《Her Last Smile》Chapter Thirty Four
Advertisement
Hara POV
D*mn is that Eight? Our little Otso? Maraming bagay ang mga tumatakbo sa utak ko, katulad na lang kung si otso ba talaga yun? Kung si otso nga yun, bakit hindi nya kami naalala? Bakit Kleire ang pangalan ang ipinakilala nya sa amin?
"H-hindi naman ako namamalik mata kanina Hara, diba?" Napatning ako kay Ylena na tulala
"Hindi" Sagot ko
"Kailangan itong malaman ng mga kapatid ni Eight" Sabi ni Ylena bago pinunasan ang kanyang luha na pumatak kanina
"Hindi Ylena, Kailangan muna nating siguraduhin kung si Otso nga ba iyon" Sabi ko
Hinila ako ni Ylena palabas nga boutique at dumirets kami sa isang chinese restaurant, umupo kami sa isang table
"Gustong gusto kong yakapin kanina si Eight o kung sino man sya" Sabi ni Ylena bago humagulhol, napahagulhol na din ako dahil miss na miss ko na sya
"Isang taon Ylena, isang taon na nating hinihintay na mahanap si Eight, isang taon ang lumipas ng hindi natin sya nakausap o nakasama" Sabi ko bago pinunasan ang mga luha kong pumapatak
"Sana si Kleire ay si Otso" Dagdag ko, tumango tango naman sya
Fiena POV
Pag ka uwi namin sa mansion naabutan namin duon ng kambal kasama si Yuen, mabuti na rin at nandito si Yuen. Habang nag bibyahe kami ay tanong ng tanong si Kleire kung bakit daw tinawag syang otso, kung sino daw yun, kung bakit daw sinabi ni Keah na nag mamadali kami kahit hindi.
Hindi namin sya sinagot dahil wala din naman kaming maisasagot na maganda, maaaring magalit lamang sya sa amin pag nag kataon
"Oh, bakit ang aga nyong umuwi?" Nag tatakang tanong ni Babe bago tumayo at hinalikan kai sa ming mga pisnge ganun dina ang ginawa ng dalawa
"Si Ate Keah po kasi Kuya Klein basta basta na lang kaming hinila palabas ng mall" Nakangusong sabi ni Kleire, tumingin naman si Klein kay keah ng nag tataka
Advertisement
"Bakit naman?" Tanong ni Kleo
"May dalawang babae po kasi na tinawag akong Otso eh hindi naman po ako numder HAHA, baka po napag kamalan nila akong walking number" Kita ko kung paano natulos ang tatlo sa kanilang mga kina tatayuan, umawang pa nga ang labi ni Kleo
"O-otso? B-bakit ka naman nila tinawag ng ganon?" tanong ni Kleo, ramdam mo sa boses nya ang kaba
"Ewan ko po, sige una na po ako pupunta lang po ako sa aking kwarto, kakain kasi ako ng mga chocolate na binili ko hihi" Sabi ni Kleire bago kumaway at mabilis na tumakbo papuntang taas
"Did i heard it right?" Nakatulalang tanong ni Yuen
"D*mn, what are we going to do now?" Tanong ni Klein
"Hayst maling ideya yata ang nag punta kami sa mall" Kagat labing sabi ni Keah
"Otso? It's kinda familiar I think I heard it somewhere" Sabi ni Klein at humawak sa kanayng buhok bago ito ginulo
"Babe, Can you describe what the girls look like?" Tanong sa akin ni Klein
"They are tall, thin, beautiful, had brown and black hair" Sabi ko habang iniimagine ang itsura ng dalawang babae
"I remember it already! Eight have best friends who call her Otso, they are Hiera? Hana? Hara? Yeah Hara and Ellain? Ylen? Ylena? Ohh I think it's Hara and Ylena" Sabi ni Yuen
"Anong gagawin natin ngayon?" Tanong ni Keah, napabuntong hininga na lang ang tatlo
"Hindi ko alam" Sabi ni Kleo bago ginulo ang kanyang buhok
Kleire POV
I'm here in my room, eating tons of chocolate hihi. It's so yummy! I feel like I am in heaven
Ang sarap talaga! sa susunod nga hindi lang dalawang paper bag ang bibilhin kong chocolate, siguro limang paper bag pwede na hehe. Pumunta ako sa banyo para mag hilamos ang dumi na kasi ng mukha ko, kayat kayat yung chocolate, ang burara ko pa lang kumain ngayon ko lang napansin.
Advertisement
Pag labas ko ng banyo ay kinuha ko yung mga binili naming damit at inilagay ko sa aking closet, humiga ako sa aking kama, nakatingin lang ako sa aking kisame hanggang sa may nakita akong mga larawan, kisame iyon na punong puno ng picture, grabe ang dami! halos lahat ng picture ay mga lalake, kaso lang hindi ko makita ang mga mukha ng mga nasa larawan pero parang pamilyar sa akin ang kwartong iyon, ewan ko ba ang gulo!
Nawala na lang bigla ang aking mga nakikita, pero naisip ko na naman ang dalawang babaeng tumawag sa akin ng otso, parang pamilyar sa akin ang dlawang babaeng iyon pati na rin ang pangalan na itinawag nila sa akin pero kasi hindi ko talaga maalala!
Naguguluhan ako sa totoo lang kasi naman wala akong naaalalang childhood memory ko, ni hindi ko nga alam na amy mga kuya pala ako, basta isang araw nagising lang ako na may tatlong lalake ag naka ngiti sa harap ko isama mo pa si ate Keah at ate Fiena
Ewan ko ba pero mas itinuturing ko pang kuya si Kuya Yuen kina kuya Kleo though kuya ko pa rin sila dahil sila ang kadugo ko pero mas malapit talaga ako kay kuya Yuen ei.
Siguro dahil nung nagising ako ay nandun na din sya o sadyang mas malapit lamang kami sa isa't isa, mahilig akong iispoil ni kuya yuen kaysa kina kuya Kambal. Dati tuwing pupunta sa bahay namin si kuya Yuen ay marami syang dala na kung ano ano, minsan nga ay nag dala sya ng ibon dahil hiniling ko talaga yun sa kanya kaya lang namatay ei, nilamig sa america HAHA galing pa daw kasi yung sa Pilipinas tapos hindi daw sanay sa lamig kaya ang ending deads, wala akong naramdaman nung mamatay si Klin 'ang alaga kong ibon' siguro dahil sa sakit ko o kung ano man iyon
******************************************************************************
:
Advertisement
- In Serial28 Chapters
Colonize
It was a normal day, until Morgan and every other kid in her high school were sucked aboard an alien spaceship and dumped on an entirely new planet. And human beings aren’t the only new arrivals. Morgan’s never been a team player, and she never imagined facing disaster with a bunch of confused, terrified teenagers. To live she’ll have to make allies—human and otherwise. Because Morgan has no intention of settling down and starting anew somewhere else. Whoever brought her here can bring her back. First, she must survive.
8 151 - In Serial9 Chapters
Recursive Mirror, Hidden Shadows
It was but the slightest push to change the angle then one in one and that one in others calmly surprised, uproar I shush and despite the thought, it does not tangle an endless tunnel with its own druthers Light and dark, enhanced or dimmed in repose Recursive Mirror Hidden Shadows
8 227 - In Serial79 Chapters
Letting Go...
The first story is about imperfect love and forgiveness. This is a collection of short pieces, poetry, prose and visual images.
8 189 - In Serial26 Chapters
Redemption In Another World
How far are you willing to go to make amends for your past sins? Years ago Erin committed a horrible betrayal against people that she once called her friends that destroyed their lives. Ever since then, she has been living in regret over her actions, wishing that she could do something to ease her pain. One night, she decides to play a game that she used to play with her old friends, only to be sucked into her computer by a strange being. When she wakes up, she finds herself inside the game's world, where her old friends are living in now. However, Erin soon finds out that her friends are no longer the people she used to know, but brutal dictators that have taken over the world. Now she must find a way to fix the mess her crime caused and hopefully save the people that were her victims. But will she be able to convince them or is she forced to walk a painful path covered in blood?
8 166 - In Serial10 Chapters
See no Evil | Brooke Hyland
This is the second book in the series i hope you like
8 181 - In Serial23 Chapters
Scream 1996 [Male reader insert]
Cover: twitter acc @.ventur_heartoutContent warning: spoilers for Scream (1996), violence, blood, gore, vulgar languageYou and your sister, Sidney Prescott, struggle to survive when a revenge-seeking killer targets you and her. Will you help Sidney out or save yourself?Stu Macher x Male reader x Billy LoomisAlso available on Quotev
8 113

