Kleire POV

I'm here in my room, thinking about what happened a day ago. Up until now, I'm still wondering why their reaction was like that. I mean I didn't say something that will shock them but--

Aghh what if what the six crazy men said was true?

What if they are my brothers?

What if Kuya Kleo and Kuya Klein are not my true brothers?

AGHH I DON'T KNOW WHAT TO DO!

Tumayo ako ng may narinig akong katok mula sa pinto ng aking kwarto (shempered)

"Bakit Ate Keah?"

"Tara sa sala may sasabihin kami ng mga kuya mo" Nag tataka naman akong tumingin sa kanya, ano naman kaya ang sasabihin nila?

Sabay kaming pumunta ni Ate Keah sa sala at wow na andun silang lahat (Kasama si Yuen (PS: Wala si Mosh dahil family talk to HAHA)) Kinabahan tuloy ako bigla sa sasabihin nila, kasi naman ang seseryoso ng mga mukha nila. NAKAKATAKOT.

"Kleire kahit anong sabihin namin sana huwag kang magalit ha?" Nag taka naman ako sa sinabi ni kuya Klein, bakit naman ako magagalit diba? tumango na lang ako kasi wala naman akong masabi ei

"Hooo! Okay, you kleire are not our sister" Nanigas ako sa kinauupuan ko, tila tumigil ang mundo ko at tumibok ng napaka bilis ang puso ko. Hindi agad rumihistro sa utak ko ang sinabi ni kuya Klein, tila ba isa itong echo na nag pa ulit ulit sa utak ko. Tila napipilan ang dila ko, hindi ako makapag salita, wala akong masabi.

Anong ibig sabihin nila? Hindi nila ako kapatid? Ibig sabihin maaaring totoo ang sinabi ng anim na baliw na iyon?

"I know, We know Kleire that you are shocked right now but please hear our explanation first" Napatitig ako kay kuya Yuen ng sabihin nya iyon, wala naman akong magagawa kung hindi ang pakinggan ang side nila hindi ba?

"M-may magagawa ba ako?" Napabuntong hininga na lang sila sa sinabi ko

"Your real name is Eight Aliera, not Ela Kleire" Eight? so ibig sabihin na ako talaga ang tinutukoy nila (Ang sinasabi pong nila ni Kleire ay sina Adler)

"Nakita ka lang namin sa isang hide out na duguan kaya naman tinulungan ka namin hanggang sa napamahal na kami sayo, nung una nireport ka namin sa pulis dahil nag babaka sakali kami na may mag hanap sayo pero dahil kina ilangan mong dalhin sa america ay nawalan na din ng update plus the fact na hindi namin alam ang pangalan mo. Na coma ka pero nagising ka din naman pero hindi ka nakakapag salita at wala ka ring maalala dahil malakas ang impact sayo ng kung ano mang pinalo sayong bagay. Alam mo naman diba na traumatize ka, na kinailangan mo pa ng therapist para lang makapag salita ka"

"Tapos dumating yung point na pumunta si Fiena sa bahay kasi kaibigan sya ni Keah tapos kaibigan ka pala nya kaya dun namin nalaman na kapatid ka ng mga Franklin, sasabihin sana namin sa mga Franklin na nasa amin ka kaya lang nalaman namin na iba pala ang trato sayo ng pamilya mo"

"Hanggang one time pumunta sa america si Yuen kasi mag papatulong dapat sya na hanapin ang nawawala nyang kapatid tapos nakita ka nya" Nag taka naman ako sa sinabi ni Kuya Kleo, wag mong sabihin na?

"Yes Kleire, Kapatid mo si Yuen" Tila nawalan ako ng lakas sa sinabi ni kuya Klein, kaya ba napaka bait sa akin ni kuya Yuen kasi kapatid ko pala talaga sya? kaya ba ibinibigay nya lahat ng gusto ko? kaya ba gumagawa sya ng paraan makita lang ako? kaya ba kahit pagod sya/busy sya ay nagagawa nya pa ring bumyahe papuntang america?

"B-bakit? B-bakit hindi n-nyo a-agad sinabi?" Ang kaninang pinipigilan kong luha ay tumulo na

"Alam n-nyo n-namang m-maiintindihan ko *hik* kayo ei" Nag baba lang sila ng tingin sa sinabi ko

"Natakot kami Kleire kasi alam naming magiging magulo, maraming posibleng mang yari"

"G-gusto kong magalit sa inyo pero kasi h-hindi ko kaya, iniisip ko p-pa lang na kayo yung nandyan sa tabi ko ng mga panahong kailangan ko ng masasandalan ay parang nang hihina na ako" Umiiyak na sabi ko, mas napa hagulhul ako ng yakapin ako ni kuya yuen

"Kleire promise me na walang mag babago? Sana kung ano man yung turing mo samin dati ganun pa rin ang ituring mo samin, wala kaming pake kung hindi mo kame tunay na kapatid by blood pero mag kakapatid naman tayo by heart" Tumango ako sa sinabi ni kuya Klein

"H-hindi po *hik* mag babago ang turing ko s-sa inyo ano man po a-ang mang yari, pangako po yan" Kita kong napahinga sila ng maluwag sa sinabi ko

"Shhh stop crying baby" Sabi ni kuya Yuen sabay haplos sa aking buhok

Klein POV

Nakahinga ako ng maluwag ng malaman kong hindi galit sa amin si Kleire. Napatingin ako kay Kleire na mahimbing na natutulog sa kanyang kama, naka tulog kasi sya kanina habang yakap sya ni Yuen.

Napalingon kami sa may pinto ng kwarto ni Kleire ng bumukas ito at pumasok di Mosh

"Nasabi nyo na?" Tumango kami sa tanong nya

LUmapit si Mosh kay Kleire at umupo sa gilid ng kama, hinaplos nya ang namumugtong mata ni Kleire. Tsk hulog na hulog na ang isang to

"Is she mad?" Umiling kami sa tanong ni Mosh

"That's good but d*mn it, her eyes were swollen" Sabi nya habang patuloy na hina haplos ang namamagang mata ni Kleire

"Yeah umiyak kasi sya ng umiyak ng malaman nya" Tumango tango lang si Mosh sa sinabi ko

************************************************************************

So yun may ud ulit ako HAHAHA, tina try ko ulit ngayon na makapag ud araw araw pero hindi ko sinasabi na araw araw nga aong mag uud dahil nga may ginagawa rin ako

~hope you'll like it stones