~Харим эгчийн талаас~

Би бүх үнэнг хэлэхээр Наби даргын өрөөний үүдэнд ирсэн ч өрөө лүү орж зүрхэлж чадсангүй.

~3 хоногийн дараа~

Хурал эхэлж Astro хамтлагийн хувцасны талаар зарим зүйлсийг хамтлагийн хөвгүүдтэй ярилцацгаалаа. Хэсэг хугацааны дараа Наби даргад хандан

Би: Сү Иг нээрэнгээсээ ингээд халчих юм уу?

Наби дарга: Тийм ээ.

Би яах нь хамаагүй ээ. Халагдсанч бай миний буруу юм чинь үнэнг хэлэх хэрэгтэй. Ингэж байгаад гэмгүй хүүхдийг ажилаас нь халуулж чадахгүй нь.

Би: Наби даргаа таны талаар цуурхал тараасан жинхэнэ хүн бол би.

Наби дарга: Айн. юу яриад байгаа юм бэ?

Би: Яг үнэндээ бол Сура гэх охин надад түрүүлж таны талаар хэлсэн. Би тухайн үед таньд их зэмлүүлээд таньд уур минь хүрч байсан юм лдаа. Тэгээд Сура надад таны талаарх элдэв зүйлсийг ярьж эхлэсэн. Тэгээд л би тэр үеийн сэтгэл санааныхаа байдлаас болоод таны талаар бусдад тараагаад хэлчихсэн юм. Намайг үнэхээр уучлаарай.

Наби дарга: Энэ чинь юу гэсэн үг вэ? Тэгээд Сура та хоёрын алинд чинь итгэх болж байна вэ? Хэн нь хулаа хэлээд байгаа юм бэ?

Би: Итгэхгүй бол та Сарагаас асууж болно. Би Сарад таны талаар хэлсэн.

Наби дарга: Тийм үү Сара?

Сара: Т-Тийм ээ.

Наби дарга: Сура чи яаж... Бүр яаж ингэж худал хэлж чаддаг байна аа. Өөртөө ч итгэж чадахгүй нь чам шиг шуламсанд итгэж л байдаг... Яг одоо зайл.

Сура: Наби даргаа би бүгдийг тайлбарлая.

Наби дарга: Би чамайг ЗАЙЛ гэж байна. *орилох*

Сура үг дуугүйгээр хурлийн танхимаас гарч явлаа. Гэнэт Инү суудалнаасаа ухас хийн босч Сурагийн ардаас гарав. Жинжин Инүгийн ардаас хаашаа явах гэж буйг нь асуусаар хоцров.

~Инүгийн талаас~

Би Сураг гүйцэн очоод түүнээс *Чи үнэхээр тэгсэн гэж үү?* гэж асуухад уйлсаар

Сура: Би зүгээр л.... Чи надаас Сү Игаас болоод татгалзсан биздээ. Тэр надаас юугаараа илүү гэж?!! Чи ухаантай охидуудад дуртай гэсэн биздээ. Тэр Сү И чинь хичээлдээ надаад муу сурдаг байсан гэсэн. Тэгэхэд тэр нэг юмны юу нь тийм сайхан байгаан.

Би: Чи үнэхээр... үнэхээр л Наби даргын хэлдэгээр шулам юмдаа! Манайд ажиллаж эхэлсэнээсээ хойш сайн найзууд шиг л байдаг байсан. Гэтэл ардуур нь ийм юм хийж явж л байдаг. Хэлэх муу үг ч алга. Би чамд нэг юм хэлчихье... Хичээлдээ сайн сурдаг байлаа гээд хүйтэн сэтгэлтэй бол хэнд ч хэрэггүй хог байдаг юм. Сү Ид хүнийг өөртөө татаж чаддаг халуун дулаан сэтгэл гэж байдаг юм. Чамд ийм сэтгэл байдаггүй болохоор хэн ч чиний хажууд байдаггүй байх. Сү И ч тэр би ч тэр.

Би гүйсээр Сү Игийн гэрлүү явахаар гарах гэтэл Энтертаймэнтийн үүдэнд фэнүүд маань байсан учир арын хаалгаар гарч такси барин Сү Игийн гэрлүү явлаа.

(Гэхдээ Инү өөрийг нь сэсан фэн дагаж байгааг мэдээгүй байдаг юмаа)

~Сү Игийн талаас~

Энэ хэдэн өдөр нүдээ хавдтал уйлж хэвтсээр нулимс ч гарахаа больлоо. Энэ байдлаас залхан өнөөдөр нэг юм агаар амьсгалахаар гэрээсээ гарлаа. Гэрээсээ гартал үүдэнд Инү таксинааас бууж байх нь харагдав. Инү гүйж ирээд шуудхан намайг тэврэн авах нь тэр. Би гайхан *Юу хийгээд байгаа юм бэ?* гэж хэлэн өрөөсөө түлхэх гэсэн боловч түүнийг дийлсэнгүй.

Инү: Уучлаарай. Намайг үнэхээр уучлаарай. Би тэр үед Сураг цуурхал тараасан байна гэж төсөөлөөчгүй байсан болохоор чамд дэндүү муухай үгсийг хэлчихлээ. Чамд эцсээ хүртэл итгээгүйд минь намайг үнэхээр их уучлаарай. Би яг галзуурчихсан байсан байх. Одооноос зөвхөн чамд л итгэх болно. Өөр хэнд ч биш.

Инүд тэврүүлэх үед энэ бүх хугацааны зовлон шаналал минь замхран алга болох шиг л боллоо.

Бид тэврэлдсээр зогсож байтал нэг охин байдгаараа хөмсгөө зангидчихсан хутга барьсаар Инүг чиглэн гүйж эхлэв. Би Инүг өөрөөсөө түлхэн ходуулах үед хэвлийд минь хүйтэн зүйл зоогдох шиг мэдрэмж төрөв. Гэдэс минь үнэхээр их өвдөж байлаа. Аяархнаар доошоогоо хартал биеэс цус асгарч байв. Яахаа мэдэхгүй цустай гараа харан салгалсаар зогслоо. Намайг хутгалсан охин цустай хутгаа барьсаар зогсох үед таксины жолооч түүнийг барин авлаа.

Гэнэт л нүд минь харанхуйлж, ухаан минь балартаж эхлэхэд өөрийн эрхгүй газарт уналаа. Нүдээ нээх үед Инү намайг өвөр дээрээ хэвтүүлэнсэн байх ба байдгаараа уйлчихсан *Түргэн дуудааж өгөөч. Сү И..... Сү И үхэж болохгүй шүү. Надтай хамт үлдээрэй. Гуйя...гуйя Сү И, Түргэн дуудаад өгөөч дээ* хэмээн байдаг чадлаараа орилж байлаа.

Инүгийн энэ байдлийг харахад зүрх минь тэвчихийн аргагүй шаналалд автсан байсан юм. Хэвлийн хэсэг минь ямарч мэдээгүй болчихсон байв. Яг л удахгүй үхэх гэж байгаа мэт... Хүн үхэлтэй нүүр тулахаараа л өөрийгөө ямар тэнэг амьдарч байснаа ойлгодог гэсэн. Өөдөөс минь хараад уйлан сууж энэ залуу уйлахдаа ч хүртэл төгс харагдах юм. Ийм төгс хүнийг шархлуулж л байдаг. Тэнэг амьтан юмдаа би ч. Өмнө нь яагаад Инүд ийм их хайртай гэдгээ хэлээгүй дээ өөрийгөө үзэн ядаж харааж зүхэж байсан юм. Өөрийгөө үхэх гэж байгаа мэдсэн би цусаар ханиалгасаар ариа ядан ийнхүү хэллээ.

Би: Инү...

Инү: Юм ярих гэж хүчлээд хэрэггүй ээ! Зүгээр байж бай!

Би: Инү...би үхэж байх шиг байна.

Инү: Ингэж битгий хэллэлдээ. Чи амьдрах ёстой. Ингээд явчихаж болохгүйшдээ *уйлах*

Би: Би чамд үүнийг хэлэхгүй бол үхсэн хойнор харамсах байх.... *цусаар ханиалгах*

Инү: Сү И.... Үгүй ээ...

Би цустай гараараа Инүгийн хацрыг илэх үед миний нүднээс гомдол харуусалын нулимс урсан цусаар ханиалгасаар байлаа.

Би: . Өмнө нь хэлж чадаагүйд уучлаарай.

Энэ үгийг хэлж дуусах тэр мөчид нүд харанхуйлж ухаан алдаж орихов. Зөвхөн *Түргэн ирж байна уу? Үгүй ээ Сү И. Нүдээ нээлдээ Сү И* хэмээх орилох Инүгийн хоолой л сонсогдож байлаа.

Би үхэж байх шиг байна Инү. Би айгаад байна...

~Инүгийн талаас~

Түргэн сая нэг юм ирж Сү Иг аван явлаа. Би Сү Итэй түргэний машинд суун түүний гарнаас чангаар атгасаар *Сү Иг амьдруулж өгөөрэй* хэмээн дотроо залбирч байлаа.

Түргэний эмч: Амьсгаатай байгаа ч зүрхний цохилт нь багассаар байна. Хурдан яв. хэмээн жолооч руу орилж байлаа.

Эмнэлэгт ирж Сү Иг эмчид түрэн явсаар мэс заслын өрөөнд орлоо.

Сувилагч: Та эндээ үлдэж гэр бүлийнхэн рүү нь хэл дуулга.

Би хэн рүү ярих болж байна аа. Би гэрийнхнээс нь хэнийч дугаарыг мэдэхгүй шүү дээ...

Сү Игийн утас газарт унсан байхаар нь авснаа санан халааснаасаа Сү Игийн утсийг гаргаж ирэн асаатал кодтой байв. Кодыг нь мэдэхгүй учир яахаа мэдэхгүй сууж байтал Сү Игийн утсанд эгчээс нь дуудлага ирэв. Дуудлагыг автал өөдөөс мэдэхгүй хэлээр яриад эхлэхэд сандран *байна уу?* гэхэд *Өөрөө хэн билээ* хэмээн солонгосоор ярив. Би эгчид нь болсон бүх явдлыг хэлэн эмнэлэгийг зааж өгтөл эгч нь утсаа тасалчихав.

Би эмнэлэгийн шалан дээр юу хийхээ мэдэхгүй ухаангүй хүн шиг л уйлсаар сууж байлаа. 30 минутын дараа нэг эмэгтэй Урангоо гэж орилсоор ирэв. Тэр эмэгтэй Сү Игийн эгч нь бололтой мэс заслийн өрөөний жижигхэн цонхоор харсаар амаа даран уйлж эхлэв. Гэнэт л мэс заслийн өрөөний хаалгаар сувилагч нар орж гаран бүгд л сандарсан байдалтай гүйлдэж эхлэв. Удалгүй бүх зүйл нам гүм болов.

~Мэс заслын өрөөнд~

Сувилагч: Эмчээ даралт унаж, зүрхний цохилт удааширсаар байна. ЭМЧЭЭ...

~Мэс заслын өрөөний үүдэнд~

Би газраас босон эмч дээр очтол эмч малгайгаа тайлан *Нийт 3 эмч, мэс заслийн тасгийнхан гээд бүх хүмүүсээ оролцуулсан боловч... Бид чадах бүхнээ хийсэн боловч амийг нь аварч чадсангүй. Үнэхээр харамсалтай байна. Бид бүхнийг учлаарай* гэж хэмээн хэлээд бөхийх нь тэр. Энэ үгийг сонсоод зүрх минь зогсчихшиг л боллоо.

Би: Эмчээ та наад малгайгаа өмсөөд дахиад ороод нэг үзээдэхдээ. Та андуурсан байж болно шүүдээ.

гэж хэлэхэд нүд минь бүлтрэх шиг л болж том том нулимсууд хацрыг минь даган урсасаар байлаа.

Эмч: Уучлаарай. Үнэхээр харамсалтай байна.

Сү Игийн эгч *Үгүй ээ* гэж орилсоор газарт суун цээжээ цохисоор уйлж эхлэв. Би мэс заслийн өрөөний хаалгаар дайран орж *Сү И сэрээрэй. Намайг бодоод нүдээ нээлдээ гуйя. СҮ Иййййй* хэмээн орилтол эмч сувилагч нар чирсээр мэс заслийн өрөөнөөс гаргав.

~Сү Игийн талаас~

Ааваа, ээжээ, дүү нар минь, эгчээ, Инү би та нарыгаа хармаар байна. Гэвч энд харанхуй бүрхчихсэн байна. Би хаашаа явах ёстойгоо ойлгохгүй байна. Би яг л орой ойд төөрчихсөн жаахан хүүхэд болчихсон юм шиг л, би айгаад байна ээжээ. Намайг ирээд аваачдээ.

???: СҮ Иййййй

Хэн нэгэн миний нэрийг дуудаад байна. Энэ Инү бололтой. Инүүү Чи хаана байна аа. Би чамайг олж харахгүй байна. Урд нэгэн цагаан гэрэл тодоос тод гэрэлтэж эхлэв. Би энэ цагаан гэрэл рүү алхахаас айж байна.

Үхэл рүүгээ юу эсвэл Амьдрал руугаа юу. Аль зам болохыг мэдэхгүй байгаа болохоор ...

???: СҮ Иййййй

Намайг дуудаад байна.... За за мэдэхгүй ээ аль нь руу ч байлаа гэсэн энэ харанхуйд үлмээргүй байна. Гэрэл гэгээ сайн зүйлд хөтлөх байх. ТИЙМ БИЗДЭЭ...

~Мэс заслын өрөөнд~

Эмч: Үхлийн өдөр 3 сарийн 20. Үхлийн цаг 15 цаг 3 минут...

😂😆😂😅

👏👏⭐️

🦋🌸