ရှောင်းကျန့် အထိတ်တလန့်နဲ့မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။သူခုနက သစ်ပင်နဲ့ဆောင့်မိကာ ငရဲတမျှ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရတာဖြစ်သည်။

အခု မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ သူမြင်လိုက်ရတာ များစွာသော လူတွေကိုဖြစ်သည်။ထိုလူတွေက ရှင်းရှင်းရဲ့မျက်နှာထဲမှာ သူတွေ့ဖူးပြီးသားတွေဖြစ်သည်။

အကုန်လုံးက သူ့ကို ပြုံးပြနေကြတော့ သူလည်းပြုံးပြလိုက်သည်။တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ခင် သူ့အရှေ့က မြင်ကွင်းဟာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့အရှေ့က သွေးပင်လယ်ကြီးဖြစ်သွားကာ ခုနက ပြုံးနေတဲ့ လူတွေကလည်း ဆိုးသွမ်းသောအသွင်အပြင်တွေနဲ့ဖြစ်သွားကာ သူ့ကို ခေါ်နေကြသည်။

ရှောင်းကျန့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အနောက်ကိုဆုတ်လိုက်ပေမဲ့ ပစ်လဲကျသွားကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတွေပေကုန်သည်။

လက်နှစ်ဖက်ပြတ်နေကာ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမရှိတဲ့သူတွေ အရေခွံဆုတ်ခံထားရတဲ့သူတွေ ခေါင်းမပါတဲ့လူတွေ သူတို့အားလုံးက ​ရှောင်းကျန့်နာမည်ကို ဆက်တိုက်ခေါ်ကာ အော်နေသည်။

"ရှောင်းကျန့်...မင်းရဲ့မျက်နှာလေး ငါ့ကိုပေးပါ"

"ရှောင်းကျန့်...မင်းရဲ့လက်ကို ငါ့ကိုတပ်ပေးပါ"

"ရှောင်းကျန့်...မင်းလည်း ငါတို့လို ဖြစ်ရမှာ"

"ရှောင်းကျန့်...နင်လည်း ငါ့လို အရေခွံမရှိရမှာ"

"ရှောင်းကျန့်...မင်းခေါင်းကို ငါဖြုတ်ချင်တယ်"

များစွာသောထိတ်လန့်စရာစကားတွေကြောင့် ရှောင်းကျန့် ရူးတော့မလိုခံစားရကာ အော်ဟစ်တော့သည်။

"ထွက်သွား....ငါ့အနားကနေ ထွက်သွားကြ...အဝေးဆုံးကို ထွက်သွားကြ"

ရဲရဲနီနေတဲ့သွေးတွေ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်လူတွေနဲ့ အထိတ်တလန့်စကားတွေကြောင့် ရှောင်းကျန့်မျက်လုံးတွေ နီရဲလာခဲ့သည်။သူအခု ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ဝမ်ရိပေါ်ကရော ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။သူသေသွားပြီလား။မကြာခင် သူရူးသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ ဘာမှမစဥ်းစားနိုင်တော့ပေ။သူ့ရဲ့လက်တွေခြေတွေကို ယူချင်နေသည့် ထိုလူတွေကို သူ့စိတ်ထဲမှာ သတ်ချင်တာတစ်ခုသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဟုန်ထိုး အော်ဟစ်လိုက်ကာ ထိုလူအုပ်ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ခေါင်းအား ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ခေါင်းကို ဖြုတ်ချင်ရင် မင်းခေါင်းကို ငါပြန်ဖြုတ်မယ်"

ပြီးနောက် နောက်တစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာအရေခွံအား ဆွဲဆုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ငါ့မျက်နှာကိုလိုချင်ရင် မင်းမျက်နှာလည်း ရှိမယ်မထင်နဲ့"

ရှောင်းကျန့်စိတ်တွေက အရိုင်းဆန်လာကာ သူ့ရှေ့က မြင်မြင်သမျှကို သတ်ဖြတ်ပစ်တော့သည်။အခုအချိန်မှာ သူက ရှောင်းကျန့်ဆိုတာကိုတောင် သူမသိတော့ပေ။

"ရှောင်းကျန့်....ကျန့်...."

ဒီအသံက သူရင်းနှီးလှတဲ့အသံလေး။ရှောင်းကျန့်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေ ရပ်တန့်သွားကာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်အမှတ်ရလာသည်။ပြီးနောက် ဘာမှမမြင်ရဘဲ သွေးတွေသာမြင်ရသောနေရာကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ရိပေါ်"

ထိုနာမည်ကို သူခေါ်လိုက်တာနဲ့ သူ့အရှေ့က မြင်ကွင်းဟာ ပြောင်းလဲသွားသည်။သူ့အရှေ့မှာ ဝမ်ရိပေါ်နဲ့တုပတစ္ဆေတွေက ရှင်းရှင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဝမ်ရိပေါ်က ရှင်းရှင်းမျက်နှာပေါ်က သူ့မျက်နှာလေးကို အသည်းအသန်အော်ခေါ်နေသည်။ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်းကျန့် ဝိဉာဥ်လွင့်သွားတဲ့အချိန်မှာ ရှင်းရှင်းက သူ့ကို တုပလိုက်တာဖြစ်သည်။ကံဆိုးချင်တော့ ရှင်းရှင်းက ရှောင်းကျန့်ဝိဉာဥ်ကို မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ရိပေါ်က ပေါ်လာသည့် ရှောင်းကျန့်ဝိဉာဥ်ကို သတိထားမိသွားသည်။ထိုအခါမှ သူလည်း စိတ်အေးသွားကာ ရှင်းရှင်းမျက်နှာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ရှင်းရှင်းက အားနည်းနေတာကြောင့် သိပ်မခုခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ဝမ်ရိပေါ်တစ်ယောက် ရှင်းရှင်းမျက်နှာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သွားသည်။

ရှင်းရှင်းတစ်ယောက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး သူမမျက်နှာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲကုန်သည်။

သူမရဲ့အဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်နေကြသည့် တုပတစ္ဆေတွေက ပြုံးလိုက်ကြပြီး အချိန်စေ့သွားပြီမို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။မီးတွေကလည်း မှိတ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မဲမှောင်သွားသည်။

ရှောင်းကျန့် သူက ဝိဉာဥ်တစ်ခုမို့ အမှောင်ထဲမှာမြင်နေရသည်။ဝမ်ရိပေါ်က သူ့ဆီကိုပြေးလာပြီး တင်းတင်းလေး ဖက်ထားလေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ"

ဝမ်ရိပေါ်စိတ်ထဲမှာ ရှောင်းကျန့်က ဝိဉာဥ်ဆိုရင်တောင် ဒီmissionကို နိုင်သွားပြီမို့ ကျိန်းသေပေါက် အသက်ရှင်မှာဖြစ်သည်။

ရှောင်းကျန့်လည်း ထိုကဲ့သို့ တွေးလေသည်။ထို့ကြောင့် စိတ်ပူပန်မီုအနည်းငယ်တော့ လျော့ကျသွားသည်။

"ဟားဟားဟား....ငါမသေသေးပါဘူးနော်"

ရှင်းရှင်းအသံကြောင့် နှစ်ယောက်သား ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည်။သူတို့ကြည့်လိုက်တော့ ရှောင်းကျန့်နဲ့တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သည့် ရှင်းရှင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ထိုအရာက ရှောင်းကျန့်ရဲ့မူလခန္ဓာကိုယ်ပင်။

"ငါက ဝိဉာဥ်ကို မစုပ်ယူနိုင်ရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းယူနိုင်တယ်...မင်းတို့ငါ့မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးဖို့လုပ်တာတွေ့တော့ ငါလည်း ငါ့စွမ်းအားတွေကို ထုတ်သုံးပြီး ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့နေလိုက်တာ...အခု မင်းတို့သေပြီ"

ချက်ချင်းဘဲ သူမက ဝမ်ရိပေါ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ခုနထဲက အားနည်းနေသည့်ဝမ်ရိပေါ်ဟာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သွေးအန်လိုက်ရသည်။

ဝမ်ရိပေါ်က သရော်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတစ်ခါ အားနည်းချက်ရှာနိုင်ရင် နောက်တစ်ခါ မရှာနိုင်ဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ဒီတစ်ခါ ရှင်းရှင်းက ရှောင်းကျန့်ကို အပိုင်စီးပြီးပြီမို့ ရှောင်းကျန့်မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးရင် သူမကို သတ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့အတူတူ သေကြတာပေါ့"

ရှင်းရှင်းက ခုနထဲက အားကုန်သလောက်နီးပါး သုံးခဲ့တာမို့ ဝမ်ရိပေါ်ကို ထပ်မတိုက်နိုင်တော့ပေ။ထို့ကြောင့် သူမရဲ့နောက်ဆုံးနည်းလမ်းက သူမကိုယ်သူမဖောက်ခွဲပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်မည်ဖြစ်သည်။

"မလုပ်နဲ့!!!"

ရှောင်းကျန့်နဲ့ဝမ်ရိပေါ် ပြိုင်တူအော်ဟစ်လိုက်သည်။ချက်ချင်းဘဲ ရှောင်းကျန့်တန်ဖိုးထားရတဲ့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာဟာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

မည်းမှောင်နေတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သွေးနံ့တွေက တစ်လှိုင်လှိုင်နဲ့ အသားစတွေက နေရာအနှံ့မှာပင်။အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ တိတ်ဆိတ်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Ding-dong!

Season (1) end.

(A/N:Season 2ကို ဆက်မရေးသေးပါဘူး😊 ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း Seasonတစ်ခုပြီးရင် နောက်တစ်ခုကို စောင့်ရတာမကြိုက်ပေမဲ့ ဆက်တိုက်ကြီးဖတ်နေတာထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်မိတယ်...ရင်ခုန်ပြီးစောင့်ဆိုင်းရတာလည်း အရသာတစ်ခုဘဲမလား😜 နောက်ထပ် မတူညီတဲ့ styleတွေနဲ့ ဝတ္ထုတွေ ရေးပါဦးမယ်😍တစ်လျှောက်လုံး ဖတ်ပေးခဲ့ကြတဲ့ ဒါဒါလေးတွေကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်😗Love you all😘😘)

Zawgyi

ေရွာင္းက်န့္ အထိတ္တလန့္နဲ႕မ်က္လုံးကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။သူခုနက သစ္ပင္နဲ႕ေဆာင့္မိကာ ငရဲတမွ် နာက်င္မႈကို ခံစားခဲ့ရတာျဖစ္သည္။

အခု မ်က္လုံးဖြင့္လိုက္ေတာ့ သူျမင္လိုက္ရတာ မ်ားစြာေသာ လူေတြကိုျဖစ္သည္။ထိုလူေတြက ရွင္းရွင္းရဲ႕မ်က္ႏွာထဲမွာ သူေတြ႕ဖူးၿပီးသားေတြျဖစ္သည္။

အကုန္လုံးက သူ႕ကို ၿပဳံးျပေနၾကေတာ့ သူလည္းၿပဳံးျပလိုက္သည္။တစ္စကၠန့္ေတာင္ မၾကာလိုက္ခင္ သူ႕အေရွ႕က ျမင္ကြင္းဟာ ေျပာင္းလဲသြားသည္။

သူ႕အေရွ႕က ေသြးပင္လယ္ႀကီးျဖစ္သြားကာ ခုနက ၿပဳံးေနတဲ့ လူေတြကလည္း ဆိုးသြမ္းေသာအသြင္အျပင္ေတြနဲ႕ျဖစ္သြားကာ သူ႕ကို ေခၚေနၾကသည္။

ေရွာင္းက်န့္ ထိတ္လန့္မႈေၾကာင့္ အေနာက္ကိုဆုတ္လိုက္ေပမဲ့ ပစ္လဲက်သြားကာ သူ႕တစ္ကိုယ္လုံး ေသြးေတြေပကုန္သည္။

လက္ႏွစ္ဖက္ျပတ္ေနကာ မ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းမရွိတဲ့သူေတြ အေရခြံဆုတ္ခံထားရတဲ့သူေတြ ေခါင္းမပါတဲ့လူေတြ သူတို႔အားလုံးက ေရွာင္းက်န့္နာမည္ကို ဆက္တိုက္ေခၚကာ ေအာ္ေနသည္။

"ေရွာင္းက်န့္...မင္းရဲ႕မ်က္ႏွာေလး ငါ့ကိုေပးပါ"

"ေရွာင္းက်န့္...မင္းရဲ႕လက္ကို ငါ့ကိုတပ္ေပးပါ"

"ေရွာင္းက်န့္...မင္းလည္း ငါတို႔လို ျဖစ္ရမွာ"

"ေရွာင္းက်န့္...နင္လည္း ငါ့လို အေရခြံမရွိရမွာ"

"ေရွာင္းက်န့္...မင္းေခါင္းကို ငါျဖဳတ္ခ်င္တယ္"

မ်ားစြာေသာထိတ္လန့္စရာစကားေတြေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္ ႐ူးေတာ့မလိုခံစားရကာ ေအာ္ဟစ္ေတာ့သည္။

"ထြက္သြား....ငါ့အနားကေန ထြက္သြားၾက...အေဝးဆုံးကို ထြက္သြားၾက"

ရဲရဲနီေနတဲ့ေသြးေတြ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္လူေတြနဲ႕ အထိတ္တလန့္စကားေတြေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္မ်က္လုံးေတြ နီရဲလာခဲ့သည္။သူအခု ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ။ဝမ္ရိေပၚကေရာ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ။သူေသသြားၿပီလား။မၾကာခင္ သူ႐ူးသြားေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

သူ႕ဦးႏွောက္ထဲမွာ ဘာမွမစဥ္းစားနိုင္ေတာ့ေပ။သူ႕ရဲ႕လက္ေတြေျခေတြကို ယူခ်င္ေနသည့္ ထိုလူေတြကို သူ႕စိတ္ထဲမွာ သတ္ခ်င္တာတစ္ခုသာ ရွိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဟုန္ထိုး ေအာ္ဟစ္လိုက္ကာ ထိုလူအုပ္ထဲက တစ္ေယာက္ရဲ႕ေခါင္းအား ဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။

"ငါ့ေခါင္းကို ျဖဳတ္ခ်င္ရင္ မင္းေခါင္းကို ငါျပန္ျဖဳတ္မယ္"

ၿပီးေနာက္ ေနာက္တစ္ေယာက္ရဲ႕မ်က္ႏွာအေရခြံအား ဆြဲဆုတ္ပစ္လိုက္သည္။

"ငါ့မ်က္ႏွာကိုလိုခ်င္ရင္ မင္းမ်က္ႏွာလည္း ရွိမယ္မထင္နဲ႕"

ေရွာင္းက်န့္စိတ္ေတြက အရိုင္းဆန္လာကာ သူ႕ေရွ႕က ျမင္ျမင္သမွ်ကို သတ္ျဖတ္ပစ္ေတာ့သည္။အခုအခ်ိန္မွာ သူက ေရွာင္းက်န့္ဆိုတာကိုေတာင္ သူမသိေတာ့ေပ။

"ေရွာင္းက်န့္....က်န့္...."

ဒီအသံက သူရင္းႏွီးလွတဲ့အသံေလး။ေရွာင္းက်န့္ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ရပ္တန့္သြားကာ သူ႕ကိုယ္သူ ျပန္အမွတ္ရလာသည္။ၿပီးေနာက္ ဘာမွမျမင္ရဘဲ ေသြးေတြသာျမင္ရေသာေနရာႀကီးကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္း ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။

"ရိေပၚ"

ထိုနာမည္ကို သူေခၚလိုက္တာနဲ႕ သူ႕အေရွ႕က ျမင္ကြင္းဟာ ေျပာင္းလဲသြားသည္။သူ႕အေရွ႕မွာ ဝမ္ရိေပၚနဲ႕တုပတစ္ေဆေတြက ရွင္းရွင္းကို အစြမ္းကုန္ တိုက္ခိုက္ေနၾကသည္။

ဝမ္ရိေပၚက ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာေပၚက သူ႕မ်က္ႏွာေလးကို အသည္းအသန္ေအာ္ေခၚေနသည္။ေဘးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။

ေရွာင္းက်န့္ ဝိဉာဥ္လြင့္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွင္းရွင္းက သူ႕ကို တုပလိုက္တာျဖစ္သည္။ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ရွင္းရွင္းက ေရွာင္းက်န့္ဝိဉာဥ္ကို မစုပ္ယူနိုင္ခဲ့ေပ။

ဝမ္ရိေပၚက ေပၚလာသည့္ ေရွာင္းက်န့္ဝိဉာဥ္ကို သတိထားမိသြားသည္။ထိုအခါမွ သူလည္း စိတ္ေအးသြားကာ ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာကို ဖ်က္ဆီးရန္ ႀကိဳးစားေတာ့သည္။

ရွင္းရွင္းက အားနည္းေနတာေၾကာင့္ သိပ္မခုခံနိုင္ေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆုံးမွာ ဝမ္ရိေပၚတစ္ေယာက္ ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာကို ဖ်က္ဆီးနိုင္သြားသည္။

ရွင္းရွင္းတစ္ေယာက္ နာက်င္စြာ ေအာ္ဟစ္ေနၿပီး သူမမ်က္ႏွာေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေပါက္ကြဲကုန္သည္။

သူမရဲ႕အျဖစ္အပ်က္ကို ၾကည့္ေနၾကသည့္ တုပတစ္ေဆေတြက ၿပဳံးလိုက္ၾကၿပီး အခ်ိန္ေစ့သြားၿပီမို႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။မီးေတြကလည္း မွိတ္သြားကာ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံး မဲေမွာင္သြားသည္။

ေရွာင္းက်န့္ သူက ဝိဉာဥ္တစ္ခုမို႔ အေမွာင္ထဲမွာျမင္ေနရသည္။ဝမ္ရိေပၚက သူ႕ဆီကိုေျပးလာၿပီး တင္းတင္းေလး ဖက္ထားေလသည္။

"ေနာက္ဆုံးေတာ့ ၿပီးဆုံးသြားၿပီ"

ဝမ္ရိေပၚစိတ္ထဲမွာ ေရွာင္းက်န့္က ဝိဉာဥ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီmissionကို နိုင္သြားၿပီမို႔ က်ိန္းေသေပါက္ အသက္ရွင္မွာျဖစ္သည္။

ေရွာင္းက်န့္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ေတြးေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ပူပန္မီုအနည္းငယ္ေတာ့ ေလ်ာ့က်သြားသည္။

"ဟားဟားဟား....ငါမေသေသးပါဘူးေနာ္"

ရွင္းရွင္းအသံေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ထိတ္လန့္တၾကား ျဖစ္သြားရသည္။သူတို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေရွာင္းက်န့္နဲ႕တစ္႐ုပ္တည္းျဖစ္သည့္ ရွင္းရွင္းကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ထိုအရာက ေရွာင္းက်န့္ရဲ႕မူလခႏၶာကိုယ္ပင္။

"ငါက ဝိဉာဥ္ကို မစုပ္ယူနိုင္ရင္ေတာင္ ခႏၶာကိုယ္ကို သိမ္းယူနိုင္တယ္...မင္းတို႔ငါ့မ်က္ႏွာကို ဖ်က္ဆီးဖို႔လုပ္တာေတြ႕ေတာ့ ငါလည္း ငါ့စြမ္းအားေတြကို ထုတ္သုံးၿပီး ဒီခႏၶာကိုယ္ကို ေ႐ြ႕ေနလိုက္တာ...အခု မင္းတို႔ေသၿပီ"

ခ်က္ခ်င္းဘဲ သူမက ဝမ္ရိေပၚကို တိုက္ခိုက္လိုက္သည္။ခုနထဲက အားနည္းေနသည့္ဝမ္ရိေပၚဟာ တစ္ခ်က္တည္းနဲ႕ ေသြးအန္လိုက္ရသည္။

ဝမ္ရိေပၚက သေရာ္ၿပဳံးၿပဳံးလိုက္ၿပီး ရွင္းရွင္းကို စိုက္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ငါတစ္ခါ အားနည္းခ်က္ရွာနိုင္ရင္ ေနာက္တစ္ခါ မရွာနိုင္ဘူးဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ပါ့မလား"

ဒီတစ္ခါ ရွင္းရွင္းက ေရွာင္းက်န့္ကို အပိုင္စီးၿပီးၿပီမို႔ ေရွာင္းက်န့္မ်က္ႏွာကို ဖ်က္ဆီးရင္ သူမကို သတ္နိုင္ၿပီျဖစ္သည္။

"ဒါဆို ငါတို႔အတူတူ ေသၾကတာေပါ့"

ရွင္းရွင္းက ခုနထဲက အားကုန္သေလာက္နီးပါး သုံးခဲ့တာမို႔ ဝမ္ရိေပၚကို ထပ္မတိုက္နိုင္ေတာ့ေပ။ထို႔ေၾကာင့္ သူမရဲ႕ေနာက္ဆုံးနည္းလမ္းက သူမကိုယ္သူမေဖာက္ခြဲၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သတ္မည္ျဖစ္သည္။

"မလုပ္နဲ႕!!!"

ေရွာင္းက်န့္နဲ႕ဝမ္ရိေပၚ ၿပိဳင္တူေအာ္ဟစ္လိုက္သည္။ခ်က္ခ်င္းဘဲ ေရွာင္းက်န့္တန္ဖိုးထားရတဲ့ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာဟာ ေပါက္ကြဲသြားေတာ့သည္။

မည္းေမွာင္ေနတဲ့ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေသြးနံ႕ေတြက တစ္လွိုင္လွိုင္နဲ႕ အသားစေတြက ေနရာအႏွံ႕မွာပင္။အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတဲ့အထိ တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး ေနာက္ဆုံးမွာ အသံတစ္ခုထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။

Ding-dong!

Season (1) end.

(A/N:Season 2ကို ဆက္မေရးေသးပါဘူး😊 ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း Seasonတစ္ခုၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ခုကို ေစာင့္ရတာမႀကိဳက္ေပမဲ့ ဆက္တိုက္ႀကီးဖတ္ေနတာထက္ ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ထင္မိတယ္...ရင္ခုန္ၿပီးေစာင့္ဆိုင္းရတာလည္း အရသာတစ္ခုဘဲမလား😜 ေနာက္ထပ္ မတူညီတဲ့ styleေတြနဲ႕ ဝတၳဳေတြ ေရးပါဦးမယ္😍တစ္ေလွ်ာက္လုံး ဖတ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ဒါဒါေလးေတြကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္😗Love you all😘😘)