэж байна. Хайртай хүнээсээ бэлэг авахад ийм мэдрэмж төрдөг байх нь ээ... Би яг одо дэндүү дэндүү их жаргалтай байна... Анх удаа болохоор бүх зүйлс үгээр илэрхийлэхийн аргагүй дэндүү сайхан байна. Би Инүтэй учирсандаа баяртай байна...
Аль хэдийн шөнийн 2 цаг болсон байв.
Би: Одоо орж унтах хэрэгтэй байх аа. Маргааш зураг авалттай юм чинь эрт унтах хэрэгтэй.
Инү: Нойр хүрэхгүй байна аа. Хоёулаа өглөө болтол хамт байя. Тэгэх үү?
Би "Юу? Унтахгүй бол болохгүй ээ. Маргааш нүдний чинь доогуур хөхөрчихнө" гэсээр Инүг татаж босгон хөтөлсөөр буудал руу орлоо. Инү хөлөө зөөж ядан удаанаар алхална. Инүг өрөөнийх нь үүдэнд авчирчихаад "Сайхан амраарай, маргааш уулзъя" хэмээн хэлээд явах гэтэл Инү гарнаас минь хүчтэй гэгч нь татан цээжиндээ наан тэвэрч орхив. Би хэсэг гайхсаар эргэн тойрноо харлаа.
Би: Хүн харчихвал яах болж байна аа. Тавилдаа.
Инү: Шөнийн 2 цаг болж байхад хэн харвал гэждээ. Зүгээр ээ.
Нээрээ тиймдээ. Ийм орой хэн харвал гэж бодон инээмсэглэсээр Инүг тэвэрлээ. Удалгүй түүний уруул зөөлнөөр духан дээр минь буулаа. Би өөрийн мэдэлгүй нүдээ аньж орхив. Түүний уруул духнаас минь хөндийрөх үед бид бие биерүүгээ ширтсээр байлаа.
Инү: Хайртай шүү, Урангоо.
Би: Урангоо гэж хэлэх хэцүү байгаа байх зүгээр Сү И гэхэд болно оо. Тэгээд бас...
Инү: Юу хэлэх гэсэн юм?
Би: Хайртай гэж байнга хэлсний хэрэггүй ээ. Хайртай гэдэг үгийг байнга хэлээд байвал үгнийхээ утга учрыг алдчихна. Зөв цагтаа эсвэл үнэхээр хэлмээр байгаа үедээ л хэлэхэд болно.
Инү: Тийм юм байна. Байнга хэлээд байвал үгныхээ утга учрыг алдчих юм байна. Тэгвэл надаас хайртай гэдэг үгийг сонсмоор байвал хэлж байгаарай за.
Би: За, чи ч бас сонсохыг хүссэн үедээ хэлээрэй.
Инү намайг чангаар тэврэн авлаа. Түүнээсээ холдолгүйгээр зөвхөн энгэрт нь шигдээд л баймаар байна...
~Маргааш нь~
Өглөө эртлэн босон авчирсан хувцас дундаасаа шар өнгийн плажаа сонгон өмслөө. Бүгд өглөөнийхөө хоолоо идчихээд зураг авалтандаа бэлдэцгээлээ. Наби дарга, Сара эгч бид гурав хувцасаа хариуцаж байгаа учир өрөө лүүгээ орон хамтлагийн гишүүдийн өмсөх хувцсыг аван тэдний байрлах өрөөг зүглэв. Би Инүтэй уулзахын тулд Наби даргыг аргалан байж нэг өрөөнд байрлах Инү болон Мүүнбины хувцасыг хүргэж өгөхөөр боллоо. Намайг тэдний өрөөг тогших үед Инү баяртайн аргагүй хаалга тайлж өглөө. Би "Хувцас аваад ирлээ. Өмсчихөөд нүүр будалтандаа орчихоод дээврийн усан санруу ирээрэй гэсэн" гэж хэлэхэд тэр хоёр "За" гэсээр хувцсаа аван унтлагын өрөө лүү оров. Би тэднийг хүлээн буйдан дээр суулаа. Мүүнбин хувцсаа өмсчихөөд өрөөнөөс гарч иртэл түүнд хувцас нь үнэхээр сайхан зохиж. Мүүнбин "би түрүүлээд явж байя" гэж хэлээд өрөөнөөс гараад явчихав. Удалгүй Инү гарч ирэв. Түүнийг өрөөнөөс гарч ирэхэд түүнд ч мөн адил хувцас нь үнэхээр сайхан зохиж байлаа.
Би: Ваааа, Үнэхээр гоё харагдаж байна.
Инү: Баярлалаа. *надруу ойртох*
Чи ч бас плажтай хөөрхөн харагдаж байна. *өнөөх сайхан инээмсэглэлээрээ инээв*
Би: За тоглоод байлгүй явъя.
Инү: Би тоглоогүй байна. Үнэнгээсээ хэлж байна.
Би түүний үгийг сонсоогүй мэт дүр эсгэсээр өрөөнөөс гарахад Инү "Үнэн гээд байхаддаа" гэсээр ардаас гарч ирлээ. Яг үнэндээ бол зүрх минь дэлбэрэх нь үү гэлтэй хурдтай гэгч нь цохилж байна. Түүний сэтгэл хөдөлгөсөн үгсэнд нь хэзээ нэг дасах юм болдоо... Хэлсэн үг бүрт нь сэтгэл гэгэлзэж хөдлөөд байх юм. Гэхдээ энэ мэдрэмж үнэхээр таалагдаж байна. Анхны үерхэд минь болохоор мэпрэмж бүхэн минь сайхан байна...
Бид явсаар нүүр будалт болох өрөөнд орон усан санруу явлаа. Тэд шууд л зураг авалтандаа орж эхлэв.
😂
😂💕💕❤️
🦋🌸
Advertisement
- In Serial51 Chapters
Transmigrated As Princess
Lin Xiao transmigrate from the modern world into the ancient era as a princess.
8 617 - In Serial49 Chapters
Corrupted, Damaged, And Beautiful
Daisy is the soft-hearted mother of one with a dark past and an ex husband she's running from. She's spent the past six months building a new life for her and her daughter, Hope, trying to blend into the world around them. Her memories are tainted, her delicate heart is shattered, and her innocence took advantage of. She doesn't want to be found, she doesn't want to be recognised, and she certainly isn't interested in falling in love again. Especially with the hot, panty-melting, toe-curling irresistible CEO Nate. A spontaneous coffee trip has her heart thumping, shattering, and aching in a whirlwind of emotions after coming face to face with him. He makes her panties wet, but her body sweat with panic. She doesn't believe her jaded, corrupted, damaged self is worthy of love, never mind with a gorgeous as sin man like Nate. Yet, she can't stop thinking about him.Nate has been heartbroken once before, betrayed by those he loves, and secretly desperate to find that one woman who can turn his world upside down for the better. He's practically a billionaire with his own confectionary company, but he still feels like a damaged puzzle with lost pieces. Until he meets her. Her sapphire blue eyes were mesmerizing pulling him in a trance, her petite curvy body was delicious, and that sweet angelic voice was a melody to his ears. Damn he wanted her, and he intended to make sure he did. However, the closer he gets the more he learns about the fragile Daisy, can they both survive a rollercoaster of events, emotions and get their happy ever after?Runner up in romance in imperial scribe awards!First place Romance in the blue poppy awards!
8 146 - In Serial9 Chapters
Asymmetric Warfare
A delicate peace has held over the realm since sorcery was abolished one hundred years ago. However, ancient knowledge runs deep, and resentment runs deeper. Two young men find themselves on opposite sides in an escalating conflict, caught in a cycle of revenge that’s been waiting decades to be unleashed.
8 106 - In Serial46 Chapters
floating | ✓
Gwen Bradbury has seen the end. Gwen Bradbury has learned fighting again. ******Gwen Bradbury's life is torture to her. She is floating above everyone else. Her existence is like a void, eating her up from the inside, little by little every day. Gwen wants freedom. She wants to escape. But she is not one to give up. The darkness and demons can't do anything to her, not again. She will fight till she can't take it anymore.Oliver Carlson isn't your typical boy next door. He isn't the popular bad boy with a dark past you will find in every book. Oliver is not cocky, not famous, not one with eight pack abs. He is quiet, silent, hiding in shadows, away from everyone else, on his own. He has learned to keep to himself, build his suits of armors up, and shut everyone out. Nobody really knows him. He doesn't care. What hurts is that when his popular brother Owen Carlson gets everything he wants, leaving Oliver nothing.So when Gwen Bradbury unintentionally unexpectedly crashes into Oliver Carlson's life, she tries to convince him that life is beautiful with her broad smile and crazy endeavors. Oliver does quite the opposite by shutting her out on the outside but maybe secretly slowly letting her own a piece of his heart.But what happens when both Oliver and Gwen are faced with disasters that make their second skin fall apart in front of their eyes abandoning only the truth?Completed.@girlofthetrees is the editor of this book."How is it possible for someone already have written such an amazing book and on top of it write another one," - @Nani2096, A reader of 'In Too Deep' about Floating."I love you and your books so muchh. The recent Floating chapter almost made me cry because it was so beautiful. I hope one day your books will get published and I'll be sure to buy them." - @sel__hHighest Ranking:#1 in depression#1 in hot#1 in slowburn#1 in friends#1 in sarcasm#1 in sad#1 in loneliness
8 221 - In Serial37 Chapters
You Used to Be My World
Charlie Jiang doesn't really care about the marriage with Mandy Song. During the three years of their marriage, he doesn't even try to understand her. He has always only listened to Vivi Qiao's one-sided words and condemns Mandy Song of crimes she never committed. Has it never occurred to him that when there is a crisis in Jiang family, Mandy Song agrees to their marriage without slightest hesitation, for what? Charlie Jiang never cares for Mandy Song, so he never knows that for such a long time he used to be her world, her whole world. But even if he knows, what difference would that make? I, Mandy Song, is simply not the one he cherishes in heart. For Charlie, only Vivi matters the whole world to him. How pathetic! Read all latest chapters of You Used to Be My World on Flying Lines.
8 231 - In Serial5 Chapters
Dil Diyan Gallan
With a broken heart, Aalyan tries to survive his life however, Noushaba, comes in and mends his heart, helping him to live and not just exist.+ SaHad Fanfiction© 2021 AYA
8 100

