《Her Last Smile》Chapter Twenty Nine
Advertisement
Kleire POV
Nagising ako ng maaga kaya naman naisipan kong mag luto, hmmm ano kaya ang lulutuin ko?
Naisipan kong karne na lang ang aking lulutuin 'adobong manok', inihanda ko na ang aking mga gagamitin tapos nilagay ko na sa kawale ang bawang at sibuyas, ayun ang sabi ni google, hindi kasi ako marunong mag luto kaya naman nag search ako kung papaano.
Nilagay ko na ang karne tapos konting tubig, tapos may mga abubot pang pinalagay si google. Aghh wala akong makitang pepper! umalis ako sa kusina at pumunta sa second floor, tatanungin ko na lang sina Ate Keah!
Pumunta ako sa kwarto ni ate Keah at naabutan ko syang naka bihis na ng uniform at parang lalabas na rin sya ng kanyang kwarto.
"Ohh bakit ka nandito Kleire?" Tanong sa akin ni Ate Keah
"Ate Keah nasaan po yung Pepper?" Siniglahan ko ang boses ko dahil ayun yung nararamdaman ko sa loob ng utak at puso ko pero ang lumabas sa aking bibig ay walang buhay at halatang pekeng sigla (Medyo di ko na gets hihi)
"Nasa-- teka anong amoy yun? amoy sunog" Sabi nya at tinakpan ang kanyang ilong, napatakip din ako ng ilong dahil ambaho
Mabilis kaming lumabas ni ate Keah sa kanyang kwarto at nag mamadaling bumaba ng hagdan papuntang kusina. Nakita namin sina kuya Klein na nasa kusina at may kung anong ginagawa sa kalan, pag tingin namin ay sunog yung niluluto kong what so called adobo, kita ko ang pag ngiwi ni ate Keah, ganun din si Ate Fiena.
"Sino ba kasing nag luto?" halata sa boses ni Kuya Kleo na inis sya
"Ang pabayang mag luto! paano kung nasunog ang bahay? paano kung hindi agad namin napatay ang apoy?" Inis na sabi ni kuya Kleo, i don't know why but may naramdaman akong kirot sa puso ko, parang gusto ding tumulo ng luha ko is this what they called emotion? Am i sad?
Advertisement
"Kleo kumalma ka nga" Rinig kong sabi ni Kuya Klein
"Ikaw ba Keah ang nag luto? alam mo namang pwedeng masunog yun pag iniwan mo pero bakit mo hinayaan? ang tanga tanga kasi" That's it! may pumatak na tubig sa pisnge ko na mula sa aking mga mata
"K-kuya Kleo hindi ako ang nag luluto kundi si Kleire" Sabi ni Ate Keah bago tumingin sa akin, kita ko sa mata nya ang gulat, siguro dahil nakakaramdam na ako ng emosyon. Kung dati ay gusto kong makaramdam nito ngayon hindi na!
"I-i'll just go to m-my room" Paalam ko at mabilis na umalis sa harapan nila
Kung dati ay wala akong nararamdaman, ngayon meron na. Hindi ko alam kung paano maging masaya at malungkot simula ng magising ako sa hospital, tanging ngayon lang kaya naman naninibago ako.
Nandito ako sa aking kwarto, ayaw kong lumabas dahil natatakot ako kay kuya Kleo, hindi na lang ako papasok sa school total sa isang linggo pa naman ang simula ng totoong klase.
Keah POV
Hanggang ngayon ay gulat pa rin ako dahil nakita kong umiiyak si Kleire.
Masamang tingin ang ipinukol ko kay kuya Kleo, oo nga at iniwan ni Kleire ang kanyang niluluto pero hindi nya naman alam na masusunog yun, knowing her, ngayon lang nakapag luto si Kleire kaya naman ganun sya, kaya hindi nya alam kung saan nakalagay ang mga bagay bagay dahil wala naman syang paki alam sa mga ito 'ngayon lang'
"D*mn you Kleo!" Iritang sabi ni kuya Klein kay kuya Kleo na tulala
"Why did you do that?! Nag tanong ka sana muna kuya Kleo kung ano yung nangyari, kung bakit iniwan ni kleire yan, hindi yung dada ka ng dada" Inis kong sabi sa kanya
"H-hindi ko naman alam na si Kleire pala ang nag luluto" Sabi ni Kuya Kleo
Advertisement
"Sana kasi nag tanong ka muna!" Iritang sabi ni Fiena
Aghh hindi ko alam kung mag papasalamat ako kay kuya Kleo kasi dahil sa kanya ay bumalik na ang emosyon ni Kleire o kaya naman magagalit sa kanya kasi pinaiyak nya si Kleire. Inaya ko si Fiena na pumunta kami sa kwarto ni Kleire, gusto nga din pumunta ni kuya Kleo pero ang sabi ni kuya Klein ay mag uusap daw muna sila, masa harap kami ng pintuan ng kwarto ni Kleire, kumatok na si Fiena pero hindi sya binuksan.
D*mn hindi na kami nakapasok sa school, alas nwebe na pala pero okay lang mas importante ang nararamdaman ni Kleire/si Kleire. Binuksan na lang ni Fiena ng dahan dahan ang pintuan ng kwarto ni Kleire, buti na lang at hindi naka lock.
Nakita namin syang patalikod na nakahiga, nakatalukbong din sya sa kanyang kumot na kulay purple na may maliliit na bulaklak na kulay pink. Lumapit kami sa kanya
"Kleire, sorry sa mga nasabi ni Kuya Kleo" Pag papasensya ko, alam kong hindi ako ang nag paiyak sa kanya
"Kleire wag ka ng magalit" Sabi ni Fiena
"Kleire bibilhan kita ng kahit na anong gusto mo" Sabi ko, ang akala ko ay sasagot na sya pero hindi pa rin pala
"Kleire, bibilhan kita ng madaming madaming ice cream" Sabi ni Fiena pero si Kleire hindi pa rin nag sasalita
"Kleire so-- *snores*
Naputol ang sasabihin ko ng marinig ko yun
"The f*ck? kaya pala hindi sya nalingon at nag sasalita dahil tulog sya?" Sabi ni Fiena
"F*ck sayang ang laway ko HAHA" Sabi ko kaya natawa si Fiena
"Galit ba sakin si Kleire?" Tanong ni Kuya Kleo na nasa likod na pala namin
"Hindi namin naka usap tulog ei, salita kami ng salita kanina tulog pala" Sabi ko, kita ko kung paano mag pigil ng tawa si kuya Kleo
"Tawa now, kabado later" Sabi ko kaya napa tigil sya at masama akong tiningnan
"Oh? ikaw ang nag sabi ng kung ano ano kay Kleire kaya ikaw ang bahala mag paliwanag HAHA" Sabi ko bago namin sya iniwan ni Fiena sa kwarto ni Kleire, nakita naman namin si Kuya Klein sa pintuan ni Kleire, tumango lang sya
*******************************************
Sorry kung gabi na ako nakapag ud, tinamad kasi akong mag type kanina huehue
-
Advertisement
- In Serial28 Chapters
blacklight
So here’s the deal: my name is Kihri Vyas, and I’m dead. (That’s not really important, it happened ages ago, but it’s good to have the context.) Anyway, me and my sister Zarah (the only person who can see or hear me) have basically been on our own since I kicked the bucket, surviving on the streets of Kaila and sort of just being miserable and bored and tired a lot. I mean, I haven’t, cause I’m dead, but she has. It sucks, but that’s business as usual for us. What isn’t B-A-U is that a bunch of other homeless folks have been disappearing in the last few months, and some of them have been turning up with anatomically-improbable, but extraordinary fatal, injuries. Cops don’t give a shit, of course, and my sister’s a boneheaded bleeding heart, so we’ve been investigating them ourselves. And, well, we’ve found a bunch of weird shit. Stuff made of solid light, ghost attack dogs, people glowing black, somehow, some kind of living robot… Actually, you know what? It’s probably easier if you see for yourself. blacklight is a modern fantasy story it's not about being gay but rest assured its gay as fuck nevertheless it updates fridays at 2 p.m. AEST on its own site at https://spectrochroma.wordpress.com/ Chapters are uploaded here one week after they finish on the main site.
8 79 - In Serial24 Chapters
In Alien Eyes
“This is a collection of 24 short stories with R. Sheckley's and J.L. Borges's vivid plot twist, S.H. Lem's and R.L. Asprin's keen sense of humor and laced with E.A. Poe's thrill and horror.” — Jone JulesInside this book, you will find amazing full-color artwork by Yuri Hill, Roman Guro and Linc U.Enjoy a postmodern blend of philosophy, drama, and humor while exploring settings as diverse as heaven and hell.Meet a couple of bickering angels, and a ghoul trying to do the right thing. Race your demiurge brothers to craft a perfect species.Take a journey to return your beloved one who has vanished into another dimension. Find out what time infection is, and what a virus may be thinking……in this full anthology of Namhar Brahman’s fantasy and science fiction short stories.If you love the works of Stephen King, HP Lovecraft, Haruki Murakami, O. Henry, Neil Gaiman, Ken Liu, Carmen Maria Machado or Franz Kafka, you will probably want a look straight In Alien Eyes!
8 179 - In Serial17 Chapters
Thirsty for Blood
"Will the whole world treat us as something different just because of someone pushed us into becoming this monstrous thing" In the world of Linderal, there exist two beings who are unable to accept what they are. This is their journey of acceptance towards themselves and the troubles that come with it.- Story by Rin Scarlet from Archives of Stories
8 108 - In Serial41 Chapters
Another Death
"Despair, paranoia, sadness, life has no meaning anymore" are the words of a boy named Andrej who lost all in life and commited suicide, but instead of passing on he awakens in a new world full of wonder, magic, mysteries and adventure. Follow Andrej on his journey as he uses his second chance at life to go on adventures with his friends in a quest to regain his lost happiness and find meaning in life again
8 199 - In Serial34 Chapters
Chaeryeong Imagines (gxg)
requested 💗Hello, lovelies! Welcome to my book of Chaeryeong of ITZY Imagines! -these imagines are female reader only. I will happily accept requests. However, I don't write smut or personal imagines and I make no exceptions with those rules. -please be respectful in my comments! I hope you all enjoy! I adore Chaeryeong so I'm so excited to write for her! 🥰 hope you enjoy this book for her as much as I'm loving writing in it!Happy reading, lovelies 💖Started: 2-6-21Completed:Highest Rankings:♡ #1 in itzyimagines ♡♡ #1 in itzychaeryeong ♡
8 142 - In Serial172 Chapters
midnight thoughts
A compilation of short poems and quotes written by yours truly.Highest: #1 in poetryAll Rights Reserved © John Schorwinson 2017Marvellous cover made by @soundthealarm
8 199

