《My Love Story 1 || [✔️]》🌟Үлгэрийн өдөр🌟
Advertisement
Солонгост хичээлийн жил эхлэхээс сарын өмнө ирсэн болохоор найзууд маань эгчийнд хамт байхаар болсон юм. Бид энэ хугацааг үр ашигтай өнгөрүүлэхээр шийдсэн.
Автобусны дугаар болон буудлуудыг тогтоож, сургуулийн ойр хавийн худалдааны төвүүд, зах гэх мэт зүйлсыг тогтоолоо.
Манай найзууд бас Astro хамтлагын фэн. Тэд саяхнаас л ароха болж эхэлсээн ккк.Удалгүй Astro хамтлагийн тоглолт болох гэж байгаа тул бид гурав эгчтэй хамт тоглолтыг үзэхээр болсон. Би өмнө зуны болсон тэр явдлыг өчигдөр болсон юм шиг л санаж байна. Бодох тоолонд л зүрх минь хүчтэй цохилдог. Инүг дахиад харах гэж байгаадаа үнэхээр их баярлаж бас догдолж байна.
~Тоглолтын өдөр~
Бид тоглолт эхлэх цагаас 6 цагийн өмнө очиж оочирлосон юм. Тийм эрт очисон ч бидний урд нилээн их хүн оочирложээ.Эгчийнх маань тоглолт болох газартай ойрхон байсан учир бид ээлж ээлжээр оочирлохоор тохиролцлоо. Эхлээд Булгаа, Зулаа( найзуудын нэр) үлдэхээр боллоо. Хоёр хоёр цагийн зайтай үлдэх болов. Эгч бид хоёр тэр хойгуур нь гэртээ харьж хоол хийж идэхээр явсан юм. Эгч бид хоёр харьж хоолоо хийж идчихээд хоёр цагийн дараа очицгоолоо. Оочир улам урт болчихож.
Би: Гайгүй юу хоёроо?
Зулаа: Юун муухай гайгүй юу гэж асуудгын!
Би: Яг юун муухай байгаан😂
Зулаа: Кинон дээр хүн шоронд ороход эргэлтээр ирсэн хүмүүс нь гайгүй юу гэж асуугаад байдаг биздээ
Булгаа: Зулаа наадах чинь гэмт хэрэгтэй кино их үздэгийн гай шүү😂
Би: Ммхн, яг үнэн. Би гайгүй юу гэдгийг зүгээр биздээ ядарч байна уу гэдэг утгаар хэлж байхад даа хха.
Зулаа: Заза, тэгээд л хүний кино үздэгийг оролцуулаад эхэлдийн...
Эгч: Та хоёр очоод хоолоо идчихээд байж байгаад ирээрэй. (гэрийн түлхүүр өгөх)
Булгаа, Зулаа: За
Булгаа: Байраа сайн хараахай хха.
Булгаа, Зулаа:За явлаа.
~Цагийн дараа~
(Саянаас хойш баахан ундаа уучихсан угаалгын өрөө орох хэрэгтэй болох нь ээ)
Би: Эгчээ угаалгын өрөө хаагуур байгаа бол
Эгч: Барилгын ард талд байж магадгүй ээ.
Би: Тэгвэл би явчихаад ирье.
Би барилгын ард талд очтол угаалгын өрөө байсангүй. Би тэсэхээ байгаад тоглолтын барилга руу нууцаар орохоор шийдэв. Саравчтай малгайгаа нүүрээ хаах маягтай өмсөөд барилгын ард хаалгаар орлоо. Угаалгын өрөө хайж нилээн удав. Ядаж байхад том барилга болохоор төөрчихгүй санаатай яваад л байлаа. Хайж хайж нэг юм угаалгын өрөө олоод орчихоод гарч ирэв. Гарч ирчихээд барилгаас гарах гэтэл гарах замаа олсонгүй ээ. За Урангоо бага тэнэгтээрэй гарах замаа мартаад байхдаа яхавдээ😪
Advertisement
Тэгтэл яг булан эргээд гүйж байтал нэг зүйл мөргөөд унчихав.
Дээшээ өндийгөөд хартал... Би нүдэндээ ч итгэсэнгүй. Ча Инү зогсож байлаа. Тэр надруу гараа сунгаад гайхсан харцаар харан "зүгээр үү" (солонгосоор)гэж хэлэв. Би хэсэг хөшиж сууснаа түүний гарнаас атган автал намайг татан босголоо.
( солонгосоор ярилцав)
Би: Би зүгээр ээ. Харин намайг уучлаарай. Малгайнаасаа болоод таныг харсангүй.(малгайгаа авах)
Инү: Зүгээр дээ. Намайг мөргөж унаад бэртэх шахлаа шүүдээ. Би яагаад дандаа өөртөө хүрсэн хүнээ бэртээх шахдаг байна аа. " уйтгартай"
Би: Таниас болоогүй шүүдээ. Би урдах замаа хараагүй болоод л унсана. Миний буруу болохоос таны буруу биш ээ.
Инү: (нүдээрээ инээмсэглэх)
Түүний энэ инээмсэглэлийг хараад зүрх минь хурдан гэгч нь цохилж байлаа.
Би: Та тоглолтондоо бэлдэхгүй энд юу хийж байгаа юм.
Инү: Угаалгын өрөө орох гээд л явж байсан юм.
Би түүний хэлэх үгийг сонсоод гэнэт гарах хаалга хайж байснаа санаад
Би: Уучлаарай, та надаа гарах хаалга хаана байгааг заагаад өгөөч.
Инү: Дагаад яваарай.
Түүнтэй ингэж таарна гэж бодсонгүй шүү. Тэр ардаасаа үнэхээр гайхалтай харагдаж байлаа.
Инү: Өмнө нь чамайг харж байсан юм шиг санагдаад байх юм. Би хүний цариа тогтоохдоо сайн юмлдаа. Тэгээд уулзаж байсан юм шиг санагдаад.
Би: Тийм ээ. Уулзаж байсан. Тэгэхдээ та нэг их санахгүй байх аа.
Инү: Тийм үү хэзээ.
Би: Өмнө жилийн сөүлын фэн уулзалтын үеэр тарах гэж байхад унаад хөлөө шалбалаад ухаан алдахад та менэжертэйгээ намайг эмнэлэгт хүргэсэн.
Инү: Ааан тийм шдээ.
Би: Та санаж байгаа юмуу.
Инү: Тийм ээ. Тэр үед миний санаа их зовсон болохоор тод санаж байна. Ийм хөөрхөн охиныг яаж мартаж чадав аа.
Би: Т-та хэтрүүлсний хэрэггүй ээ.
Инү: Энэ үнэн шүү "инээх"
За энүүгээр эргээд хаалга байгаа. Чи тоглолт үзэхээр ирсэн биздээ?
Би: Тийм ээ.
Инү: Чадвал чамтай уулзнаа. Хөөрхөнөө "толгойг минь элэх"
Би: Тэр худлаа дөө.
Инү: Тийм дээ. Ямартай ч чи намайг харах юм чинь түр баяртай.
Би: Тэгвэл түр баяртай.
Инү: (баяртай нь аргагүй инээмсэглэх. Гараараа даллах)
Advertisement
Би зөрүүлээд даллалаа.
Эргэж хараад явж байхад хацар минь халуу төөнж байлаа. Гараараа хацраа дарсаар явахдаа бодолд автлаа.
Сая юу болчихов оо. Тэр миний толгойг илж бүр намайг хөөрхөнөө гэж дуудлаа. Би яг дэлбэрэх нь ээ😍 За Урангоо чи тайвширах хэрэгтэй. (гүнзгий амьсгаа авч гаргалаа)
Утсаа аваад цаг хартал эгч надруу хэд хэдэн удаа залгасан байлаа.
Оочирлож буй газраа очтол
( монголоор ярилцав)
Эгч: Яагаад ингэтлээ улаачих аа вэ? Өнөөдөр тийм ч халуун биш байна даа.
Би: Эгчээ сая би Инүтэй таарсан.
Эгч: Айн!! Ча Инүтэй таарсан гэнээ. гэсээр орилолоо.
Эргэн тойранд байсан хүмүүс бүгд бид хоёрлуу харан Ча Инү гэсэн нэр хэлэн шивнэлдэж байв.
Би: Эгчээ жоохон аяарханлдаа.
Эгч: Тэгээд ясан?
Би түүнд болсон бүх зүйлийг хэлэхэд
Эгч: Ёооо сайхан залуу чинь ингээд хайр хүргээд байдышд. Чи ясан азтай золиг вэ?😭😭
Бүх зүйлийг хэлж дуусаад сууж байтал нөгөө хоёр ч бас ирэв.
Эгч: Энэ Урангоо Инүгийн зүрхийг булаачихаж.
Нөгөө хоёр "бид хоёрыг байхгүй хоронд юм болсон юмуу юу болсон юм" гэсээр шалгаан суув. Тэдэнд ч бас болсон явдлын тайлбарлаж хэлэхэд
Зулаа: Ёооо😭😭 Ямар азтай хог вэ?
Булгаа: Зохиож яриад байгаа юм биш үү!
Зулаа: Айн тийм үү. Юу вэ зохиож ярисан юмуу.
Би: Юу гэж та гуравт зохиож ярьж байдаг юм.
Тэр гурав анхандаа итгэж байснаа гэнэт итгэхээ боличихов.
Би: Заза дураараа болцгоо. Гэхдээ би нэг ч үг зохиогоогүй гэж хэлээд зайрмаг авахаар явав. Нөгөө гурав "заза итгэсэн дүр эсгий надаа зайрмаг авчраарай" гэв. Би үнэнээ хэлж байхад энэ гурав одоо юу вэ? Болино л биз😏
Гэхдээ энэ явдалд би өөрөө ч итгэхгүй байна.
~Тоглолт эхлэх~
Бид тоглотын заал руу оров. Бидний суудал Б хэсгийн хамгийн урд талын суудал байсан юм. Бидний урд заалны голын тайз байсан учир боломжын суудал байлаа. Би дотроо Инү тоглолтон дээр уулзья гэж байсан болохоор "намайг хараасай" гэж чин сэтгэлээсээ хүсч байсан юм. Бид дөрвийн анхны амьд тоглолт болохоор үнэхээр баяртай байлаа. Тоглолт эхлэхэд үзэгчид бүгд л орилоцгооно. Тэд үнэхээр сайхан, халуухан харагдаж байна. Би энэ мөчийг, мэдрэгдэж буй мэдрэмжийг хэзээ ч мартахгүй ээ. Тоглолт эхлээд хэсэг хугацаанд завсарлахдаа тэд өөрсдөд мэдрэгдэж буй бодлуудаа хэллээ. Энэ үед би Инү рүү цоо ширтээд сууж байтал тэр надруу харж таарав. Намайг харчихаад нөгөө л нэг сайхан инээмсэглэлээрээ инээмсэглэн над руу гараараа даллан нүдээ ирмэлээ. Би гайхаж байсан ч зөрүүлэн даллалаа. Нөгөө гурав надруу гайхсан харцаар харан ойртсоноо "үнэн байсан юм уу?" гэхэд
Би: Зохиож яриагүй гэж хэлсэн биз дээ.
Эгч: Нялх юмнууд хөөрхөн юм аа.
Би: Битгий ингэлдээ.
Булгаа: Ооё ичээд байгаа юм уу?
Би: Үгүй ээ үгүй. Юу гэждээ.
Нөгөө гурав ингэж хэлэхийг минь сонсоод бие бие рүүгээ харан инээлдэв. Тоглолт эд дундаа орж эхэллээ. Тэд дуулангаа ийш тийшээ алхаж эхлэв. Тэд алхаж байснаа нэг нэг охидын урд зогссоноо толгоодоо зүүж байсан үсний даруулгаа зүүлгэж өгөв.
Бид 4 "ямар азтай юм бэ?" гэж ярьцгааж байтал миний урд Инү ирж зогслоо. Тэр зүүж байсан даруулгаа надад зүүлгэж өгөөд нүдээрээ инээлээ. Цаг хугацааг зогсоож болдог байсан бол би яг энэ мөчийг зогсоох байсан юм. Тэд буцаад тайз руугаа гарцгаалаа. Эгч найзууд маань "Ваааа" гэж орилж гарав. Зүрх минь өмнөхөөсөө илүү хүчтэй цохилно.
Тоглолт дуусах дөхөхөд бид өөрсдийн эрхгүй нумилс дуслуулав. Хөвгүүд маань ч нулимсаа тэссэнгүй. Тэд тоглолтонд хэр их бэлдэж хэр их чармайснаа хэлцгээнэ. Бид "зүгээр ээ, сайн байлаа" гэж хэлэхээс өөр зүйл хийж чадах бишдээ. Болдогсон бол очоод тэврээд нурууг нь илээд өгмөөр байгаа ч. Энэхүү гайхамшигт, үлгэр шиг өдөр ингээд дууслаа.
Би өнөөдрийг хэзээ ч мартахгүй байх💜💜💜
#Vote & #Comment сайн хийгээрэй.
By: Цэцэг🌸🦋
Advertisement
- In Serial65 Chapters
ʟᴏꜱᴛ ʟᴏᴠᴇ
Why are you doing this?" I whispered, my head dropped to the floor as the floor began to blur with my tears. "Pardon?" "Please stop, Khyson." "Ms. Kingston, if this is some sort of joke you are not very amusing." "How can you just sit here! Sit here and pretend like we never had something! Like we're-we're complete strangers! Why don't you remember!" •They were friends, best friends. But then they weren't. Funny how a relationship could disappear in the matter of seconds. She never wanted to see him again, she carried a piece of him that he could never know about. She was in a stable relationship, happy. He was running his own empire and had just gotten out of an relationship. Now after all these years he comes back, back into her twisted life.After all, she did have his son. Their son that he had no living idea about. Their love was lost. - This book contains mature themes.All content belongs to moi.With help from: bestie KayleannFinished - 20/3/2022
8 267 - In Serial17 Chapters
His woman|| KTH [Completed]
Би бол дэлхий даяар алдар нь цуурайтсан Ким Тэхёны бүсгүй.Нэр хүндийг нь сэвтээхгүй гэсэндээ сүүдэрт нуугдах өрөвдөлтэй нэгэн.Түүнийх гэх тодотголтой ч хайраар дутсан Ким Тэхёны бүсгүй.
8 130 - In Serial32 Chapters
A Pull Of Destiny
"Two souls don't find each other by accident. They are meant to be."* * Riya is a famous Indian soap opera actress but her life is always monotonous as acting was never her dream, but her fathers. However, life takes a crazy turn after an unfortunate incident when Riya falls off a mountain cliff during a serial shooting. Raghuveer is a bastard prince; an illegitimate prince and he is unfazed about what the world skinders behind him as his only drive in life is to provide proper medical treatment for his sick mother. His perfectly balanced bland life is disturbed on a sunny morning when he finds a crazy woman lying unconscious in his garden.But when the prince decides to help that woman his life worsens, but for better.A pull of destiny has a brought Riya near Raghuveer, her one and only soulmate. Will that same destiny give them a happy future?
8 228 - In Serial55 Chapters
Emma (1815)
Emma Woodhouse, aged 20 at the start of the novel, is a young, beautiful, witty, and privileged woman in Regency England. She lives on the fictional estate of Hartfield in Surrey in the village of Highbury with her elderly widowed father, a hypochondriac who is excessively concerned for the health and safety of his loved ones. Emma's friend and only critic is the gentlemanly George Knightley, her neighbour from the adjacent estate of Donwell, and the brother of her elder sister Isabella's husband, John. As the novel opens, Emma has just attended the wedding of Miss Taylor, her best friend and former governess. Having introduced Miss Taylor to her future husband, Mr. Weston, Emma takes credit for their marriage, and decides that she rather likes matchmaking.
8 80 - In Serial6 Chapters
No Matter What (Toshiro Hitsugaya X Reader)
"You dont believe me Hitsugaya-kun?" I cry as I hang onto the cold, steel bars of my priaon cell. My head bowed and pressed against the bars, tears spilling from my (e/c) eyes."And I thought I could trust you (Y/N). I guess people really can change from being kind to being evil in seconds." He stated and quickly turned away, walking from my cell back to his office. This is what I get for being kind to everyone. I guess I understand why Hitsugaya-kun is so cold hearted. I guess I should become cold hearted like him
8 74 - In Serial61 Chapters
Literature
Harry hates his English lit teacher but grows quite fond of poetry
8 242

