-Di agad ako makakapag ud, tinatamad ako :

-Sorry for the super late UD, dalawang week kasi ang tinatapos ko (modules) para naman mai derederetso ko na to at matapo na bagao matapos ang February

Kleire POV

Nagising ako nang may naramdaman akong humahaplos sa aking buhok, halos mapatalon ako ng makita ko ang anim na hindi pamilyar na lalake na naka palibot sa akin. Napansin ko rin na hindi pamilyar ang kwarton ito, nasaan ako?

"S-sino kayo" Kinakabahang tanong ko, kita ko kung paano nag si awang ang mga labi nila sa tanong ko

"H-hindi mo kami kilala?" Tanong sa akin ng isa sa kanila, bakas rin ang pag ka dismaya sa boses nito

"Mag tatanong po ba ako kung kilala ko kayo?" Napakagat labi ako ng kusang lumabas iyon sa bibig ko

"D*mn it"

"Is this true?"

"The f*ck?"

"Eh?"

"Wahhhhh!"

"Sh*t"

Napangiwi ako nang marinig ko ang ibang hindi pamilyar na salita sa akin

"Wala ka ba talagang naaalala?" Napakunot ang noo ko sa taong ng isa sa kanila, paano nila nalaman na wala kong naaalala?

"Ahm do I know you guys?" Tanong ko

"Yes!"

"Of course"

"We're your brothers, so yes!"

"Yep"

"Oo!"

"Hmmm-mm"

"Pwede po bang wag kayong mag salita ng sabay sabay, wala po kasi akong naiintindihan" Sabi ko pero sila nakatulala lang

"Ahm hello?" Kinaway kaway ko ang aking kamay sa kanila

"Oww sorry for that Eight"

"Eight? I heard that name before" Sabi ko, naalala ko kasi yung dalawang babaeng tumawag sakin ng Eight

"Really?"

"Yes but it's not my name because I am Kleire" Nag tataka naman silang tumingin sa akin

"By the way, nasaan po ako? ano po ang ginagawa ko dito? pwede po bang umuwi na ako? baka po kasi hinahanap na ako nina kuya Kleo" Nakanguso kong sabi sa kanila

"K-uya? Kleo?"

"Yup po, baka po kasi ako hanapin ng dalawa kong kuya" Sabi ko, hindi ko alam kung bakit may nakita akong sakit sa kanilang mga mata, ei?

"Pwede po bang iuwi nyo na ako?"

"Pero hindi pwede kasi kami yung kapatid mo" Nag tatakang tumingin ako sa kanila, ano sabi nila? sila ang kapatid ko?

"Po? Hindi ko po kayo kilala at lalong hindi ko po kayo kapatid" Naguguluhan na ako

"Listen to me baby sis, you are our sister. You are Eight Aliera our one and only sister" Napaawang ang labi ko sa gulat ng sabihin yun ng isa sa kanila

"Pero kung kapatid ko kayo bakit hindi ko kayo nakikita? bakit hindi ko kayo kilala? bakit iba ang pangalan ko? bakit wala kayo sa tabi ko?" Sunod sunod kong tanong

"It's a long story"

"Edi paikliin nyo!" Napasigaw na ako, kasi naman gulong gulo na ako

"Sinasabi nyo ngayon na kapatid ko kayo pero hindi ko kayo kilala! Dalawa lang ang kapatid ko! At alam ko na sina kuya Kleo lang yun. Imposibleng maging kapatid ko kayo kasi wala akong matandaan na mag kasama tayong lahat, ngayon ko nga lang kayo nakita tapos sasabihin nyo sa akin na kapatid ko kayo?" Hindi ko alam kung bakit ako nagagalit ng sabihin nilang kapatid nila ako

"Nawala ka Eight, hinanap ka namin pero hindi ka namin nakita. Halos halughugin na namin ang buong pilipinas para lang makita ka pero hindi ka parin namin nakita, nakita ka lang ng dalawang kuya mo kahapon sa school na pag mamay ari natin, hanggang ngayon ay nag tataka pa rin kami kung bakit hindi ka namin nahanap kung nandito ka lang pala malapit sa amin" Hindi ko alam pero parang ayaw kong maniwala sa sinasabi nila

"Hindi ako naniniwala, alam nyo kung bakit? kasi mayaman kayo eh, kayo na nga ang nag sabi na kayo ang may ari ng school na yun pero hindi nyo man lang naisip na hanapin o ipahanap ako sa ibang bansa? sa tingin nyo ba porket dito ako nawala ay nandito ako? hindi nyo man lang ba naisip na baka nasa america ako?"

"Hindi ko alam pero hindi ko matanggap na kapatid ko kayo, bakit? kasi wala kayo nung mga panahon na nag papagaling ko, wala kayo ng mga panahon na hindi ako makapag salita, wala kayo ng mga panahong hirap na hirap na ako, wala kayo nung mga panahong dinadalaw ako ng masamang panaginip, wala kayo nung mga panahon na kailangan kong maalagaan. Ang palaging asa tabi ko lang ay sina kuya Kleo at hindi kayo"

"Wala akong pakialam kung kayo nga ang mga totoong kapatid ko kasi sa totoo lang kahit anong sabihin nyo hindi ko kayang paniwalaan at hindi ko alam kung bakit" Itinulak ko sila at patakbong lumabas ng kwartong iyon, ngayon ko lang nalaman na nandito pala kami sa dorm ng university

Mabilis akong lumabas ng university, pumara kaagad ako ng taxi kasi kailangan kong makauwi kaagad baka kasi hinahanap na ako nina kuya, alam kong nag aalala na ang mga yun sa akin.

Pag kadating ko sa mansion ay nakita ko sila sa sala na pa ikot ikot, nanduoon din si kuya Yuen at Decker, napatingin naman sila sa akin

"Kleire saan ka ba nang galing?"

"Pinag alala mo kami Kleire"

"Baby naman saan ka ba nag punta?"

Bakas sa boses nila ang pag aalala, sabi ko na nga ba

"Galing kasi ako sa dorm ng university, hindi ko alam kung paano po ako napunta doon basta nagising na lang ako ay nasa isang kwarto na ako at napapalibutan ako ng anim na baliw na lalake" Pag kwento ko

"Baliw? sinaktan ka ba nila Kleire?" Tanong agad ni kuya Yuen

"Hindi naman po! nasabi ko lang na baliw sila kasi sabi nila kapatid ko daw po sila! e diba po hindi naman po yun totoo kasi kayo ang mga kapatid ko" Nakangiting sabi ko, sila naman ay nag sipag awangan ang labi, ei?

************************************************************

Alam kong pangit ang chapter nato pero wala akong pake kasi ang alam ko lang ay kailangan kong makapag ud, hindi ko ito nireview kaya kung may mga errors ay feel free to correct it